menu

Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Year of the Dog (2007)

3,0
Tragikomisch niemendalletje, niet slecht maar te vrijblijvend en vlak om echt te kunnen boeien. De film wordt ook steeds ongeloofwaardiger en meer bizar naarmate hij vordert. Daar is op zich niets mis mee, maar het maakt het geheel wat overtrokken en karikaturaal, net als de meeste personages. Jammer, want Molly Shannon is prima in de hoofdrol en de meer dan degelijke supporting cast (vooral John C. Reilly is erg grappig) maakt veel goed.

Year of the Dragon (1985)

3,5
De laatste goede film van regisseur Michael Cimino; hierna zou het niet meer goedkomen met de beste man. Deze door Oliver Stone geschreven misdaadfilm heeft zo zijn tekortkomingen, maar is al met al wel onderhoudend en bij vlagen best spannend. Mickey Rourke is prima in de opstandige hoofdrol en in de vorm van John Lone heeft hij een stijlvolle tegenstander. Alles is sfeervol in beeld gebracht en het script is interessant genoeg, maar er zijn iets teveel langdradige dialoogscenes en de montage had wel wat strakker gekund. In de aktiescenes gaat alles dan weer wat te snel, met vooral de climax behoorlijk afgeraffeld. Jammer, want overwegend heeft dit de tand des tijds goed doorstaan.

Yeolhyeol-nama (2006)

Alternatieve titel: Cruel Winter Blues

3,0
Middelmatige misdaadfilm, nogal traag verteld en mede hierdoor aan de saaie kant. De complexe hoofdpersoon is interessant, maar het gebrek aan tempo en interessante verhaalsopbouw doet het geheel voortijdig de das om. Jammer, want het einde is dan wel weer mooi gedaan. Too little too late, helaas.

Yeon-ga-si (2012)

Alternatieve titel: Deranged

3,0
Begint spannend en intrigerend, maar deze Zuid-Koreaanse rampenfilm verschiet zijn kruit ruimschoots voor het einde. De opbouw is bijzonder effectief en er zijn veel creepy en onheilspellende scenes, maar op gegeven moment komt de plot tot stilstand en worden we gebombardeerd met een fatale dosis sentiment. Jammer, want het eerste uur heeft zeker zijn momenten.

Yesterday (2019)

4,0
Leuke, zeer onderhoudende romcom met een slim uitgangspunt, geschreven door Richard Curtis. Wellicht iets te lichtgewicht voor regisseur Danny Boyle, maar hij weet het materiaal grotendeels in goede banen te leiden, daarbij geholpen door een enthousiaste cast. Geen grote verrassingen qua plot en hoofdrolspeler Himesh Patel heeft iets te vaak een nogal domme uitdrukking op zijn gezicht, maar de film is uiteindelijk charmant genoeg en vaak erg grappig.

Yi Dai Zong Shi (2013)

Alternatieve titel: The Grandmaster

3,0
Ondanks het onderwerp een typische Wong Kar-Wai film, en daar ligt nu net het probleem. De vele kunstig in beeld gebrachte vechtscenes en lang uitgesponnen, dromerige romantische scenes zijn adembenemend mooi, maar het geheel mist impact en spanning. Vaak had ik ook geen idee waar de film feitelijk over ging, er is amper een touw vast te knopen aan het verhaalverloop. Personages komen en gaan zonder enige indruk achter te laten en ik had vrijwel nergens het gevoel dat er in dramatisch opzicht iets op het spel stond. Ik heb de lange versie van 130 minuten gezien; door het lage tempo voelde dit meer aan als 180 minuten.

Ying Xiong (2002)

Alternatieve titel: Hero

4,0
Herzien op blu-ray, waar het visuele spektakel goed tot zijn recht komt. Het camerawerk van Christopher Doyle is uitzonderlijk fraai. Inhoudelijk wat minder geslaagd, met de gebruikelijke langdradige en nogal statische arty farty dialoogscenes, die de vaart danig uit de film halen. Gelukkig staan daar genoeg kunstig in beeld gebrachte aktiescenes tegenover.

Yip Man (2008)

Alternatieve titel: Ip Man

4,0
Onweerstaanbare martial arts-film, meeslepend en opwindend. Fraai in beeld gebracht met heel veel subliem uitgewerkte vechtscenes. Yen heeft een mooie stoïcijnse hoofdrol. Het verhaal verloopt enigzins voorspelbaar, maar er zijn hier en daar wel wat verrassingen om de boel fris en energiek te houden. Binnen het genre absoluut een topper.

Yo, También (2009)

Alternatieve titel: Me Too

4,0
Mooi, subtiel aangrijpend en vaak erg grappig romantisch drama over een universitair geschoolde jonge man met het syndroom van Down, die verliefd wordt op een vrouwelijke collega, met alle gevolgen van dien. Geweldig akteerwerk van de twee hoofdrolspelers maakt dit een lust voor het oog, al stelt de film op visueel gebied verder bar weinig voor en wordt je soms zeeziek van het schokkerige camerawerk. Het directe en vooral eerlijke script maakt gelukkig veel goed.

Yoga Hosers (2016)

0,5
Pijnlijk onleuke komedie, een soort vervolg op Tusk, die toch een heel stuk beter was. Hier wisselen de flauwe grappen en vervelende dialogen elkaar in bijzonder laag tempo af. Het familie-onderonsje van Kevin Smith en Johnny Depp (die hier ook komt opdraven in een tergende cameo) pakt fataal uit, mede door het matige akteerwerk van hun dochters, al valt hen weinig te verwijten. Het script is gewoonweg bizar slecht en ook visueel steekt alles bijzonder knullig en amateuristisch in elkaar. Vermijden.

Yogen (2004)

Alternatieve titel: Premonition

3,5
Een intrigerend concept en een creepy sfeertje tillen dit iets boven de middelmaat uit. De film heeft qua tempo hier en daar wat problemen en het akteerwerk is ook niet al te sterk. Visueel zit de film gelukkig degelijk in elkaar. Mooi einde ook.

Yong-eui-ja (2013)

Alternatieve titel: The Suspect

3,5
Onderhoudende zuid-koreaanse variant op de Bourne-films, met minstens zoveel vaart en aktie. Best oké plot ook, al is het script herhaaldelijk nogal chaotisch en is de montage weer eens op hol geslagen. Vooral in het begin van de film had ik moeite om alle gebeurtenissen en geïntroduceerde personages te plaatsen. Less is more, maar ook in Zuid-Korea begrijpt men dat blijkbaar niet.

You Can Count on Me (2000)

4,5
Ook bij herziening een prachtige film, vooral de moeite waard door de rake dialogen en de vele treffende observaties. Mark Ruffalo en Laura Linney zijn beiden geweldig als van elkaar vervreemde broer en zus, die plotseling weer met elkaar te maken krijgen. Het script is op geen vals moment te betrappen en subtiel aangrijpend. Daarnaast is de film vaak erg grappig.

You Don't Know Jack (2010)

4,0
Voor het eerst in jaren weer eens een fatsoenlijke film van regisseur Levinson. Hetzelfde kunnen we zeggen betreffende Al Pacino. Hij vlamt hier als vanouds in een rol die hem op het lijf geschreven is. Het script is ook sterk, al komt de conservatieve tegenpartij er weer eens bekaaid af. Afgezien daarvan is het een intelligent uitgewerkte film, vol unaniem uitstekend akteerwerk en aangrijpende momenten. Echt zo'n film waarbij je je als kijker lekker kunt opwinden over die bekrompen amerikanen.

You Were Never Really Here (2017)

Alternatieve titel: A Beautiful Day

3,5
Iets te arty-farty, deze trage maar sfeervolle wraakfilm over een gekwelde oorlogsveteraan met een onduidelijk verleden. Joaquin Phoenix zet het personage treffend neer, maar de flarden aan visuele informatie die we meekrijgen zijn niet voldoende om een goed beeld van hem te vormen. Dat geldt eigenlijk ook voor de film als geheel. Het kabbelt allemaal niet onaangenaam door, met hier en daar een bloederige, maar niet heel grafisch in beeld gebrachte, uitbarsting van geweld, maar echt indruk maken de gebeurtenissen niet. Dat is mede te danken aan de enigszins misplaatste, te nadrukkelijk aanwezige soundtrack van Jonny Greenwood, maar feitelijk ligt het voornamelijk aan het te vrijblijvende, vaag uitgewerkte script. Deze moderne Taxi Driver heeft zo zijn momenten, maar net te weinig.

You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)

3,5
Aangenaam, zij het wat oppervlakkig en luchtig komisch drama, waarin typische Allen-onderwerpen aan bod komen. Iets te vrijblijvend wellicht en hier en daar wat toneelmatig door de lange takes, maar de prima cast maakt er toch iets onderhoudends van. Bitterzoet, met naar het einde toe een reeks wat wrange wendingen.

You're Next (2011)

3,5
Inventieve, zeer vermakelijke slasherfilm, die na een nogal standaard begin een aantal prettig gestoorde verrassingen in petto heeft. Goed gemaakt en gespeeld, met een aantal bevriende horrorregisseurs in bijrollen. De sfeervolle retro electronische soundtrack is ook goed gedaan. Interessante regisseur, die Adam Wingard, daar gaan we vast nog veel leuke dingen van zien.

Young Adult (2011)

4,0
Pijnlijke maar tegelijkertijd vaak erg grappige tragikomedie, met een sublieme rol van Theron. Op overtuigende wijze zet zij een, weliswaar zeer mooie, maar compleet verbitterde en haast afstotelijke vrouw neer die niet in het reine kan komen met de manier waarop haar leven is verlopen. Patton Oswalt, als de medescholier die ze vroeger nooit heeft zien staan, is ook geweldig. Rake observaties, scherpe humor en situaties die zorgen voor plaatsvervangende schaamte: regisseur Reitman voegt het allemaal naadloos samen. Zijn vierde prima film op rij.

Young and Prodigious T.S. Spivet, The (2013)

Alternatieve titel: L'Extravagant Voyage du Jeune et Prodigieux T.S. Spivet

3,5
Jeunet probeert het toch weer een keer in Amerika (na het getroubleerde Alien: Resurrection), maar ook ditmaal levert het geen bijster goede film op. Visueel is het weer genieten, vooral het reisgedeelte per trein is adembenemend mooi, maar inhoudelijk is de film aan de simplistische en voorspelbare kant. Jammer, want veel typische Jeunet-elementen zijn wel weer aanwezig (Dominique Pinon!) en qua vormgeving en sfeer is de film eersteklas. Het geheel is echter te rechtlijnig en te weinig origineel. Terug naar Frankrijk dus maar weer.

Young Ones (2014)

3,5
Niet helemaal geslaagd, de film is aan de trage kant en de karige plot ontvouwt zich nogal voorspelbaar, maar dit futuristische drama heeft zeker zijn momenten. De film heeft met Michael Shannon en Nicholas Hoult degelijke akteurs in huis en het geheel is fraai desolaat vormgegeven. De subtiele aanwezigheid van robots en de impact daarvan op de plot is ook leuk gevonden.

Young Victoria, The (2009)

3,5
Aangenaam kostuumdrama, al is er wel wat weinig drama. Wel heel veel fraaie kostuums. Visueel tot in de puntjes verzorgd, met een aantrekkelijke cast. De mooie Blunt is acceptabel maar wat vlakjes in de hoofdrol. Het script had wel wat meer peper in de reet kunnen gebruiken, maar het geheel kabbelt prettig genoeg voort.

Your Highness (2011)

3,0
Redelijk spectaculaire maar slechts sporadisch grappige komische avonturenfilm. Veel aandacht is besteed aan decors en special effects, maar niemand is blijkbaar op het idee gekomen ook even naar het script te kijken. Hier en daar wat schuttingtaal en puberale seksgrappen kan best leuk zijn, maar een hele film lang... De niet misselijke cast doet z'n best met het karige materiaal, maar McBride kan de film niet dragen, Franco heeft niet veel te doen en de rol van Portman is volstrekt overbodig. Voor een komedie is de film overigens opvallend bloederig.

Youth in Revolt (2009)

3,5
Grappige, vlotte komedie die een aantal originele vondsten koppelt aan een nogal standaard verhaaltje. Cera is prima in de hoofdrol; de supporting cast is ook meer dan degelijk. Jammergenoeg wordt de film tegen het einde wat flauw, waardoor het veelbelovende eerste uur een beetje teniet wordt gedaan. Maar goed, het blijft een leuke film met een aparte visuele stijl

Yves Saint Laurent (2014)

3,5
Bovengemiddelde biopic, al wil het maar niet echt memorabel worden. Aan hoofdrolspeler Pierre Niney ligt het in ieder geval niet, die maakt indruk met zijn subtiele spel. Wellicht dat de dramatische gebeurtenissen achter de glitter en glamour iets te oppervlakkig in beeld worden gebracht, of dat de jaren te snel voorbij flitsen. De jaren '70 vormen het meest interessante deel van de film, daar had ik wel meer van willen zien. Muziek en vormgeving zijn daar op hun best.