Public Enemies (2009)

De film viel mij niet mee. Vooral in het begin veel geschiet dat nergens aan bijdraagt.

Een flinterdunne verhaallijn moet overeind gehouden worden door overdreven dramatische muziek.

Goede prestatie van de acteurs daar valt weinig op aan te merken.

De film verdient een beter scenario waardoor de hoofdpersonen meer diepgang krijgen.

Van mij krijgt de film drie sterren, ik ben in een royale bui.

Zelfs nu nog na de vierde pirate’s film?

Toch wel beetje van z’n eigenzinnige voetstuk gevallen !

Dus je vond hem wel eigenzinnig en dus ook intrigerend ?

Ok point taken qua vierde pirate's film. Maarrrr....Ik had in zijn plaats ook meerdere pirate's gemaakt hoor, duhuh.

Ik vind hem intrigerend op meerdere vlakken en vreselijk sexy ! (Bruce ook wel een beetje hoor.)

Eindelijk na vier pogingen de film eens helemaal afgezien, constant geen zin of geen interesse om de film af te kijken en toen hij eenmaal van Netflix verdween had ik er eerlijk gezegd ook niet meer echt naar om gekeken. En wat was het een film, om je vingers bijna voor af te likken, hiervoor laat Mann eigenlijk nog te veel dingen liggen. Depp speelt een geweldige rol als top gangster John Dillinger en Depp was er zeker de aangewezen persoon voor, heerlijke acteur.

De film keek vrij vlot weg, was hier en daar erg leuk om te volgen en met actie redelijk gevuld. Het verhaal vond ik soms wat simpel en het was allemaal soms iets te makkelijk, vooral als Depp in het politiebureau staat en wanneer zijn vrouwtje opgepakt word en dan toekijkt hoe ze mee genomen word, midden op straat, dat niemand door had dat hij het was, was wel absurd. Voor de rest prima mee vermaakt, weinig woorden wederom, even een snelle mening tussendoor.

3.5*

Een prima actie gangsterfilm. Mooi gefilmd, goed verzorgd en voldoende actie.Ik ga deze zeker ooit nog eens herzien.

Na meerdere viewings nog altijd een lekker sfeervol ondergewaardeerd filmpje

goede maar trage donkere film

Kleine tegenvaller.

In een film van ruim 140 minuten mag je toch wel verwachten dat de zaken goed uitgewerkt worden. Met name de scène waarin Dillenger uitbreekt, is veel te simpel uitgewerkt. Zo ook de scène waarin de vriendin wordt opgepakt, nadat ze door Dillenger is afgezet. Om onduidelijke redenen wordt hier bizar weinig aandacht aan besteed en is het blijkbaar interessanter om 140 minuten te vullen met slap kletsen en onnodig veel schieten.

Daarentegen wel top acteerprestaties en prachtige visuals. Zonde dat het qua uitwerking te oppervlakkig blijft, anders had dit best een mooie zit kunnen worden.

3*

Film laat eerder een teleurgesteld gevoel achter. Zeker omdat een film mét Johnny Depp én Christian Bale zeer hoge verwachtingen schept bij mij. Hou van beide hun stijl, de rollen die ze reeds hebben neergezet. Film heeft zeker iets en is meer dan kijkbaar, maar heeft het gewoon niet om echt te knallen. Ik heb deze echt ervaren als een gemiddelde tot net bovengemiddelde misdaadfilm, niet meer, spijtig genoeg. Er zijn echt te veel momenten in de film waar ie letterlijk wat ineenzakt. Bale en Depp kan ik desondanks smaken en maakt dat het geen onvoldoende is, maar meer dan een 6/10 kan ik er echt niet voor geven.

De scherpzinnigsten onder jullie hebben het al geschreven : Mann herhaalt zowel themathisch als inhoudelijk zijn meesterwerk Heat. De bende van de criminelen versus de bende van de politiemensen. Loyaliteit, vriendschap en de zwakke factor genaamd vrouwen. De weg naar hun noodlot verloopt met dezelfde regels als Heat. Maar hier is er meer zwart wit tegenstellingen nl gangsters (en vooral Depp) zijn de sympathieke en de politie mensen zijn de onsympathieke (met als hoofdbrok de mishandeling van Cottard). Wou Mann hier zijn hoofdpersonage Depp iets te veel publieksvriendelijk maken ? Toch zijn er knappe scenes; In de bioscoop waar de lichten aanfloepen en een nieuwsbericht het publiek vraagt links en rechts te kijken op zoek naar die ‘public enemies’. Geniaal. Op het einde de link met de gangsterfilm Manhattan is goed gevonden. Ook gangsters weerspiegelden zich aan het romantische held/gangster stereotype. Vaste crew van Mann is ook in vorm. Rosenthal voor de score, Spinotti voor de fotografie, Paul Rubell voor de montage. Toch speelt PE een klasse lager dan Heat, Thief, Collateral voornamelijk omdat de karakter uitwerking van de hoofdpersonages (de nevenpersonages in PE zijn al helemaal cliché zoals de brute politie man, de psycho gangster, etc) te oppervlakkig en formule gericht is.

Public Enemies een mager verhaal wat ontzettend lang wordt gerekt. Veelal slaapverwekkend waarbij Depp voor mij niet echt overkwam als de gangster. Je wil zoiets als dit graag een kans geven maar ik kan in de verste verte niet verzinnen hoe ik het positief kan benaderen.

Erg zwakke film. Vreemd dat die hier nog 3.3 krijgt want persoonlijk vind ik het één van de minste films die ik het laatste jaar gezien heb. Warrig, onsamenhangend verhaal, waar je totaal geen idee hebt wat er gebeurd en wie de hoofdpersonages daadwerkelijk zijn. Met veel moeite uitgezeten.

Voor het eerst sinds hij uit kwam herzien, ik was nog steeds teleurgesteld.

De cast was niks mis mee, dit verhaal met deze acteurs onder een andere regisseur was een absolute klassieker geweest.

Goede film met geloofwaardige acteurs die het tijdsbeeld aardig weet te vatten.

Na een half uur uit gezet ( de restaurant scene)..kon mij niet boeien. Pang-pang -pang...heel veel pang pang pang denk ik. Alle films over misdaad, drugs, maffia , corruptie hebben nooit een pakkend / goed verhaal , op wat uitzonderingen na. En dan nog 140 minuten!!!! Nee, dank je.

De jaren 1930 in de Verenigde Staten worden gekenmerkt door criminaliteit en gangsters die het land onveilig maken. John Dillinger (gespeeld door Johnny Depp) is een beruchte bankrover die herhaaldelijk aan de politie weet te ontsnappen. Tijdens haar zoektocht naar Dillinger en zijn kompanen, waaronder Baby Face Nelson en Pretty Boy Floyd, krijgt de politie assistentie van een nieuwe instantie: de eerste federale politiemacht, de FBI. Melvin Purvis (gespeeld door Christian Bale) leidt de groep agenten die zich inspant om de gevaarlijke gangsters te arresteren.

Ergens apart dat er 2 films zijn met de titel Public Enemies, elk met Public Enemy No.1 als tagline, beiden rond Chicago in jaren '30 met Melvin Purvis als ordehandhaver van dienst, maar de ene rond Ma Ba(r)ker en haar jongens en deze rond John Dillinger en zijn bende. Apart ook dat mannen die maar net de 30 jaar haalden of zelfs niet eens (Baby Face Nelson werd niet eens 26) toch zo berucht werden:

44j : 24.11.1889 -> 22.09.1934 : Charles Makley aka Fat Charles McGray (Christian Stolte)

35j : 27.08.1898 -> 26.04.1934 : John "Red" Hamilton (Jason Clarke)

35j : 02.11.1898 -> 10.04.1934 : Harold Eugene "Eddie" Green

33j : 28.11.1900 -> 07.06.1934 : Tommy Carroll (Spencer Garrett)

32j : 13.10.1902 -> 17.10.1934 : Harry "Pete" Pierpont (David Wenham)

31j : 22.06.1903 -> 22.07.1934 : John Dillinger (Johnny Depp)

30j : 03.02.1904 -> 22.10.1934 : Charles "Pretty Boy" Floyd (Channing Tatum)

28j : 03.12.1905 -> 23.08.1934 : Homer Van Meter (Stephen Dorff)

25j : 06.12.1908 -> 27.11.1934 : Lester Gillis aka George "Baby Face" Nelson (Stephen Graham)

Op zich een interessant stukje geschiedenis, misdaden ten tijde van de Great Depression, maar de speelduur deed deze film geen goed voor me. Om de één of andere reden gaan veel van dit soort films vlot over de 2u, zo ook bv. Live by Night van en met Ben Affleck, terwijl het verhaal toch veel in herhaling valt. En tegelijk krijg je paradoxaal genoeg tal van personages getoond waarvan de helft onvoldoende diep uitgewerkt worden, omdat het in zo'n films nu eenmaal meer om de hoofdfiguren gaat en geen diepgravende documentaire. Wel moet worden gezegd dat de schrijver van het boek waarvan Public Enemies de verfilming werd eigenlijk een miniserie op het oog had (rechten gekocht door HBO en in samenwerking met Robert De Niro's Tribeca Productions), maar het maar in een boek gooide.

Een tijdlang leek Leonardo DiCaprio de rol van John Dillinger te zullen gaan spelen, maar het werd dus Johnny Depp. Die laatste voelde overigens een zekere verwantschap met John Dillinger, en meer dan louter omwille van de voornaam en initialen. Want één van z'n grootvaders had zich nog bezig gehouden met bootlegging/moonshine en z'n stiefvader had inbraken en overvallen op z'n actief en verbleef nog in dezelfde gevangenis als dewelke waaruit Dillinger zijn kompanen hielp te ontsnappen.

Michael Mann van zijn kant had in de jaren '70 al een screenplay geschreven rond gangster Alvin Karpis (in Public Enemies gespeeld door Giovanni Ribisi), een Canadees-Amerikaanse Litouwer en één van de vier die de markering Public Enemy #1 opgekleefd kreeg en de enige die levend gegrepen werd (de andere drie waren John Dillinger, Pretty Boy Floyd en Baby Face Nelson). Karpis werkte samen met de Barker boys. Toen Mann dan een stuk uit het boek van Bryan Burrough rond Public Enemies las, besloot hij dit te verfilmen.

De film is naast zowat het laatste jaar van enkele beruchte gangsters ook een kijk op de laatste jaren van het BOI, in 1896 nog opgericht als het National Bureau of Criminal Identification, maar in 1908 vervangen door The Bureau of Investigation. Sinds 1924 was J. Edgar Hoover de directeur en hij zou dit 48 jaar lang blijven, en dus ook bij het omdopen tot het nu zo gekende Federal Bureau of Investigation (FBI). Grappig genoeg was naamgenoot Herbert Hoover tijdens de Grote Depressie de president van het land, maar heeft hij geen familiale band met J. Edgar. Wél hadden beide nauw contact met mekaar.

Dit alles vind ik dus best een zeer boeiend stuk geschiedenis dat inderdaad misschien eerder goed leesvoer is als non-fictief boek of een miniserie dan als film. Maar toch 3* waard, al was het maar omdat het m'n interesse naar meer heeft weten te wekken.

Wat ik me nu wel afvraag door deze sterfdata... Waarom neemt de film zo een loopje met de werkelijkheid? In de film wordt FBI (eigenlijk dus nog BOI) agent Melvin Purvis gepromoveerd na de dood van Charles "Pretty Boy" Floyd om de jacht op Dillinger te leiden. Daar waar in werkelijkheid na de dood van John Dillinger de stempel 'public enemy no. 1' op Charles Floyd werd gekleefd en hij Dillinger dus nog met 5 maanden overleefde. Trouwens nog een heel verhaal apart wie uiteindelijk Floyd naar de eeuwige jachtvelden schoot (een tip: het was niet Purvis), en hoe de federaal agenten dat in de doofpot hadden proberen stoppen. Dat een film niet accuraat de geschiedenis dient weer te geven, prima. Maar in dit soort gevallen hou ik toch van wat nauwer de chronologie en werkelijkheid volgen.

Ook vraag ik me af waarom Eddie Green niet in de film werd opgenomen. Hij had samengewerkt met Frank "Jelly' Nash, Volney "Curley" Davis en de Barker broers, om te eindigen bij John Dillinger. De man hield er tal van aliassen op na, en werd gearresteerd als Eugene Green in 1916, als George Graham in 1921, als Fred Rogge, als Frederick Riley in 1922, als Eddie Green ook in 1922 en stond ook nog gekend als Charles Ryan. Banken ging hij pas overvallen vanaf 1933, eerst met Earle Doyle, Thomas "Buck" Woulfe en "Dago" Howard Lansdon. Woulfe raakte dodelijk gewond en ze kregen het ook aan de stok met een andere bende. Drie maanden later voegde Green zich dan bij Jess Doyle, Earl Christman, Frank Nash, Volney Davis, Arthur en Fred Barker en Alvin Karpis. Hierbij raakte Christman dan weer dodelijk verwond. Na een dispuut met de Barker broers kwam Green in contact met eerst Baby Face Nelson, daarna Tommy Carroll en Homer Van Meter om zich dan bij de bende van John Dillinger te vervoegen. In maart 1934 voerden ze enkele bankroven uit maar begin april lokten BOI-agenten Green in een hinderlaag en raakte hijzelf dodelijk gewond. Zijn week durende doodstrijd ging gepaard met ijlen, waaruit de onderzoekers heel veel informatie haalden wat uiteindelijk tot de neergang van beide bendes heeft geleid waar hij laatst in actief was. Dus best wel een spilfiguur die in de film had mogen zitten, denk ik dan?

De afgelopen weken het boek van Bryan Burrough doorgeworsteld en daarmee de bron van deze Michael Mann film, en in dat kader was vorige week Bonnie en Clyde al aan de beurt voor een herkijk en afgelopen dinsdag dus Public Enemies. En waar ik al geen hoge pet op had van de film is dat met de kennis van het ware gebeuren er niet beter op geworden.

Vooralsnog begin ik bij de pluspunten wat met de cast en voornamelijk Depp al praktisch ophoudt die perfect lijkt voor de flamboyante Dillinger, daarnaast hebben we niets te klagen over het vrouwelijk uitzicht en wat kan die Mann toch waanzinnig mooie schietscenes regisseren. Wat klinken deze altijd goed en authentiek, wat is de soundmix strak, en wat zijn er een aantal prachtige shots zoals Purvis leunend uit het raam schietend op de wegrijdende Babyface Nelson of anders wel één van de bankovervallen waar men buiten bij een shoot out regelmatig mee kijkt over de schouder van de schutter en niet te vergeten de schietpartij in Little Bohemia. En niet te vergeten zijn er een aantal prachtige locaties zoals het bankgebouw met de glazen koepel. Maar dat zijn minieme lichtpuntjes in een film die verder totaal onvoldoende is.

Want Purvis die met een jachtgeweer achter Pretty Boy Floyd aan zit? In zijn dromen gezien de dandy die Melvin Purvis in werkelijkheid was, het idee is lachwekkend waar FBI aanvankelijk niet eens wapens bij zich mocht hebben. Dan de volgorde waarin iedereen sneuvelt van Floyd tot Homer en van Nelson tot Dillinger zelf, er klopt helemaal niets van noch de locatie. Dillinger was de eerste die men pakte en niet de laatste, in ieder geval klopt de locatie, weliswaar klopt in zoverre het verraad van Anna Sage en is Dillinger meerdere malen in een politiebureau geweest. Maar dat is ook allemaal weer aan opklopperij onderhevigd waar hij slechts in de wachtkamer zat met een krantje. Er klopt dus bar weinig van het verhaal waar de FBI er qua beeld ook nog eens redelijk afkomt waar de dienst in de begin jaren alleen maar missers produceerde, Melvin Purvis ook regelmatig aan zware kritiek onderhevigd was, de dienst in de beginjaren slechts uit studenten en advocaten bestond en niet eens wapens mochten dragen. En Little Bohemia met de belegering van het motel ook een totale en kolossale fuck up was waar slechts onschuldige omstanders werden gedood en de bende van Dillinger met speels gemak ontkwam. Niks niet achtervolging en gedode criminelen, Purvis en zijn mannen werden bijna zelf overvallen en afgeschoten door de plaatselijke politie die weer eens niet geïnformeerd waren.

Zo is het en niet anders, en dan vraag ik me af waarom men in hemelsnaam aan een film begint waar er overduidelijk veel te veel basismateriaal is om in twee uren te proppen waar zoiets zich veel beter voor een serie leent, om tenslotte nog te zeggen dat Depp en Bale bijzonder weinig aan hun rol toe kunnen voegen er ook nog veel te veel tijd gebruikt wordt voor de totaal niet interessante relatie tussen John en Billy. Afijn, het mag duidelijk zijn dat ik al niet een hoge pet op had van het geheel maar het met alle opgedane kennis inmiddels een draak van een film vind.

Ik kan er me iets bij voorstellen. Het ontgoochelde mij ook te merken hoezeer er een loopje genomen werd met de werkelijkheid.