Meningen

Prima rauw gevangenisdrama, uitstekend gespeeld en passend sober in beeld gebracht. De plot bevat veel bekende genre-elementen, maar er zijn genoeg interessante details (en een aantal verrassende ontwikkelingen) om het geheel fris en energiek te houden. Weer een sterke film uit Denemarken in ieder geval, op alle fronten overtuigend. Goede films lijken daar de laatste jaren aan de lopende band gemaakt te worden...

Genadeloos geflopt maar best leuk eigenlijk. Het is allemaal ovderduidelijk gejat van Men In Black (en ik moest hier en daar ook denken aan Ghostbusters en The Frighteners), maar de film zit vlot in elkaar en is onderhoudend genoeg. Jeff Bridges moet de kar trekken en doet dat met overgave, al is een dergelijke karikaturale rol geen uitdaging voor hem. Ryan Reynolds is helaas veel te bedeesd in de hoofdrol. Een betere akteur had meer tegengas kunnen bieden; nu loopt Bridges onbeschaamd met de film weg. Qua monsterlijke creaties en make-up effecten leunt de film te veel op matige en nogal opzichtige CGI-effecten, maar de special effects zijn verder dik in orde. Vooral de scenes waarin de tijd wordt stilgezet zijn erg spectaculair.

Bizarre shit, deze totaal ontspoorde mengeling van komedie en drama. Een brave huisvader wiens vrouw in coma ligt klopt aan bij een exclusieve SM-club, waarna zijn leven langzaam in een hel verandert. De gebeurtenissen zijn veelal zo vreemd en over de top dat je grotendeels gefascineerd blijft kijken, maar op gegeven moment is de boel niet meer serieus te nemen. Vooral tegen het einde is men het spoor volledig kwijt. Een instant culthit, derhalve.

Leuke roadmovie over drie vrienden die een oude taxi van Amsterdam naar Rabat moeten rijden. Het enthousiaste spel van de drie hoofdrolspelers werkt bijzonder aanstekelijk en de dialogen zijn vaak erg grappig. Een mooie balans ook tussen drama en humor. Een veelbelovend debuut van regisseur Jim Taihuttu, die hierna met het uitstekende Wolf bewees zeker geen eendagsvlieg te zijn.

Subtiel uitgewerkte, zeer zorgvuldig in elkaar gezette film over rouwverwerking. Qua inhoud niet heel erg bijzonder, maar het sublieme akteerwerk en de prachtige vormgeving maken het geheel toch de moeite waard. Vooral Kidman is heel erg goed, net als nieuwkomer Miles Teller. Indrukwekkende dialogen ook. In mindere handen had dit makkelijk kunnen verzanden in een RTL 4 woensdagavondfilm, maar regisseur Mitchell weet er toch iets speciaals van te maken.

Leuke film, zeer onderhoudend, over de atleet Jesse Owens en zijn deelname aan de Olympische Spelen in 1936 in Berlijn. Degelijk maar wel een beetje oubollig in elkaar gezet, zoals je wel vaker ziet binnen het genre van de historische biopic. De prima cast maakt er gelukkig wat moois van, met een glansrol voor Jason Sudeikis als de coach van Owens. De historische context is ook leuk gedaan, alhoewel niet bepaald altijd even geloofwaardig.

Verrassend sterke low budget thriller, met een intrigerend, zich langzaam ontvouwend plot. Visueel ziet het er daarnaast ook allemaal prima uit. Minpuntjes zijn het soms wat lage tempo en het niet overal even sterke akteerwerk, maar de film is boeiend genoeg om dit door de vingers te kunnen zien. Spannend en fraai opgebouwd.

Magistrale, compromisloze karakterstudie die het aandurft een hoofdpersoon op te voeren zonder sympathieke karaktereigenschappen. Toch blijft het personage dat De Niro hier op meesterlijke wijze neerzet fascinerend om naar te kijken. Absoluut één van zijn beste rollen ooit. De film om hem heen is prachtig gerealiseerd, met schitterend zwart/wit camerawerk en inventieve, soms experimentele montage. Het geschetste tijdsbeeld is ook zeer overtuigend gedaan. Kortom, een film om te koesteren, zonder ook maar één vals moment.

Voor de tigste keer herzien, ditmaal met m'n twee neefjes van 9 en 13 jaar. Altijd leuk om te zien hoe een nieuwe generatie deze klassieker ervaart. Ze waren beiden behoorlijk onder de indruk, al werd m'n jongste neefje op gegeven moment wel een beetje moe van 'al die vergaderingen'. Ik neem aan dat hij de dialoogscenes bedoelde, hahaha. En het einde vonden ze allebei een beetje nep. En ik? Dit is wat mij betreft de beste avonturenfilm ooit gemaakt. Toen ik 'm zag in de bioscoop als kind van 12 en nu nog steeds.

Hoe bedenk je het: een paar vrienden maken in 1982 een remake van Raiders Of The Lost Ark, zonder budget en zonder enige vorm van talent. Zes jaar later blijkt de film nog steeds niet af te zijn en groeien de vrienden uit elkaar. Er blijkt nog één scene te missen. Nu, bijna dertig jaar later, komen de vrienden weer bij elkaar om deze scene in te blikken. Een fantastisch idee voor een documentaire en het geheel is dan ook erg grappig en onderhoudend, alsmede sporadisch best tragisch. Het archiefmateriaal en de nagespeelde scenes vormen natuurlijk de voornaamste reden om dit te kijken en stellen zeker niet teleur. Het wordt allemaal zo enthousiast gebracht dat je de zin- en kansloze remake haast helemaal zou willen bekijken. Haast.

Begint erg sterk, als een soort keerzijde van Bridge On The River Kwai, met fraai spel van Colin Firth. De flashbacks bezitten ook de nodige stootkracht. Jammer dat de film ongeveer halverwege steeds meer conventioneel en dus voorspelbaar wordt, toewerkend naar een emotionele finale die nu niet bepaald memorabel is. Visueel zeer verzorgd in elkaar gezet en met degelijk spel van de hele cast, maar uiteindelijk net iets te netjes en gewoontjes.

Herzien op blu-ray, waarbij ik moet direct moet zeggen dat de film er prachtig uitziet. Nu pas valt op hoe verzorgd en zorgvuldig alles in beeld is gebracht. Het camerawerk is in ieder geval eersteklas. Helaas kan dat niet gezegd worden van het script, dat beschikt over een erg standaard en vooral spanningloos verhaaltje. De voornaamste bad guy is daarnaast een eendimensionale misser. Aktie en spektakel volop, maar het maakt allemaal weinig indruk en je voelt gewoonweg dat er te weinig op het spel staat voor de hoofdrolspeler. Op emotioneel vlak gebeurt er al helemaal niets. Al met al verreweg de minste van de Rambo-films, de indrukwekkende vormgeving ten spijt.

Herzien op blu-ray, na een jaar of 25, denk ik zo. Nog steeds een prima aktiefilm met een duidelijk politiek statement, dat er af en toe iets te dik opligt. Het duurt even voor de boel op gang komt, maar wanneer Rambo eenmaal losgaat is er geen houden meer aan. De aktiescenes zijn spectaculair en visueel zit de film degelijk in elkaar. Het script van James Cameron vormt tevens de blauwdruk van zijn eigen Aliens van een jaar later. This time it's war! Echt gedateerd is de film eigenlijk ook niet. Behalve dan die foute song van Frank Stallone op de aftiteling. Die kan echt niet.

Voornaamste probleem van deze vijfde en laatste (?) film uit de reeks is dat het niet aanvoelt als een volbloed Rambo-film. De plot, de personages, de emoties... het is het allemaal net niet. Afgezien daarvan geen onverdienstelijk aktiewerkje, met een aardige opbouw en een behoorlijk explosieve en bloederige finale. Jammer dat één en ander wat anoniem aanvoelt, met een komen en gaan van inwisselbare bad guys. Samen met deel drie de minste Rambo-film.

Best oké, deze korte duitse zombiefilm. Degelijk gemaakt, ondanks het lage budget, en redelijk goed gespeeld. Niet veel bloederige taferelen, maar dit wordt gecompenseerd door flink wat spanning en een fijne naargeestige sfeer. Hier en daar ook wat elementen die ik niet eerder binnen het genre heb gezien. De film wordt steeds beter naarmate hij vordert; vooral het einde is treffend.

Zeer vermakelijke verfilming van een mij niet bekend computerspelletje uit vervlogen tijden. Enige voorkennis is gelukkig niet vereist. Johnson is degelijk als altijd in de hoofdrol; aktiescenes en special effects zijn dik in orde. De chaos uit de titel stelt al met al niet teleur.

Een geweldige rol van Harrelson, in deze helaas niet zo geweldige film. We hebben het allemaal wel eens eerder en beter uitgewerkt gezien, deze neerwaartse spiraal van een corrupte en afgeleefde politieman. Daarnaast is de plot wat aan de onduidelijke kant, met her en der een aantal scenes die weinig relevant zijn. Wat is bijvoorbeeld de betekenis van de rol van Ben Foster? Het unaniem sterke spel van de hele cast en de overtuigende sfeertekening zorgen uiteindelijk gelukkig toch nog voor een ruime voldoende.

Bijzonder lange, trage bewerking van Shakespeare's King Lear. Overtuigend verplaatst naar een japanse setting, dat wel, maar de film is vrij statisch en aan de saaie kant. Visueel gelukkig wel dik in orde, met sfeervol camerawerk en een paar grootse aktiescenes. Niet helemaal mijn ding, denk ik.

Leuke, sporadisch wat maffe animatiefilm met Depp bijzonder goed op dreef in de hoofdrol. De film hinkt een beetje op twee gedachten, waardoor de film als geheel wat onevenwichtig is. Aan de ene kant is het een bizarre cultfilm vol referenties naar van alles en nog wat (waaronder veel films van Depp zelf), aan de andere kant is het een nogal standaard kinderfilmpje met een voorspelbaar uitgewerkt plot. Onderhoudend is het gelukkig allemaal wel en de animatie is erg mooi gedaan. Vooral de kleurenpracht van het personage van Depp spat van het scherm af.

Spannende, vaak onderkoeld grappige film die een zeer originele draai geeft aan de mythe rond de kerstman. Sporadisch luguber en creepy, maar overwegend is dit een fantasierijke avonturenfilm, inventief opgebouwd en visueel indrukwekkend. De onherbergzame locatie is goed getroffen, het camerawerk is prachtig en de speciale effecten eersteklas. Het gevoel van magie dat de film teweeg brengt doet wel wat denken aan het werk van Steven Spielberg.

Vermakelijke thriller, qua sfeer en plot een beetje een kruising tussen Sherlock Holmes, From Hell en Sleepy Hollow. John Cusack is perfect gecast als de eccentrieke Edgar Allan Poe. De film weet de spanningsboog niet de volle lengte vast te houden en tegen het einde is de rek er wel uit, maar regisseur James McTeigue zorgt er in ieder geval wel voor dat de film onderhoudend blijft. Mooie production design en een lekker dik aangezette, Hans Zimmer/ Danny Elfman-achtige soundtrack.

Hartverwarmende documentaire over stopmotion-pionier Harryhausen (inmiddels bijna 93 jaar oud!), vanaf 1949 verantwoordelijk voor films als Mighty Joe Young en Clash Of The Titans. Zijn werk inspireerde zo ongeveer alle hedendaagse filmregisseurs, waaronder Steven Spielberg, Peter Jackson en James Cameron. Deze komen ook allemaal uitgebreid aan het woord. De documentaire richt zich vooral op de films van Harryhausen, die allemaal chronologisch aan bod komen. Over hem zelf komen we helaas wat minder te weten; in dat opzicht schiet de documentaire wel iets tekort. Neemt niet weg dat het genieten is van de vele leuke fragmenten en interviews.

Onderkoelde zwarte humor in dit luchtige drama over twee van elkaar vervreemde halfbroers, gespeeld door Ewan McGregor en Ethan Hawke, die weer met elkaar te maken krijgen wanneer hun vader komt te overlijden. De chemie tussen McGregor en Hawke werkt aanstekelijk en hun natuurlijke spel is de voornaamste reden om dit verder wat onopvallende filmpje te gaan kijken. Hier en daar verder wel wat grappige momenten en de rest van de cast is ook goed op dreef.

Leuke, onderhoudende documentaire over Ruth Bader Ginsburg, rechter van het federale Hooggerechtshof in de VS. Niet al te diepgravend en de focus ligt vooral op de meer grappige aspecten van Bader's leven, maar gaandeweg vormt zich toch wel een boeiend portret van een zeer interessant persoon. Sporadisch dreigt 'notorious RBG' hier een karikatuur van zichzelf te worden, maar wat zij in haar lange leven heeft weten te bereiken spreekt voor zichzelf.

Beetje saaie bedoening; na een redelijke opzet wordt de film eigenlijk steeds minder spannend. Hier en daar wel wat intrigerende elementen en de sfeer is soms doeltreffend creepy, maar uiteindelijk is het verhaaltje toch behoorlijk cliché en slap. Het einde is ook nogal laf en onbevredigend. De found-footage cameravoering is redelijk goed gedaan en het akteerwerk is niet slecht, maar dit is duidelijk één van de mindere films binnen het inmiddels gestaag groeiende genre.

Zeer geslaagde mengeling van horror en komedie, daarbij flink geholpen door een prima cast en een uitstekend script. De balans is knap getroffen, iets dat vaak verkeerd loopt bij dergelijke films. Onvoorspelbaar, vaak erg grappig, dan weer spannend, en continu heerlijk bloederig. Alles werkt toe naar een zeer memorabele finale. Eén van de betere films van 2019, wat mij betreft.

Haalt het niet bij het boek, maar wanneer je kunt stoppen met vergelijken is dit een onderhoudend, visueel overdonderend spektakel. Personages en plot delven een beetje het onderspit; vooral de scenes in de 'echte' wereld zijn vlak en weinig boeiend. Gelukkig bevindt het grootste deel van de film zich in de virtuele wereld van The Oasis, waar het goed vertoeven is. Alles is prachtig vormgegeven en je weet vaak niet waar je kijken moet, zoveel detail is er in de achtergronden gestopt. Beste scene is wat mij betreft die waarin de hoofdpersonen de setting van de film The Shining betreden. Hier gaat Spielberg echt volledig los. Wellicht veelzeggend dat deze scene niet eens voorkomt in het boek...

Herzien. Niet zo leuk meer als 40 jaar geleden, toen ik de film ergens op VHS huurde, maar nog steeds best geinig. Vooral leuk om Val Kilmer zo hyperenthousiast te zien; dat hebben we hierna niet vaak meer mogen meemaken. De film duurt te lang, met een matte finale maar waar geen einde aan lijkt te komen, maar tot die tijd valt er best wel wat te lachen. William Atherton zet hier weer één van zijn memorabele slijmerige klootzakken neer, zoals hij dat in de jaren '80 zo goed kon.

Aangenaam komisch drama over de neven David (Jesse Eisenberg) en Benji (Kieran Culkin), die ter gedachtenis aan hun oma, een overlevende van de Holocaust, een trip door Polen maken. Eisenberg regisseert hier ook en doet dat helemaal niet onaardig, met veel gevoel voor sfeer en timing. De sterke, veelzijdige rol van Culkin is echter wat de film uiteindelijk echt memorabel maakt.

Regisseur Levy kan maar moeilijk loskomen van het kleffe sentiment en de vermoeiende moraallesjes van zijn eerdere films. Jammer, want Real Steel is verder best onderhoudend en spectaculair. Jackman is solide in de hoofdrol, alhoewel zijn dik aangezette amerikaanse accent enigzins stoort, en de rest van de cast is acceptabel. Natuurlijk verloopt het script volstrekt oppervlakkig en voorspelbaar, maar er zijn vele vermakelijke scenes en de robotgevechten bieden visueel aantrekkelijk spektakel. Te lang en zoals gezegd te geforceerd sentimenteel, maar uiteindelijk wel de beste film van regisseur Levy tot nu toe. Al zegt dat natuurlijk nog niet veel.