menu

Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014)

Alternatieve titel: Birdman

mijn stem
3,51 (1889)
1889 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Drama
119 minuten

geregisseerd door Alejandro G. Iñárritu
met Michael Keaton, Emma Stone en Edward Norton

Een aan lager wal geraakte acteur die ooit een iconische superheld speelde, probeert zijn carrière weer nieuw leven in te blazen met behulp van een Broadway-toneelstuk, gebaseerd op een verhaal van Raymond Carver. Zijn plan komt echter in gevaar door het enorme ego van zijn hoofdrolspeler. Daarnaast heeft hij ook nog eens zorgen binnen de familie, wat het geheel er niet veel makkelijker op maakt.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=4_6lpP6cAN0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van JoeCabot
4,5
Ze bestaan nog, films die je van bij het begin onderdompelen in een wereldje en je vervolgens niet meer loslaten. Nooit gedacht dat een blik achter de schermen van een theaterstuk zo boeiend kon zijn. Alleen daarvoor verdient Iñárritu flink wat lof.

Ik ben hier zonder enige verwachtingen aan begonnen, en toegegeven, na het eerste kwartier weet je nog niet echt waar je aan toe bent... Maar eens de film op kruissnelheid komt, ga je helemaal op in deze geweldige trip.

Norton hoef je al lang niet meer te leren hoe je een intense motherfucker neerzet. Keaton heeft duidelijk zijn tweede adem gevonden, Galifianakis stelt nooit teleur en Stone overtuigt als stoner.

Wat voor film Birdman precies is, valt moeilijk te definiëren. Ik hou het op strak georkestreerde chaos, maf en clever tegelijkertijd. Voor de rest laat je dit best gewoon op je afkomen.

Een hoogvlieger. 4.5*

avatar van Apollinisch
dalma schreef:
op het einde van de film dacht ik : had ik niet beter de afwas gedaan?.
Mja inderdaad, mijn afwas begint zich ook een beetje op te stapelen.

Want best een leuke film hoor met een hoop acteurs in topvorm, maar wat een kuteinde. In welk ziekenhuis laten ze een suïcidale patiënt op de vijftiende verdieping verblijven?

avatar van Maarten0402
4,0
Deze film toen in de bios gezien en toen ik een zitplaats had was ik heel blij dat het rijk zowat voor mij alleen was... totdat er twee oudere dames naast me kwamen zitten waar ik in eerste instantie geen problemen mee had, maar gedurende film bleven ze maar lullen over van alles en nog wat wat in de film gebeurde.

Ik ben toch bang dat ik hier een halve tot een hele punt van af ga trekken na herziening.

(verwijderd)
(verwijderd) schreef:
Wat een fantastische film! Dit had ik nooit durven denken.

Heerlijk origineel verhaal, bril-jant camerawerk en een fraaie omgeving. Door de laatste 2 factoren spreekt het visuele voor zich. Ook lekkere humor op de achtergrond.
De dialogen, vooral die tussen Norton en Stone, scoren voor mij 10/10.

Het acteerwerk was voortreffelijk. Norton's prestatie is buitengewoon. Keaton, Watts en Stone doen het eigenlijk niet eens minder al is eerstgenoemde voor mij de absolute ster van deze film: "Let's really fuck" bevestigde de pure genialiteit van dit meesterwerk.

De soundtrack wordt gedurende de film steeds beter. Wanneer het geluid wordt ingezet wanneer Keaton rondvliegt zorgt voor misschien wel de beste scène.

Ik ben een mega debiel aangezien ik geen film van Iñárritu wou zien voor The Revenant, ik wist vooraf dus ook niet dat deze film van hem was, maar mij zul je zéker niet horen klagen.

4.5*!

Deze persoon heeft er verstand van zeg. Nee zonder grap, wat een film blijft dit zeg. Zo veel inhoud, originaliteit, warmte en denkmateriaal dat allemaal heel close voelt. Héérlijk! Opnieuw de twijfel tussen 4.5 en 5 waardoor ik toch op dat 1e blijf, al ga ik het liefst voor die 2e nu ik weer in de vibe zit. Een juweel!

Dat dit juist op een 'liefhebber' site maar net een 7 scoort snap ik echt niet, want dit moet je toch wel omarmen tussen alle 13 in een dozijn films door die er wekelijks uitgebracht worden. Met liefhebber bedoel ik niet kenner, want die zichzelf dat verklaren zijn er weer hatelijk veel van hier.

2,0
Gisteren voor het eerst bekeken deze film, vind het heel knap een film uit 2014 ,en je vervolgens 2 uur lang laten kijken naar helemaal niets ,want wat is er gebeurd in deze film? geeuw..
Komt een plekje vrij in mijn film kast met de letter B , weg ermee!

avatar van Henry Spencer
3,0
Wel een paar grappige scènes en sterke vertolkingen, maar qua verhaal en thema doet het me sterk denken aan The Wrestler.
Ik kan bovendien gewoonlijk weinig sympathie opbrengen voor als Riggan of Randy: al dat gezeur omdat niemand van hen houdt en niemand hen begrijpt. Je maakt keuzes en je moet eerst maar eens nadenken over de gevolgen van die keuzes. Jaag je je eigen droom na, dan laat je andere mensen achter en verloren tijd kan je niet terugkopen.

avatar van des1
4,0
Feest van creativiteit in script en in beeld brengen. Refereert aan de verbeeldingscultuur van Hollywood, tezelfdertijd impliciet kritiek leverend. Alles wat maar enigszins relevant is in het acteursbestaan, passeert de revue, zoals: er nog toe doen creatief gezien, de relatie met publiek en oude fans, de recensenten, relaties... Terecht bejubeld. Wat heb ik toe te voegen aan wat hier al gezegd is? Keaton vanwege 'obvious reasons' prima keuze, maar ook omdat die zo heerlijk bloot geeft de innerlijke struggles waarmee die kampt.

avatar van Capablanca
4,0
geplaatst:
Bij herziening een 4 gegeven, mede op aanraden van mijn zoon.

avatar van Pecore
5,0
geplaatst:
Ik had nog nooit zoiets gezien, een hele film die uit one take 'lijkt' te bestaan. Of het eerder gedaan is weet ik niet. Voor mij was het nieuw en ik ben omver geblazen. Werkelijk fantastisch, hoe dit in elkaar is gezet.

En dan komen die bijzonder vermakelijke karakters er nog bij, die allemaal hun ei kwijt kunnen binnen een leuke setting. Humor, vlotte dialogen, passende soundtrack en fenomenaal camerawerk. Ik heb echt genoten. Wellicht reserveer ik er een plekje voor in mijn top 10.

avatar van Shadowed
3,5
geplaatst:
Best indrukwekkend.

Inderdaad lijkt de film gewoon 1 take te zijn, maar in het echt waren het er 16. 16 Cuts voor 2 uur is nog steeds erg indrukwekkend, en zorgde er dus ook voor dat sommige acteurs 15 pagina's in hun hoofd moesten stampen.

Acteerwerk is erg indrukwekkend voor een film zoals deze, Keaton en Norton stelen werkelijk de show als elkaars tegenpolen en Inarritu weet er soms ook nog best geslaagde humor in neer te zetten. Camerawerk was ook schitterend.

Alleen Stone viel me erg tegen, want ze straalde niks uit zoals ze wel deed in bijvoorbeeld Easy A. Voor de rest vond ik de set wel redelijk maar had toch wat indrukwekkender gekund. Toch wel een indrukwekkende film, aangeraden voor filmliefhebber.

4,0
geplaatst:
Speciale film... van de begingeneriek over de innovatieve cameratechniek (alles lijkt in 1 shot over te gaan in elkaar), over de drumachtergrondmuziek, de hilarische scènes zonder dat ze komisch bedoeld zijn (of net wel), het "vogelverband", de sterke acteerprestatie van Emma als ze een betoog doet over haar vader, over een bevreemdend en toch bevredigend einde (even in het midden gelaten wat de precieze betekenis er nu van is, want dat is niet duidelijk). Zoals je ziet: deze film heeft zoveel aparte elementen dat het voor elk wat wils biedt. Bovendien kijkt deze ook zeer vlotjes weg (voor je het weet zit je in de ending scene), en zoals het een goede film beaamt doet ook deze je een beetje nadenken over het leven.
Heb een tijdje getwijfeld over de score, maar qua originaliteit/inleving mag deze er zeker zijn. Daarom toch 4*

avatar van TornadoEF5
3,5
Zeker een geslaagde film, maar zeker ook geen gemakkelijke film. Je moet er je aandacht echt wel bijhouden, en deze film vergt enorm veel van mij, maar het vakmanschap spat er anderzijds wel van af. Het is niet bepaald mijn onderwerp, maar de cinematografie, de acteerprestaties, de score met het tromgeroffel en de regie zijn allemaal geweldig. Ergens is het wel (net zoals bij La La Land die ik overigens ook nog maar eens een nieuwe kans moet geven) een film van Hollywood voor Hollywood, of moet ik zeggen een film van Broadway. Het tempo is erg goed, en de film voelt erg modern aan, maar is moeilijk om te doorgronden. Humor is ook aanwezig, hoewel het heel erg subtiel is, en er wellicht ook veel van het komische onopgemerkt aan mij zal voorbijgegaan, omdat het niveau van de film erg hoog ligt, en daarom ook erg veel vraagt van de kijker. Ik begrijp het zeker en vast als er mensen zijn die dit geniaal vinden, want het stukje genialiteit zie ik zeker en vast in deze film. Daarom dat het mij een beetje verbaast dat deze film relatief laag scoort, in vergelijking met zoiets grijs als Babel van dezelfde regisseur. Al is Birdman misschien wel erg ontoegankelijk voor het gewone publiek, maar de prijzen heeft het zeker niet gestolen. Integendeel.

Ik vond deze film met momenten erg vreemd en speciaal. Zoals gezegd zeer moeilijk om te doorgronden maar ook zeer origineel. Soms snapte ik er wel de ballen van, en de dialogen zijn soms van een zeer hoog niveau. Het is moeilijk om het relevante van het minder relevante te onderscheiden, en misschien komt dat ook wel deels door de gehanteerde stijlfiguur, het one-take gebeuren waarin alles in elkaar lijkt te vloeien en wat ik knap vindt. De boodschap / filosofie die achter deze film zit, ontgaat me wel een beetje, maar dat ontgaat me wel in het merendeel van deze film. Ik begrijp nooit waar men dat vandaan haalt. Het enige wat ik een beetje in deze film zie is een nieuw hoofdstuk in de zoektocht naar erkenning in ons leven, en het heimwee naar het ooit verloren gegaan roem. Maar deze film is op zijn minst gezegd enorm intrigerend, en alleen daarom al het bekijken waard.

avatar van TornadoEF5
3,5
Film neemt wel in kracht toe als je er blijft over nadenken... maar ik denk toch om er volledig van te houden dat ik een tweede kijkbeurt (of zeg maar derde poging zelfs) voor nodig zal hebben, maar het gaat wel de goede kant uit. Dit is zeker zo een film die je echt kunt opnieuw bekijken, en die tijdens je hem bekijkt groeit, dus in het begin duurt het een tijdje voor je bekend bent met de stijl en met de personages, maar eens je dat beter kent, zal de film zeker en nog vast groeien. Alleen een beetje jammer dat engels dus niet mijn moedertaal is, wat me een klein beetje parten speelt bij een film als deze, en ik denk ook echt dat je wel regelmatig film moet kijken vooraleer je dit een 5* kunt geven, dus je moet echt wel op en top filmliefhebber zijn, zeker omdat de film zich ook afspeelt in dat wereldje (critici, broadway-acteurs (en daarmee gepaard gaande grapjes), de stress van het zijn van een acteur en het behouden van je faam enzovoort, daarmee gepaard gaande depressiviteit of drankprobleem enzovoort). Een wereld waar imago zo een belangrijke rol speelt, vraag maar aan Weinstein en Spacey. Daarom dus dikke 7, maar ik denk dat er in de toekomst wel een 8 of 9 in zit, als ik de film nog beter begrijp, en de details / onderlinge verhoudingen me beter beginnen opvallen. Het straalt in deze film absoluut van vakmanschap (prestaties van cast & crew zijn van een zeer hoog niveau, en cinematografisch is de film echt een lust voor het oog).

avatar van Lovelyboy
3,5
Bijzondere film maar nu de tweede keer dat ik hem gezien heb wel wat meer oog voor bepaalde dingen.
Zo lijkt de film cinematografisch maar ook qua acteren eindeloos door te lopen. Er lijken geen losse scene's te zijn in die zijn alles loopt aan één stuk door. De gehele film lijkt één lange take. Wel bijzonder mooi gemaakt in die zin. En voor de acteurs lijkt het niet anders. De acteurs lijken niet te acteren, vooral Keaton en Norton niet, men lijkt in een soort van constant duel met elkaar te zijn. Elkaar uit te proberen, te improviseren en te kijken hoe de andere reageert. Het lijkt daarom ook niet een film maar eerder toneel, en het gaat ook nog over een toneelstuk. De acteurs lijken hun rol te leven, want wanneer acteert het personage en wanneer niet? Het lijkt een uber dunne scheidslijn.

Het is die dubbele laag die nog eens benadrukt wordt door Keaton's dubbele persoonlijkheid en de strijd die hij daarmee heeft. Niemand die dat door lijkt te hebben hoe zwaar de erfenis daar van weegt. De vraag is dan ook echter hoeveel macht heeft Birdman over Thomson? En zijn de bijzondere gaven die hij laat zien echt of waanideeën, want hij gebruikt ze alleen als hij alleen is, net als dat hij aankomt vliegen bij het theater maar er ook een taxichauffeur achter hem aansnelt omdat hij zijn rittengeld niet betaald heeft. Ziet Riggan ze letterlijk vliegen of niet? Het acteurs vak lijkt me een moeilijk vak. Er zijn er al genoeg aan onderdoor gegaan.

De film heeft verder zijn drama, humor en absurde momenten, en de gehele cast scoort een dikke voldoende voor hun prestaties. Een bizarre en bijzondere film blijft het wel. En dan is er die bijzondere en intrigerende muziek, die constante terugkerende jazzachtige druksolo. Heerlijk!

KillerPony 3000
Een smakelijk uitgangspunt: Vergane glorie Michael Keaton die vergane glorie speelt in de clinch met zijn creatieve zelf die iets wil bewijzen versus de snack naar roem. Ironie dat versterkt wordt met het feit dat zijn hoofdpersonage ooit furore maakte met superheld 'Birdman', waarmee de link naar Keaton's topjaren met Batman natuurlijk zo is gelegd. Het is Iñárritu's variant op Sunset Boulevard, maar dan met de struggle op zich als constante en een goeie dosis pekzwarte humor.

Interresant is ook het portret van een man die haast ten onder gaat aan -deels zelf opgelegde- druk in een bikkelharde wereld waar pers en publiek steeds kritischer worden, maar waar een artiest zich ook steeds inschikkelijker dient te plooien naar de wil van dat publiek. Als je wil blijven meetellen toch. Als Tom Cruise in the picture wil blijven bijvoorbeeld (en geen haar op niemands hoofd dat daaraan twijfelt), moeten de Mission Impossible sequels blijven komen. En liefst nog met een Top Gun revival erbij, waarom niet.

En dat is meteen ook de keerzijde van de prent, het kijkt alllemaal op den duur net iets teveel weg als één lange staal zelfbeklag van een egotripper, een self made man met een luxeprobleem. Sommige scenes zijn in dit verlengde overdramatisch danwel flauw, het mist variatie of scherpte. Keaton's parade in zijn ondergoed is wellicht hier het dieptepunt, kleuterachtige aanstellerij van een niveau waar zelfs Uwe Boll van zou gaan blozen. De visuele stijl maakt dit nog erger. Hoe indrukwekkend en geprezen het kunstje met de beperkte cuts ook mag zijn, het feit dat je precies naar één lange take zit te kijken maakt het er alleen maar eentoniger op. Nochtans kan zoiets mooi uitpakken, mits iets meer plotwending en verandering van decor; het meeste drama speelt zich nu eenmaal af in diezelfde soort bevangen backstage ruimtes en gangetjes van Broadway. Dit alles maakt dat het bij een leuk idee blijft die zeker zijn kwaliteiten en momenten heeft (hoogtepunt is de criticus die op zijn plaats gezet wordt), maar op zijn geheel teloorgaat in oeverloze matigheid.

Keaton's carriere is intussen weer de hoogte ingegaan, al is het terug als tekenfilmstemmetje voor de zoveelste Pixar-blockbuster en een -toch ook wel belangrijke- rol als tegenstrever van Spiderman. Hopelijk is zijn inner ego daar helemaal tevreden mee.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:52 uur

geplaatst: vandaag om 06:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.