Meningen

Een verademing na de twee vervolg films.

De Pirates reeks herpakt zich zeer goed met On Stranger Tides. De film grijpt terug op het avontuurlijke uit Black Pearl. En dat zie je. Jammer genoeg nergens echt groots/episch in de actie, maar door de exotische locaties vergeet je dat snel. De locaties zien er werkelijk verbluffend uit, en de zoektocht door het regenwoud is erg leuk gedaan. Begin is matig en mist gewoon een grote openingscène. Zodra we dan op het schip van Blackbeard, geweldig gespeeld door McShane, komen begint het avontuur. De film heeft best een hoge entertainment gehalte. De beste scène van de film was toch wel met de zeemeerminnen. Prachtig gedaan. Visueel zag dit moment er erg tof uit. Ook de rest daarna is erg leuk met een waardige afsluiting voor dit verhaal.

De nieuwe acteurs doen het met uitzondering van Cruz die ik erg oninteressant en irritant vond, doen eht allemaal erg leuk. De cast die al een aantal films meeespeelt vond ik wat minder. Al blijft Rushs' Barbossa geweldig om naar te kijken. Meest zoutloos personage is dan toch wel Jack Sparrow. Depp is volledig op de automatische piloot bezig en is hiermee ondergeschikt aan het verhaal, de setting en de rest van de cast. Misschien komt het ook wel een beetje doordat hij wat voorspelbaar is geworden.

Dan nog het verhaal. Heerlijk. Niet zo ingewikkeld en van de hak op de tak als in Dead Man's Chest en At World's End. Geen overbodige zijlijntjes en personages, maar gewoon lekker rechtoe rechtaan. De schrijvers verdienen dan ok wel wat credit doordat ze zich goed naar die kritieken hebben aangepast.

Vermakelijke avonturen film waar het plezier van af druipt,gelukkig dat we na deze film niet helemaal doodgegooid zijn met piraten-films want veel beter en leuker dan dit was het toch niet geworden.

Pirates was misschien wel de verassing van 2003 voor mij,eindelijk weer eens een leuke piratenfilm.Eigenlijk bevat het alle elementen die zo'n film moet hebben,veel piraten,een vloek,een schat,veel gevechten,een mooie dame en natuurlijk leuke humor.

Depp verrast vriend en vijand met zijn vertolking als "captain" Jack Sparrow, maar zijn oscar nominatie vond ik voor deze film niet echt nodig.

Deze film is het voorbeeld van topvermaak gewoon een lekker makkelijk te volgen verhaal,een beetje jammer dat ze dit niet in de 2 opvolgende films hebben weten vast te houden.Daarmee maakt The Curse of the Black Pearl zich voor mij de beste uit de trilogie

4* voor dit mooi stukje entertainment.

Kunst is wat je Pistol Opera het beste kunt noemen.

Elk shot is net alsof het zo uit een schilderij is komen wandelen. De combinatie van kleuren, de opstelling van de camera en de positie van de acteurs maken dit werkje tot pure filmkunst.

Verhaal, voor zover dat aanwezig is, zit niet echt een vaste lijn in, maar de plot van de rivaliserende huurmoordenaars is wel de gehele film aanwezig. Voor de rest wordt het verhaal meer verteld door de beelden. De film drijft dan ook meer op de visuele vertelling dan echt een verhaal te vertellen. Dat wil de film dan ook niet zijn. Qua verhaal mis je dan ook weinig. Zoals gezegd wordt Pistol Opera verteld door veel visuals. De beelden vertellen het verhaal. Elk shot ziet er prachtig uit, en het camerawerk is erg fraai. Je heb maar een shot nodig en je weet precies wat de film/regisseur probeert te vertellen. Elk shot ziet er weer anders uit en zit vol met details, je weet soms niet waar je naar moet kijken en daardoor wordt het wat lastig om de film in een keer in je op te nemen

Daarnaast heb je nog het gebruik van veel kleuren die in het begin wel een erg vreemde combinatie lijken en waar je toch echt even aan moet wennen. Ook kent de film bij vlagen erg mooie surrealistische beelden, die goed worden versterkt door de goede editing. Acteerwerk is vaak theatraal, maar past perfect binnen de vertelling. Actie is toch wel wat minimaal, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de psychologische actie. De muziek maakt het geheel helemaal af, erg onevenwichtig, maar ook dat past geheel bij de stijl van de film.

Toch wel weer een tijdje geleden dat ik qua visuals zo'n fraaie film zag. Erg mooi. Wel een film die ik nog eens moet zien, een verhoging zit er dan dik in.

Superieur aan het andere deel uit de chronicles of Riddick.

De film biedt een hoop vermaak. Erg goed ook dat de film niet een te lange aanloop neemt naar de situatie waarin ze belanden. Nee, vanaf het begin zit je er al middenin met een erg sterk en mooi in beeld gebrachte crash. Eenmaal op de planeet blijft het erg interessant. Ook door een aantal gebeurtenissen en Riddick, maar wat echt de moeite waard blijft zijn de mooie shots en de manier waarop het geschoten is. Er wordt veel gebruik gemaakt van kleurenfiltertjes variërend van blauw naar oranje. Afhankelijk van welke richting je naar kijkt. Visueel ziet de film er meer dan prima uit. Als dan de eclips komt begint de film pas goed los te komen. Erg leuk idee ook, een planeet waar het altijd licht is en dan ineens een paar dagen in volledige duisternis gehuld is. De monsters zijn erg goed. De designs van Tatopuolos zien er fantastisch uit. De vele special effects die zijn gecreëerd met een laag budget zien er vaak goed uit, maar op sommige momenten kun je wel zien dat het geld snel opraakte. Acteerwerk is goed, en vooral Diesel lijkt er veel plezier in te hebben. Sounddesign was ook erg sterk en essentieel bij dit soort films.

Erg jammer dat ze een compleet andere weg zijn ingeslagen met het tweede deel.

Van papier en special effects naar pixels.

Bij vlagen best een interessante docu.

Leuk om te zien dat het allemaal heel vroeg begon met de animatie, en wat begon door een project als Star Wars is geeindigd in misschien wel de grootste animatie studios in de wereld. Graag had ik wat meer achter de schermen willen kijken, hoe het animeren er aan toe gaat. Dit wordt gedaan, maar dan wel in vliegensvlucht. Nergens wordt er ook heel diep ingegaan op projecten en of moeilijkheden rond het animeren van een lange speelfilm. Het gaat dan ook niet over het animeren, maar over Pixar. Hoe het allemaal is begonnen, en elke stap die het bedrijf maakt tot wat het nu is geworden is best interessant. Ook werd goed ingegaan op het business aspect van het bedrijft, door investeringen en door de markt op te gaan om meer geld in het latje te brengen. Maar zoals gezegd gaat het nergens echt te diep op in, en dat is erg jammer bij een docu.

2.5*

Zoveel jaar na dato nog steeds een erg sterke film.

De film begint erg steriel en met een kleine kritiek op de mensheid zoals verteld door Heston. Dan beginnen de credits met de opvolgende scène waarin de astronauten neer storten. Erg surrealistisch allemaal. Dit wordt alleen maar versterkt door de mooie beelden rond en in Lake Powell. De muziek van Jerry Goldsmith draagt daar alleen maar aan bij. Misschien wel een van zijn beste scores. Niet meteen iets wat je bij hem zou verwachten. Erg bevreemende muziek waarin gebruik word gemaakt van niet alledaagse instrumenten. Past perfect bij de film, de beelden en het verhaal. Dan komen we in de omgekeerde wereld terecht. Tot we op dit punt komen, krijgen we nog wel een lange intro, waarin de karakters wat meer worden voorgesteld. Nog steeds met de kritiek op de mensheid die vooral van Taylor komt. Naarmate ze verder in de woesternij komen, worden we voorgesteld aan de bewoners. De mensheid lijkt meer op de oermens en apen hebben het roer overgenomen op de planeet waar we ons nu bevinden. De omgekeerde wereld van wat we hier kennen. De apen zijn verder geëvalueerd in intelligente wezens en de mensen zijn weer terug bij af.

Je vraagt je dan af waarom de apen niet verder zijn gegaan in hun evolutie en een futuristische wereld hebben gecreëerd. Het antwoord is simpel, geld. Een futuristische wereld zou te duur zijn, en vandaar dat de schrijvers hebben gekozen om het zo low tech mogelijk te houden. Bijna al het geld ging namelijk op aan het maken van de maskers. Die zien er voor die tijd goed uit, al is het nu niet zo baanbrekend meer, en kunnen acteurs nu beter door de maskers acteren. Toch heeft het low tech wel wat, en draagt dat ook bij de sfeer van de film.

Taylor komt er achter hoe het is om onder aan de ladder te staan in de evolutie. Toch krijgt hij hulp van twee chimpansee's. Die worden erg goed vertolkt door Roddy McDowell en Kim Hunter. Ook de rest van de cast doet het prima. Het verhaal blijft een wat politieke lading houden, bewust of onbewust. Gelukkig is dit nergens echt storend, en blijft het avontuur, want dat is het in eerste instantie, boeien en vermaken. De situaties zijn leuk, en de dialogen interessant. Dit alles raast af op een einde die je nog erg lang zal bijblijven. Erg mooi gedaan en verhaal technisch een slimme zet.

Planet of the Apes is nog steeds een erg leuke film. Avontuurlijk, een beetje een politiek geladen tintje en een kritiek op de maatschappij die echter nooit in de weg staan van het avontuurlijke deel. Designs zijn erg mooi, en de make-up doet zijn werk goed. Het surrealistische druipt er vanaf en ook visueel is dit een pareltje.

Nou ik wilde wel eens zien of dit nu echt zo slecht was als het gemiddelde al doet vermoeden, het kan altijd leuker uitvallen. En het is dus ook echt zo slecht.

Humor, niet aanwezig. Leuke personages, niet aanwezig. Een goed/leuk verhaal, niet aanwezig. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Waar de film vooral op flopt zijn de erg slechte acteerprestaties, en niet alleen van Hilton, en de totaal niet leuke humor. En dat dan een kleine anderhalf uur lang. Normaal houd ik wel een beetje van dit soort films, maar in Pledge This! is geen enkel lichtpuntje te ontdekken. Verder dan een paar schunnige niet leuke momenten komen de makers ook verder niet. Ze proberen gewoon te hard om iets leuk te laten lijken, maar falen daar faliekant in. Verder erg lelijk geschoten, lelijke lokaties en prut muziek.

0.5*

Ik vond het helemaal niets.

Animatie is gewoon erg druk. Zemeckis maakt zich voor een animatiefilm te druk over alle details. Daardoor komen de animaties te druk over. Dat drukke zie je ook terug doordat er te veel in een fragment wordt gepropt. Het hele kerstgevoel waar in de film over wordt gesproken is ook totaal niet aanwezig en laat je, net als de animaties zijn, leeg achter. Geen leuk moment te bespeuren en is voor een kinderfilm behoorlijk saai. De terinreis is leuk voor eventjes maar wordt ook al snel te langdraderig. De muziek was af en toe wel erg mooi. Voor de rest totaal niet interessant of ook maar een beetje meeslepend. Af en toe een leuk moment en de muziek kunnen de rest van de film helaas niet redden.

1*

Het eerste wat op valt aan de film is de prachtige score gecomponeerd door de grote Jerry Goldsmith. Vooral de main theme is erg mooi en passend ook. Het geeft een warm, opgewekt, en erg vertrouwd gevoel. En dat is ook nodig want veel karakter introductie krijg je niet. Je valt er al het ware midden in zonder dat het nieuw of onvertrouwd aan voelt. Je hebt geen introductie nodig gehad aangezien je het gevoel hebt ze al te kennen. En dat blijft de gehele film zo. Als ze dan door een character arc gaan, komt dat minstens zo geloofwaardig over. En daar schuilt ook de kracht van deze film. In de familie en niet zo zeer op basis van effecten e.d.

Naarmate de film vordert beginnen zich er steeds meer vreemde dingen voor te doen. In het begin behoorlijk onschuldig maar later niet zo onschuldig mee. Op het punt waar Carol Ann naar The Other Side wordt gezogen gaat de film een nieuwe richting op. Het gaat meer naar het paranormale toe. En dit is een goede zet geweest. De veranderingen in toon door de film heen zorgen dat het geheel fris blijft. Daar schuilen ook de beste spookyness momenten. In de scenes na de verdwijning van Carol Ann en aan het einde. En die effecten houden zich nog goed staande vandaag de dag.

Hooper houd zich wel wat meer aan Spielberg en minder aan Texas Chainsaw. Overall is het meer een paranormale/geesten/fantasy film dan een echte horror waarin Spielberg's invloed toch echt zichbaar is.

Acteerwerk is zeer goed. Rubinstein is nu iconisch natuurijk al Tangerina en Heather O' Rourke, helaas te vroeg overleden op de leeftijd van 12 jaar, zal altijd en eeuwig het meisje uit de Poltergeist films blijven. Toch een knappe prestatie om op zo'n jonge leeftijd al zo'n rol op je naam te hebben. De dood achtervolgt de cast van Poltergeist wel een beetje want ook Dominique Dunn (Dana) is gestorven op jonge leeftijd toen ze werd vermoord. JoBeth Williams en Craig T. Nelson zijn een genot om naar te kijken. Deden me af en toe denken aan Roy Neary en zijn vrouw in Close Encounters die een gelijksoortige relatie hadden. Echt dat speelse tussen twee geliefden.

Niet zo eng als dat het ooit was, maar zeker een erg goede en vooral erg leuke fantasie film die zich nog erg goed staande weet te houden vandaag de dag en nieuwe filmmakers voor andere films heeft geïnspireerd. Waarin vooral de recentere Insidious films nu in me opkomen.

"Poor Things indeed"

Iedereen die in de ban is van Bella Baxter. Poor Things is een geweldige ervaring. Van het Frankenstein-achtig begin tot Bella die zichzelf en seksualiteit o ontdekt tot aan de geweldige ondersteunende cast bestaand uit onder andere Willem Dafoe en Mark Ruffalo.

Dit was een van die films waar ik enorm naar uit keek en graag in de bioscoop had willen zien. Maar daar had ik toen helaas de kans niet meer voor. Daarna toch nog best lang uitgesteld. De speelduur had daar ook zeker invloed op. Toch wist Poor Things me helemaal mee te nemen in de wereld rond Bella. Poor Things is enorm vermakelijk, de personages zijn geweldig en erg goed geschreven. De film bevat adembenemende visuals, erg goed acteerwerk en regie. Ik heb Stone sinds Birdman niet zo goed meer zien acteren.

Zoals gezegd werkte de speelduur niet echt mee om de film snel op te zetten. En dat gevoel bleek ook terecht, daar de film best wel wat ingekort had kunnen worden. De gebeurtenissen zijn niet allemaal even interessant. En er lijkt ook een soort van herhaling in te komen. Dat weerhoud me toch wel van het geven van een hoger cijfer. Buiten dat is dit een geweldige belevenis en is er genoeg om van te genieten in deze film.

Ik kan elke dag wel kijken naar Russel Crowe die de wereld red op een Vespa.

Crowe red ook de voor de rest volgens het boekje exorcist film. Alle cliche's komen in veelvoud voorbij. Maar Crowe's humor, maniertjes en accent, was precies wat de film nodig had. Het leunt iets meer op de actie dan de horror. Dat is wat het voor mij leuker dan ik op voorhand had verwacht. Voor het verhaal hoef je dit zeker niet te kijken. Het verhaal is namelijk een grote bende.

Een paar aardige special effects en wat lekkere actie, daarmee is alles al gezegd over Poseidon.Verder is het maar een cliché rampen film die niet berust op karakter ontwikkeling of een goed verhaal, maar op entertainment.Dat is Poseidon zeker gelukt, het kijkt lekker weg.Het acteer werk is heel matig en komt nergens echt overtuigend over.Ook is het script wat aan de magere kant en worden de meest domme keuzes gemaakt.De muziek is ook iets te bombastisch.Half puntje eraf.

2.5*

"I got possessed by Possession."

Wat de film heel goed doet is je volledig meenemen in het ongemakkelijke, de onwetendheid en de sfeer. Vanaf het begin is het ongemakkelijk. Je weet niet wat er gaande is en het verhaal wordt vreemder met de minuut. Heerlijk camerawerk ook. Dat shot aan het begin met Neill in dat kantoor. Daarnaast ook fijn acteerwerk. Neill die met kleine nuances laat zien dat hij doordraait bij het idee dat zijn geliefde iemand anders heeft. Adjani die wil vertellen wat er gaande is, maar eigenlijk ook niet. Op den duur wel een hoop geschreeuw over en weer, maar dat past perfect in wat de regisseur wil overbrengen naar de kijker.

Compleet weggeblazen.

Een film die erg veel te vertellen heeft zonder daarbij een echte vaste verhaallijn in te verwerken. MAar het werk erg goed. De film heeft een prachitge dromerige sfeer wat extra wordt versterkt door het onconventionele camerawerk. Zoals vaker hier gezegd zijn de randen in soft focus en het midden in focus geschoten. Dit zorgt voor een wat vertekent beeld die toch net dat beetje extra aan de film kan toevoegen. Maar als het conventioneel was geschoten was het voor mij minstens zo imponerend geweest. De situaties en scenes zijn allen uniek en allen ook een klein kunstwerkje op het scherm. Alles is een klein meesterwerk verpakt in een heel groot meesterwerk.

Geweldige ontdekking en kennismaking met Carlos Reygadas

Heerlijke film van Uwe Boll, en de lage waardering zal vast wel weer komen door de hype rond deze man dat hij geen goede films kan maken.Met Postal laat hij zien dat ie het kan, en hoe.

Wat Postal zo leuk maakt is de foute en net op het randje humor die in het verhaal verweven zit.Het verhaal, wat niet erg veel voorsteld, word vooral de spot gedreven met de amerikanen, maar Boll doet dit ook met zichzelf en zijn eigen land.Ook heeft hij een erg leuke cameo waarin hij net als in zijn filmpjes op internet over een behoorlijke scheut zelfspot beschikt zo was de scene waarin hij claimt dat zijn films gefinancierd worden met nazi geld hilarisch, respect voor deze man.De actie word ook goed in beeld gebracht en daar neemt het zich ook totaal niet serieus en word er ook van die lekkere foute humor in mee gebracht.Van mij mag Uwe meer van dit soort films maken, en mag ook van mij iets verder gaan met spot.
Die dames mochten er ook zijn trouwens .

4*

Go, go Power Rangers!

Net als velen met mij, ben ik met de serie en de eerste film opgegroeid. Ik hoopte op een hoop nostalgische gevoelens tijdens het kijken. Ik kreeg echter iets compleet anders. Waar de serie en films zich vooral op richten, was de actie. Die hier heel weinig aanwezig is. Deze film had veel dialogen. Heel veel dialogen. Heel veel saaie dialogen ook nog eens. Het is een beetje een nietszeggende film geworden. Het verhaal is slecht, de personages zijn oninteressant en de actie die er in zit, oogt enorm lusteloos. Als ze dan eindelijk eens een keer gaan morphen, zou dat voor een "wow" momentje moeten zorgen. Je voelt er echter niets bij en verlangt naar het einde zodat je iets leuks kan gaan kijken. De originele film bijvoorbeeld.

Ik heb een beetje gemengde gevoelens bij Predators. Zitten een hoop leuke vondsten in, maar daar tegenover staat dat het script, spel en de actiescènes een beetje te wensen overlaat. Er zijn meer punten waar de film in faalt dan dat het ergens wat goeds laat zien.

Het begin is ontzettend sterk en mysterieus. Dat mysterieuze wordt een tijdje goed vastgehouden. Jammer dat dan ineens het script erg mager wordt en niets te raden overlaat. Tuurlijk zitten er best wat leuke dingen in zoals de honden en de scène met de vallen . Het komt helaas nooit in de buurt van het origineel, zoals wel vaker is met vervolg films. De actie is een beetje inspiratieloos, en ook de wapens van de predators zijn niets nieuws. Overall design van de film mag er trouwens wel zijn. De jungle komt ook erg goed over. De cast bestaat uit veel slechte keuzes. Brody is geen Schwarzenegger, al probeert hij wel de stoere held uit te hangen, en vooral door een hele slechte stem aan te nemen. De rest speelt ook alsof ze er totaal gen zin in hebben. Lichtpuntje was nog wel Danny Trejo maar die moet natuurlijk als eerste de dood in worden gejaagd. van Fishburne ben ik wel beter gewend. Toch blijft de film nog wel vermakelijk, maar echt een prominente plaats naast het origineel zal het wel nooit krijgen.

Altijd leuk zo'n film die wat willekeurige mensen volgt en hun dageijkse strubbelingen in het leven.

Heerlijke film over een dag uit het leven van een willekeurig iemand die toch wel een wat moeizaam begin kent. De film bevat veel humor wat de film veel goeds doet. Niet alles is even interessant, maar door de luchtige aanpak is alles aan de film genietbaar. Goede muziek ook.

Het is natuurlijk makkelijk Priest af te kraken op dialoog en verhaal. Dat is ook van een niveau waarvan je denkt hoe durven ze hier nog mee op de proppen komen.

Dialoog voelde erg houterig aan en ging de helft van de tijd helemaal negens over. Tenenkrommend soms en ook de acteurs die de teksen maar een beetje opzeggen doen het niet met veel overtuiging. Verhaal is misschien wat makkelijk, en iets wat we vaker hebben gezien. De mix tussen een sci/fi, western, horror en avontuur werkt weldegelijk. Dit is ook de reden waarom ik Mad Max nog steeds erg leuk vind. Een vlot verteld verhaaltje met een hoop actie er omheen, waarin Bettany zich tot een ware actionhero ontpopt. Ook urban doet het niet slecht als bad-guy.

Waar de film echt in uitblinkt is wel op visueel gebied. Het camerawerk is van een hoog niveau en de regisseur die ook leuke dingen deed in Legion, kan zich hier wat meer uitleven. De intro is al erg gaaf gedaan. De comic opening geeft de perfecte sfeer alvast weer en doet vermoeden naar een visueel spektakel. En dat komt er zeker aan. Enkele erg toffe shots, die erg Japans aandoen. Ook niet zo gek natuurlijk aangezien de Graphic Novel van een Japanner afkomstig is. Qua aktie heeft het het stylistische wat je in Aziatische films vaak tegenkomt. Dit vermengd met een hoop brute aktie zorgt voor een hoogst vermakelijke film. Vooral het bezoek aan het eerste "opslag" centrum is erg gaaf. Maar ook de aanval in het stadje is erg tof geschoten. Maar ook de sfeervolle shots in het begin van de kathedraal stad mogen ook zeker niet vergeten worden, alsmede het rijden door de woesternij. Style over subtance, iets wat ik de laatste tijd meer en meer kan waarderen. Zeker als het op de manier gebeurd waarop de regisseur dit in Priest laat zien.

Stewart heeft zeker veel potentie om ons nog veel en veel meer moois te laten zien. Alleen jammer dat hij het zichzelf nogal moeilijk maakt door oninteressante verhalen te willen vertellen. Net als in Legion gaat het opnieuw over het geloof. Ik hoop dat hij zich in zijn volgende film nog meer gaat richten op de visuals en anders een heel ander iets gaat proberen qua verhaal.

Waar in Legion nog heel erg het verhaal tegen stond, en de wat inspiratieloze aktie op momenten, is het in Priest heel wat beter. Visual eyecandy.

Erg fijne film weer van low budget koning Carpenter.

Het low budget is een sterk punt van de film. Geeft de perfecte sfeer weer. Dat geld ook voor Carpenters muziek. Erg mooi gedaan weer. Hoe hij het toch iedere keer voor elkaar krijgt om dit met een laag budget is fantastisch, terwijl veel regisseurs met een veel hoger budget eerste klas rommel afleveren. De cast is goed bezig, al is het nergens echt hoogstaand. Je kan echter wel zien dat de veteranen Pleasence en Wong net wat meer op dreef zijn. Verhaaltje is niet hoogstaand maar genoeg om de hele speelduur te boeien, al drijft de film meer op de sfeer. Af en toe een leuk schrikeffect en een kippenvelmoment. Erg vermakelijk.

De videogames eigenlijk niet echt gespeeld. Alleen de eerste 2D game ken ik en dat vond ik al niet veel aan.

Prince of Persia staat bol van de mooie plaatjes. De locaties zijn werkelijk adembenemend. De film heeft daarom een erg exotisch iets over zich. Jammer dat de rest niet of minder geslaagd is. Gyllenhaal als een actie held vind ik gewoon niet overtuigend overkomen, en dan dat accent. Vreselijk. Verhaal heeft best een leuk uitgangspunt, alleen jammer dat er niet heel veel mee gedaan wordt en de film al snel verzand in een simpele avonturen/achtervolgings film. Jammer want ik had graag wat meer van de dolk gezien. Op het laatst wordt hierin wel veel goed gemaakt, want de climax ziet er puik uit. Helaas bleef het echte wow gevoel uit. Dat had ik trouwens al met de trailer. Geld ook een beetje voor de rest van de actie. Het is het allemaal net niet. Komt ook vooral weer door Gyllenhaal, die een complete miscast is. Hij kon mij totaal niet meeslepen in zijn reis. De rest van de cast doet het trouwens ook niet al te best, met uitzondering van Molina die toch iets leuks van zijn vlakke personage maakt. Vermakelijk, ja af en toe. Topvermaak, dat zeer zeker niet. De film wil episch zijn, alleen erg jammer dat dat alleen een beetje lukt in de plaatjes en de climax.

Ik had totaal geen idee wat ik nu precies kon verwachten, zonder me wat in de film te verdiepen, behalve in de plot, aan begonnen. Was daarom ook een verassing met de switch tussen verschillende stijlen. Live action vermengd met animaties waren een goede combinatie, al was het eerst even wennen aan de (animatie) stijl. Ook het verhaal is erg interessant en ook wat zwaarder dan ik eerst had verwacht. Behoorlijk zwaarmoedig. Daarnaast heb je nog het wraakverhaaltje. Zorgde voor enkele toffe momenten. De film weet je echt te raken. Erg goede onconventionele film.

Erg interessant verhaal en erg mooi gefilmd.

Al verloor ik mijn interesse tegen het einde wel wat doordat het gewoon net wat te lang door ging voor mijn gevoel. Het begin is erg fijn. En wat een prachtige vertel stem heeft Welles toch. Wat volgt is een surrealistische trip door een stad met prachtige architectuur waar K, geweldig gespeeld door Perkins, wil uitvinden waarvan hij verdacht wordt en waarbij niemand hem daarop antwoord kan/wil geven. De ontmoetingen met vele interessante personages zoals de advocaat en Leni maakt dit toch wel een boeiende zit. Ze dragen ook nog eens veel aan het verhaal bij door vele interessante informatie te geven of door vragen op te roepen bij de kijker. Hoewel het natuurlijk andersom had moeten zijn, deed Le Procès me af en toe wat denken aan het werk van Gilliam. En dan vooral Brazil.

Acteerwerk is behoorlijk sterk. Perkins ken ik alleen als Norman Bates en het was dan ook eens leuk om hem in een compleet andere rol te zien. Welles zelf doet het ook met verve. Hij lijkt geboren om dit soort rollen te spelen. Moreau is een prachtige vrouw, maar voegt weinig toe aan het geheel. Ook een erg mooie vrouw is Schneider die in tegenstelling tot Moreau wel erg veel te doen krijgt en dat ook nog eens heel goed doet. Voor de kleinere rollen heeft Welles goed werk verricht in het casting proces.

Welles was zijn tijd qua gebruik van techniek ver vooruit. Dit bewees hij al in Citizen Kane. Een film die ik niet heel hoog heb zitten, maar wel ontzettend mooi is gemaakt. Ook in deze film leeft hij zich helemaal uit. Perkins die constant als "klein" is gefilmd, waarbij hij constant omringd word door bijvoorbeeld grote sets, deuren, beelden. Ook prachtig gebruik van zwart/wit waarbij er een aantal prachtige contrasten ontstaan.

Heerlijk surrealistisch geheel, wat tegen het einde net even te ver doordraaft en net wat te lang duurt. Visueel is het allemaal erg mooi. Maar ook het gebruik van geluid verdient hier wat aandacht.

Best party ever!!

Heerlijk wat met het concept found footage is gedaan. Leuk om het niet een keer in een horror setting te zien. Begin is een beetje een slow start, maar eenmaal het feest begint, staat een geweldige experience je te wachten. Door de beelden, het geluid en de muziek heb je echt het gevoel alsof je middenin het grootste feest ooit bent beland. Geweldig ook hoe alles geleidelijk aan van rustig naar kwaad tot erger gaat. Al ging de climax dan net even weer te ver naar mijn smaak. Voor de rest een erg gave beleving. Leuk feestje.

My God, we were so wrong...

Prometheus, vanaf het moment dat Scott bekend maakte dat hij met een prequel op Alien bezig was, raakte ik meteen enthousiast. Toen bekend werd dat het niks met Alien te maken zou hebben, werd ik toch wel benieuwd wat ze er dan van gingen maken. Heel lang werd er geroepen dat het niets/niet veel met Scotts geweldig horror filmpje te maken had. En toen kwamen de eerste trailers. Daar zat toch echt een Space Jockey in, hmm vreemd. En vanaf dat moment kon ik niet wachten tot ik hem kon zien, en vanmiddag was het dan zover.

De film begon, met adembenemde shots in het prachtige 3D. Zag er werkelijk verbluffend uit. En toen die letters in beeld kwamen kreeg ik toch echt kippevel. Eindelijk zag ik een "Alien" film in de bios. Het begin op aarde als ze de geschriften vinden is eigenlijk niet meer dan een opstapje naar het echte verhaal. Eenmaal op de Prometheus begint het dan echt. het was geweldig om dat schip te zien. Ademde echt de sfeer van de Nostromo. Geweldig. Ook leuk om David in zijn eentje door het schip te zien wandelen. Dan ontwaakt iedereen. Ze zijn er, en vanaf daar begint het avontuur. De eerste helft van de film is erg spannend. Het is allemaal nieuw. Veel wordt er niet gekopieerd uit Alien, en gelukkig maar. Dit houd het geheel ontzettend fris. Buiten wat dingen om qua production design is Prometheus iets compleet anders. Zoals gezegd is het eerste uur ontzettend spannend, vooral omdat alles nieuw is en je niet weet wat je tegen gaat komen. Dit is weer erg goed gedaan door Scott, die dat ook al deed in Alien. Qua horror is er nog niet veel te genieten, maar wel van de sets en de visual effects. Wat is deze film mooi gemaakt zeg. Gigers designs worden voortgezet en nog verder doorgevoerd. Wel fijn dat ze zijn stijl hebben aangehouden. Daarnaast zou hij ook trots zijn op de designers hoe deze zijn wereld verder hebben doorgevoerd.

Dan de tweede helft, deze richt zich meer op het horror aspect en op de actie. Het eerste gedeelte van de tweede helft is nog ongekend spannend. Zeker de eerste facehugger scène . Maar ook op scifi vlak was het genieten. Zeker wanneer David in de cockpit er achter komt wat de engineers van plan waren Een prachtige scène, goed ondersteund door de prachtige muziek. Toch neemt Scott hier soms iets te veel vaart. Zo lijkt het alsof hij er zo snel mogelijk doorheen wil. Toch weet hij hierin nog veel opziensbarends te creëeren. De keizersnee en als een van de achtergebleven mannen terug komt zijn toch wel heerlijke momenten. Toch is het nergens echt heel erg qua horror en blijft het over de gehele lijn toch wel wat tam. En dan dat einde. Heerlijk, en werkt erg goed met de 3D met het schip . Op het laatst leek het erg op Alien, maar was mij betreft wel veel te snel over. Had meer spanning in gezeten/gemoeten. Toch neemt de film nog een verassende wending die je met een voldaan gevoel achter laat, en ook niet want je wilt echt meer.

Qua verhaal is het toch redelijk simpel gehouden allemaal. Je krijgt veel over de geschiedenis te weten. Over de Aliens en Engineers en hoe deze in verbinding staan tot elkaar en tot de eerste alien film. . Eigenlijk wordt alles gewoon helder uitgelegd, maar doet wel vermoeden naar een Sequel. Je wilt net als Shaw weten waar de Engineers nu vandaan komen . Verder was het erg boeiend, en ook toch wel vernieuwend binnen deze franchise.

Welcome to the Fassbender show. Wat steelt deze man de show. Echt geweldig werk geleverd. Theron heb ik gewoon een zwak voor. Maar ook Rapace staat haar mannetje, en laat fantastisch werk zien. De rest van de cast raakt wat ondergesneeuwd, al krijgt Elba gelukkig nog wat leuke scènes. En Pearce is echt onherkenbaar. Maar zoals gezegd steel Fassbender als David echt de show.

Qua design en afwerking van de film kan ik niets anders zeggen dan perfectie. Toen ik de trailer voor het eerst in 3D in de bios zag, kon het mij nog niet echt overtuigen. Had ik toch goed mis, want overtuigen doet het zeker. Het klopt allemaal. Effecten doen goed hun werk in 3D, de diepte is erg goed. Alles is erg duidelijk te zien. Visual effects zien er weergaloos uit. Editing is perfect, regie is erg goed, en dan nog de geweldige geluidseffecten. Wat een fijne Ambience geluiden. Erg sfeervol. De muziek was mooi, maar soms net even iets te bombastisch. Had toch liever een score gehad zoals de originele Alien. Had het geheel net iets sfeervoller gemaakt.

Ridley Scott is wat mij betreft weer helemaal terug. Hij weet van Prometheus een sfeervol geheel te maken, die erg Alien aanvoelt. Het heeft alles en niets te maken met de klassieker Daarnaast beantwoord hij vragen, en laat hij ons met net zo veel zitten. Dit doe ons verlangen naar een vervolg die er van mij zeker mag komen. Verwachtingen zijn wat mij betreft echt waargemaakt. Een film die ik zeker nog vaak wil zien, nog minstens een keer in de bios.

Psycho was mijn eerste kennismaking met Hitchcock, en die is mij toch erg goed bevallen,smaakt zeker naar meer.

Ik vond de film wel erg langzaam op gang komen,tot Marion Crane bij het Bates motel aankomt want toen begon het erg interessant en vooral leuk te worden.Het hele gesprek tussen Crane en Bates was geweldig vooral toen ze over het gekkenhuis begon en de Psycho in Bates al wat naar voren kwam .Ik begon trouwens wel een grote hekel aan dat mens te krijgen,ik kon geen enkele sympathie voor haar opbrengen,ze irriteerde mij alleen maar.Ik weet ook niet of dat de opzet van Hitchcock is geweest,mocht dat wel zo zijn is dat hem goed gelukt.
De film is nergens echt eng of gruwelijk maar het draait meer om de onderhuidse spanning die goed en zorgvuldig word opgewekt,tot aan het zeer goede einde, wat niet echt meer als een verassing voor mij kwam omdat ik het al had gehoord van andere mensen.

Acteer werk is uitstekend vooral van Perkins en Balsam.Zit een goede duistere sfeer in de film,en het camera werk en de editing zijn erg goed verzorgd.Ook een puike soundtrack van Herrmann.
Helaas kon de film mij (vooralsnog) nog niet genoeg boeien voor een hoger cijfer en Psycho lijkt me ook een film die je vaker moet zien om hem meer te kunnen waarderen.Op naar de volgende Hitchcock.
Voorlopig,

3.5*

Oei, wat een zware tegenvaller van Mann. Ben best een fan van zijn films, maar dit gaat helemaal nergens over.

De wisselende commentaren hier hebben gezorgd dat ik Public Enemies best lang heb uitgesteld. Vanaf de eerste trailer was mijn interesse zeker gewekt. Verhaal sprak me wel aan en ook de manier waarop dit was geschoten leek me iets vernieuwend in het genre. Vernieuwend is het zeker. Het geheel is volledig in HD. Jammer dan weer dat dit zo warrig is gedaan. Het dicht op de huid van de personages zitten en al dat bewegen wat in Miami Vice wel goed werkt, werkt hier dan weer totaal niet. Het verhaal begint goed. De eerste scène is geweldig en de film belooft heel wat te gaan worden. Een geweldige shoot-out met een prachtige, luidruchtige sound design. Helaas gaat het daarna direct mis. Bij elke scène slaan Mann en zijn team van ster acteurs en zijn crew de plank compleet mis. Iedereen zit er aldoor naast, en je krijgt helemaal niets met de personages.

Het verhaal is verder ook niet heel bijzonder. Gewoon een standaard gangster verhaaltje, en gaat ontzettend van de hak op de tak. Het lijkt wel of de regisseur op een willekeurig moment zijn HD speeltje aanzet om zo een heerlijke uit de los geschoten/experimentele scène te krijgen. De film lijkt zo uit alleen maar losse flarden te bestaan, met een klein beetje verhaal om het coherent te maken. Door die losse flarden wordt hetgeen zo verwarrend dat je jezelf afvraagt wat Mann ons nu wil laten zien en waar hij precies heen wil met het 'verhaal'. De film heeft geen enkele link tussen de scènes en bestaat vooral uit praten, schieten, praten, bankoverval hier en dan weer..... juist schieten. Ook zijn de karakters totaal oninteressant en lijkt het alsof je naar wat bordkartonnen personages aan het kijken bent.

Verhaal weet verder ook geen seconde te boeien, en het maakt je geen moer meer uit wat er gaat gebeuren en hoe het de personages zal vergaan. Als de actiescènes niet heel mooi in beeld waren gebracht, want daar werkt het HD gebeuren wel, had ik nog een lager cijfer gegeven. Lekker hyper en rommelig geschoten alsof je er midden inzit. Mooie design en zoals ik eerder aanhaalde is het geluid er goed. Dat is dan ook het enige wat een beetje goed was. Wat me ook opviel is dat het geluid in de actie scènes geweldig was en het leek of er bij andere momenten vergeten was om de microfoon aan te zetten. Dit hoor je al in de eerste momenten van de film. Toch wel een erg storende factor, het haalt je gewoon erg uit de film waar je sowieso moeilijk echt in op kan gaan, zo afstandelijk is het geheel.

Visueel erg pover. Niet iets wat we al niet eerder hebben gezien. Buiten de shoot-outs om saai gefilmd en ook qua kleur is het erg somber en lijkt het totaal niet bij de film te passen. Verder ben ik een fan van die oude auto's en was dat wel een genot om naar te kijken. Ook die oude geweren vond ik erg tof. Acteerwerk is erg slecht. Bale lijkt een verdwaald hondje en weet niet wat hij er mee aanmoet. Ook Depp is niks bijzonders. Nu eigenlijk goed te zien dat hij naast vreemde personages spelen weinig kan en wel erg middelmatig als acteur is. Cottilard had ik ook meer van verwacht, zeker na het zien van La Vie en Rose waarin ze een tour-de-force weggeeft. Bijrollen zijn net zo interessant als de rest, niet dus.

Een misser van formaat dus. Een saai, van de hak op de tak, oninteressant verhaal. Film duurt veels te lang, kartonnen personages, houterig acteerwerk en erg slecht gefilmd. Shoot-outs bieden nog enig vermaak maar kunnen de film niet redden van de ondergang voor mij.

0.5*

Paul Thomas Anderson, een van mijn favoriete regisseurs, bewijst met deze film nog meer dat hij met alle genres wel uit de voeten kan.

Erg goede film, en een verfrissende film binnen het genre. Door deze frisse kijken is het van de eerste tot de laatste minuut een erg aangename film. de film vervalt nergens in de vervelende cliché's die genre genoten wel hebben. Het verhaal steekt leuk inelkaar. Sandler was even wennen, maar speelt erg goed. Niet dat soms vervelende wat we van hem gewend zijn. Ook de rest van de cast doet het uitstekend. De korte rol van Hoffman is typisch een PTA personage en lijkt echt voor hem geschreven te zijn. PTA is echt een acteur regisseur, en dat is aan al zijn films af te zien. Hij vraagt altijd het uiterste van zijn acteurs en heeft in de jaren een vaste groep gevormd waar hij meerdere malen mee samen heeft gewerkt. Ook qua verhaal heeft hij weer iets sterks op papier neergezet, en dit briljant uitgewerkt. Zeker een film die alleen PTA had kunnen maken.

Punch-Drunk Love is wel een titel die nog zou kunnen groeien in waardering.

Een geweldige over de top hersenloze actiefilm.

Knallen, knallen en nog eens knallen.Dat is een korte omschrijving van Punisher:War Zone.De actie die er inzit is gewoon leuk om aan te zien, het wordt ook totaal niet genuanceerd gebracht.Gewoon lekker recht op de man af.Het bloed en de lichaamsdelen spatten van je scherm af.

Daarmee is al het goede ook wel al gezegd over de film.Het acteerwerk is dramatisch.Vooral de bad guy is erg slecht neergezet, en is eerder lachwekkend dan dreigend, en Ray Stevenson is net iets te lomp als Punisher.

De plotontwikkeling is ook al niet al te best en het script rammeld aan alle kanten.Neemt niet weg dat War Zone wel een hele leuke film is om te kijken.De sfeer en de beelden zijn erg goed en lijken zo uit de comics te komen.Door de vele toch wel goede actie momenten stijgt deze film net boven de middelmatigheid uit, en is het de moeite waard om deze eens te bekijken.

3*

Een behoorlijke film.

Het onderliggend verhaal is erg goed en daarnaast ook nog eens op een goede manier verteld. Ik weet niet hoeveel er uiteindelijk waar van is of echt is gebeurd maar toch een geslaagde soort van biopic.

Naast het verhaal hebben we natuurlijk de vele muziekstukken. Je kunt het wel aan Prince overlaten om in zowel de muziek en de performance vuurwerk af te leveren. En dat is zeker gelukt. Zeker met de titelsong die uiteindelijk nog steeds in de hoogste regionen van menig toplijst staat. Maar ook andere acts zijn erg goed. Ik had al eens een keer van Morris Day and the Time gehoord in Jay & Silent Bob. Maar weet nu waar het vandaan komt.