Meningen

Michael Haneke schijnt een man van controversiele films te zijn. Ikzelf heb er nog weinig van gezien. Na Funny Games US is dit pas mijn tweede.

De film begint sterk als je de geisoleerde en vreemde Benny ontmoet met een passie voor filmen met de camera. Een passie waarin hij nogal doorslaat. De sfeer in de film is bedrukt en grauw, precies de sfeer die de film nodig heeft. Ik wist weinig van het plot, dus ik schrok wel toen hij plots het meisje doodmaakte. Was het moedwillig of kwam dit door een paniekaanval? Het is ieder geval boeiend om te merken hoe zijn ouders hiermee omgaan, zodra ze er achtergekomen zijn. Sterk stuk als zij de video met de moord te zien krijgen. Daarna wordt de film best vreemd. Benny's ouders kunnen er moeilijk mee omgaan en willen hem blijven zien als een goede jongen. Dit blijven ze tot het einde volhouden, hoe raar dat voor een buitenstander ook is om te begrijpen aangezien we goed zagen hoe weird hij echt is. Maar dat hele proces wordt overtuigend getoond. De manier waarop (veelal door camerabeelden) is goed bedacht. De beeldschermcultuur wordt goed weergegeven.

Jammer genoeg vond ik de film na een goed 1e half uur wel wat inzakken met een wat minder interessant middenstuk. Gelukkig wordt dit richting het einde weer sterker. Mede dankzij een goede rol van Arno Frisch als Benny is dit zeker wel een aanrader geworden.

3,5*

Toevallig was deze docu net op NPO 2 in herhaling te zien, een mooi moment voor mij om 'm eens volledig te bekijken. Ik had er al wel stukken van gezien en bepaalde uitspraken van Kees zijn online ook wel een hitje geworden, dus het is goed het hele verhaal eens te horen.

Puur als docu is het ondanks dat het boeiend en intrigerend is, ook een tikje te langdradig en misschien te weinig kritisch. Zo mag de moeder van Kees het allemaal goed bedoelen, maar ze heeft hem wel zo extreem beschermd dat Kees er misschien slechter van is geworden. Misschien had ze Kees wel meer mogelijkheden aan moeten reiken en hem meer los moeten laten. Nu zal het voor haar zoon nog veel moeilijker worden om na de dood van zijn ouders nog een leven te hebben. Maar goed, het valt ook wel te snappen dat ze hem niet jong uit huis wilde laten plaatsen. Dat zou geen ouder fijn vinden, ook al is het misschien beter. Maar nu zijn ze beiden hoogbejaard en komen ze wel wat laat met het vinden van een oplossing. Monique Nolte had misschien kritischer richting de ouders kunnen zijn met waarom ze dit niet eerder en beter aan hebben gepakt. Al moet natuurlijk voorop staan hoeveel ze voor hun zoon hebben gedaan en hoeveel liefde ze voor hem hebben.

Kees zelf is wel een vrij hilarische persoonlijkheid. Hij doet zich enorm intelligent voor, maar is tegelijk enorm beperkt op een hoop vlakken. Sociaal is hij als zware autist een vreemde kerel en dat levert wel weer mooie beelden op. Schelden op die ''rot moffen'' of oprecht geïrriteerd raken van een kuch, harde stem of gebrek aan rustmoment. Hij komt oprecht en eerlijk over.

Behoorlijke docu.

3,5*

Dit is mijn tweede kersthorror die ik dit weekend heb bekeken, leek me ook wel eens leuk met de feestdagen. Dit lijkt een klassieke home invasion film te worden waarbij de babysitter de oppasjongen moet beschermen, maar na een half uurtje volgt een twist dat die jongen dit allemaal in scène heeft gezet om indruk op haar te kunnen maken door een fake-redding te willen verrichten. Best fucked up en nog wel origineel bedacht. Maar wat daarna gebeurt is voor mij gewoon zo onrealistisch en niet overtuigend dat ik nog grote moeite had me in dat laatste uur in te leven als Luke transformeert van ongemakkelijk geeky jochie naar een sadistische koelbloedige moordenaar als twaalfjarige. Het is niet dat hij slecht acteert, maar dit is gewoon op geen enkel vlak geloofwaardig. Dat hij in paniek raakte valt te snappen, maar dat hij 2 vriendjes vermoord, zijn beste vriend met een shotgun dood knalt en de babysitter denkt te killen in 1 avondje gaat er bij mij niet in. Maar goed, als ik dat gevoel even los kan laten is het best een onderhoudende film die wel jammer genoeg enorm braaf is door geen enkele vorm van gore te tonen.

Zeker die scène met de verfemmer verdiende zoveel beter dan de softe vertoning in beeld. Ik snap dat ook niet zo goed, want waarom zou je dit niet r-rated met een hoop gore in beeld brengen? Het is niet dat je het resultaat nu gezellig met je hele familie op zondagmiddag gaat bekijken lijkt me. En wat ik ook gek vond is dat Luke enorm verliefd op Ashley is en dat zijn hormonen opspelen, want hij wil haar zoenen en ongetwijfeld meer. Maar als ze dan vast zit, dan zou je denken dat hij haar gaat zoenen of verkrachten, maar naar zulke dingen hint de film helemaal niet meer (behalve dat hij aan een borst zit) en gaat het alleen nog maar over geweld gebruiken. Best vreemd. En dan is er nog het einde, als Ashley nog blijkt te leven. Kijk ook nog even de korte scène tijdens de credits, als Luke tegen zijn ouders zegt dat hij Ashley in het ziekenhuis wil bezoeken.

Alles bij elkaar is dit oké, maar zijn er veel betere films in dit subgenre.

3*

Ik heb recent de hele Lethal Weapon collectie eens opnieuw bekeken en dat beviel me weer erg goed en toen kreeg ik ook plots zin om deze Beverly Hills Cop reeks ook weer eens te proberen. De vorige keer zal een jaar of 15 geleden zijn geweest denk ik, toen ik de 3 DVD's van de reeks kocht. De geruchten zijn ook sterk dat dit jaar eindelijk een vierde film afgeleverd gaat worden, dus dan is de timing helemaal goed.

Het is niet dat de net genoemde Lethal Weapon en Beverly Hills Cop hetzelfde zijn, maar het komt wel uit dezelfde periode, speelt zich ook in LA af en wil ook een politiefilm met humor zijn, alleen is er hier geen duo maar doet Eddie Murphy het voor het grootste deel alleen.

En daar gaat het voor mij een beetje mis, want ik miste gewoon een partner voor Murphy die het op zich wel aardig doet als Axel Foley, maar hij balanceert al zijn hele loopbaan tussen vermakelijk en irritant. Zijn ADHD gedrag is net zo vaak vervelend als dat ik er wel om kan lachen. En zoals gezegd miste ik gewoon een partner naast hem waar hij mee kan bekvechten en lachen. Hij heeft wel twee schaduwagenten in zijn buurt, maar dat is toch anders. Het zorgt er ook voor dat ik Axel Foley een beetje vlak als personage blijf vinden, waar het duo uit Lethal Weapon juist in de armen werd gesloten omdat ze uitgediept werden als privé persoon en agent door de vele onderlinge dialogen en situaties.

Buiten dat heb ik me best vermaakt. Er zit voldoende tempo en actie in en dat jaren 80 sfeertje vind ik ook altijd leuk. En de themesong van de film, die overigens heel vaak afgespeeld werd, blijft lekker herkenbaar en catchy. Ben wel een beetje bang voor de nieuwe kijkbeurten van deel 2 en 3 als ik het origineel al niet fantastisch vind.

3* (was 3,5*)

Net als de eerste film ook deze na een jaar of 20 maar eens opnieuw gezien (grappig, in mijn DVD doosje zat nog een promotieactie met als deadline het jaar 2003, dus ik heb ze bijna 20 jaar in de kast al liggen) en waar de herziening van BHC 1 me wat teleurstelde, is dit juist een aangenamere zit geworden. Ik vond deel 1 een tikje te serieus en ik miste interactie van Eddie Murphy met een partner. Beide zaken zijn hier opgelost, want naast meer tempo en actie is er ook veel meer humor en zijn de 2 agenten bij Murphy veel meer bij zijn verhaal betrokken. Het is nog geen Riggs en Murtaugh niveau, maar ieder geval overtuigender. En ook de cameo van Hugh Heffner vond ik wel opvallend. Het blijft wel een matig geschreven plot, maar de meeste politiefilms hebben dit. Het belangrijkste is toch de uitwerking en de funfactor is hier aanzienlijk verhoogd, dus verhoog ik mijn eindcijfer ook.

3,5* (was 3*)

Net als de twee eerdere delen nu ook BHC 3 weer eens opgezet na een kleine 20 jaar. Ondanks dat de film een heel matig plot heeft heb ik me er goed mee vermaakt. De eerste BHC vind ik wat te serieus, in de vervolgen wordt alles een beetje grappiger en luchtiger en dat doet deze reeks goed. Deel 3 speelt zich bijna volledig af in pretpark Wonderworld en dat is best een goede keuze, want de film is daarmee kleurrijk en gezellig om te zien. En ook Murphy doet het hier leuk, hij is weer lekker beledigend en scherp en zet Axel Foley prima neer. Ook de chemie met zijn collega's is hier weer leuk gedaan. De bad guys zijn erg clichématig, maar dat past wel weer bij deze films en ook wel bij de tijd toen de BHC films werden gemaakt. Het maakt van deel 3 een actiefilm met een hoog tempo, waar je als je er kritisch naar kijkt veel op aan kan merken, maar wat als popcornvermaak erg goed werkt. En daarom verhoog ik mijn score. Wel gek, deel 1 scoort nu officieel het laagste bij me. Kom maar op met deel 4, die vermoedelijk dit jaar er gaat komen.

3,5* (was 3*)

Dit was nou precies wat ik even nodig had, een heerlijke ongecompliceerde actiefilm met een old school charismatische held. De Beverly Hills Cop reeks lag jammer genoeg al 30 jaar stil, maar is er nu dus weer dankzij Netflix die het wel aan heeft gedurfd om dit weer te maken. Veel dank en hopelijk krijgen dit soort films nu weer eens meer de kans in Hollywood. Ik heb er goede hoop op, want Bad Boys is er ook alweer en Lethal Weapon lijkt ook een vijfde deel te krijgen. En dus ook nu deze vierde Beverly Hills Cop.

De film weet het simpel te houden met een familieplotje gemixt met een misdaadverhaal. Het werkt gewoon doordat dit niet geforceerd aan voelt, maar gewoon met veel plezier is gemaakt. Het is een nostalgische terugkeer van de franchise waar diverse oude namen ook weer een rolletje hebben en waar de iconische muziek die zo lekker klinkt er meteen weer is. Maar de sterk van de film blijft Eddie Murphy. Die man is gemaakt voor de rol van Axel Foley, inclusief zijn bekende jack. Zonde dat hij best een lange tijd niet meer in the picture is geweest, maar de laatste jaren zien we hem gelukkig weer opduiken. Hij heeft een coole kop en is gewoon heerlijk bad ass en grappig, zoals hoofdrolspelers van dit soort films moeten wezen. Er zitten ook wel wat grappen in die verwijzen naar de woke wereld waar we vandaag de dag in leven, maar het is vooral ongecompliceerde fun. Diverse actiescènes zijn erg tof, met de sneeuwschuiver, de helikopter en de vrachtwagen. Het is niets dat we nog niet hebben gezien, maar het is wel uitstekend in beeld gebracht.

Hopelijk gaat dit een hit worden op Netflix (lijkt me van wel), want hier mag zeker wel een vijfde deel van komen. Het heeft me een prima filmavondje opgeleverd.

3,5*

Deze film heb ik als kind toch veel gezien zeg!

Erg leuke, symphatieke film met een leuke reus. Het zag er aardig uit en het was boeiend. Wel was de tekenstijl nogal simpel, maar ach, als kind maakt je dat weinig uit he.

3*

Ik heb het boek nooit gelezen, wel de tekenfilm uit de jaren 80 als kind regelmatig gezien. Maar ik vond het verhaal niet aansprekend genoeg om nog eens een poging met het boek te wagen. Ook deze nieuwe verfilming is leuk geprobeerd, maar nog steeds vrij oninteressant. Leuk geanimeerd, maar tegelijkertijd zit er weinig sfeer in, ontbreken memorabele momenten en duurde het veel te lang. Slechts het slot met de koningin vond ik wel aardig. Echt zo'n film die ik over een paar dagen alweer vergeten ben. Ik hoop dat Spielberg weer eens met iets echt goeds in de toekomst aan gaat komen.

2,5*

Best leuk.

Big Ass Spider is een vermakelijke B-film met een hoop onzin en actie door elkaar gemengd.

Qua plot is het niks bijzonders. Een spin wordt plots groter en groter, totdat het van een King Kong formaat is. Meer is het niet, maar dat geeft ook niet. Dit wordt getoond met CGI effecten die vrij karig zijn, maar aan de andere kant ook wel weer een bepaalde charme hebben. Mij stoorde het ieder geval niet. Wat ik wel jammer vond is dat de film zichzelf voor een deel niet serieus neemt en voor een deel weer wel. Ze hadden beter 1 kant kunnen kiezen, met als voorkeur de komedie kant. Dat past bij dit soort onzin toch wat beter. Ergens deed de film een beetje aan Eight Legged Freaks (2002) denken, ook een spinnenfilm met uit de kluiten gewassen spinnen die flink groot zijn en waarbij de film een mix tussen actie en komedie probeerde te bieden.

De actie had trouwens wel iets harder gemogen. Uiteindelijk zie je vrij weinig, waar ik altijd wel liefhebber van meer gore ben. Neem bijvoorbeeld de scene in het ziekenhuis met de oude man. Daar had meer mee gedaan kunnen worden. Qua spanning was dat moment overigens best oké. De humor was weer wisselvallig. Soms gevat, soms on-grappig. De interactie tussen de 2 hoofdrolspelers was trouwens niet onaardig.

Voldoende.

3*

Mooie mix tussen drama en fantasie, tussen menselijke emoties en gekkigheid. Het boelt als een Tim Burton film dus als je daar niet veel mee hebt dan gaat dit ook niet aanslaan. Ik vond het na een wat lange intro best interessant en boeiend worden. Het was alleen niet goed genoeg om me echt te laten raken.

Beetje twijfel tussen 3 en 3,5 ster, maar ik rond maar omhoog af.

3,5*

Leuk idee, maar met een matige uitwerking. Ze wisten geloof ik bij het maken niet echt of het een commercieel filmpje of een sympathiek B-filmpje moest worden en ook niet of het nu serieus of humoristisch moest worden. En al helemaal niet of het gericht op ouderen of op de jeugd is. Daardoor blijft er een middelmatig mengelmoesje over dat nog redelijk wegkijkt, maar heel weinig hoogtepunten kent en gewoon veel te soft is. Normaal hou ik wel van films waarin de Amerikaanse president in de shit raakt, of dat nu in een vliegtuig of in eigen Witte Huis is. Samuel L. Jackson als president die moet overleven in de bossen van Finland had echt geweldig kunnen worden. Jammer. Wel tof trouwens dat Jackson gewoon in dit soort weirde filmpjes durft te spelen. Dat siert de man wel, kiest regelmatig net zo'n rol die een ander had laten liggen (Snakes on a plane, anyone ).

2,5*

Mweh, een Disney film volgens het traditionele recept. Wat tegelijk ook dus weer voorspelbaar en wat saai is. Het begin is nog best aardig gedaan, met de ontdekking van Baymax en met het ontwikkelen van de talenten van Hiro, maar na de dood van zijn broer vind ik het allemaal wat wisselvalliger en veel meer volgens het Disneyboekje. Gelukkig is de humor best aardig en ziet alles er visueel mooi uit, zodat het best uit te zitten valt. De film duurt wel te lang en wat ze proberen is het opwekken van de nodige emoties, maar dat werkte bij mij niet zo goed. Daarvoor vond ik de personages niet interessant genoeg. Ik verlang toch wel wat terug naar de tijden toen Disney nog echt met klassiekers op de proppen kwam. Die tijden liggen helaas ver achter ons.

3*

Zeer vermakelijke film die me genoeg heeft laten lachen. De humor is doordacht en wat zwartgallig, erg leuk. De interactie tussen The Dude en zijn tot het Jodendom bekeerde, Vietnamgediende Walter was erg grappig. De hele film zat vol met leuke rollen. Zo vond ik de rol van de rijke Lebowski erg sterk. De man moet een karikatuur voorstellen en dat lukte goed.

De film kijkt gewoon lekker weg. Jeff Bridges zet gewoon met The Dude een geweldige rol neer. Wat is die kerel lamlendig, droog en lomp. Erg leuk. Ik vind het zeker niet de leukste komedie ooit, maar hij is wel zeker erg de moeite waard.

4*

Standaardverhaal maar door de verkleedpartij is het wel een beetje origineel. Soms heb ik wel wat geinige dingen gezien, maar het was allemaal niet top. Martin Lawrence is veel beter als ie een copper kan spelen ofzo.

2,5*

Deze was wel heel erg slecht.

Het concept van deel 1 (infiltreren door te verkleden) wordt hier wel erg verkracht en de humor is erg ver te zoeken. En dan heb ik het debiele verhaal nog niet eens genoemd.

1,5*

Boven aan deze pagina staan komedie en romantiek als genrebeschrijvingen, maar de belangrijkste wordt gewoon vergeten, namelijk drama. Want het grootste deel van de film volg je vooral een hoop gedoe, gezeur en misverstanden wat vaak niet zo grappig is, laat staan romantisch. Die twee zaken zitten er ook wel in, maar met mate. Het is een sympathieke film met een sterke cast, maar tegelijk vroeg ik me af waar de film nu heen wilde gaan, want ik vind geen van de 3 net door mij genoemde genre's nou echt lekker uitgewerkt. Tikje langdradig allemaal, zeker het tweede deel van de film ging erg traag voorbij.

3*

Kleurloos.

Toch wel jammer, want de cast met oa Black, Martin en Wilson mag je toch wel top noemen. Maar erg grappig was het niet, laat staan interessant. De film lijkt niet te kunnen kiezen tussen komedie en drama. Was maar voor dat 1e gegaan, dan was het misschien wel wat geworden. Zeker van Wilson en Black verwacht je meer, aangezien ze dat vaak laten zien. Steve Martin vind ik al jaren tegenvallen. Zijn toptijd ligt een aardige periode weer achter hem.

Kleine 2* dan maar.

Behoorlijke film over de oprichting van een motorbende in de jaren 60 in Amerika, een tijd dat nog veel kon en veel met geweld op werd gelost. Wat dat betreft is het geen hele originele film geworden, maar het steekt wel aardig in elkaar met een goede Butler in de hoofdrol. Verder zijn er mooie beelden en voldoende interessante momenten dat het niet verveelt, al had de film misschien hoger bij me gescoord als het was ingekort.

3*

Aparte, maar intrigerende film dat ondanks een gebrek aan dialogen toch enorm weet te boeien en te ontroeren. Ook al vond ik bepaalde zaken vrij onlogisch (waarom zegt de vrouw niet tegen de politie dat ze nergens toe gedwongen is?), het was erg sfeervol en boeiend. Vanaf het moment dat Tae-suk de gevangenis in moest werd de film wel iets minder, omdat de scenes tussen hem en de vrouw juist het sterkste waren, maar het einde maakte dat wel weer goed met dat sneaken door het huis. Op zo'n moment vergeet ik even graag dat het allemaal onzin is. Het was vooral erg mooi en bij vlagen ook wel grappig op een wat vreemde manier. Ik ga maar eens meer werk van deze regisseur opzoeken.

4*

Ik had nog een beetje hoop door de recente hype dat Bird Box misschien nog die onverwachte (ik had er tot een week terug nog niet eens van gehoord) hit zou zijn die mijn eindejaars top 10 zou kunnen sieren. Helaas, wederom een Netflixfilm waar ik weinig aan vond. Het eigen werk van Netflix is op serievlak geregeld best goed, maar de films zijn ondanks vaak dat ze een fors budget hebben weinig diepgaand en boeiend. Bird Box was vooral lange tijd vermoeiend. Met schreeuwende kinderen, met een lange tijd op mijn zenuwen werkende Sandra Bullock die ik normaal echt wel goed kan pruimen en met een film die gewoon naar niks aan het toe werken was. Daarbij was de spanning waar deze film om wordt geroemd in mijn ogen vrij afwezig. Slechts het begin en het einde kan er wel mee door, maar dat hele middenstuk deed me niks. Wel jammer, want ik ben best fan van films met een post apocalyptisch verhaal over overleven en morele keuzes die daarbij horen. Moet je er alleen wel een verhaal van maken waar ik me niet bij hoef te vervelen.

2*

Ik vind Bird Box Barcelona net wat beter dan de voorganger, die ik echt heel zwak vond en met een irritante Sandra Bullock. Wat dat betreft doet deze Spaanse cast het beter en vind ik setting in Barcelona ook niet verkeerd. Het eerste uur is zelfs vrij sterk, met de uitbraak en alle paniek daarna. Mensen vallen voor de metro, mensen springen uit flats, overal ellende. Maar het onderwerp is gewoon niet interessant genoeg om een film te dragen. Toen niet en nu niet. Het is langdradig en geregeld gewoon saai. Maar alles bij elkaar is het oké, al heb ik er geen voldoende voor over. Maar voor wie zich verveelt en Netflix heeft is het wel aardige vulling van de tijd.

2,5*

Totaal niet mijn soort film. Birdman kent een uitblinkende Michael Keaton die ongetwijfeld voor deze rol is gecast vanwege zijn eigen carrière als vergane glorie dat ooit straalde als superheld. Het was ieder geval weer prettig om hem uit te zien blinken. Verder vond ik er gewoon niks aan. Tikje voorspelbaar, vrij langdradig en emotioneel pakte het me gewoon niet, iets wat een film als deze wel zou moeten doen. Het laatste shot van zijn dochter vond ik trouwens wel fantastisch.

2*

Vrijdagavond in de bioscoop bekeken. Ik had er best zin in, ook na mindere reviews. Dat komt doordat Margot Robbie mee doet. Ik ben toch wel een beetje verliefd op haar geworden de afgelopen jaren. Ze is bloedmooi, enorm sexy, maar ook cool en bovenal een prima actrice. Ik kan me eigenlijk al niet meer inbeelden dat iemand anders dan zij Harley Quinn speelt. Zij maakt van een gemiddelde film als deze Birds of Prey gewoon nog een hele vermakelijke film. Ze is bad ass. Ze kon een prutfilm als Suicide Squad helaas niet redden, maar ze was toen al een van de weinige lichtpuntjes van die film. Niet gek dat ze een eigen film kreeg. Maar het blijft wel treurig dat DC het niet net als Marvel voor elkaar krijgt om een constant hoog niveau te halen. Daarvoor verschillen de DC films de laatste jaren gewoon teveel in niveau.

Het Batman universum spreekt me sowieso altijd aan, dus het is wel lekker dat er na een Joker film nu ook een Harley Quinn film is verschenen. Er zit zoveel potentie in de Gothamwereld, beter verknallen ze dit niet. Sowieso zou Jared Leto direct ontslagen moeten zijn na zijn vreselijke Joker-vertolking. Ik droom nu een beetje van een samensmelting van Joaquin Phoenix' zijn Jokerfilm met deze Margot Robbie' Harley Quinn. Als dat niet fantastisch kán worden, dan weet ik het ook niet meer.

Maar nog even terug naar Birds of Prey. Het mag dan na droevige films als Bridesmaids, Ghostbusters en Ocean's 8 de zoveelste powerwoman-film zijn, dit keer stoort het me niet en verloopt alles vrij natuurlijk en vooral niet zo geforceerd irritant. Allemaal te danken aan Margot Robbie. Daarnaast is de film bij vlagen nog lekker hard, waardoor dit heel wat leuker dan Suicide Squad is. Wel spijtig van de grote eindclash die nogal teleurstellend eindigde, met dat belachelijke stemgeluid die iedereen weg blies voorop. Dat was echt gênant slecht schrijfwerk dat zo niet bij deze film paste. In het Batman universum gaan ze toch normaal voor een soort van realisme, aangezien bijna niemand een superheld of vijand met bovenmenselijke krachten is. Het maakt verder weinig uit, dit was gewoon leuk. De film ziet er goed uit, heeft een lekker tempo en bezit vooral Margot Robbie dus. Wel had er van mij best 20 minuten uitgesneden kunnen worden, vooral zo na een uur speeltijd.

3,5*

Best vermakelijk maar volledig inwisselbaar, beetje het manco wat bijna al die DC films hebben. Dan heb je een tof concept en een bad ass hoofdpersoon, maar dan schrijf je er weer een heel zwak scenario bij. Toch is de film nog wel onderhoudend door lompe actie dat best prima in beeld komt, best geinige humor en dankzij The Rock die zijn Black Adam prima vertolkt. Zeker in het grootste deel van de film waarin Black Adam emotieloos aan het moorden is is het best lachen, maar uiteraard volgt er altijd weer de ommekeer en dan slaat de verveling toe.

Helemaal doordat ze ook het laatste half uur van toon lijken te veranderen met een oerlelijk en generiek CGI monster (heeft DC dan écht niks geleerd van het slot van Batman vs Superman ???) als plotselinge vijand en met een stel tenenkrommende scènes, zoals de lokale bevolking die even op straat komt roepen waar zij voor staan. Vreselijk slecht en het doet serieus afbreuk aan een beetje leuke film. Ik heb wel genoten van Pierce Brosnan, die wel echt plezier lijkt te hebben in deze rol. Het is ook naast The Rock de enige rol die nog wat toe weet te voegen aan de film. Zeker dat tienerjochie was echt bizar matig en de comic relief met die dikke broer met baard was ook wel regelmatig zowel geestig als ongemakkelijk.

Positief is dat het vast niet de laatste film met deze held gaat zijn dankzij een opvallend toffe mid-credit scène. Daar kijk ik dan wel naar uit, maar zet svp betere schrijvers op deze films.

3*

Het is wel even wennen, deze vrij donkere, volwassen en soms harde Disneyfilm, maar het beviel eigenlijk wel na de vele vrolijke filmpjes met zingende prinsesjes en ADHD-hebbende sidekicks. Niet dat The Black Cauldron nou echt een topfilm is, zeker niet. Daarvoor blijft de film niet tot het einde toe boeien, maar onderhoudend was de film wel. Ik kreeg er zelfs een beetje een soort The Lord of the Rings gevoel bij, inclusief dat ik Gurgi wel wat op Smigel vond lijken. Of zoek ik nu wat te ver door?

Ik heb ieder geval genoten van de donkere sfeer en de soms prachtige details, inclusief uitstekende achtergronden. Het maakte de film toch wat anders dan de meeste Disneys. Het eindresultaat is geen topfilm, maar het is wel te prijzen dat ze eens probeerden wat anders dan hun vorige films te bedenken.

3*

Black Christmas is een van de eerste slasher-films die er is gemaakt, daarmee heeft de film bij velen al een streepje voor denk ik. Maar om nou te zeggen dat ik het een echt goede film vind, nee. Daarvoor is het niet even boeiend en zijn de personages ook niet dermate intelligent dat ik met hen mee kon leven. De kerst-setting was wel goed bedacht, gaf de film extra sfeer mee en dat is ook meteen een van de sterkste punten van de film. De opbouwende spanning met het mysterie wie nu de killer is doet het ook altijd goed bij me. Wel jammer dat je qua kills zo goed als niks ziet. Die scènes verlopen haastig en veel gebeurt buiten beeld. Nouja, dit werd gelukkig in de tientallen jaren na deze film wel beter gedaan. Ik heb me er prima mee vermaakt, maar als je de film anno nu bekijkt dan zijn er tig betere films in dit genre te vinden. Neemt natuurlijk niet weg dat dit wel een iconische titel is.

3*

Geinig filmpje.

Black Dynamite brengt je naar de jaren 70, met alle foute zaken die daarbij passen. Het is een parodie of ode aan de ''Shaft'' achtige films. Nou is dat nooit echt mijn genre geweest die ik keek, dus ik weet daar te weinig vanaf. Al had ik in deze film de meeste verwijzingen toch wel door. Maar gelukkig is de film buiten die kennis ook goed te kijken. Lekker overdreven gespeeld vol met rare karakters. Het karakter Black Dynamite is hilarisch, net als een hoop situaties waar hij in beland.

Verder kan ik niet zo heel veel kwijt over deze film. Amusant, voor zolang het duurt. De speelduur is niet zo heel lang, wat denk ik precies goed is voor een film als deze.

3*

Na ruim 15 jaar nog eens weer opgezet en na een stroef begin volgt al snel het vakmanschap van regisseur Ridley Scott, die ons middenin snoeiharde actie gooit en dit tot bijna het einde toe vol blijft houden. Het levert een beeld op van kameraadschap, van opofferingen en van lijden wat de soldaten mee hebben moeten maken. Zeker dat tweede uur kijkt goed weg en weet geregeld te overtuigen.

Maar het is verder ook wel een wat vlakke film en na een tijd begint het allemaal wel een beetje op elkaar te lijken. Ik merkte ditmaal dat de film me wat minder pakte en een beetje een ''been there, done that'' gevoel opwekte. Toch, uiteindelijk overheerst het bombastische sausje in een smerige, stoffige en extreem vijandige omgeving uiteindelijk wel, dit is hoe oorlog eruit ziet. Genadeloos en wreed.

Ik twijfelde sterk om een verlaging naar 3,5*, maar uiteindelijk gun ik de film toch nog nipt de oude score.

4* blijven staan

Stiekem vind ik Black Lotus best geinig, ook al is het op z'n best middelmatig te noemen. Maar ik heb wel een zwak voor Rico Verhoeven en dat dit in Nederland afspeelt is ook wel eens verfrissend. Alleen zonde dat dit gewoon een script van niks heeft (de polderversie van ''Taken'') en dat bijna iedereen dramatisch acteert. Het zegt genoeg dat ik Rico een van de betere vond. Hij heeft een imposant uiterlijk en daar maakt hij gebruik van. Ik ben benieuwd of er een filmcarrière in zit, dan moet hij wel in betere titels gaan spelen.

In een film die maar anderhalf uur duurt kan het niet bijna een uur duren voordat het verhaal los gaat en er een beetje dikke actie komt. Waarom zou je in hemelsnaam in tig scènes duidelijk willen maken dat Rico en zijn dode maatje echt heel close waren, dat boeit niemand. Dat laatste half uur levert de film nog wel een redelijk cijfer op, maar de film had veel meer spanning, actie en snelheid verdiend.

2,5*