Meningen

Leuk idee, maar in een film als deze werkt dit vooralsnog voor geen meter.

Hartstikke leuk dat je keuzes mag maken, maar als ze steeds en vrij minimaal qua impact zijn en je geregeld door de film gedwongen wordt de boel terug te draaien omdat je schijnbaar iets hebt gekozen dat niet bij het verhaal past, dan ben ik er wel weer snel klaar mee. Ik vond het dan ook een lange, oninteressante en vermoeiende zit. Ik ging ook steeds meer de gekste opties kiezen, zoals pa vermoorden en in stukken hakken of je collega designer vermoorden. Voor mijn gevoel kwam het einde ook maar moeilijk in zicht. Volgens mij heb ik die game-criticus mijn game alle ratings zien geven, van de laagste score tot een gemiddelde score tot de maximale 5 uit 5. Maar toen was ik er wel weer klaar mee. Alleen dat absurde gevecht met je dokter vond ik wel geestig. Wel een beetje spijt dat ik hem niet met zijn moeder mee heb laten gaan, ben toch wel benieuwd hoe die keuze dan was afgelopen.

Het verhaal pakte me niet, maar nog erger: het maken van een keuze was niet nuttig. Je voelt de impact niet, het is nergens hartverscheurend moeilijk. Vergelijk dat eens met een briljante game als Life is Strange waar je gewoon afschuwelijk zware keuzes moest maken die nog een aardige tijd na wisten te zinderen en echt van grote invloed op je verdere verhaal waren. Wat dat betreft lopen games lichtjaren voor op dit soort films qua interactiviteit van een doorlopend verhaal dat je mag beeninvloeden. Van mij hoeft dit bij films en series dan ook niet een trend te worden. Leuk project, maar niet goed uitgewerkt.

2*

De voorlopig laatste reguliere aflevering van Black Mirror (jaja, de interactieve Bandersnatch volgde nog) is er eentje die ik vooral erg rommelig vond, waardoor het me al vrij snel weinig meer boeide. Jammer, want er zaten wel aardige ideeën in. Kom maar snel met dat vijfde seizoen!

3*

De hype was gigantisch de afgelopen weken rondom Black Panther, al speelde daar ook echt wel een politiek randje mee. Maar alsnog was ik behoorlijk benieuwd naar de film, vandaar mijn bezoek vandaag. Sowieso omdat het een Marvel film is en zij falen al jaren niet, maar ook omdat het weer eens een nieuwe, onbekende held voor het grote publiek is. Meer dan de naam kende ik er ieder geval niet van.

Maar heel eerlijk kwam ik gewoon teleurgesteld de bioscoop uit en is de hype gewoon overdreven geweest. De film doet genoeg goeds, vooral op visueel vlak is het allemaal soms wonderschoon, maar wat is het verhaal ongelofelijk clichématig zeg. Verbannen strijder keert terug om de troon op te eisen tegen de persoon waar hij eerst nog voor onder deed, tsja. Nou zijn Marvelfilms wel vaker voorspelbaar, maar dat wordt dan nog gecompenseerd door spectaculaire actie en gevatte humor. Bij Black Panther moet je vrij lang wachten op wat grootschalige actie en heel inspirerend is het allemaal niet, ook al is het best wel amusant. Maar het is vrij simpel geknok en het stoorde me ook behoorlijk dat je ondanks flink geweld met speren en messen geen druppel bloed ziet. Dit was echt zo'n film die een r-rating had moeten hebben. Qua humor viel het me ook tegen, het was regelmatig afwezig of werd gebruikt op momenten dat de timing niet zo geslaagd was. Het was allemaal niet slecht, maar Marvel heeft dit veel beter gedaan in andere films.

Het is jammer dat het niet of een duistere comicverfilming is geworden of veel meer een mainstream Marvelfilm. Nu hangt het er tussen en dat pakt gewoon niet even goed uit. En af en toe zit er ook wel een politiek correct sausje over de dialogen. Niet erg storend, maar de film heeft dit ook niet nodig. Ik snap dat Marvel met deze film een nieuwe fanbase heeft willen aanboren, maar ik zie liever dat de films zich gewoon op het amusement richten. Toch is Black Panther wel een welkome aanwinst in het Marvel Cinematic Universe in mijn ogen. Ik zou nog wel een tweede solo-film willen zien over een paar jaar, maar dan wat beter uitgewerkt. Nu was het toch vooral een broodnodige introductie om hem richting de nieuwe Avenger-film aan het publiek te tonen.

3*

Dit was echt een bizar saaie zit, nog vervelender dan de eerste Black Panther film die ook suf, voorspelbaar en zo weinig superheld-achtig was, maar daar gaat deel 2 zonder de helaas te jong overleden Chadwick Boseman overheen. Want ook al vond ik Black Panther niet een erg boeiende held, Boseman was wel een goede acteur die zijn personage met verve droeg. Zonder hem blijft er niks meer van Wakanda over en kijken we richting de 3 uur (!!!!) naar helemaal niets. Er is geen titelheld, er is geen pakkend verhaal, er is geen spanningsboog, er is een vijand maar die doet nauwelijks iets en de epische conclusie wil niet episch worden.

Marvel is het met Phase 4 helemaal kwijtgeraakt, ze vliegen alle kanten op vol met middelmatige titels die je als tussendoortje kan zien maar wat nooit een boeiend geheel wil worden. Black Panther 2 is net als de vorige film gortdroog. Er is geen relativering, er is geen humor, er is weinig superhelden-feeling. Welk personage in deze film zou me moeten aanspreken? De chagrijnige koningin? De rebelse dochter? Ik voelde het niet, zelfs niet toen ze op het einde het onvermijdelijke Black Panther pak aan deed en even ass kon kicken. Er blijven twee pluspunten over. De film is visueel zoals bijna elke MCU-film knap gemaakt en ze gaan respectvol met de dood van Boseman om. Maar dit had nooit 3 uur speeltijd moeten krijgen. Het was nauwelijks uit te zitten. Gemiste kans. Wacht maar heel lang met een derde deel.

2*

Paar dagen geleden gezien en dit was best sterk, ook al heb je na een tijdje wel door wat de bedoeling van de film is. Maar ik heb me er prima mee vermaakt, mede ook door de wat ongemakkelijke sfeer en een aantal zeer sterk getimede schrikmomenten. Het is zeker geen horror, maar wel meer dan slechts een thriller. De mix beviel me goed en het paranormale sausje werkt ook. Je krijgt alleen geen uitleg over hoe dit kan, je moet het als kijker maar gewoon accepteren dat zoiets bestaat. Als je dat niet kan erger je je, als je dat wel kan heb je een sfeervol filmpje voor je neus waarbij ik het jaren 70 tintje weer goed kon hebben.

Het enige wat me wel wat stoorde is dat Finney wel probleemloos zijn gang kon gaan in de cel. Hij haalt de tralies eruit, hij graaft de ruimte bij de wc open, hij beukt zich door een muur heen en onze psychopaat heeft niks door? Ook had hij wel iets slimmer kunnen ontsnappen door weg te rennen en dan op de stoep te blijven hollen. Maar goed, het was verder niet storend, maar iets beter schrijfwerk had de film een halfje meer bij me opgeleverd. Prima acteerwerk ook van een groep kinderen waarbij broer en zus een leuke chemie hadden maar zeker ook met een creapy Ethan Hawke.

3,5*

Best vermakelijk, maar tegelijk ook wel rommelig en niet al te origineel. Maar door het goede acteerwerk van de cast en best behoorlijke actie en humor is er ook weer weinig mis mee. Het is vooral dat ik het allemaal weinig memorabel vind. Van Ridley Scott verwacht ik toch vooral klassiekers die je opnieuw kan blijven kijken, maar ik verwacht niet dat ik Black Rain nog eens op ga zetten.

3*

Had er veel van verwacht, maar ze hebben het slecht uitgewerkt. De horrordetails waren prima, het idee was origineel...maar dan heb ik de goede punten ook wel opgenoemd. Ze hadden er een pure horrorfilm van moeten maken, zonder komedie. Juist het zogenaamde grappige deel was niet leuk. Het acteerwerk was slecht en de transformaties van mens naar schaap was tenenkrommend irritant en nep.
Wel was de film erg bloederig op zijn tijd, daarom toch een 2,5*

Laat ik voorop stellen dat ik na het kijken kan concluderen dat dit niet mijn favoriete soort film is. Een drama film (als genre dus haha) met muziekale elementen.

Maar de film heeft me alles bij elkaar genomen wel vermaakt. Het verhaal staat hierboven beschreven en dat was het ook wel. Er gebeurde niet geweldig veel. Maar het acteerwerk, zeker van Samuel L. Jackson voorop, was prima.

Christina Ricci is overigens wel een erg mooie dame.

3,5*

Best wel een sterke film.

Black Swan was nou niet een titel dat ik gezien het plot heel snel zou willen zien, maar de lovende recensies en vele nominaties voor prijzen hebben me toch benieuwd gemaakt naar het eindresultaat. Helemaal als je weet dat de geweldige Darren Aronofsky de regisseur is. Pi, Requiem for a dream, The Wrestler en The Fountain waren 4 enorm goede films van hem. Ofwel, zijn complete werk is geniaal.

Black Swan is voor mij na het kijken van de film wel de minste van de 5 films van hem geworden. Maar dat ligt vooral aan de kwaliteiten van de 4 andere films. Black Swan begint redelijk rustig maar eindigt met een enorme smak als je beseft wat er allemaal is gebeurd. Realiteit en hersenspinsels zijn nog moeilijk te onderscheiden. Visueel wordt dit proces echt prachtig getoond. Ik had overigens van de regisseur van het visueel wonderschone The Fountain ook niet anders verwacht. Het wordt allemaal enorm stijlvol en boeiend weergegeven. Naast het visuele aspect is ook de soundtrack bijzonder geslaagd.

Ik moet zeggen, het is me allemaal veel beter bevallen dan dat ik vooraf had verwacht. Maar...ik vond het geen overdonderende film. Daarvoor vond ik de hele aanloop naar het laatste deel waar de film echt los komt soms langdradig. Het laatste gedeelte compenseert wel veel, maar zeker niet alles. Daarvoor is mijn affiniteit met ballet toch wel echt 0,0. Gelukkig draait het natuurlijk niet compleet om het ballet zelf, maar het is natuurlijk wel een overheersend aspect. Gelukkig weet het psychologische gedeelte veel te compenseren.

Natalie Portman...ik ben er nooit een groot fan van geweest, maar haar hoofdrol zet ze wel ontzettend goed neer. Ik zou er niet zoveel moeite mee hebben als ze hiermee in de prijzen zou vallen. Zeker in haar bizarre relatie die ze met haar moeder onderhoudt zie je dat ze best behoorlijk kan acteren.

Voorlopig geef ik de film 3,5*. Wie weet zit er ooit nog wel een verhoging in na een herziening.

Ergens knap dat ze van zoiets eentonigs als een groepje dat in een boom vast zit zoiets spannends hebben weten te maken en ook knap dat je van zoiets spannends als een groep die geterroriseerd wordt door een krokodil zoiets saais hebben kunnen maken.

Want ja, Black Water geeft me mixed feelings. Ik heb me aan de ene kant prima vermaakt. Simpel concept en toch is het nog best boeiend. Het voelt vooral realistisch aan. Mensen die redelijke logische dingen doen, geen dier met bijna bovennatuurlijke kwaliteiten zoals in veel van dit soort films. Aan de andere kant is het op een gegeven moment wel klaar met mijn interesse en had er wat meer tempo en actie is gemogen. Niet dat het een goedkope krokodil-versie a la films als Anaconda moet worden, maar de film mist wel wat. De krokodil ziet er trouwens realistisch en overtuigend uit, het mag gezegd worden.

Ruim voldoende, dat wel. Een van de betere films met een dodelijk dier in de hoofdrol.

3*

De eerste Black Water heb ik pas recent gezien en beviel me wel. Had iets meer tempo in gemogen, maar zeker niet verkeerd. En nu is er ook deel 2 Abyss, duidelijk een kopietje maar dan in een grot in plaats van in een boom boven een rivier. De locatie is wel het punt waar het nu een beetje mis gaat. Het is enorm donker (logisch), maar daardoor kijkt het niet prettig weg. En de film volgt precies hetzelfde patroon als de eerste film, dus de verrassing is wel weg. De krokodil ziet er wel weer tof uit, maar je ziet er gewoon te weinig van. Moesten deze films nu horror, drama of avontuur zijn? Ik heb me weer redelijk vermaakt, maar Abyss scoort wel een halfje lager dan de voorganger.

2,5*

Niet zo goed en dat snap ik ergens wel, want Scarlett Johansson is een prachtige vrouw, goede actrice en haar personage Black Widow is een leuke opvulling in het groepje Avengers, maar ook niet meer dan dat. Ik bedoel, zat er iemand de afgelopen 10 jaar echt te wachten op de origin story van Black Widow? En na het zien van deze film is dit wel bevestigd, ze is niet zo boeiend. Wat familiegedoe, een conflict met haar zus en er volgt nog een plot met Red Guardian in een film die met dik 130 minuten echt veel te lang duurt. Ik begon me echt halverwege te vervelen en dat is niet goed voor een film van een frachise die ik sinds 2008 al vanaf het begin heb gevolgd. Maar nogmaals, Black Widow is geen Iron Man, Spider-Man, Hulk of zelfs Captain America, ik vind de film een beetje afbreuk aan haar legacy doen.

Kwalitatief is het overigens allemaal wel zoals altijd prima met fraaie beelden, mooie muziek, een stel prima acteurs, dikke actie en hier en daar een grappig moment, maar ik ben bang dat ik Phase 4 van het MCU niet zo heel erg boeiend meer ga vinden. Het was na de afsluitende Avengersfilm voor mij voorlopig wel genoeg, maar er komt in het restant van dit jaar nog wel een overkill aan met Shang-Chi, Eternals en Spider-Man. Ben benieuwd of ze me daar wel weer mee kunnen bekoren.

2,5*

Een serieus thema dat nog redelijk luchtig wordt gebracht, ook al probeert Spike Lee ons wel degelijk een boodschap te tonen. Echt heel interessant vond ik het ook weer niet worden doordat diverse scènes in mijn ogen niet zo heel veel toevoegden aan het verhaal. Richting het einde werd de film wel wat scherper en beter, maar een al te hoog cijfer zal 't niet worden. De slotminuten vond ik ook wat onnodig.

Voldoende.

3*

Vermoedelijk zit de tijd van Liam Neeson als actieheld er wel bijna op en dat is maar goed ook, want hij levert de laatste jaren vooral heel matig werk af. Ligt niet eens vaak aan hem, want hij is meestal wel redelijk solide en betrouwbaar als acteur, maar hij doet gewoon veel te vaak mee in flutfilms die enorm lui of makkelijk zijn geschreven. The Marksman, The Commuter, The Ice Road etc. Het zijn gewoon teveel middelmatige titeltjes.

Deze Blacklight ook, achteraf vraag je je af waar je naar hebt gekeken en waarom Neeson hieraan mee heeft gedaan. Het is grotendeels een conspiracy-film met weinig actie en tempo en met een verhaal dat gewoon niet erg pakkend is. Neeson speelt zoals vaak weer de falende familieman die het nodige goed te maken heeft. Het weet gewoon nauwelijks te boeien. Ik wil Neeson gewoon bad ass dingen zien doen, zoals ooit in Taken. Dat is 14 jaar na dato nog altijd veruit zijn best actiefilm. Die film was lekker direct, rauw en bruut.

In Blacklight heeft Neeson op fysiek vlak nauwelijks wat te doen, alleen in het laatste kwartier volgt er een beetje actie maar dat was ook niet al te bijzonder. De overige rollen stellen hier ook weinig voor. Miro de journaliste met haar vage opgeschoren kop (brr) was ook zo'n enorm matig geschreven rol. De bad guy moet een oude wijze man zijn die alles wel op weet te lossen, maar ik vond er ook niet veel aan en dan blijft er niet veel over. Eigenlijk is het familiegedoe nog beter geschreven dan het hoofdverhaal en dat zegt ook wel veel want dat was ook niet veel.

2*

Vrij matig, maar nog best wel te kijken. Een stel mooie vrouwen op vakantie in de natuur van Florida en de lokale paupers vallen hen lastig. Jammer dat het spannender klinkt dan dat het was, want het blijft veel te soft wat soft. Wel is de setting best leuk, maar had er wat meer actie en vooral spanning in mogen zitten. Verder is het allemaal C-niveau qua acteerwerk en script.

2*

Dit is denk ik de eerste keer dat ik Blade nog eens zag in 20-25 jaar. Het wel eens tijd dus. Blade is een superheldenfilm voordat Marvel het MCU lanceerde en superheldenfilms de volle wereldwijde aandacht kregen. In de jaren 90 waren er ook wel van zulke films, maar veel minder en sowieso met veel minder budget of juist enorm kitscherig (kuch, Joel Schumacher zijn Batman films kuch). En er kwam toen Blade. Bloederig, duister en bad ass.

Blade is nog altijd goed kijkbaar als je wel kan accepteren dat de film qua CGI en andere effecten echt niet de tand des tijds heeft overleefd. Dat zie je vooral heel goed in het eerste half uur, na overigens een hele coole introductie van Wesley Snipes zijn Blade bij een bloederige raveparty. Maar de momenten erna, met afgehakte lichaamsdelen, het ziet er tenenkrommend slecht nu uit. Ik denk zelfs dat het destijds al niet veel was. Gelukkig heeft de film meer te bieden, zoals Snipes zijn beste karakterrol. Hij is echt heel erg stoer als Blade. Zijn stoere kop, imposante uiterlijk en toffe kleding zijn heel goed gedaan en hij is in de actie ook lekker soepel en spectaculair. Het is jammer dat de film zelf van minder niveau is, zeker dat tweede uur kon me geregeld niet meer erg boeien, al was het eind nog best aardig.

3* (was 3,5*)

Ik vond het een zeer behoorlijk vervolg. Wederom een goede Snipes in een stoere rol. Het verhaal ging wat dieper, de actie was ruim aanwezig en het vampierenthema is in deze serie toch sterk uitgewerkt.

Hadden ze het maar bij deze 2 gelaten

3,5*

Blade Runner...een titel die iedereen kent en die ik nog nooit had gezien. Die stond dus op mijn must see lijstje en van de week kocht ik hem. Digitaal opgepoetst nog wel en mijn verwachtingen waren dus hoog.

En dus keek ik hem vanavond en kan ik na afloop concluderen dat het een visueel prachtige film is die me verder een ellendig lange, saaie zit opleverde. Eerst beginnen met de grote pluspunten: Los Angeles anno 2019 ziet er prachtig uit. De film mag dan bijna 30 jaar oud zijn, maar visueel is het de glans niet verloren. De stad is prachtig met alle neonlichten, schijnwerpers, vliegende auto's en prima sfeer. Altijd geinig ook om terug te zien hoe men toen over de toekomst dacht. We zijn nog lang niet zover als men toen dacht, maar het blijft leuk om te zien.

Wat hou je in mijn ogen over buiten de fraaie visuele verpakking? In mijn ogen niks. Ik vond het verhaal totaal oninteressant, het acteerwerk modaal maar verre van bijzonder en dus werd het een lange saaie zit. Ik zag er een oude detective in, verpakt in een Science Fiction verpakking. Spijtig genoeg niet mijn ding. Ridley Scott leverde met oa Alien toch grensverleggende films af, maar deze zal me dus niet bijblijven. Dat anderen de film en het verhaal juist zeer goed vinden verbaast me, maar ik respecteer ieders mening en visie. Mij deed het ieder geval niks en ik was blij na bijna 2 uur de film weer uit de dvd speler te halen.

2*

Blade Runner 2049 is de opvolger van een klassieker die me nooit wist te boeien, ondanks dat het wel een fraai gemaakte wereld was. Maar verder, mweh. Daarom was ik ook best huiverig om 2049 te zien, maar gelukkig heeft Villeneuve er een veel interessantere Blade Runner versie van weten te maken. Visueel is de film adembenemend mooi, met veel kleur, details en de duistere, iets wat apocalyptische setting. Het camerawerk is erg fraai gedaan, er zitten zoveel mooie shots in. Idem voor het geluid en de soundtrack, heel sfeervol.

Inhoudelijk weet te film me ook meer te boeien, mede door heel goed werk van Ryan Gosling en Sylvia Hoeks. Gosling is sowieso een fantastische acteur, een van de betere van zijn generatie. Dat hij in flink wat diverse genres uit weet te blinken door de jaren heen zal geen toeval zijn. Maar de beste rol van de film vind ik wel die van Harrison Ford, die in het laatste uur verschijnt en de film direct extra glans en klasse geeft. Dat was overigens hard nodig, want het middenstuk was bij vlagen wel enorm stroef, traag en gewoonweg langdradig saai. De speelduur van bijna 3 uur is ronduit belachelijk, daarmee jaag je de gemiddelde kijker wel weg ja als je weet dat de film financieel gezien redelijk geflopt is.

Ondanks dat deze wereld van Blade Runner 2049 best boeit is het geen verhaal dat richting de 3 uur speelduur gaat waard. Het begin is sterk en het laatste uur vond ik bijzonder goed, maar daar tussen echt niet. Daarom was de rentree van Ford hard nodig, buiten het feit dat hij natuurlijk een belangrijke rol speelt. Uiteindelijk is Blade Runner 2049 veel beter geworden dan ik had gedacht, maar valt er wel genoeg op aan te merken dat ik er geen topcijfer voor over heb.

3,5*

Nou, jammerlijk 3e deel. Waarom? Deel 1 en 2 zijn gewoon goed. Jammer dat filmmakers mooie franchises steeds zo verkrachten met slechtere vervolgen.

Het verhaal is droevig, de nieuwe personages voegen niks toe en Blade kennen we nu al wel. Zo cool vond ik hem niet meer.

2,5*

Haha wat een drama deze film. Zelden zon neppe film gezien. Waarom is dit gemaakt?

Moord op de golfbaan, poepoe

0,5*

De film beviel me wel. Vooral Farell was erg goed. Maar ik had soms wel het idee dat je er meer uit kon halen. Soms wat meer melige humor had de film goed gedaan. Maar het concept is leuk, sommige momenten erg grappig en de scene met Snowflake was echt goed.

Ik twijfel. 3 of 3,5 ster....maar het wordt toch 3 want er had meer uitgehaald kunnen worden.

Niet gedacht dat ik deze film nog eens snel ging herzien, helemaal niet slechts vier maanden na mijn bioscoopbezoek. Destijds toch nog redelijk positief de bioscoop verlaten en de film thuis een voldoende gegeven. De film was niet erg origineel, het was inhoudelijk een kopie van het origineel, maar de Blair Witch anno nu met moderne hulpmiddelen was nog redelijk vermakelijk, ondanks zeker aanwezige minpunten. De niet interessante aanloop, de goedkope schrikmomenten, de vervelende cast (die donkere meid, wat een verschrikkelijk vervelend kutwijf) en het gebrek aan originaliteit reken ik de film bij de herziening een stuk zwaarder aan. Ik heb deze film opnieuw gekeken omdat ik deze week ook de twee vorige delen heb gekeken en daardoor heb besloten de afsluiter van de trilogie ook nog maar eens te zien.

Had ik misschien niet moeten doen, want dat redelijke goede gevoel is dus wel verdwenen. Het voelt allemaal te gemakkelijk aan en thuis blijft er gewoon weinig van de film over. Gelukkig weet het laatste deel de film nog wel aardig te redden. Dat einde in en rondom het huis is nog wel vrij sterk gedaan en bij vlagen best spannend. Zeker de scenes in de ondergrondse tunnel en op de zolder doen het goed. Eng wordt het niet echt, intens wel. Maar het is niet genoeg meer om er een voldoende voor te geven. Sowieso is de koek wel op voor deze Blair Witch franchise. Het origjneel is tijdloos en kan je ook over tig jaar nog prima kijken. De vervolgdelen hebben niks te bieden, dus beter laten ze deel vier weg, mocht dit op de planning staan.

Van een kleine 3,5* naar ruime 2,5*

Toen ik enkele maanden geleden Blair Witch (2016) in de bios zag kreeg ik wel zin om de oude delen ook eens opnieuw weer te kijken. Met enige vertraging nu toch aan toegekomen; het sfeervolle origineel waar het allemaal mee is begonnen. De film is nog altijd weinig of niets van z'n glans verloren. Echt eng is het niet (meer), sfeervol en boeiend des te meer. Het bos blijft een creapy en rare setting en het verhaal wordt goed opgebouwd, samen met de irritaties en de panische angst van de groepsleden (die overigens wel domme dingen deden, zoals met de landkaart).

Misschien gebeurt er achteraf gezien wel héél weinig, maar dat is tegelijkertijd ook de grote kracht van The Blair Witch; je verbeelding mag het werk doen en wie in het begin een beetje heeft opgelet bij de informatie die ze gaven over de heks weet wel aardig hoe het verhaal eindigde. Ik begrijp goed dat dit een film is die mensen ook gewoon saai of traag vinden, maar ik behoor tot de groep kijkers die zich erg goed in het verhaal in kon leven en daarmee een intense film hebben beleefd.

4* (was 3,5)

Prima film.

Ik verwachtte een tienerkomedie met platte humor, maar dat viel reuze mee. Het laatste deel was zelfs wat emotioneel.

De humor was niet rijkelijk aanwezig, maar wel grappig op momenten dat het moest. Verder gewoon een lekkere wegkijker over een blinde jongen die aan het daten gaat met hulp van zijn broer en uiteindelijk komt ie toch wel bij de gene waar je het van verwacht

3*

Ben ik de enige die een beetje Jason Statham-moe aan het worden is? Ik vind Statham op zich een heel aardig acteur voor actiefilms (films als Crank en The Transporter zijn leuk, The Expendables zelfs erg leuk), maar de laatste jaren gaan al zijn films wel erg op elkaar lijken. Meestal is hij een goede gast met een bad boy attitude en dat staat me onderhand wel een beetje tegen. Al die actie-thrillers van hem beginnen op elkaar te lijken. Een tijdje terug heb ik The Mechanic nog gezien en nu weer deze Blitz. Waar het over ging? Geen idee, de film is alweer 5 minuten afgelopen en dus ik ben het kwijt. Ik zag weer een boos kijkende Statham met een paar gevatte opmerkingen en ik zag dat hij nog steeds goed kan vechten, maar man man man, waarom toch altijd die standaardverhaaltjes? Zorg eens voor een goede scriptschrijver.

Waar ik Statham enkele jaren terug bijna als de moderne opvolger van Schwarzenegger zag, daar is Statham met een hoop B-titels toch wel wat teruggezakt. Hij kan beter, hij moet beter. Er komt een tijd dat ik klaar ben met dit soort suffe films en die tijd komt toch wel dichtbij. Ook Blitz kan weer over een tijdje voor 5 euro op DVD verkocht worden bij de Mediamarkt. In het hoekje waar honderden van dit soort films liggen.

1,5*

Ik mag de muziek van Hazes altijd wel. Lekkere rauwe teksten over het leven, die ook nog eens erg prettig mee te zingen zijn. Zij gelooft in mij, Bloed, zweet en tranen, Wij houden van Oranje, Zeg maar niets meer, Kleine Jongen...en zo zijn er nog tig mooie nummers. Plus dat de persoon André Hazes natuurlijk wel een aansprekend figuur was, wat we in deze uitstekende film over zijn leven ook zien.

We volgen André als kind bij zijn ontdekking, tijdens de jaren 80 dat hij een ster werd en rond 2004, toen hij een reeks concerten moest geven en uiteindelijk is overleden, veel te jong, maar ook weer niet onverwacht met zo'n levensstijl. Martijn Fischer speelt de rol van zijn leven. Wat is hij belachelijk overtuigend en sterk in zijn rol van Hazes. Levensecht, alsof je de echte André weer ziet lopen. Qua uiterlijk lijkt hij er al enorm op, maar zijn houding is ook zo echt. Ik heb denk ik zelden een betere acteerprestatie in een Nederlandse film gezien. Ook de kindacteur die de jonge André speelt doet het echt goed, complimenten. Het knappe van deze film is dat we Hazes zien zoals hij vermoedelijk echt was. Een goede man, maar wel angstig, nerveus en zwaar verslaafd aan de drank wat zijn dagelijkse functioneren nauwelijks mogelijk maakte.

Wat ik wel storend vind is dat de film niet helemaal waarheidsgetrouw lijkt te zijn. Hazes zijn eerdere huwelijk met de daarbij behorende kinderen worden niet benoemd, golddigger Rachel wordt neergezet als de perfecte echtgenote die alleen maar heeft geleden onder André. Ze zal het niet makkelijk hebben gehad, maar dit is weer het andere uiterste. Dat ze door haar ouders als minderjarig meisje richting André werd gepushed (althans, dat is toch het verhaal dat rond gaat?) wordt ook al overgeslagen. Vermoedelijk heeft ze meegewerkt aan deze film? Anders vallen die plottwisten niet te verklaren.

De film kent wel een aantal sterke, deprimerende momenten. De scenes dat de nare vader van André hem of zijn moeder mishandelt zijn pijnlijk om mee te krijgen, net als de momenten dat Andre lam van de drank niet meer kan presteren op de bühne. De allerbeste scene is denk ik in de schouwburg, als André ''Zeg maar niets meer'' zingt terwijl zijn pa mee staat te kijken. Het hoogtepunt van de film, maar wel erg confronterend.

Wat ik overigens jammer vind is dat ze niet gewoon de originele Hazes muziek hebben gebruikt bij de stukken waarin werd gezongen. Had makkelijk gekund en het had de film nog een authentieker gemaakt. Nu is de film overigens wel meer dan uitstekend. Een voorbeeld voor de andere films van eigen bodem.

3,5*

Wat een strontvervelende film zeg. Ik vind Marilyn Monroe erg interessant als sekssymbool uit de jaren 50 en 60 van vorige eeuw en omdat ik wel wat van haar weet, maar niet overdreven veel leek dit me wel wat. Bittere teleurstelling, want het is nauwelijks een biografie, maar een vage film vol fragmenten uit haar leven waar ze haar heel intens volgen alsof ze van begin tot eind in een soort drugstrip blijft hangen. Het deed me denken aan de film Spencer, die hetzelfde deed met Diana, ook al een vreselijke film. Deze manier van film spreekt me echt totaal niet aan en werkte al snel op de zenuwen. Daar kan zelfs de mooie en getalenteerde Ana de Armas (inclusief diverse shots van haar mooie borsten) niks aan veranderen.

Doodzonde dat een wereldwijd icoon hier zo als een dom, verward, seksueel meisje afgeschilderd moet worden. Misschien is ze daarmee wel bekend geworden, maar ze was meer dan dit. Doe mij maar gewoon weer een biopic op de traditionele wijze, waarbij ik me in kan leven en iets van iemands leven kan volgen. En dat mag ook best afwijkend gedaan zijn, zoals bij Elvis recent, maar daar had ik toen de aftiteling begon wel het idee meer over hem te weten. Bij Blonde ontbreekt dat alles. Afschuwelijke troep.

1*

Dit was echt fantastisch! Een bijzondere mix van Quentin Tarantino gemixt met spaghettiwestern en het werkt verrassend goed.

Wel vind ik het ''Blood'' deel een stuk leuker dan het ''Gold'' deel, maar het kijkt sowieso heerlijk weg. We haten allemaal wel de Nazi's en ze blijven dan ook een dankbare vijand in films. Ook hier zijn ze weer zeer kwaadaardig en sadistisch, met commandant Von Starnfeld voorop. Deserteur Heinrich weet te ontsnappen aan een SS-bataljon en krijgt door haar redding onderdak bij boerin Elsa, die weer wordt aangevallen door de SS-ers. En dan gaat de film echt heerlijk los met snoeiharde wraakmomenten. Recent heb ik ook de film Sisu nog gezien en ze lijken op dat vlak een beetje op elkaar, maar Blood & Gold vind ik wel echt een niveautje beter nog. Iets realistischer, maar ook nog wreder. Fijne kills met onder andere hooivormen, schoppen, messen of gewoon ouderwets uit een kerktoren worden getrapt, kapot geramd worden met een goudstaaf of ongewenst een cyaankali-pil inslikken.

Zo was het een dik uur lang geweldig vermaak, maar zodra de focus meer op het goud kwam te liggen werd de film wel wat vlakker en minder boeiend. Gelukkig zit er nog een lekker slot aan de film en is de proloog met de Amerikanen ook heel geinig. Bijzonder dat dit zo op Netflix staat, over het algemeen zijn die films weinig bijzonder. Maar dit was tof. Uitstekende cast, mooie landschappen, fijn camerawerk, heerlijke gore en dat alles ook nog eens in 100 minuten. Waarom toch constant films die 2,5 uur moeten duren als het dus wél gewoon in een veel kortere speelduur kan? Dit gaat niet de laatste keer zijn dat ik deze film op ga zetten.

4*

Na ruim 13 jaar heb ik de film maar eens een eerste herziening gegeven. Destijds was dit behoorlijk indrukwekkend door de naargeestige sfeer. Zeker het eerste uur is echt enorm goed, als het waardeloze leven dat vele Afrikanen hebben in beeld wordt gebracht. Je voelt medelijden naar de bevolking en je voelt haat naar de genadeloze, kille vijand. Massamoorden, executies, uitgemoorde dorpen, martelingen. Vreselijk. Het tweede uur focust zich vooral op DiCaprio (die een goede rol speelt) die met een vader op zoek naar zijn zoon gaat. Nog altijd goed uitgewerkt, maar het voelde soms wel erg Hollywoodiaans aan. Zeker dat einde was wel redelijk clichématig. Mijn 4,5 ster blijft helaas niet overeind, maar met een halfje eraf is dit nog steeds een grote aanrader.

4* (was 4,5*)