The Nest (2020)

Vanaf 1 oktober in de bioscoop (The Searchers)

Uitgekauwd thema. Kwam niet echt binnen.

Het is 1987 en een echtpaar bestaande uit Rory [Jude Law], Allison [Carrie Coon], zoon Charlie [Ben Shotwell] en (stief)dochter Samantha [Oona Roche] lijken een gelukkig leven te leiden in de VS. Wanneer Rory aankondigt dat het geld dreigt op te raken maar dat hij kans heeft om een klapper te maken in Londen worden de eerste barstjes zichtbaar. Allison ziet het namelijk helemaal niet zitten om voor de zoveelste keer te verhuizen. Schoorvoetend gaat ze uiteindelijk toch akkoord en verkast het gezin naar een groot, maar niet al te best onderhouden landhuis in Surrey.

Al gauw blijkt dat niemand het daar naar de zin heeft en tussen de verschillende echtelijke ruzies door zwelgen de gezinsleden afzonderlijk in zelfbeklag. Wie hoopt dat het allemaal ergens toe leidt komt bedrogen uit. Goed geacteerd maar oppervlakkig uitgewerkt.

Mijn intuïtie laat me steeds vaker in de steek: films waar ik me op verheug vallen vaak tegen en films die ik terzijde laat liggen zoals deze film over een huwelijksdrama (wat kan daar nu boeiend aan zijn?) blijkt verrassend sterk. De andere mensen die hier ook berichten plaatsen doen ook wel erg hun best me telkens op een dwaalspoor te zetten…

Maar goed, dit is dus gewoon een goede film waarbij niet alleen het huwelijksdrama zich op een boeiende wijze voltrekt maar dat een diepere laag blijkt te hebben: het gaat eigenlijk om een kritiek van het neoliberalisme (deregulering, marktdenken) van de jaren ’80 met z’n hebzucht en leegte achter de schijn. En dat doet het heel overtuigend.

Ja dat kan echt niet meer hoor in deze tijd. Een doorsnee familie met de nodige relatie perikelen en kopzorgen om het hoofd boven water te houden.
Het speelt zich dan ook af in de jaren '80 dus dat kan het verklaren. Maar wat was er nou met dat paard? Dat jongetje wilde het zijn moeder laten zien en toen die het uiteindelijk zag was ze helemaal overstuur? Maar ze had 'm daar toch zelf begraven?

In de beschrijving van deze film hierboven lees ik de zin: "Iedereen komt in een neerwaartse spiraal terecht en het is maar de vraag of iedereen hier levend uit komt.". Dit klinkt heel wat spannender dan wat werkelijk voorgeschoteld wordt. Familie verhuist van VS naar VK waar de vader goed zal gaan verdienen. Wonen in een groot huis en een mooie auto en paard horen daar ook bij. Maar dit blijkt "keeping up the appearances" en de bankrekening loopt leeg. Hierdoor ontstaat onenigheid tussen de man en de vrouw..... en dat is het wel zo'n beetje.

Als je voor een dubbeltje geboren bent word je nooit een kwartje.

Het gebrek aan klasse ligt er wel wat te dik bovenop eigenlijk, en daarmee een stapel clichés. Maar ook wel ietwat de boodschap dat er niet zo heel veel veranderd is tussen de jaren-20 en, ehh, de jaren-20. Het spijt pappa dat hij de zaak belazerd heeft, vanzelf. En - al vergeet de film dat even - het spijt mamma ongetwijfeld ook van dat gat in haar hand, en van dat paard. Wat zei ik al, clichés.

Wel aangenaam geacteerd en in beeld gebracht, daar niet van. Maar je vraagt je toch ietwat af waar het nou eigenlijk over gaat, behalve wat aardige plaatjes en een waarschuwing om bij je stand te blijven.

Misplaatste arrogantie kan een neerwaartse spiraal in gang brengen...

Prima film met goed gekozen acteurs, actrices en setting. Het verhaal zelf had weinig verrassingen, maar sommige dialogen wel. Er zaten zelfs een paar behoorlijk komische en pittige bij. Al met al best wel van genoten.

Carrie Coon werd volgens mij wel tamelijk gesponsord door de sigarettenindustrie.....

Aardige film over een gezin die van Amerika naar Londen verhuist vanwege een zakelijke kans. Traag opgebouwd waarbij je je blijft afvragen waar het allemaal naartoe gaat. Een aantal goeie scenes met genoeg onderhuidse spanning, maar als geheel wist het me net niet te beklijven. Het acteerwerk is zeker goed. Net geen 3.5 sterren.

Zeer matige film. Zeker geen thriller waar ie onder weggeschreven wordt maar een drama.

Teleurstellend eind van de film. Stopt midden in de film

Ook al besefte ik wel dat de serie meer ging inhouden dan betwistingen en emoties rond een draagmoederschap, hij stevende af, mede door de degelijke opbouw en vertolkingen, op een mooie kwotering. De eindfase bracht helaas een ontgoocheling.

Geen enkele personage blijft gevrijwaard van een ernstig kwalijk feit uit zijn verleden, zodat het behoorlijk ingewikkeld wordt en ge u afvraagt waarnaar ge nu eigenlijk zit te kijken. Wat is het thema van de serie en wat is nog de geloofwaardigheid ervan ?

Besluiten we maar dat al te veel ambitie voor een all-in verhaal de serie toch wel heeft geschaad.

Terechte twijfel.

Alleen al om de acteerprestaties zou je The Nest gezien moeten hebben. Jude Law als de snelle commerciële jongen en Carrie Coon als zijn twijfelende echtgenote spelen de sterren van de hemel. Het koppel dat vooral naar de buitenwereld perfectie uitstraalt, blijkt ten onder te gaan aan gelieg. Dat de vrouw des huizes aan haar man twijfelt blijkt volledig terecht. Het succesvolle stel valt pijnlijk diep, evenals de kinderen die struikelen na de zoveelste verhuizing in verband met vaders arrogantie en ambities.

Een drama om je vingers bij af te likken zou je bijna denken, en grotendeels is dat ook zo. Ware het niet dat het verhaaltje wel heel erg mager en simpel in elkaar steekt. En dus rust de film grotendeels op de hoofdrolspelers, die het geheel met verve dragen. Niet naar een grande finale, maar naar een nachtkaars die genoeg ruimte voor suggesties biedt. Toch zorgt juist het zoutloze slot en nog wat overbodig geneuzel rond een wel of niet opgegraven paard, voor wat sjeu in dit verder behoorlijk afgebakende maar mooi geschoten drama.

***

Met dank aan The Searchers voor het recensie-exemplaar.

Eigenlijk best een goed verhaal en prima acteerwerk. Helaas een ontzettend deprimerende belichting. Enorm donker. Maar misschien was dat wel een (quasi) artistieke keuze. Ik knapte er echter geheel op af.

Vrolijk word je van deze film niet, maar dat is niet de bedoeling.Jude Law speelt met verve een zeer irtitant personage die boven zijn stand leeft en heel zijn gezin meesleept in een neerwaartse spiraal. Opvallend donkere opnames die het geheel nog versomberen, en dan dat paard....Toch de moeite om te bekijken met de juiste ingesteldheid.

Somber familieverhaal over een gezin dat teloorgaat aan de irreële ambities van de vader. Een degelijk drama met een aangenaam verrassende Carrie Coon als de vrouw des huizes, die het mentaal nogal te verduren krijgt.

Vreemde film, waarbij je je continu zit af te vragen waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Degelijk spel van de hele cast en het ziet er allemaal netjes verzorgd uit, maar plot en personages kabbelen maar een beetje door, zonder ergens naartoe te werken. Sporadisch lijkt de film voorzichtig een uitstapje te maken richting horror, maar vervolgens wordt dat snel weer teruggedraaid.

...mooie film, goede sfeer, goed gespeeld en een goed verhaal, heb mij uitstekend vermaakt met deze film...voor mijn gevoel een beetje ondergewaardeerd..

Nou dat heb ik dus ook. Maar helaas bij deze film net andersom. Wat was dit een vreselijk saaie klote film zeg. Gewoon 2 uur van m’n tijd verspild aan deze onzin. Het enige goede aan deze film is het acteerwerk.

Maar wat wil je dan ook met Jude Law.

Los daarvan was het echt een hele saaie bedoeling. Zo saai, dat toen hij afgelopen was, ik gewoon in shock was dat hij afgelopen was. Ik dacht we hebben nog een uur te gaan, omdat er werkelijk waar helemaal niks is gebeurd in die 2 uur tijd. Een gezin met zogenaamde geldproblemen, die de man toch echt zelf veroorzaakt.

Ik kan hier echt helemaal niks van maken. En ben nog steeds zo verbaasd dat hij afgelopen was. Ik heb de hele film gewacht naar “de grote klapper” en die kwam maar niet.

Jammer, want ik had me nou echt verheugd op een goede drama / thriller, maar zelfs Bassie en Adriaan bevat meer drama en horror dan dit.

Zo zie je maar hoe smaken kunnen verschillen.

Ik zou deze film voor geen goud aanraden.

Als je niet weet wat de Wet van Murphy inhoudt moet je deze film zien..Prima acteurs niet 1 uitgezonderd ,maken er een redelijk boeiend familiedrama van. De film gaat enigszins in de fout om van drama DRAMA te maken Wat fout kan gaan gaat fout. Ook zijn er te veel zaken duister; na tien jaar ziet hij zijn moeder weer - die er niet blij om is , logisch - die niet weet dat hij getrouwd is met een Amerikaanse en een zoon heeft. Men heeft een kans laten liggen om te laten zien waarom hij is , zoals hij is ( geworden).

De rol van Carrie Coon vond ik uiterst sterk.

Er zullen er wel zijn die zich storen aan het open einde; dat is het niet, hij ziet zijn fouten , zijn verkeerde keuzes en aan de tafel is de familie weer bij elkaar , met moeder in een belangrijke ro; er gaan geen gekke dingen meer gebeuren. Punt.

Er gebeurt niks in de film , zeg je.; In zeer korte tijd stort een best gelukkig gezin in elkaar...Alles wat fout kan gaan gaat fout.Vier eenzame verloren, ongelukkige mensen terwijl daarvoor alles happy was...Nee er is niks gebeurd.

Jij moet het houden bij Saw, 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14

Note to self: Lees nooit vooraf de synopsis!

Een regel waar ik mij doorgaans aan hou, maar vandaag keek in bij het uitzoeken van een film op Mubi toch heel even waar de film over ging. In twee zinnen wisten ze vrijwel de geheke premisse van de film weg te geven.

En aangezien de film een sliwburner is, die het verder van een lamgzaam veranderende stemming moet hebben, was de kijkervaring al grotendeels verpest.

Op het eind komt de film dan toch nog in een kleine stroomversnelling en geloof ik dat ik de film zonder voorkennis best had kunnen waarderen.

Nu kom ik niet hoger dan een 3*

Xo hoopgevend zag ik het einde totaal niet. [Spoiler] Er is toch geen enkele aanleiding te verwachten dat een narcist ook maar enigzins van karakter veranderd… Die toont een seconde berouw, benoemd zichzelf slachtoffer en gaat weer ‘vrolijk’ verder.

(veranderT- benoemT - gewoon ott)

Mogelijk....Het feit dat zij "Stop" zei , hem onderbrak met zijn wilde plannen , hij daarop huilde en zich gewonnen

aan tafel begaf, geeft hoop voor de toekomst. . Ik ga met je mee dat je iemands blauwdruk niet kan veranderen, dat moet de persoon zelf doen. Het is niet de autist of narcist die zich bewust is van zijn "stoornis" maar zijn omgeving. Berouw en schuldgevoel is de volgende dag alweer vergeten. Je hebt eigenlijk gelijk....

IJgenleik geleik staat ook wel tof. Je zou eens wat flexibeler met taal moeten omgaan beste Ed.

Taal is gebonden aan afspraken. Daar zijn regels voor gemaakt , opdat niet elk individu /stad/regio zijn eigen taal heeft en communicatie daardoor moeilijk zo niet onmogelijk wordt. ( In een uurtje leer ik je vervoegen -t. tt. d. dd. dt- en foutloos voltooid deelwoorden schrijven t of d Olleke Bolleke) . Jammer dat je aan de inhoud van mijn antwoord voorbij gaat.

Je geefd aan dat ik geleik heb. Dan hoeft ik daar toch verder niet op in te gaan.

Maar je hebt gelijk , als je oppert in je literaire hoogstandje ; "Taal is een middel , geen doel "..( O nee, dat zeg ik...)

goede geacteerd, maar er gebeurt eigenlijk de hele film niks, waardoor je bij bij de plotselinge aftiteling het zonde van je tijd vond.

Aan het acteerwerk lag het dus zeker niet.