• 144.787 films
  • 7.268 series
  • 22.048 seizoenen
  • 496.600 acteurs
  • 313.364 gebruikers
  • 8.295.973 stemmen
Avatar
 
banner banner

Yedinci Kogustaki Mucize (2019)

Drama | 132 minuten
3,90 266 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 132 minuten

Alternatieve titels: Miracle in Cell No. 7 / 7. Koğuştaki Mucize

Oorsprong: Turkije

Geregisseerd door: Mehmet Ada Öztekin

Met onder meer: Aras Bulut İynemli, Nisa Sofiya Aksongur en İlker Aksum

IMDb beoordeling: 8,2 (43.655)

Oorspronkelijke taal: Turks

  • On Demand:

  • Netflix Bekijk via Netflix
  • iTunes Bekijk via iTunes
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Yedinci Kogustaki Mucize

Memo is een herder die tijdens een militaire staatsgreep samen met zijn geliefde dochter en oma in een dorp woont. Memo, die een verstandelijke beperking heeft, is gelukkig in zijn eigen wereldje. Maar dan wordt hij ten onrechte beschuldigd van moord...

imageimageimageimageimage

Externe links

Social Media

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 4996 berichten
  • 0 stemmen

Ik had deze Turkse film al eerder willen kijken maar het kwam er maar niet van. Vandaag dan toch gezien en het is een mooi verhaal. Je moet zo'n film niet al te serieus nemen dat het ongeloofwaardig is, dat hoeft toch niet altijd. Als het verhaal maar lekker weg kijkt. Waar ik me dan meer aan stoorde was de hoofdrolspeler. Ik lees hier dat die zo'n geweldige rol neerzet. Oke hij acteert helemaal niet slecht maar af en toe vond ik het net iets te. Maar dat wil niet perse zeggen dat ik de film niet goed vond. Voor zo nu en dan een tranentrekker kan geen kwaad, het hoeft niet altijd keiharde actie te zijn. Een meer dan aardige Turkse film die aan de hoge waardering te zien toch behoorlijk goed wordt gevonden.


avatar van jadolino

jadolino

  • 279 berichten
  • 972 stemmen

Wat een prachtige dramatische film is dit. Een juweeltje wat betreft hooglopende emoties waar verdriet op zijn plaats staat. Ik ook hield het niet droog. Wat een prachtige vader die zo integer met haar dochter omgaat en de hemel op aarde verdient. En wat een slot wat een einde.


avatar van Hereistom

Hereistom

  • 91 berichten
  • 83 stemmen

Prachtige film!


avatar van John Milton

John Milton

  • 16650 berichten
  • 8803 stemmen

Woland schreef:

[...] mijn tenen krommen ervan. Misschien ben ik dan een botte hork, maar ik kan heel slecht tegen dit soort Net 5-sentimentaliteit.

Nee hoor, dat waarderen we zeer.

Soms ben je een beetje een Karige Harrie (dat is bekend ), maar nimmer een botte hork! Thanks for the warning.


avatar van Woland

Woland

  • 3103 berichten
  • 2809 stemmen

Thanks. Denk ik . Zoals je ziet verschillen de meningen wel behoorlijk, ben benieuwd wat jij ervan maakt!


avatar van Capablanca

Capablanca

  • 808 berichten
  • 1208 stemmen

Het overkomt me niet snel, maar deze heb ik na een half uur uitgezet. Kon me totaal niet boeien.


avatar van Pitagora

Pitagora

  • 20 berichten
  • 21 stemmen

Mijn eerste Turkse film maar gelijk een van de beste film ever die ik gezien heb.


avatar van soom

soom

  • 24652 berichten
  • 2539 stemmen

Hier en daar een Turkse, of beter gezegd, een film uit Turkije, gezien.
Dus helemaal onbekend ben ik er niet mee.
Het is zo aangrijpend, allemaal.
Ja, ook heel erg sentimenteel.
Werken mijn traanbuizen nog?
Volgens mij wel, te oordelen aan het vocht dat ik produceerde.
Ova die het spelletje Lingo naar een ander begrip overbrengt, gescheiden door een dikke muur met haar vader.
Het moment van Seda's ongelukkige val en heengaan..
Oma die naar haar hart grijpt en in drie delen neervalt - hoewel ik daar geen tranen bij had maar wel een gevoel van 'NEE!'

En zo kan ik natuurlijk wel door gaan.

Ik kwam deze titel tegen door een artikel op de hoofdpagina en gebruiker Mac Hammer Fan deed de rest. Door in de reactie(s) te schrijven dat het zo'n prachtfilm was.
Ik denk dat ik hem wat minder snel had opgezet om te kijken, dan wanneer ik dit niet gelezen had.


avatar van visiblefather

visiblefather

  • 6 berichten
  • 5 stemmen

Wat heb ik genoten. Ontroerend, lief. Ik schrijf niet vaak maar hier kon ik het niet laten om iets te zeggen.. Ik zou zeggen.. Kijken


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10471 berichten
  • 6541 stemmen

BBarbie schreef:

Remake van de gelijknamige Koreaanse film uit 2013. Het verhaal is in grote lijnen hetzelfde, zij het iets meer toegeschreven op de politieke context in Turkije. Geen slechte film, maar kwalitatief toch wel een stuk minder dan de originele tragikomedie.

Ik ben blij met al die positieve reacties, maar remakes zijn zelden of nooit beter dan het origineel.


avatar van John Milton

John Milton

  • 16650 berichten
  • 8803 stemmen

Het is niet de allergrootste verrassing van de wereld bij een film als dit, maar ik kan onmogelijk anders dan me volledig bij Wolands recensie voegen.

Een film die bij veel gebruikers effectief de huilsnaar lijkt te raken als ik het zo lees, maar ook ik vond het een absolute draak van een film. Alsof I Am Sam (2001), PK (2014) en Simple Jack een sentimentele gevangenisfilm-kind hebben gemaakt. Ook was het moeilijk om niet iedere tien minuten aan Robert Downey Jr. te denken, en dat is geen goed teken.

Aras Bulut Iynemli en Nisa Sofiya Aksongur spelen helemaal niet slecht, maar een karakter als Memo werkt gewoon heel moeilijk voor mij. Vooral in een film waarbij de makers ogenschijnlijk handenwringende brainstorm sessies hebben gehouden hoe ze bij praktisch iedere scène het maximum aan sentiment erin kunnen leggen; of het nu de muziek is, wat de medegevangenen opeens doen, of de dialoog. Wanneer iets zo extreem gemaakt en georkestreerd (oh ja, wat doet de filmscore mee) voelt, is het voor mij onmogelijk mee te leven.

Er zijn schrijnende gevangenisfilms gemaakt, prachtig tedere drama's over de relatie tussen een ouder en kind, en (hoewel kennelijk moeilijk) ook goede films over een verstandelijke beperking. Maar Yedinci Kogustaki Mucize (2019) is daar wat mij betreft niet een van. Daar is hij zover over the top voor, dat de aarde een klein blauw stipje begint te worden.

1*


avatar van Mac Hammer Fan

Mac Hammer Fan

  • 4484 berichten
  • 7381 stemmen

Memo leeft vredig samen met zijn dochter en grootmoeder. Hij woont in Muğla, een provincie van Turkije gelegen in het zuidwesten van het land. Hij is mentaal gehandicapt en wordt er op een dag ten onrechte van beschuldigd de dochter van een commandant te hebben vermoord. De politieke context en de staat van beleg staan niet aan zijn kant en hij wordt opgesloten in cel nummer 7, waar hij het aanvankelijk hard te verduren krijgt omdat de medegevangenen over hem verkeerd zijn ingelicht. Memo probeert te vechten tegen het onrecht dat hem wordt aangedaan en de pijnlijke scheiding van zijn lieftallig dochtertje Ova, dat niet begrijpt wat er gebeurt en veel verdriet heeft, te verdragen...

Verschillende thema's komen in die filmparel aan bod (familie, opvoeding, handicap, corruptie, gevangenisomgeving, onterechte beschuldiging, doodstraf, vergeving, berouw, offers...). De vertolkingen zijn uitstekend, vooral die van Aras Bulut Iynemli, in de rol van Memo, een man met wie het moeilijk is zich niet te identificeren, maar ook Celile Toyon Uysal in de rol van Fatma (Memo's moeder), en de kleine Nisa Sofiya Aksongur die Ova speelt en veel overbrengt met haar blik en die het gewicht van het verhaal draagt gedurende talrijke momenten van de film. De muziek (van Hasan Özsüt) en de prachtige weidse opnamen van de landschappen voeren de kijker met het verhaal mee. Een niet te missen gevangenisdrama dat sterk weet te ontroeren, zonder meer de beste Turkse film die ik ooit heb gezien. Een prent die je raakt in het diepste van je hart.


avatar van Don Homer

Don Homer

  • 441 berichten
  • 1298 stemmen

I don't want to be an angel

Prachtige authentiek Turkse dramafilm. Had niet verwacht dat dit een (Koreaanse) remake was. Ik zie echt de Turkse cultuur hierin terug. De acteurs doen het goed. Lynemli doet het voortreffelijk als de verstandelijk beperkte Nemo.

Ondanks dat ik het eens ben met de kritiek op de (goedkope) sentimentaliteit, werkt het nou eenmaal bij mij en bij een hoop anderen. Wat dit betreft doet de film me denken aan The Lovely Bones (2009), waar ik het ook niet droog houd door de grote dosis sentimentaliteit. Simpel maar doeltreffend.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 4865 berichten
  • 3567 stemmen

Aardig meeslepend.

Deze Turkse remake van een andere film die dezelfde titel draagt maakte al voor een aardig lange tijd geluid op Netflix, maar mij viel de film nooit op. Ik had eigenlijk ook gewoon verwacht dat het gemiddelde zou dalen zodra de tijd verstreek, maar dat gebeurde niet. Binnenkort kan de film al de top 250 in op deze manier, aangezien het nog steeds een goed gemiddelde heeft.

Turkse cinema communiceert zijn verhaal met redelijk drukke en grootse gebaren. Deze film is daar geen uitzondering op, en ook hier worden de dramatische aspecten er redelijk geforceerd doorheen gedrukt. Er zit zonder twijfel veel sentiment in de film en het doet zijn uiterste best om tranen uit je oogballen te trekken, maar bij mij wilde dat niet lukken. Wel werd ik na enige tijd best geraakt door de film.

Briljant is deze film niet, laat dat duidelijk zijn, maar ik zie er wel een reden in dat het goed beoordeeld wordt. Visueel best aardig. Frisse kleuren en geduldig camerawerk. Het geweld wordt soms ook redelijk grof, opvallend grof, in beeld gebracht. Het komt ook extra hard aan aangezien je weet wie er van langs krijgt. In dat opzicht probeert de film het soms net wat te hard, maar gaat nooit echt te ver. Het laat precies genoeg zien om de juiste indruk te maken.

Het acteerwerk is voor een persoon als ik moeilijk te beoordelen. Ik ben geen fan van al dat drukke geschreeuw en gedoe, maar ik moet zeggen dat Iynemli staat te acteren alsof zijn leven er vanaf hangt. Hij gaat helemaal op in zijn rol, en ook Aksongur doet het voor haar leeftijd erg goed. De bijrollen doen het ook zeker naar behoren, en overacteren gelukkig niet te veel. Iynemli moet haast wel, maar de rest acteert gelukkig niet te veel extra.

Bij vlagen is het een lekker meeslepend verhaal met een best indringend laatste halfuur. Echt extreem is het niet, het verhaal is ook niet briljant, maar de uitvoering is naar behoren en het raakt ook nog weleens. Het is een film geworden waaraan ik me niet heb gestoord en met gemak heb uitgekeken ondanks een redelijk ruime speelduur. Prima film vanuit Turkse bodem.