menu

Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Naboer (2005)

Alternatieve titel: Next Door

3,5
Claustrofobische mindfuck, vol verontrustende beelden en nare details. Ondanks de korte speelduur heeft de film geen haast en weet deze je geleidelijk naar binnen te zuigen. Ook schakelt de film subtiel over van luchtig drama naar akelige nachtmerrie. Visueel dik in orde en het akteerwerk is ook overtuigend.

Nackt unter Wölfen (2015)

Alternatieve titel: Naked among Wolves

4,0
geplaatst:
Indrukwekkend duits oorlogsdrama, van de regisseur van de geweldige miniserie Unsere Mutter, Unsere Vater. Dat niveau wordt net niet gehaald, maar dat neemt niet weg dat dit een bijzonder meeslepende, intense en aangrijpende film is geworden. Uitstekend gespeeld en overtuigend vormgegeven ook.

Nae-bu-ja-deul (2015)

Alternatieve titel: Naeboojadeul: Di Olijineol

3,5
Wanneer je een aktiefilm verwacht kom je bedrogen uit, maar dit is best een prima misdaadfilm met hier en daar wat thriller-trekjes. Byung-hun Lee is geweldig in de hoofdrol en de film is, hoewel aan de lange kant, fraai opgebouwd en vormgegeven. De extended version is met 180 minuten nog een stuk langer. Dat hoeft van mij dan ook weer niet.

Nae-Ga Sal-In-Beom-I-Da (2012)

Alternatieve titel: Confession of Murder

3,0
Wat een rommeltje dit zeg, niet te geloven. Het verhaal is intrigerend en steekt best vernuftig in elkaar, maar qua toon en sfeer zwalkt dit alle kanten uit. De film begint spannend en lijkt zich te ontpoppen als een prima zuid-koreaanse thriller, maar dan duiken er opeens allerlei misplaatste slapstick-momenten op, alsmede eindeloos voortdurende en amper ter zaken doende aktiescenes. De plot heeft dat eigenlijk helemaal niet nodig en dit soort zaken leidt slechts de aandacht af. Amerikaanse remake dan maar? Dat is in dit geval niet eens zo'n slecht idee. Maar dan zonder slapstick en auto-achtervolgingen, svp.

Namgeuk-ilgi (2005)

Alternatieve titel: Antarctic Journal

3,0
Trage, nogal saaie thriller met enkele horrorelementen. Degelijk gemaakt, met fraai camerawerk, maar het script diept personages en thema's niet genoeg uit. Mysterieus en onheilspellend is het allemaal wel, maar het tempo ligt zo laag dat de lijn tussen intrigerend en slaapverwekkend nogal vervaagt. Er wordt wel mooi spaarzaam gebruik gemaakt van sfeervolle muziek. Uiteindelijk is het weer eens een kwestie van smaak: hallicinante beelden of dodelijk saaie materie? Hmmm, moeilijk.

Nanjing! Nanjing! (2009)

Alternatieve titel: City of Life and Death

4,0
Indrukwekkende oorlogsfilm, fraai geschoten in zwartwit, over de vreselijke gebeurtenissen in het chinese Nanking in 1937, één van de zwartste bladzijden uit de japanse geschiedenis. De film heeft weinig dialoog en de personages worden amper uitgediept, maar de beelden zijn zo dwingend en de gebeurtenissen zo indringend dat je als kijker onherroepelijk wordt meegesleept.

Nanny McPhee (2005)

Alternatieve titel: Nanny McPhee: De Magische Kinderjuf

4,0
Erg leuk, fraai vormgegeven sprookje met een vlot verteld verhaaltje en grappige personages. Visueel een lust voor het ook door het mooie production design en het levendige kleurgebruik. De rol van Thompson is onweerstaanbaar en de film weet doorlopend precies de juiste toon te treffen.

Nanny McPhee and the Big Bang (2010)

Alternatieve titel: Nanny McPhee Returns

3,5
Niet zo charmant en magisch als het eerste deel, maar aangenaam genoeg. De film valt in dezelfde valkuil als zo veel sequels: het moet allemaal groter en beter, met als resultaat dat de impact kleiner en minder is. Hier en daar wat te dik aangezette grappen en grollen; ook iets teveel special effects. Gelukkig is de cast ook ditmaal dik in orde en weet het sentiment grotendeels doel te treffen. Voor een herhalingsoefening niet verkeerd.

Napoleon Dynamite (2004)

4,0
Aparte maar tegelijkertijd erg grappige komedie, vol anticlimactische scenes die elkaar lukraak lijken op te volgen maar op de één of andere manier toch een logisch geheel vormen. De bizarre personages bezitten gelukkig nog wel enige charme, anders zou de film vrij doelloos geweest zijn. Met weinig middelen gemaakt en dat zie je ook, maar er wordt inventief met de beperkingen omgegaan. Beste scene is de skit die Napoleon opvoert na de verkiezingstoespraak van Pedro. Onbetaalbaar.

När Mörkret Faller (2006)

Alternatieve titel: When Darkness Falls

4,0
Zeer sterk drama, de drie verhaallijnen zijn intelligent en meeslepend uitgewerkt en de film is bij vlagen erg spannend. Op visueel vlak valt er niet heel veel te beleven, maar alles is vakkundig genoeg in beeld gebracht. Het script is in ieder geval sterk genoeg om de aandacht er de volle lengte bij te houden. Niet echt een mozaïekfilm zoals we die de laatste jaren vaker zien; hier zijn het vooral de thema's van de afzonderlijke verhaallijnen die alles met elkaar verbinden.

Ne Le Dis à Personne (2006)

Alternatieve titel: Tell No One

4,0
Eersteklas thriller, die ondanks de lange speelduur geen seconde inzakt en spannend blijft tot het einde. Ingenieus in elkaar gezet, complex maar nergens te ingewikkeld, waardoor het plot niet geforceerd overkomt. Camerawerk, muziek en montage zijn allemaal ook dik in orde, net als het akteerwerk. Zo hoort een thriller te zijn. Bereid je nu alvast voor op een inferieure Hollywood-remake!

Nebraska (2013)

4,0
Fraaie droogkomische roadmovie, mooi geschoten in zwart-wit, met een glansrol voor Bruce Dern. June Squibb is ook geweldig als zijn getergde vrouw. Qua plot valt er niet bijster veel te beleven, maar wat een sfeer en wat een geweldige dialogen. Menselijk falen werd zelden zo treffend verbeeld als in de films van regisseur Alexander Payne, die ogenschijnlijk met het grootste gemak films op topniveau blijft afleveren.

Need for Speed (2014)

3,5
Unaniem gekraakt maar stiekem best een leuke film. De plot is voorspelbaar maar meeslepend, de personages ympathiek genoeg en de auto's en aktiescenes lekker overdadig. Daarnaast ziet alles er visueel piekfijn uit, met gaaf camerawerk en een minimum aan CGI. Minpunten zijn er helaas ook; de humor is veel te geforceerd en de film is iets te lang. Verder prima mee vermaakt.

Needle (2010)

2,5
Slappe horrorfilm die na een redelijk begin steeds verder wegzakt in de grijze middelmaat. Qua plot is het allemaal hopeloos voorspelbaar en saai uitgewerkt; qua personages is er werkelijk niemand waar je als kijker enige binding mee hebt. En dan die vage rol van de broer, die opeens komt opdagen? Bijna zo bizar dat het wel weer leuk wordt. Bijna. Hier en daar een effectief bloederig moment, maar het houdt niet bepaald over. Vreemd genoeg is de soundtrack gemaakt door Jamie Blanks, de regisseur van oa Urban Legend. De schoorsteen moet zeker roken...

Neighbors (2014)

Alternatieve titel: Bad Neighbours

3,0
Best vermakelijke maar nogal gemakzuchtige komedie, die volledig drijft op het charisma van de hoofdrolspelers. Zac Efron is leuk a-typisch gecast; Seth Rogen daarentegen speelt volledig op de automatische piloot. Gelukkig heeft Rose Byrne als zijn vrouw een paar leuke scenes toebedeeld gekregen, net als beste vriend Ike Barinholtz. Qua plot houdt de film niet over en er valt te weinig te lachen, al zijn er best een paar hilarische momenten. Maar niet genoeg.

Neon Demon, The (2016)

3,5
Weer een bizarre mindfuck, dit gestileerde horrorwerkje van de deen Nicolas Winding Refn. Gelukkig wel wat meer onderhoudend en iets minder vaag dan zijn vorige, Only God Forgives, al is ook The Neon Demon bij vlagen behoorlijk maf en surrealistisch. De naam David Lynch kwam vaak in me op tijdens het kijken. Met de sfeer zit het echter wel snor en visueel ziet alles er werkelijk geweldig uit. Of ik er uiteindelijk ook iets mee kan? Tja. Roem is vergankelijk, dat is het voornaamste dat ik eruit heb gehaald. Maar dat wisten we reeds.

Nerve (2016)

3,0
Hip en eigentijds, deze vlot gemonteerde tiener-thriller over een uit de hand lopend online spel, maar tegelijkertijd erg gekunsteld en moralistisch. En aan die Emma Roberts kan ik maar niet wennen. De film begint best intrigerend en het concept zit slim in elkaar, maar gaandeweg wordt alles vreemd genoeg steeds minder spannend.

Never Let Me Go (2010)

4,0
Mooie, zij het vrij naargeestige, film, zorgvuldig vormgegeven en subtiel geregisseerd door Romanek. Het verhaal is niet echt origineel, we komen bijvoorbeeld elementen tegen van Gattaca en The Island, maar door de subliem getroffen sfeer en het bijzonder sterke spel van de drie hoofdpersonen weet het geheel toch doel te treffen.

Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010)

4,0
Uitputtende (vier uur!) maar zeer onderhoudende documentaire die ruim de tijd neemt om terug te blikken op alle Nightmare On Elm Street-films, met vrijwel alle betrokkenen. Johnny Depp en Patricia Arquette zijn helaas niet aanwezig in de interviews, maar verder is zo'n beetje iedereen wel komen opdraven. Er wordt zelfs aandacht besteed aan de kortstondige tv-spinoff van de filmreeks, Freddy's Nightmares, waarin Brad Pitt nog een rolletje heeft gespeeld. Veel leuke anecdotes en interessant archiefmateriaal, evenals allerlei bizarre feiten. Ik wist bijvoorbeeld niet dat regisseur Peter Jackson ooit een script heeft geschreven voor de zesde Nightmare-film. Dit script vormde het eerste contact met produktiemaatschappij New Line Cinema. Vele jaren later leidde de samenwerking tot de Lord Of The Rings-trilogie. De documentaire vertelt ook het verhaal van de opkomst en uiteindelijke ondergang van New Line Cinema, met als centraal figuur producent Robert Shaye. Het is in ieder geval allemaal fascinerend genoeg om de volle vier uur te boeien, en niet zelden behoorlijk grappig. Het beste gedeelte betreft de hilarische analyse van de tweede Nightmare-film, Freddy's Revenge. De homo-erotische subtext komt nu wel heel pijnlijk aan het licht..

New Daughter, The (2009)

3,0
Doorsnee horrorwerkje met Costner op de automatische piloot. Wordt nog best spannend opgebouwd, met een aantal effectieve griezelige momenten, maar in de futloze climax gaat het geheel flink onderuit. Qua script ook erg rommelig en onlogisch.

New Kids Nitro (2011)

3,0
Middelmatig tweede deel; de rek lijkt er nu reeds uit te zijn bij de New Kids. Zoals de regels van een sequel dicteren is ook deze Nitro sneller, grootser, gewelddadiger en meer expliciet dan het eerste deel. Flink korter ook. Met zijn krappe speelduur van een uur en een kwartier is dit amper een volwaardige film te noemen. Hier en daar best grappig, maar qua plot is het ditmaal nog kariger en vergezocht en de orgie van geweld in de finale slaat werkelijk nergens op. Zoals de hele film eigenlijk.

New Kids Turbo (2010)

3,5
Aanstekelijke ongein, erg vermakelijk op een inhoudsloze manier. Niet alle grappen werken even goed en vooral de aktieclimax slaat een beetje dood, maar desondanks heb ik vaak moeten lachen. Leuke cameo's ook, al is het rolletje van Theo Maassen behoorlijk vaag en overbodig. Gezien in de director's kut.

New Town Killers (2008)

3,0
Onderhoudende, vlot gemaakte thriller met een intrigerend uitgangspunt. Helaas valt er op het script wel het één en ander aan te merken en neemt de geloofwaardigheid tegen het einde af. De film eindigt ook niet echt bevredigend. Jammer, want vooral het eerste uur is spannend en energiek. Iets meer psychologische diepgang en interessantere hoofdpersonen had geen kwaad gekund.

New Year's Eve (2011)

3,0
Net als Valentine's Day een schaamteloze rip-off van Love Actually, minus de charme en de kwaliteit. Regisseur Marshall weet wederom een indrukwekkende cast te verzamelen, met nogal wisselvallig resultaat. Het is allemaal erg zoetsappig en geforceerd, met een reeks tenenkrommende toespraken over 'follow your heart' en 'be kind to your fellow man'. Het geheel wil ook maar niet echt romantisch of zelfs maar grappig worden. Gezegd moet worden dat de film me nog wel enigzins meeviel, gezien de unaniem slechte kritieken, maar meer dan een onderhoudend niemendalletje is het zeer zeker niet.

New York, I Love You (2008)

Alternatieve titel: New York, Je T'Aime

3,0
Weinig interessante mozaïek van levens in New York. De niet aflatende stroom bekende gezichten houdt je enigzins bij de les, maar de losse verhaaltjes weten niet te boeien en komen ook niet op interessante wijze bij elkaar. Leukste deel is dat van regisseur Brett Ratner (wie had dat kunnen denken?), waarin Anton Yelchin een gedenkwaardige blind date heeft met de dochter van James Caan. De scene met Ethan Hawke is ook nog wel de moeite waard. De rest is weliswaar sfeervol maar nogal gekunsteld en pretentieus. Nee, dan was Paris, Je T'Aime leuker.

New York, New York (1977)

3,5
Niet één van Scorsese's betere films, maar toch vrij bijzonder, vooral door de goed uitgewerkte destructieve relatie van de twee hoofdpersonen. De Niro is uitstekend als de charismatische maar bij vlagen zeer onsympathieke Jimmy; Minnelli geeft prima tegengas als de getalenteerde Francine die uiteindelijk de top bereikt zonder hem. De opzettelijk kunstmatige vormgeving is knap gedaan, met mooi camerawerk en zeer verzorgde production design. Gelukkig geen geforceerd happy end; de film eindigt op eerlijke, realistische wijze. Geen musical, daar bestaat vaak wat onduidelijkheid over- de enige musical-achtige scenes zijn die van de film-in-de-film Happy Endings, die Scorsese aanvankelijk uit de film moest knippen wegens overlengte.

Next of Kin (1984)

3,5
Tig jaar naar lopen zoeken, en dan vindt je de film opeens voor een euro in een dumpbak. Zo gaat dat soms. Interessante debuutfilm van Atom Egoyan, waar al zijn later zo typerende thema's reeds in verwerkt zitten. Soms een beetje statisch, onder andere door de saaie cameravoering, maar het akteerwerk is in orde en het script steekt degelijk in elkaar. Uiteraard zien we Egoyan's vrouw Arsinee Khanjian in een belangrijke bijrol; ook Egoyan zelf is even te zien als figurant op een feestje. Bijzonder lelijk overgezet op dvd in 4:3 formaat, maar ja, voor een euro mag ik niet klagen...

Next Three Days, The (2010)

3,0
Volstrekt overbodige remake (daar gaan we weer) die op cruciale momenten tekort schiet. Vooral op emotioneel niveau is het allemaal flink minder dan het origineel. Crowe doet zijn best in de hoofdrol en hij is prima op dreef, maar de film om hem heen laat hem danig in de steek. Het geheel is bijna drie kwartier langer dan het origineel (de versie die ik zag is 132 minuten), wat hem vooral zit in de veel te lange en vergezochte finale. Te pas en te onpas worden er misplaatste popsongs ingezet om de beelden kracht bij te zetten. Er worden ook maar scenes toegevoegd die de spanning moeten verhogen, met averechts effect. Ook moet alles natuurlijk weer eens tot in den treure worden uitgelegd aan de kijker, want dit is tenslotte een Hollywood-film. Het vlotte en tot op het bot uitgeklede origineel heeft plaats moeten maken voor een logge en weinig subtiele kaskraker. De subtiele aanpak van het origineel wordt node gemist.

Nice Guys, The (2016)

3,5
Vermakelijke komische detective-film van regisseur Shane Black, direct te herkennen aan de onderkoelde sarcastische dialogen. Crowe en Gosling vormen een leuk duo, met vooral Gosling hilarisch als een complete malloot die continu in de problemen komt. Het is verfrissend om hem eens een keer zo fysiek en pretentieloos bezig te zien. De film is te lang en tegen het einde is de rek er duidelijk uit, maar voor het grootste gedeelte is The Nice Guys erg grappig.

Nieuwe Wildernis, De (2013)

4,0
Zo te zien hoeven we niet meer uitsluitend aan te kloppen bij de BBC om fraaie natuurdocu's te zien. Deze visueel zeer indrukwekkende documentaire uit ons eigen kikkerlandje kan zich namelijk makkelijk meten met zwaargewichten als Earth en Life. En dan ook nog eens helemaal opgenomen in 'slechts' de Oostvaardersplassen! Geweldig om te zien dat dit nog mogelijk is in een dichtbevolkt land als Nederland. Daar krijgt de burger weer moed van. Inhoudelijk ook erg mooi opgebouwd en bij vlagen best aangrijpend. Jammer van de enigzins statische voice-over van Harry Piekema; dat had wel beter gekund. Tja, dan heeft de BBC met David Attenborough nog wel een streepje voor. Maar goed, het begin is er!