menu
Volg jij MovieMeter al op Facebook?
Mis niets over je favoriete films en blijf op de hoogte van de nieuwste releases op onder andere Netflix.
MovieMeter op Facebook

Public Enemies (2009)

mijn stem
3,30 (2940)
2940 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Actie
140 minuten

geregisseerd door Michael Mann
met Johnny Depp, Christian Bale en Marion Cotillard

De jaren 30 worden in de Verenigde Staten gekenmerkt door misdaden en gangsters die het land onveilig maken. John Dillinger (Johhny Depp) is een bekende bankrover en moordenaar die steeds uit de handen van de politie glipt. Tijdens haar zoektocht naar Dillinger en zijn collega's Baby Face Nelson en Pretty Boy Floyd krijgt de politie de hulp van een nieuwe instantie, de eerste federale politiemacht: de FBI. Melvin Purvis (Christian Bale) leidt het groepje agenten dat probeert om de gevaarlijke gangsters te arresteren.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=u0O9cisNGDQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van s0062423
4,5
Sterk staaltje cinema

Gisterenavond ben ik deze in de cinema gaan zien met onder andere MM-user Matchostomos. Als onversneden fan van Mann had hij torenhoge verwachtingen bij de film. Ik stond er eerder onverschillig tegenover, want zijn films zijn mij al zowel goed als slecht bevallen. Ook de gehele commotie rond het HD filmen en toestanden heb ik aan mij laten voorbijgaan. Zonder enige voorkennis zat ik dus in de zaal en heb ik mij gewillig laten overdonderen door Manns vakmanschap.

Public Enemies opent met een zeer indrukwekkende scène, waar Mann direct zijn visuele troeven op tafel legt. Wat hierbij direct opviel was de handheld camerastijl. De camera beweegt druk van links naar rechts, maar voelt toch zeer gechoreagrafeerd uit. Mann mag dan wel een vrijere weg ingeslagen zijn, hij blijft trouw aan de Amerikaanse filmtaal. Zo zijn de dialogen bijvoorbeeld volgens de conventies gemonteerd, met veel aandacht voor de positionering van de personages. Dit is dan ook mijn enige punt van kritiek; ik had hem liever nog experimenteler te werk zien gaan. Hoe dan ook, Public Enemies is visueel/stilistisch een zeer interessante film.

Op muzikaal vlak stelt Mann nergens teleur. De soundtrack ademt zowel de sfeer van de jaren dertig uit als het emotionele klankbord van bepaalde scènes. Andere sfeerschepper is de kostumering, die tot in de puntjes verzorgd was. Depp werd hierdoor nog meer één met z'n personage, niet dat hij deze ondersteuning nodig had want hij zet echt een majestatische rol neer. Nog nooit zo'n betoverende acteerprestatie van hem gezien.

De andere sterspeler, Bale, zet ook een mooie rol neer, al krijgt hij aanzienlijk minder schermtijd. Op zich wel jammer, maar hij weet toch telkens de aandacht volledig naar zich toe te trekken. Z'n personage is bovendien ook niet zo bijster interessant en ook niet echt diep uitgewerkt. Dit valt eigenlijk te zeggen over het gehele politiekorps, wat bemand wordt door een aanzienlijk aantal personages, die allemaal slechts lijken te passeren. Drijfveren en ambities blijven verborgen onder de oppervlakkigheid. Maar deze zijn uiteindelijk niet zo belangrijk, het draait immers allemaal rond Dillinger. Zo blijft eveneens Cotillards personage op de achtergrond, waar ze toch steeds weet te schitteren. Prachtig muurbloempje.

Concluderend; Public Enemies is een geweldige film van Mann, die voor mij althans z'n majustueuze Collateral heeft geëvenaard.

4,5*

avatar van Prudh
4,0
Ik heb deze film al een poosje geleden gezien, maar hij is wel blijven hangen. Dat is gelijk al een mooi compliment dunkt me. Sowieso is de jaren-30-setting eignelijk altijd interessant, maar des te meer wanneer een regisseur als Mann zich ermee gaat bemoeien. Dat weerspiegelt dus ook in Public Enemies, want visueel gezien is dit al een fantastische ervaring. Mede door de cinematografie die weliswaar erg bewegelijk is, maar nooit overmatig. Toch zijn vooral de decors, settings en kostuums kleine hoogtepunten, die maken de film voelbaar autenthiek.

Het verhaal is daarnaast uitmuntend uitgewerkt. Ik ben blij dat Manns voorkeur naar het kat-en-muis-spel wat naar achter is gedrukt, waardoor er nu veel ruimte overblijft voor Dillinger zelf. En zeg nou zelf, Bale speelt met de film vlakker (vast in zijn Equilibriumrol blijven hangen), dus zijn spaarzame screentime is mooi verdeeld. Depp vult zijn rol daarentegen erg prettig in, op een gepast ingetogen wijze. Maar twee pluimen worden uitgereikt aan ten eerste Marion Cotillard die als love interest allerminst vervelend, storend, óf clichématig is en ten tweede aan Stephen Lang die zonder twijfel de beste en tofste rol neerzet als FBI marshal Charles Winstead

Het allerbeste aan deze Mannprent vond ik, net als bij Heat en bij Miami Vice, de shoot outs. Wat is dat een genot om aan te zien. Onderbelicht vind ik in die scènes altijd het geluid, want hoewel ze een festijn voor je oog zijn, wordt het oor nog het meeste gekieteld. Knal knal. Realistische inslagen, gruis, chaos. Ik kan niet wachten tot 30 juli, dan kan ik hem nog een keer zien. Tot die tijd maar weer even de Warnerklassiekers uit het schap pakken!

avatar van M.Goodkat
4,0
Juist teruggekomen van de bioscoop en redelijk tevreden eruit gekomen.
Begon op den duur langdradig te worden maar juist gestopt op het moment dat het teveel werd.
Sublieme Acteerprestatie van Johnny 'Dillinger' Depp als bankovervaller. Christian Bale heeft ook zijn bijdrage geleverd aan de film en alhoewel hij weinig screentijd kreeg van Mann is dat goed bevallen met hem, geen fouten, maar ook niet hoogstaand.
Geweldige soundtrack die de sfeer opsnuift van de jaren 30 van de grote depressie, zeer geslaagd.

Het enigste minpuntje was de vriendinnetje van Depp, vond haar wel zwak acteren, had beter verwacht.
Wat mij ook het beste opviel en een grote bijdrage geeft aan de score zijn zoals hierboven (Prudh) al zegt zijn de shoot outs. De shoot out in de bos is een geweldig stukje spektakel die voor efkes in u hoofd blijft hangen, hoe de geluiden door die boxen doorkomen, juist alsof je het zelf meemaakt.

Alles was ook super gedetailleerd, wat ook een enorm pluspunt is in de film.

Conclusie; de beste film die ik van Mann heb gezien na Colleteral. Hopelijk zet hij zijn lijn zo voor mij voort maar mag van mijn het serieus inkorten want 143 minuten was iets teveel van het goede.

4/5*

avatar van Quentin
2,0
Aardig maar weinig enerverend of spannend verhaal komt maar niet tot leven. Depp is prima maar Bale's spel is vlak en Cotillard komt niet helemaal tot haar recht. Het geheel vermaakt maar weet nergens echt aan te grijpen.

Grootste euvel is toch de fotografie, iets waar ik Mann in zijn eerdere films altijd enorm om waardeerde. Het op HD gedraaide materiaal ziet er op op enkele momenten spectaculair uit (de landing van het vliegtuig dat Dillinger naar Indiana vervoert, is prachtig gedraaid), maar is voor het grootste gedeelte van de flm mislukt en heeft vaak wat weg van beelden gedraaid door tante Annie op de camping met haar camcorder uit de Aldi folder. Vooral op de momenten dat de camera zelf beweegt zit het beeld vol met videoactige 'vegen' en bovendien is het contrast op donkere momenten om te huilen. Bijzonder storend allemaal.

2,75*

avatar van Jawaddedadde
4,0
Mann O Mann!

Gisteren eindelijk de langverwachte Public Enemies gezien, en boy oh boy, wat een geweldige ervaring was dat!

Het verhaal begint met de uitbraakpoging van Dillingers kompanen. De toon is meteen gezet. Wat volgt is een reeks van bankovervallen, shoot-outs (wederom een lust voor het oog maar vooral voor het oor, wat een knallen!). Tussen al dat geweld door maken we smen met Dillinger kennis met Billie Frechette (Marion Cottilard), die aanvankelijk een beetje weigerachtig staat tegenover Dillingers versierpogingen maar uiteindelijk toch zwicht voor 's mans charme en charisma.

Tegelijkertijd wordt op federaal niveau de strijd aangebonden tegen de georganiseerde misdaad en de FBI, onder leiding van Edgar J. Hoover, maakt zijn opwachting. Het is dan dat we de figuur van Melvin Purvis (Christian Bale) leren kennen.

Het hele verhaal uit de doeken doen zou me wat te ver voeren, er gebeurt namelijk te veel om op te noemen. Toch nog dit: wat mij betreft de beste scène van de hele film: de scène waar Dillinger en Baby Face Nelson zich in de boshut in de bossen schuilhouden. De FBI heeft weet van hun schuilplaats dankzij hun doortastende(!) ondervragingmethoden en wat volgt is suspense, actie en drama op z'n best. Woorden schieten te kort om dit te beschrijven, dus hier laat ik het bij. Gewoon zien is de booschap.

Het scenario zit goed in elkaar, al moet je er wel de aandacht bijhouden omdat er een groot aantal namen de revue passeert. Om goed te zijn zou ik de film nogmaals moeten gaan zien. Het tempo van de film ligt vrij hoog, want ondanks zijn relatief lange speelduur vloog de film voorbij. Er waren nergens stukken in de film waar bij ik dacht: "kom op nou jongens, doorspoelen die handel". Het plaatje klopte perfect.

Dillinger is en blijft de ster van de film, en zijn karakter wordt redelijk uitgediept. Dillinger is een vrijbuiter. Iemand die niet verder denkt dan vandaag of morgen. Iemand die ook gewoon zijn zin doet en die zich door niets of niemand laat tegenhouden. Depp geeft Dillinger een ruw, duister kantje mee. Komt het door dat litteken op z'n kaak, of is het gewoon de dreigende blik in zijn ogen, wat het ook zij, Depp zet hier een sterke prestatie neer.

Het personage van Purvis wordt eigenlijk niet echt uitgediept. We kennen zijn drijfveren en motivaties niet echt, maar dat stoort niet. De film gaat immers over het leven van Dillinger, niet dat van Purvis. Dat Purvis' leven verbonden is met dat van Dillinger is natuurlijk logisch. Bale zet een vrij arrogante politieman neer, bromt als vanouds zijn zinnen maar is geen partij voor Depp. Toch acteert hij meer dan goed.

Tot slot is er nog Billie Frechette (Marion Cottilard). Aanvankelijk vond ik haar een beetje geforceerd acteren, ze leek het vriendinnetje van Dillinger tegen wil en dank, maar op het einde heeft ze wel een duidelijk metamorfose ondergaan (de hardhandige ondervraging door de FBI!) en komt ze over als een sterke vrouw. Dan is ze ook op haar best. Dit personage blijft overigens ook volledig onderbelicht. behalve het feit dat ze geen vrouw van de wereld is, en dat ze naar Chicago is verhuisd komen we bijzonder weinig over haar te weten. Misschien was er over haar gewoon niet veel te vertellen, iets meer achtergrond ware toch wenselijk geweest.

Het visuele aspect is gewoonweg overweldigend. Er zijn tal van scènes die erbovenuit steken, de ene nog meer dan de andere. Het jaren '30 gevoel is omnipresent en zo hoort het ook. Kledij, auto's, taalgebruik alles tot in de puntjes verzorgd. De actie-scènes zijn stuk voor stuk een lust voor oog en oor. Het camerawerk was soms nogal schokkerig, dit verhoogde de levendigheid doch verminderde de beeldkwaliteit. Er waren ook veel close-ups, ook als de personages gevolgd werden. Beeld en geluid kwamen het best tot hun recht in de vuurgevechten, waar het soms net leek of een kogel naast je zetel insloeg en je de brokstukken op je schoot voelde belanden...

Kortom: het lange wachten loont. Public Enemies is een zinderende ervaring vol zintuiglijk genot die de potentie heeft om mijn top 10 binnen te dringen. Moet hij wel eerst nog afrekenen met Heat, dat andere meesterwerk van Mann...

Bye Bye Blackbird...

avatar van Elineloves
4,0
Toen we de bioscoop uitliepen zei mijn vriendin als eerste tegen me: ''Die film is een superduur blairwitch project, in een jaren 30 stijl met overmatig veel schieten. Als ze zoveel geld in een film steken mag je ervan uitgaan dat ze op zijn minst een standaard gebruiken. ''

Maar o, o, o.. wat was ik het oneens! Ik geef toe, er zijn momenten geweest dat ik ook geirriteerd raakte door het camerawerk, maar het grootste gedeelte van de film zat ik er zó in, dat ik het niet eens merkte.

Wat een heerlijke verschijning is die man toch. Was absoluut geen straf om 143 minuten naar Johnny Depp te kijken. Al meteen was ik onder de indruk van zijn personage John Dillinger. Hij is cool, sexy, en toch een tikkeltje ruw. Hoewel ik veel mensen hoor zeggen dat ze moeilijk een band konden krijgen met Dillinger, had ik er geen moeite mee. Al snel zat ik naar Dillinger te kijken, en niet meer naar Johnny Depp.

Het verhaal begon meteen goed, je zat er direct in. Gevangenis in, gevangenis uit, paar doden.. en ze gaan weer vrolijk verder met het plannen van bankovervallen.

Gevolgd door federal agent Melvin Purvis, die met een stalen gezicht Pretty Boy Floyd neerschiet. Geweldige scene in die open natuur, ik vond het erg indrukwekkend. Daarna besluit hij achter John Dillinger en zijn vriendjes aan te gaan. De hele rol van onze 'Batman' wist mij dan weer niet te boeien. Zijn chagrijnige verschijning in beeld liet mij meer denken aan een geirritereerde scout die zijn zin niet kreeg.

En zo ging het de hele tijd door, wisselend van John en zijn vriendjes, naar de gefrustreerde Melvin. Hoewel Melvin erg zijn best doet om met de nieuwe technologie Dillinger op te sporen, is hij alweer terug in Chicago. Hij overvalt een paar banken, gaat naar feestjes en sociolized met de juiste mensen. Erg leuk dat Giovanni Ribisi ineens in beeld verscheen, ik zie hem wel graag in films. En daarna kwam natuurlijk de vrouw die John zijn hart zou stelen, Billie.

Ook zij zette haar rol overtuigend neer, vol emotie en liefde voor de stoere maar rauwe bankrover. Al snel weten de twee dat ze bij elkaar horen en samen verder zullen gaan.

Hoewel dit absoluut geen film is waar ik normaal voor zou kiezen, heeft hij me weten mee te slepen. Ondanks de vele, vele vuurgevechten was je toch geboeid hoe het af zou lopen, al kun je al raden hoe de film zou eindigen.. In de pauze zei ik tegen mijn vriendin ; Op het einde wordt Dillinger doodgeschoten, zijn grote liefde zit in de gevangenis, en zijn laatste woorden zijn; Bye bye blackbird. Nou, het is óf erg voorspelbaar geweest, of ik heb me gewoon ontzettend laten meeslepen dat ik het daardoor wist, maar het heeft me in ieder geval wel ontzettend geraakt.

Kan niet wachten tot deze film op DVD uitkomt, zodat ik hem nog eens kan herbekijken over een tijdje. Wow!

avatar van Onderhond
0,5
Mann mist weer een bocht.

Setting sprak me sowieso al niet zo aan, maar Mann doet er wel erg weinig mee.

Meest opvallende uiteraard de HD beelden. Lynch liet reeds zien dat je er best mooie dingen mee kan, Mann laat zien dat je er ook geweldig lelijke dingen mee kan. Vele shots zijn echt fugly as hell, zeker wanneer er nogal wat beweging is. Komt erg wazig en onscherp over, camerawerk zelf is ook super slordig. Gooi daarbij echt vreselijke editing en visueel zit je naar een énorme draak te kijken. Enkel de nachtfakkels zagen er mooi uit, ook die kregen echter maar weinig ruimte van de editor.

De score is al even flauw, weinig opzienbarend gejengel, vervangbaar in 100 andere films.

Op basis van de trailers had ik een soort van Heat verhaaltje verwacht, werd het niet omdat Bale eigenlijk amper mag meespelen. Beetje vreemd gezien de titel, maar zijn rol is best klein en onbelangrijk. Cotillard is hetzelfde lot beschoren, beiden weten verder ook niks met hun rolletjes te doen.

Depp mag volop in de picture staan maar is het volgens mij niet meer zo gewoon een "normale" rol te spelen. Zet weer een enorm typetje neer en mompelt zich doorheen de film als een halve Elvis. Als hoofdpersonage een zware sof.

Heb je verder een nogal onzinnig en saai verhaaltje. Allemaal best als het een beetje leuk gebracht wordt, maar vond het armoe troef. Halverwege kon ik m'n ogen nog maar amper openhouden.

Uiterst saaie, maar vooral lelijke bedoening. Mann mag nog 10 jaar oefenen met z'n HD alvorens een nieuwe poging te wagen, hij zal het nodig hebben.

0.5*

avatar van Valura
3,5
Ik ben deze gisteren gaan kijken en vond hem best goed.
Van begin tot einde bleef hij boeien en hij had enkele erg sterke scènes. De ontsnappingsscènes, de scène waar Dillinger zijn eigen onderzoekssectie binnenstapte en de eindscène waarin hij neergeschoten wordt , om maar enkele te noemen.
De enige minpuntjes waren met momenten het schokkerige camerawerk en de in mijn ogen nogal opdringerige Dillinger aan het begin van zijn relatie met Billie (al zal dat meer aan de jaren 30 tijdsgeest liggen dan aan een slecht geschreven script)
Een goede Johnny Depp dus, al had ik mijn twijfels of ik hem wel als Dillinger zou kunnen zien. Ja dus.

avatar van IcU
4,0
IcU
Gisteren avond. Naar mijn weten een van de eerste voorstellingen van deze film in Breda. Een toch wel erg vol zaaltje. Ook al was ik niet de eerste in de zaal, naar mijn mening had ik zeker de beste plek. Een beetje achteraan in het midden. En dit was nodig.

De gangster film interesseert mij steeds meer. De hele setting, iemand die zich naar boven werkt, en tegen de maatschappij schopt vind ik zeer vermakelijk. De setting van deze film vond ik ook een zeer goeie keuze. De jaren ’30 vind ik erg interessant en de hele sfeer die uitgeademd wordt vind ik erg prettig. Ok, dat het verhaal zich afspeelt in de jaren ’30 is geen keuze, maar een feit. Maar toch. Ook al heeft deze film een geheel eigen look en feel, hij ontkomt er niet aan om met de vorig jaar verschenen Franse pareltjes L'Instinct de Mort en L'Ennemi Public N° 1, met Vincent Cassel, vergeleken te worden. Dat moet je eigenlijk niet doen omdat de voor genoemde films in 2 delen gesplitst zijn en een veel completer beeld geven van de gangster, en in dit geval Mesrine. Nee, die vergelijking zou niet reëel zijn, maar het gebeurt toch. Mede doordat de engelse titel gewoonweg te veel op elkaar lijkt. (Public Enemy number one) Ook is de hoofdlijn van het verhaal vergelijkbaar, maar nogmaals, is het franse verhaal van Mesrine veel completer dan die van Dillinger.

De film begint goed. Hoewel ik geen fan ben van het camera werk stoort het alleen maar op het begin. Hier was ik op voorbereid (ging dus express achterin zitten) maar ergerde mij af en toe wel. De ontsnapping was spectaculair en verassend realistisch. Waar het al snel uit kon schieten tot een over de top actie spektakel is het hier redelijk ingetogen. Dat weet regisseur Mann goed in beeld te brengen. De enorm harde knallen die in de film voorkomen doen denken aan oudejaarsdag. Dit is best tof om te zien en te horen. Bijster bijzonder wordt het echten nergens. Het verhaal gaat na deze opening toch wat stroef uit de start blokken. De personages worden niet in volle glorie geïntroduceerd (Depp is uit het niets publiek vijand nummertje 1) en worden wat rommelig neer gezet. Wie wat waar en waarom kunnen daardoor nog wel eens onduidelijk zijn. Eigelijk vanaf het moment dat de mooie Marion Cotillard haar intrede maakt begint de film wat aangenamer te worden. Alles wordt overzichtelijker. Dit komt ook doordat ik de handlangers van Depp aka Dillinger heb gelaten voor wat het was, anders ben je al snel het spoor bijster. De locaties vond ik wel erg gaaf. Alles was jaren ’30. Mooie straten, dikke kluisdeuren en oude bioscopen. De setting ik sprima. Het verhaal kabbelt voort en is eigelijk in het begin wat matigjes. De film wordt echt sterk na zo’n drie kwartier. Dan zijn er wat meer complicaties, iedereen zit goed in de film en de verhaal lijn wordt leuker. Waar Bale in het begin wat op de achtergrond blijft slaat hij vanaf zijn benoeming tot hoofd van de opdracht helemaal om, en doet hij niet veel onder aan het spel van Depp. Depp die zijn rol als Dillinger toch wel erg sterk neer zet. In de eerste, wat matige drie kwartier was zijn personage nier zo interessant. Na een tijdje wel en zit je echt naar een geweldig goeie gangster te kijken. Een vleugje humor doet altijd goed en het verhaal blijft vanaf de tweede ontsnapping van Dillinger spannend tot aan het einde.

De vormgeving van de film vond ik in het begin nogal zwak. Weinig creativiteit, en maar een paar mooie shots die ook in de trailer gebruikt zijn. Verassend was dan ook niet. Ook had ik het idee dat de focus puller niet altijd zijn best deed. Toch stoorde dit wat belachelijke camera werk niet. Helemaal niet eigelijk. Het had zeker hier en daar zijn charmes en soms was het echt realistisch in beeld gebracht; of dat je er zelf bij was. Regie vond ik boven maats. Mann weet bij elke film zijn eigen ding te doen, en geen een film is het zelfde. Dat hij wat loopt te klooien met hd beelden kan ik hem vergeven, mede door het sterke, spannende en boeiende verhaal.

Daarbij komt ook nog dat ik Depp gewoon een briljant acteur blijf vinden en Bale zich prima weet te presenteren. Dialogen waren leuk, hoewel soms wat doorzichtig, maar Depp weet het allemaal fijn te brengen. Marion Cotillard, de franse actrice, weet zich ook zeker in de kijker te spelen naast Depp. Zeker een actrice om in de gaten te houden. Doordat de scènes per minuut spannender worden is het einde voor mij het absolute hoogtepunt. Mooie muziek, beelden en acteerwerk weten een mooi einde te maken van een toch wel hele sterke film.

Hoewel de muziek hier en daar wat voorzichtig, en iets wat ongeïnspireerd is weet het op de goeie momenten te raken met wat mooie dramatische klanken. Sommige muziek stukken zijn prachtig, maar niet bijzonder. Eigelijk is de gehele score ‘niet bijzonder’ en had onder elke film geplakt kunnen worden. Hier had meer van gemaakt kunnen worden, maar helaas. Ze zijn liever voorzichtig dan dat er echt geëxperimenteerd wordt, wat een beetje een standaard soundtrack oplevert, wat zeker bij vlagen genietbaar is.

Al met al een degelijke film wat mede door de bioscoop ervaring positief uitpakt. Mooie rollen, mooie regie en een mooi scenario. Alleen voelt jet vergeleken L'Instinct de Mort en L'Ennemi Public N° 1 allemaal wat matig aan. Deze franse film wil ik dan bij deze ook zeker voor de Public Enemies ‘fans’ aanraden. Deze film verdient en krijgt van mij een dikke 4*

avatar van SilentF0rce
4,0
Net gezien in de bios.
Heb me geen minuut gestoord aan het camerawerk.
De actie momenten waren geweldig.
De momenten ertussen waren soms wat lang en wat saai.

Was dus een goede film, maar geen topper.

avatar van rep_robert
3,0
Redelijke film.


Het 1e gedeelte van de film vond ik toch het minste.
De personages komen heel vlak over. Je mist toch beweegredenen en echt goede dialogen.
De 2e helft van de film is een stuk beter, John Dillinger vertoont hier gewoon veel meer emotie en dr zit wat meer leven in zijn personage. Beter dan het dooie gedrag van hem de 1e helft van de film. Dit valt echt niet aan Johnny Depp te verwijten, hij doet het verder prima als John. Het scenario is gewoon heel magertjes.
Christian Bale acteert ook heel sterk, alleen komt het toch weer wat flets over allemaal, ook weer te wijten aan het matige script.

Het leek wel alsof we allemaal aan het begin van de film al zouden moeten weten wie was en wat ze deden.

Het gebruik van de camera stoorde me ook wel zo nu en dan, heel veel close ups. Soms wel leuk, maar vaak ook irritant en onoverzichtelijk.
Ook de shootout in het motelletje in het bos kwam slecht over, camerawerk was om te janken en het was moeilijk te volgen.
Enkel de gigantisch harde schoten drongen door.

Het verhaal werd wel een stuk beter, de emoties drongen door(het leek wel alsof ze opeens tot leven kwamen) en film/cameratechnisch werd het een stukje beter.
De setting was wel prachtig, de jaren 30 komen wel mooi over en de auto's zagen dr ook prachtig uit!

Het einde vond ik wel goed passen bij de film, je weet dat er geen happy end kan komen. Zeker niet slecht.

Al met al toch een redelijk goede film, al komen de personages vaak toch flets over en is het scenario ook flinterdun.

3* (3,20)

avatar van Norma
4,0
Enigzins getemperd in mijn enthousiasme over deze film ging ik gisteren naar de biosoop. De negatieve kritieken op de cameravoering van Mann deden me het ergste vermoeden, want als ik ergens niet van hou dan is het wel een onrustig bewegende camera.

En om dat veelbesproken onderwerp dan ook meteen maar te beoordelen: ik was er inderdaad niet kapot van. Het was, zeker in de tweede helft van de film, iets minder erg dan gevreesd, maar het blijft jammer. Tijdens actiescènes kon ik het gebruik er van nog enigzins begrijpen, want hoewel het er allemaal wat onoverzichterlijker door wordt, als kijker zit je er ook wel wat meer "midden in". Het was juist meer tijdens de rustige shots dat het me stoorde. Want de hele setting ziet er prachtig uit, met name het straatbeeld oogt tot in de puntjes verzorgd en authentiek. Zonder een woest heen en weer zwiepende camera had ik nog veel meer kunnen genieten van al dat moois. (het had van mij wel wat meer "Anton Piek" mogen zijn, zoals Reinbo het eerder al zo treffend noemde)

Maar dan het verhaal. Public Enemies heeft duidelijk even nodig om op stoom te komen want de eerste drie kwartier wordt er weinig tot geen diepgang gegeven aan de diverse personages en leef je eigenlijk een beetje van overval naar overval. John Dillinger wordt neergezet als de charmante boef die enerzijds vrouwen in hun jas helpt, links en rechts met smart ass oneliners strooit en anderzijds niet aarzelt om iemand zonder pardon een gebroken neus te slaan. Toch krijg je nergens het gevoel dat hij echt gevaarlijk is en de titel Public Enemy number one gerechtvaardigd is, waardoor sympathie voor zijn personage al gauw gekweekt is. Bale's zouteloze Melvin Purvis lijkt ook nauwelijks een waardige opponent voor de slimme gangster, wat toch wel een beetje de spanning uit de film haalt.

Maar dan verschijnt Cotillard als love-interest ten tonele en leeft de film enorm op. Je kunt er over discussiëren of het een plus-of minpunt is, maar de vraag of Dillinger en zijn liefje uiteindelijk weer bij elkaar zullen komen leefde bij mij uiteindelijk bijna meer dan de vraag of Purvis in staat zal zijn om Dillinger te slim af te zijn. Toch geeft het de film een enorme boost: Cotillard straalt, Depp krijgt- met name door sterke close-ups van zijn gelaatsuitdrukkingen- de kans om wat meer emoties van Dillinger te laten zien, Bale lijkt warempel wakker te worden en te beseffen wat de taak van zijn personage eigenlijk is en Mann lijkt zich ook te realiseren dat je geen twee-en-half uur met alleen bankovervallen en snedige opmerkingen kunt vullen en trakteert ons in de tweede helft uiteindelijk toch nog op een sfeervol en bij vlagen spannend kat-en-muis-spel.

Nee, het is geen tweede Heat geworden. Ik denk eerlijk gezegd ook dat het vreselijk moeilijk, zo niet onmogelijk, is om een tweede keer een dergelijke film van dat kaliber te maken. Toch wil ik wel zo ver gaan dat ik hem "heel wat beter dan gemiddeld" wil noemen. Want ondanks dat de stijl van filmen mijn voorkeur niet geniet en de uitdieping van de personages wellicht te wensen over liet vond ik andere aspecten, zoals met name de sfeersschepping, de shoot-outs en het Bonny&Clyde-achtige gegeven wel weer sterk gedaan. Dat Cotillard hier een flink positief aandeel in heeft mag duidelijk zijn. Ik blijf met mijn beoordeling nog even hangen op een voorzichtige 3,5 maar als aan het eind van het jaar de dvd in huis is sluit ik niet uit dat ik na herziening op een 4 ga uitkomen.

2,0
Overall best aardig, maar eigenlijk ook een heleboel nét niet. Kon ten eerste maar weinig met het hele verhaal van Depp en Clottard, omdat de twee veel te weinig screen tijd samen hebben. Die hele relatie kan je dan als kijker ook gestolen worden.
Bale's rol ook bijzonder onboeiend en behoorlijk vlak. Had liever een film gezien over het jaar na zijn ontslag, waarna hij zelfmoord pleegde. Leek me op het oog al gelijk een boeiendere film.
En ten derde het al veel genoemde camerawerk, waar ik al erg bang voor was. Het hele HD aspect komt nauwelijks echt goed uit de verf. Zeker bij veelvuldig bewegen van de camera en bij grote hoeveelheden licht heb je toch het idee dat je naar een DV film zit te kijken.

2*

avatar van Brooklyn
2,0
Mann wordt vaak zijn gebrek aan inhoud verweten, en waarempel het is waar

Gewoon weer een standaard gangsterfilm die zich alleen onderscheidt door het gebruik van een digitale camera (in een period-piece nog wel, je moet maar durven). Uiteindelijk is Depp's personage gewoon weer de standaard gangster, is Bale's personage weer de standaard copper en Cottilard weer het standaard liefje. Pogingen tot diepgang worden wel ondernomen, maar de personages komen nooit écht tot leven.

Visueel overal het gevoel dat het gebruik van 'gewoon' film 'Public Enemies' veel beter had gedaan dan digitale camera. Eerlijk toegegeven, ik had het erger verwacht maar zeker de drukker scenes zien er niet uit en merk je de nadelen van het gebruik van digitale camera (of het gebruik ervan in dit geval). Editing was ook niet goed, de film 'loopt' niet lekker.

Onbegrijpelijk dat dit de regisseur van Heat is

2*

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Degelijke misdaad film met 2 zeer goede acteurs in de hoofdrollen!
En de camera beelden stoorde mij niet maar vond ik juist eerder een pluspunt aan deze film!. Het is vrij origineel en zorgt voor een aparte sfeer in de film.
Maar toch vond ik de film geen topper.. Johnny Depp acteerde aardig maar was niet te vergelijken met het personage wat hij bijvoorbeeld in Blow wegzette.. Johnny Depp heeft zichzelf meer dan bewezen als goede acteur en leek het bij deze film een beetje op de automatische piloot te doen.. Zijn rol was boeiend genoeg om de film mee uit te zitten maar daar is dan ook veel mee gezegd.
En dan natuurlijk Christian Bale die een vrij rustige man met weinig woorden maar met veel lef weet neer te zetten, ook een boeiend personage maar zelfde verhaal als bij Depp..
Ook de romantiek en de gevoelens spatte niet zo van deze film af en kwamen niet echt overtuigend over op de 1 of andere manier..
De schiet scenes waren wel zeer mooi gefilmd en deden me zelfs aan Heat denken!
Kortom het is een film met plus en minpunten maar toch zeker de moeite waard om eens te bekijken!
3,5 sterren.

2,5
De 'rise and fall' van een gangster kennen we tegenwoordig wel, waardoor Mann het leven van John Dillinger liever vangt in een karakterstudie. Middels diverse scènes voert de regisseur deze legendarische gangster op als een relatief betrouwbare, ja zelfs lieve man, over wie dan ook gezegd wordt dat hij zijn gehele carrière nooit een moord gepleegd heeft.

Door de conventies precies om te draaien (we volgen grotendeels Dillinger, met slechts een handvol scènes vanaf de andere kant van de wet) creëert Mann automatisch meer sympathie voor John(ny), terwijl de momenten dat we de FBI zien doorlopen zijn van corruptie en incompetent machtsvertoon. Maar, guess what? Ook dat kennen we tegenwoordig wel, zelfs ingezet in de moderne misdaadfilm door zijn eigen Heat.

Mann moest dus verwoed naar iets anders grijpen om fris over te komen, wat de digitale camera werd. Sporadisch verleent dit de film een nieuwe sfeer, maar nog vaker zorgt het voor een lelijke, ja zelfs amateuristische aanblik dat in sterk contrast staat tot deze period piece. Ondertussen is het onvergeeflijk dat hij de carrière van meestercomponist Elliot Goldenthal weer tot leven wekt door hem te vragen The Thin Red Line dunnetjes over te doen.

Audiovisueel een 'mixed bag' dus, en ook Depp doet het niet meer dan aardig; waar hij uitblinkt in bizarre karakters zit er weinig vernieuwing in zijn goede, maar verveelde spel van 'echte' mensen. Wat niet wegneemt dat het de perfecte man voor de rol is, want zijn zeldzaam gevaarlijke charisma is precies wat het personage nodig heeft. Het komt allemaal uit op een zeer krappe voldoende. 2.5*

avatar van rokkenjager
4,0
Ik had vooraf zeer en zeker mijn twijfels bij deze nieuwe Mann. Allereerst omdat ik vreesde voor diens aanpak om de film op HD te draaien,aangezien het geheel niet zou aansluiten met de setting. En ten tweede omdat ik Mann immers iets moderns zie doen omwille van de goddelijke nachtopnames die hij weet te creëren.

Nu ik de film gezien heb kan ik concluderen dat ik tevreden evenals ontevreden ben om de film op HD te zien. De film ziet er bij vlagen écht geweldig uit. Vooral de shout-outs horen tot de beste van wat we van Mann gewend zijn. Extreem realistisch, levendig en intensief, het lijkt alsof je midden in het vuurgevecht beland bent!

Verder ben ik onder de indruk van de cameravoering. Zeer solide, energiek en bovendien waren de close-ups fantastisch. Anderzijds ogen vele shots ook niet bepaald als HD en z'n ze ook alles behalve subliem. Had zo nu en dan het gevoel dat er veel meer er mee gedaan kon worden. Overigens is die 'Mann-touch' niet helemaal aanwezig omdat er nou eenmaal weinig nachtshots erin zitten. Anyway, genoeg over de technische en visuele aspecten.

Het verhaal is prima te volgen, niet alle dialogen zijn aangenaam maar het loopt allemaal lekker soepel en over het acteren heb ik weinig te klagen, al z'n er nergens echte uitschieters. Tenslotte wil ik beduiden dat ik bewondering en respect heb voor Mann om deze film op HD te draaien, echter zou ik de volgende keer indien het een ouderwets setting betreft graag de desbetreffende werk op film verfilmd zien worden.

avatar van dutchtuga
4,0
Lang naar uitgekeken en dan eindelijk gezien, de nieuwste Mann!

Dat Mann door zou gaan op zijn filmische avontuur, die hij met Miami Vice heeft ingezet, wist ik en keek ik ook naar uit. Miami Vice is een modern visueel meesterwerk. HD heeft er haast nooit zo goed uitgezien als in dat pareltje en is ook, vind ik, één van de meest onderschatte films ooit. De negatieve commentaren over Public Enemies op dat vlak heb ik dan ook compleet genegeerd. Enige vrees was dat ik bang was dat dit niet helemaal tot zijn recht zou komen in een jaren '30 setting. Dit bleek deels uit te komen.

Public Enemies geeft de meest realistische kijkervaring ooit bij een film die zich afspeelt in een periode die we tot nu nog nooit op deze manier hebben mogen meemaken. Ik had meer dan eens het gevoel dat ik midden in het jaar 1933 zat en dat Stan Laurel & Oliver Hardy zo de hoek om zouden lopen. Bijzondere kijkervaring, maar het bracht wel met zich mee dat ik vooral het eerste uur amper het gevoel had naar een Michael Mann-film te kijken. Zijn visuele stijl komt m.i. het beste tot zijn recht in de moderne maatschappij van glazen gebouwen en neon-verlichte steden. Deze klassieke setting brengt ook met zich mee dat we het zonder een ambient soundtrack moeten doen. Iets wat ik bijzonder jammer vind, helemaal gezien het feit dat dit niet helemaal nodig was. Waarom geen Tangerine Dream-achtige muziek door Public Enemies? Dit had een zeer bijzondere kijkervaring opgeleverd, denk ik zo. Manns visuele stijl komt gelukkig veel beter naar voren in de tweede helft van Public Enemies. Visueel doet het minder klassiek aan en krijgen we een paar grandioze scènes voorgeschoteld. De aankomst op het vliegveld, de scène in de bios en vooral de inval op het verblijf midden in het bos waren meesterlijke scènes. Van het beste dat Mann ooit heeft voortgebracht.

De fragmentarische vertelwijze vond ik de enige juiste keus. Dillinger vertelt op een gegeven moment in de film dat hij een man is die niet aan morgen denkt, maar aan het moment. De vertelwijze sluit hier perfect bij aan. Daarnaast is het gewoon heerlijk om niet alles op een presenteerblaadje te krijgen en gewoon de film te zien in de essentie van zijn doel, namelijk het kat en muisspel tussen Dillinger en Purvis. Twee rollen die perfect worden ingevuld door Depp en Bale. Twee acteurs die naast een hoop, voor mij, weinig zeggende rollen hier weer eens op de top van hun kunnen zijn. Knap om met zo weinig informatie over deze personages, twee zulke interessante personages neer te zetten. Cotillard hangt er verder een beetje bij, maar het is dan ook het spel tussen Dillinger en Purvis waar de hele film om draait. Echt erg vond ik het niet dat we het eens een keer zonder diepgaand liefdesverhaal moeten doen. Hoezeer Dillinger ook waarde hechtte aan zijn meisje, hij kwam toch echt naar voren als een individu, een loner. Ik vond het goed zo.

Public Enemies is geen 100% Mann-film geworden, maar een groot regisseur weet zich te redden in elke setting of filmstijl en Mann toont toch weer grote klasse om, zelfs met een totaal nieuw uitgangspunt, alweer een film van jewelste voort te brengen.

Voor nu een zeer dikke 4*, maar het zou me niets verbazen als dit bij herziening in waardering gaat stijgen. Ik kan nu al niet wachten op de DVD.

avatar van Shinobi
2,5
Gisteren in de bios gezien en op zich wel een aardige film om een keer gezien te hebben. Ik had er eerlijk gezegd niet al te hoge verwachtingen van, van wat ik in de trailer had gezien.

Maar Depp en Bale zorgen voor een degelijke film.
Wat me gelijk opviel was de cameravoering, het zag er zo anders uit dan andere films. Een ander soort van 'realisme' zal ik het maar noemen en ik moest er erg aan wennen, tevens ook aan de soms irritante schokkerige camera.

Het verhaal is op zich wel oké. Maar na een tijdje zie je wel steeds hetzelfde. Dillinger die opgepakt wordt, uitbreekt en weer eens een bank gaat beroven.
Er zitten naar mijn mening ook iets teveel personages in de film, waardoor je niet meer zo gauw weet wie wie is.

Maar al met al toch goed voor 3, 5 sterren.

avatar van Halcyon
Wangedrocht van de bovenste plank!

En voor een regisseur en acteurs met een stevige reputatie in Hollywood is dat niets minder dan een regelrechte schande. Eigenlijk is alles in deze film van zo'n bedroevend laag niveau dat je je werkelijk bekocht voelt als je hiervoor een bioscoopticket hebt betaald.

Zoals in '95 doet Mann het weer met een topcast die hij in een good vs bad verhaaltje tegenover elkaar zet. Dat de acteurs van vandaag nog niet de schoenveters van die van '95 mogen strikken is hierbij de pijnlijke conclusie. Bale mist het charisma, maar vooral ook de screentime en Depp geraakt niet verder dan een automatische piloot die hopeloos de weg kwijt is. Wat wil je ook, met zo'n zwak scenario! Alle clichés worden op een inspiratieloos hoopje gegooid en de dingen die een film als deze interessant zouden kunnen maken ontbreken volledig. Karakteruitdieping? Spanning? Emotie? Actiescènes? Allemaal niets van gezien helaas. Op dat vlak is Public Enemies zo hol als een trommel.

Maar wat me eigenlijk nog het meest verraste, in negatieve zin weliswaar, was het complete gebrek aan audiovisuele panache. Van datgene waarvoor ik Mann zo wist te waarderen in zijn vorige films (althans toch twee van hen), valt in Public Enemies niets te bespeuren. De man die bekend staat als een doorleefd muziekliefhebber maakt hier de beschamende fout die elke newbie zou maken: generieke composities die er voor geen meter in slagen dramatiek of emotie uit te stralen. Alleen dat frivole westerndeuntje biedt nog enig soelaas, maar voor de rest is het huilen met de pet op. Bovendien bewijst Mann dat hij niet of nauwelijks is meegegroeid met het digitale tijdperk. De beelden die hij op de kijker afvuurt ogen amateuristisch en foeilelijk. Alsof je naar een pseudo-detectivereeks zit te kijken die ze op een willekeurige welnesszender uitzenden op een zondagmiddag. Zelfs de shootouts, waarvoor Mann in principe als autoriteit in het vak geldt, halen nog geen 10% van de impact zoals we die eerder zagen in Heat en Miami Vice.

Ik kan er blijven over doorbomen, maar Public Enemies is gewoon belabberd, teleurstellend, leeg, slaapverwekkend, amateuristisch, maar bovenal een flinke belediging voor het publiek. Mann, Mann, Mann, je moest je schamen!

3,0
Ik deel de meningen van de mensen die zeggen dat de film aardig was, maar dan ook niet meer dan dat.
Heb de film net in de bioscoop gezien, maar achteraf vind ik niet dat het de moeite waard was.
Met spelers al Johhny Depp,Cristain Bale (die overigens niet verkeerd acteerde) had ik een heleboel verwacht, maar dat heeft de film zeker niet waar gemaakt.
De eerste drie kwartier had ik er echt moeite mee om er in te komen, en het einde had ik wel verwacht.
Al met al was deze film: OK

Ik ben er gisteren geweest.
Ik had er eerlijk gezegd veel van verwacht omdat ik van dit genre houd.
Maar helaas heeft deze film mij niet geheel weten te raken. Ik zat wel te wachten op dat moment maar dat bleef uit. Misschien komt het ook wel door de setting v/d jaren 30.(minder flitsend) dat niet meer in te voelen is door de huidige ontwikkelingen in film/ snelle scenes, high teck oorlogvoering maar ook high teck gangster(the departed)

De schietscenes vond ik wel indrukwekkend en Johnny Depp heeft goed geacteerd, maar kon meer uitgesproken. Bale vond ik een beetje onhandig in de rol als rechercheur, vind een gangsterrol beter bij hem passen.

klein puntje: De aanloop vond ik te snel gaan. Na een overval was hij bij wijze van spreke al een idool voor veel amerikanen(scene onthaal vliegveld) dat kwam op mij niet over.
Het had van mij allemaal wat duidelijker en harder mogen worden neergezet. De scenes, de karakters.

2,0
Net terug uit de bioscoop en wat een teleurstelling.. Hoge verwachtingen (o.a. door de trailer) maar daar is weinig van uit gekomen. Te langdradig verhaal, te weinig uitgewerkte bankovervallen (1 min 40 uhu, meer "Gone in sixty seconds" style, erg jammer) en dan ook nog een slap einde dat me helemaal niet weet te raken. En dan zat er ook nog scene in het verhaal dat Depp mee zou gaan doen aan een treinoverval (oid) waar verder helemaal niks mee gedaan wordt in de film.. Of neem nou de scene waar die in de ruimte staat waar het onderzoek naar hem gaande is. Behalve dat ze hem niet eens herkennen daar had ik verwacht dat die door zou krijgen dat hij erin geluisd werd bij de bioscoop, maar nee, niks.. Dan had ik ook meer humor in de film verwacht, maar ik geloof dat ik maar twee grappen gehoord heb waar nog een glimlach vanaf kon: "Koffie" en "Wat is de stand?". Heb me tijdens de 2e helft van de film zelfs een paar keer afgevraagd wanneer die nou zou eindigen.. Verder dan een *2.0 kom ik niet.

4,5
Zo! Wat heb ik mijn vingers afgelikt bij deze film! Ik had geen hele hoge verwachtingen van deze film. Na Collateral en Miami Vice weet ik intussen wel dat Heat het beste is wat Mann gaat brengen (voor mij). Maar toch heeft Public Enemies mij positief verrast. Vooral het camera werk en het geluid is me positief opgevallen en hetgeen ik eigenlijk het meest van heb genoten. Het overall acteer werk was prima, vooral Depp zet een hele interessante Dillinger neer.
Hoogtepunten uit het verhaal zijn het oprichten van een Federale politiemacht en de slotscène. Voor mij stond het slot echt bol van de spanning, vooral omdat je als kijker echt heel veel hints krijgt naar de verkeerde richting (zo heb ik dit ervaren).

4,5 *

3,5
Michael Mann doet zijn meesterwerk Heat nog eens een keer over. Dat idee kreeg ik althans een beetje bij Public Enemies. Weer de confrontatie tussen de beste good en bad guy van hun tijd en wederom ligt de sympathie bij de laatste. Op zich niet erg ware het niet dat hij in alles net even iets minder is. De confrontatie tussen Depp en Bale is minder groots en dan de cameravoering. Wat een rare ontwikkeling is dat toch dat die camera niet meer stil mag staan en wat voor nare gevolgen levert het toch op.

Er zitten een aantal scénes in waarvan ik echt niet begrijp hoe een regisseur ze er nadat hij ze zelf heeft gezien toch in laat zitten. Enorm rare composities, mensen die van mond tot romp in beeld zijn enzo en soms gewoon echt lelijk. Verder natuurlijk de achtervolging waar geen touw aan vast te knopen is door de camera.

Gelukkig ook heel wat pluspunten. Als Mann namelijk wat afstand neemt levert dat regelmatig prachtige shots op. De confrontatie tussen Dillinger en Purvis is hoewel minder groots nog zeer de moeite waard. de ontsnapping uit het safe house net na zijn eerste optreden in de rechtbank en zijn ommetje door het politiebureau zijn briljant

Bovendien slaagt Depp erin Dillinger bijzonder sympathiek neer te zetten. Je krijgt tijdens het kijken de indruk te maken hebben met een man die exact weet hoe hij het wil en altijd de controle heeft. Iets wat als je er achteraf over nadenkt totaal niet klopt want Dillinger is eigenlijk maar een bijzonder matig crimineel die meerdere malen op zeer simpele wijze wordt ingerekend

Al met al dus een film die zeer de moeite waard was maar waar ik toch net iets meer van had verwacht. Gelukkig is er wel niemand die kogels zo mooi kan laten klinken en inslaan als Michael Mann. Nu nog hopen dat hij die hand-held camera snel weggooit.

Twijfel tussen 3,5 en 4. Voorlopig nog maar even een hele kleine 4*

avatar van doodah
3,5
Ben hem gisterenavond dan eindelijk gaan kijken en ik heb er een aantal zeer positieve zaken over te zeggen, maar ook een aantal mindere.

Zoals ik al verwacht had, was het acteerwerk echt subliem. Maar wat had je ook verwacht met namen als Christian Bale en Johnny Depp. Met name deze laatste deed het echt goed. Hij zet zijn personage, de gevaarlijke John Dillinger, zeer geloofwaardig neer en slaagt er in hem toch charmant te doen overkomen. Ook Christian Bale doet het weer zoals het hoort. Hier speelt hij de gedreven en ervaren speurder Melvin Purvis, zo wou men hem toch afbeelden. Maar ik vond dat men hem wat te braaf voorstelt. Mann mocht die vastberadenheid die hem drijft wel wat meer naar voren doen komen.

Een ander punt waarop de film zeer hoog scoort, is de sfeerzetting. Dit mede door de typische muziek uit die tijd die bij momenten toch dominant aanwezig is. Ook de decors, kostuums, etc zagen er zeer verzorgd uit, wat natuurlijk ook bijdraagt tot de sfeerzetting.

Wat me ook wel beviel, was de manier waarop Mann de geweerschoten bracht. Ze werden luid weergegeven, waardoor je het leek alsof je er dicht bijstond. Ook klonken ze nogal metaalachtig, anders dan anders, wat wel realistisch overkwam.

Ik zei het al; niet alles is positief aan deze film. En een van de negatiefste zaken vond ik, net zoals een aantal anderen, het gebruik van de handcamera. De scènes uit de film die hiermee gefilmd waren bestonden uit wazige, schokkerige beelden, wat enorm vermoeiend en irritant is om te volgen. Zeker op het grote doek.
Het helpt waarschijnlijk wel om gejaagdheid, chaos, etc te benadrukken, maar aangenaam om naar te kijken is het zeker niet.
Hiermee zeg ik niet dat heel de film er visueel zwak uizag, nee, er zaten ook vele scènes en momenten in, die zeer mooi oogden.

Het verhaal op zich was best goed, maar in de uitvoering ervan zaten toch ook een paar zwakke punten. Zo ging men over een aantal gebeurtenissen zeer vluchtig over. Ook blijft de prent heel de tijd nogal oppervlakkig; nergens wordt diep op ingegaan, ook niet op de uitdieping van de personages.

Om in schoonheid te eindigen: de grappen waren echt grappig.

Net als timbo_ vond ik de film zeker de moeite waard om te zien, maar had ik er toch iets meer van verwacht. Ook ik twijfel tussen een 3.5 en een 4, maar ik geef hem (momenteel) toch een 4.

avatar van Montorsi
2,0
Gewoonweg weinig bijzonders, en dat is toch jammer want het jaren 30 gangsterwereldje heeft me altijd wel aangesproken.

Bijzonder oppervlakkig, in alles. Het verhaal is gewoon erg standaard, nergens heb je het idee naar iets nieuws te kijken. Het personage Dillinger is vrij oninteressant omdat hij (misschien onbedoeld) de doorsnee gangster uit de jaren 30 voorstelt. De diepgang van zijn personage is echt 0. Depp vervult hem verder wel prima, maar het is geen rol op zijn lijf geschreven. Af en toe zelfs een beetje typerend met dat snorretje als hij begint te mompelen. De relatie met Billie is ook echt totaal onboeiend, het personage Billie is er ook alleen maar aanwezig voor de sier. Verder is van een duel met Purvis eigenlijk alleen op papier sprake, iets wat vwb het verhaal in ieder geval een stuk interessanter was geweest, gemiste kans. Purvis is een achtergrondkarakter, en de reden dat Bale hiervoord gecast is lijkt me toch vooral om publicitaire redenen; Depp vs. Bale, 2 van de meest succesvolle acteurs van de laatste 5 jaar.

Maar toch hangt er wel een leuk sfeertje aan, en zitten er toch wel wat boeiende scenes in. Dan is het wederom jammer dat die digitale opnames bij vlage echt zwaar beroerd zijn. Die shoot-out in het bos is best goed, met dat doffe geluid erbij zit je er goed in, maar die beelden zijn dan tegelijkertijd zeer matig. Je zag het vooral in deze scene, maar sowieso waren de beelden vrij slecht bij slecht verlichte scenes, en scenes met veel beweging. In het bos kwamen die twee punten samen, met veel schotenwisselingen. Het zag er echt vreselijk uit. En zeker in een jaren 30 setting klopt daar gewoon niks van naar mijn idee. Veel te gehaast en gelikt, terwijl de setting rauwe beelden verlangt.

Beetje verveeld ook wel over de linie, had wel een kwartier korter gemogen, maar uiteindelijk toch ook wel vermaakt in zekere zin. Echt geen hoogvlieger dit, maar vrij behoorlijk commercieel vermaak als je geen diepgang verlangt. Maar dan blijft toch die totaal ongepaste en lelijke HD staan.

2.5*

avatar van kos
3,5
kos
Weliswaar ietwat teleurstellend, maar zeker verre van een slechte film.

Grootste probleem is toch wel het scenario dat verhaaltechnisch wel erg weinig nieuws biedt en niet erg boeiend is.

Maar de uitwerking mag er verder zijn. De digitale look is prachtig en je kijkt echt je ogen uit.
Je ziet elke vezel in de kleding zitten, make-up bij de acteurs heeft nauwelijks zin meer want je ziet elke porie en elk klein puistje. Op zich best wel gewaagd in dat opzicht.

De paar schokkerige shots zijn inderdaad een beetje onhandig gedaan en ik snap de bedoeling ook niet helemaal.

Samengevat heb ik me prima vermaakt, de vrij lange speelduur vloog voorbij, maar bij een Mann heb ik toch andere standaarden en dit onderwerp is toch niet echt wat ik hem graag zie doen.
Ik ben in ieder geval erg blij met de digitale omslag en ik verwacht dan ook binnenkort een geweldige film van Mann in een hedendaagse setting.

avatar van The One Ring
4,0
Public Enemies is een film die zowel hier op MovieMeter als bij de critici zwaar negatieve tot mild enthousiaste kritieken oplevert. Dat valt me eigenlijk toch wat tegen. Met mijn verwachtingen ietwat getemperd viel het me op hoe bijzonder goed Manns nieuwste was. Mann op zijn allerbest zou ik zelfs willen stellen.

De voornaamste kritiek richt zich op het scenario, dat niet al te veel zou verschillen van veel andere films uit het genre. Als ik achteraf de verschillende gebeurtenissen op en rijtje zou gaan zetten zou ik denk ik ook een redelijk standaardverhaal zien, maar dit vind ik een te beperkte blik. Tijdens het kijken was ik me totaal niet bewust van clichés. Dit komt omdat Public Enemies niet echt een verhaalfilm bleek te zijn. Natuurlijk heeft het een duidelijk begin en einde, met een chronologische structuur in het midden, maar Mann probeert alle aanwijzingen van dat hij een verhaal aan het vertellen is weg te werken en slaagt daar voor een groot deel in. Public Enemies valt meer onder wat ik 'ervaringscinema' noem. Films waarbij het vooral om het gevoel van het moment draait. Het middenin de scène staan. Er wordt niet teruggekeken (dus geen beelden van Dillingers verleden) en niet vooruitgekeken. Het draait om nu.

Dillinger is schijnbaar precies de juiste man om zo'n film rondom te bouwen. Ik kreeg niet de indruk dat hij een man was met bijzonder veel diepgang. Hij leek me zelfs een tamelijk simpele ziel, die ooit merkte dat bankovervallen zijn ding was, maar buiten dat om eigenlijk weinig kon. Hij leefde voor het moment. Zijn wereld stond aan de rand van de afgrond. Hij plande niet ver vooruit. Tekenend is een moment vrij laat in de film waarin Dillinger zegt dat hij het land uit moet vluchten na de volgende klus, en dat hij verder zal moeten gaan dan Cuba. Uit zijn half afstandelijke en half verdwaasde gezichtsuitdrukking leek ik echter op te maken dat hij eigenlijk geen flauw idee had waar hij naar refereerde toen hij sprak over 'verder dan Cuba'. Instinctief wist hij misschien dat hij moest vluchten, maar deze gedachte is waarschijnlijk nooit heel ver tot hem doorgedrongen. Vlak daarna, in de films meest veelzeggende en ook beste scène, loopt hij zomaar een politiebureau binnen.

Zoals wel vaker heeft Mann aandacht voor veel bijrollen, maar toch zit de film erg strak op Dillingers huid. Ik moest even in de film komen, maar ik werd steeds meer en meer in deze wereld getrokken. De film begint nog in de Gouden Eeuw van bankovervallen, zoals in de openingstitels al te lezen was, maar dit gangstersparadijs verandert gelijdelijk aan steeds meer in een hel voor de protagonisten. Ze worden steeds meer in een hoekje gedreven en de film wordt bijna claustrofobisch. Geen geringe prestatie, als de locatie een complete stad is. Toch bekroop me steeds meer het gevoel dat Dillinger nergens veilig is. Oude schuilplaatsen werken niet meer, zijn vrienden sterven en uiteindelijk blijkt een vriendin een verrader. Ik wist hoe het afliep, maar het werd er niet een minder intense filmervaring op. Integendeel zelfs. Net als in The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford zorgt het onvermijdelijke voor veel spanning.

Manns filmstijl is de juiste voor dit materiaal. Het handheldcamerawerk draagt bij aan het gevoel er middenin te zitten, maar de ster van de technische show is de deep focus in HD. Ik begreep aanvankelijk niet waar alle ophef voor nodig was, maar nu wel. Onbegrijpelijk is de kritiek hierop. Deep focus wordt eigenlijk te weinig gebruikt in films, terwijl John Ford, William Wyler en Orson Welles toch allang de mogelijkheden ervan hebben laten zien. Je kunt erg ver zien in de film en details spatten ervan af. Het ziet er prachtig uit en geeft nog meer het idee er echt te zijn. Er zijn nog wel wat imperfecties, als soms wat waas of wat rare vertragende effectjes, maar die stoorde mij zelden. Ook knap dat Mann zo goed de docufeel weet te mixen met mooifilmerij. Het is duidelijk nooit een documentaire, daarvoor is het allemaal veel te veel gekadreert, maar het 'ervaringseffect' wordt er niet minder op. Ook leuk om de jaren '30 eens zo te zien. Veel gangsterfilms over die periode die later gemaakt zijn, zoals Miller's Crossing, behandelen die wereld vooral als een fantasiewereld. Mann maakt het voelbaar.

Er is ook nog de omstreden rol van Johnny Depp. De een vind hem de rol te vlak spelen, de ander weer te excentriek. Ik zit er tussenin. Ik vind Depp altijd erg leuk in zijn wat komischer aangezette rollen, maar wat saai in serieuzere optredens als in Donnie Brasco of Finding Neverland. In Public Enemies speelt hij wat mij betrefd echter perfect. Het is zijn beste serieuze rol. Levensecht. Michael Mann ging was uit op diep psychologische portrettering, maar wilde Dillinger meer laten zien hoe hij in de omgang was. Depp maakt de rol fascinerend, maar niet zo fascinerend dat hij buiten het realisme van de film lijkt te vallen. Ik was er van te voren nog al bang voor dat dit geen rol voor hem zou zijn, maar het valt honderd procent mee. Bale is vooral degelijk, al vraag ik me af waarom ze een acteur van zijn status voor zo'n rol kozen. Is meer het soort personage waar ze gewoonlijk een gerespecteerde bijrolacteur voor kiezen in plaats van een ster. Verder heb ik er geen bezwaren mee. Cottilard maakt ook haar werk in La Vie en Rose goed met haar optreden hier. Ik vond het romantische subplot voor de verandering echt wat toevoegen aan het gevoel van de film. Andere bijrollen zijn ook goed gecast, met veel interessante koppen, zoals wel vaker in gansterfilms.

Ik ben best wel onder de indruk eigenlijk. Gebrek aan diepgang? Hangt er puur vanaf wat je voor diepgang zoekt. Boodschappen, psychologische studies of moeilijke thema's hoef je hier niet te zoeken. De film is echter wel diep in het overbrengen van een bepaald gevoel. Niet zozeer ontroering, maar gewoon van het gevoel om een bankovervaller te zijn in de jaren '30 die zijn einde ziet naderen. Vind ik geen minderwaardige vorm van diepgang. En het is een puur cinematische ervaring, ook nog.

Ik waardeer Public Enemies ongeveer net hoog als Heat. Heat is perfecter en wellicht ook wat bevredigender, maar Public Enemies heeft meer lef voel tegelijkertijd simpeler en rijker aan. Sowieso wel goed dat Public Enemiest eigenlijk totaal niet lijkt op Heat, terwijl dat wel voor de hand lag. Een bijna-meesterwerk in ieder geval.
4*

avatar van BlueVelvet
2,0
Meneer Mann, ik heb één vraagje aan U: waarom?

U was vast in een creatieve, artistieke bui, en plots was daar de ingeving: na Heat, The Departed, American Gangster en al die andere misdaadfilms moet ik mijn talenten gebruiken om een identieke, compleet inwisselbare film af te leveren.

Want Public Enemies voegt werkelijk *niets* toe. Alsof men een 'scriptmachine' heeft waarin de woorden 'gevangenis, bankoverval, lief vrouwtje, jaren 30, politie, Depp, Bale' worden ingevoerd, en het script er zo komt uitrollen.

En zo betaal je €9,-, heb je een vermakelijke avond (want een kopie van vermakelijke films is nu eenmaal vermakelijk), en kom je thuis met een ontzettend leeg gevoel, met een vraag: waarom?

Gast
geplaatst: vandaag om 04:10 uur

geplaatst: vandaag om 04:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.