Black Rain (1989)

Sommige films zijn immuun voor de tand des tijds. Deze niet, deze is vastgebeiteld in de jaren-80. Wellicht dat het er naast Hill Street Blues en the Streets of San Francisco op de tv allemaal vertrouwd en fraai uitzag, maar met de blik van nu is dit gewoon prut.

Om maar te beginnen met de uber irritante overacting van Michael Douglas met zijn neppe accent en neppe maniertjes. Echt een overmaat politieserie, nogal ongeloofwaardig en vooral superirritant. En zelfs al als dat zijn opdracht was grotendeels toch erg zwak gespeeld, en hetzelfde geldt zeker ook voor Garcia. Het lijkt wel alsof de voetbalvereniging een bonte avond houdt. De enige die er een beetje met zijn eer tussenuit komt is Takakura die af en toe tenminste nog de cliche versprekingen en gebaren voor elkaar krijgt. Niets oscarwaardigs maar tenminste nog gewoon degelijk vakwerk. En dan Kate Capshaw nog. Wat heeft zij dan in deze film te doen.

Het verhaal dan. Van het begin te ongeloofwaardig voor woorden, en talloze keren beter gedaan. Lomp en respectloos, als de redneck die Douglas speelt, maar zonder dat daar ook maar in de verte iets tegenover staat behalve de dirty-cop heldenverering van de jaren-70 - maar Dirty Harry bestaat alleen in Hollywood. Echte politiemensen houden zich aan de law die zij enforcen.

Begin ik maar eens over het beeld. Onze nationale trots Jan de Bont. Ik zie het er echt niet aan af. Welk beeld is er dan memorabel? En hetzelfde met de soundtrack. Als je een film zoekt die de lelijkste en meest terug-in-de-jaren-80 cliche meh heeft, dan is dit je ding.

In het hele lijstje van Scott toch veruit de zwakste film. Ik kom echt met de beste wil van de wereld niet voorbij de 1.5*. Elke andere film of TV serie die ik over het basisidee van politie en Japan gezien heb is eigenlijk gewoon beter.

Staat nu op netflix, top classic film

Prima actiefilm. Eerste helft is sterker dan de tweede. Mis toch een beetje de wisselwerking tussenDouglas en Garcia in de tweede helft van de film. einde was wel leuk overigens.

Film die ik niet in het bijzonder heb uitgezocht, maar die onderdeel was van een 80s verzamelbox waar een aantal andere titels in zaten die wél al op voorhand mijn interesse hadden. Maar goed, een film van Ridley Scott met Michael Douglas in de hoofdrol klinkt als iets wat mooi meegenomen is.

Op zich is het dat ook wel. Het is geenszins het beste werk van beide heren, maar Black Rain is wel een onderhoudende actiefilm, die hoofdzakelijk draait om het rechtzetten van een fout van Douglas' personage en de daarop volgende klopjacht. Douglas doet het prettig in de hoofdrol en ook Andy Garcia is leuk. De brute dood van Garcia's personage is enerzijds een moment waarop de film echt wel even weet binnen te komen, een moment dat je als kijker zal bijblijven, maar het zorgt er ook voor dat de film een belangrijke wisselwerking - die tussen Douglas en Garcia - relatief gauw kwijtraakt en dat is jammer. Nu moet ik zeggen dat degene die de rol daarna min of meer overneemt, Ken Takakura, ook best prettig was en Yusaku Matsuda speelt een goede bad-guy.

Hoogstaand is het allemaal niet, maar er zit genoeg actie in om de boel onderhoudend te houden. Ook de climax richting het einde is prima: er is niet zozeer sprake van spanning, maar het is wel leuk om te volgen en dat geldt eigenlijk voor de hele film. Een prima tussendoortje dus: de charme van een typische 80s flick is er wel, maar wel met een duister randje.

3*

Na lange tijd herzien op Netflix. Hoop nog steeds op een mooie 4K uitgave, verdient deze film.

Rauwe ‘East meets West’ actiethriller van Ridley Scott en tevens eerste samenwerking met componist Zimmer. Je hoort hier al enige vergelijkingen met de latere Dark Knight trilogie. Verhaaltje is flinterdun, maar dat wordt meer dan goedgemaakt door de sterke acteerprestaties en schitterende cinematografie van Jan de Bont. Scott dompelt de kijker onder in de duistere en gevaarlijke onderwereld van (op locatie gefilmd) Osaka, wat wel wat doet denken aan het futuristische Los Angeles uit Scotts eerdere Blade Runner. De beelden van het neonverlicht Japanse nachtleven geven de film een sfeervol uiterlijk. Het shot van de aankomst in Japan vanuit de lucht met de ondergaande zon op de achtergrond en al die rookpluimen afkomstig van de industrie is visueel verbluffend.

Douglas is uitstekend op dreef als de macho detective. Hij zet een ietswat corrupte antiheld neer en de openingsscene plus finale op de motor blijft te gek. Garcia heeft een betrekkelijke kleine rol, maar weet een positieve indruk achter te laten met zijn charismatische en energieke prestatie als de loyale partner. Zijn natuurlijke chemie met Douglas zorgt voor de nodige humor en emotionele impact. De ingetogen en ontspannen houding van Takakura wekken veel sympathie op als de Japanse rechercheur die gedwongen wordt samen te werken met de westerse agenten.

De titel verwijst naar de radioactieve neerslag die als regen neerviel na de atoombombardementen op Hiroshima en Nagasaki tijdens de Tweede Wereldoorlog.