menu

Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

A-Team, The (2010)

Alternatieve titel: The A Team

3,5
Onderhoudende ongein, deze opgepompte en nogal drukke update van de tv-serie. Van de castleden vallen vooral Neeson en Cooper in positieve zin op. Jackson als B.A. en vooral Copley als Murdock hebben helaas wat minder te doen. Murdock verdwijnt zelfs grotendeels uit de finale! Visueel wordt alles uit de kast gehaald om het hedendaagse publiek te imponeren, maar de ambities wat betreft de aktiescenes liggen soms hoger dan de aanwezige middelen. Vooral de scene met de vallende tank en die met het exploderende vrachtschip zien er niet goed uit. De montage is ook veel te fragmentarisch. Maar goed, er valt genoeg te lachen en de akteurs doen hard hun best zich staande te houden binnen de stripboek-achtige context. De eerste helft is duidelijk beter dan de tweede.

Abandoned, The (2006)

3,5
Licht teleurstellend speelfilmdebuut van cultregisseur Cerda, wiens gruwelijke maar zeer indrukwekkende korte film Aftermath ik niet snel zal vergeten. Hier tapt hij uit een meer voorspelbaar en traditioneel vaatje. Prachtig camerawerk, inventieve montage en een zeer onheilspellende soundtrack, maar het verhaal is dun en de film helaas sporadisch best saai. Jammer, want er zijn heel wat effectieve momenten en de naargeestige, desolate sfeer is goed getroffen. Op de credits treffen we trouwens een andere cultregisseur aan als mede-scenarioschrijver: Richard Stanley, maker van Hardware en Dust Devil. Daar hebben we al een hele tijd niets meer van vernomen.

ABCs of Death, The (2012)

2,5
Een interessant idee: geef 26 regisseurs ieder een letter van het alfabet en een beperkt budget en laat hen een filmpje van hooguit vier minuten maken, maar het resulteert hier in een onsamenhangend rommeltje. Er zitten goede filmpjes tussen, vooral de meer bekende regisseurs als Ben Wheatley en Xavier Gens leveren degelijk werk af, maar het grootste deel is niet de moeite waard. Veel filmpjes spelen zich vreemd genoeg af rond het toilet. Daar kunnen de meeste filmpjes ook geruisloos in verdwijnen, wat mij betreft.

Abduction (2011)

3,0
Halfbakken aktiethriller met houten klaas Lautner in een charismavrije hoofdrol. De opbouw van het geheel kan er nog net mee door, maar zodra de gebruikelijke russische bad guys met foute accenten hun intrede doen zakt het niveau snel. De supporting cast is eigenlijk te goed voor dit karige materiaal. De aktiescenes zijn onopmerkelijk met als negatieve uitschieter de bijzonder futloze climax.

About Time (2013)

3,5
Leuke, bij vlagen melancholische romantische komedie met als originele toevoeging aan het genre een element van... tijdreizen! Maar wees niet bang voor allerlei ingewikkelde toestanden; de plot richt zich voornamelijk op de ontluikende liefde tussen Domhnall Gleeson en Rachel McAdams. De film kabbelt op prettige wijze voort en wordt net als Love Actually (ook van regisseur Richard Curtis) dichtgesmeerd met popliedjes op de soundtrack. Beste element wat mij betreft is de relatie tussen Gleeson en zijn vader, subliem gespeeld door Bill Nighy. De scenes tussen hen zijn prachtig, voor de rest is de film onderhoudend maar uiteindelijk iets te lichtgewicht en opgerekt.

Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012)

3,0
Flinke tegenvaller van regisseur Bekmambetov. Met een dergelijk belachelijk concept moet je van goede huize komen om er nog iets leuks van te maken; dat lukt helaas niet. De film schiet eigenlijk constant tekort. De personages zijn flinterdun, het camerawerk kitscherig, de special effects niet bijzonder. De plot is schrikbarend simplistisch. Benjamin Walker (die erg lijkt op een jonge Liam Neeson) is acceptabel in de hoofdrol en de vampiers zien er lekker ranzig uit, maar de film is grotendeels mat en nogal suf. De spectaculaire climax op en rond een trein kan daar helaas niets aan veranderen.

Absence of Malice (1981)

3,5
Bescheiden drama met als voornaamste trekpleister de sterke rol van Paul Newman. Het verhaaltje zit goed in elkaar en is interessant genoeg om de volle lengte te blijven boeien, maar van spanning is geen sprake. Het geheel had van mij wel iets meer richting thriller geduwd mogen worden. Gelukkig is er dan wel de geniale scene met Wilford Brimley tegen het einde van de film, waar alle personages samenkomen voor de spreekwoordelijke ontknoping. Sally Field is zoals altijd wat irritant in de hoofdrol, al moet ik toegeven dat ze hier voor haar doen wel meevalt. Geen topper en van regisseur Pollack heb ik wel eens betere films gezien, maar aangenaam genoeg.

Absentia (2011)

3,0
Zorgvuldig opgebouwde low budget horrorfilm, goed gemaakt en degelijk gespeeld. Fraai camerawerk en een sfeervolle soundtrack ook. Het verhaal heeft helaas niet zo heel veel om het lijf, iets dat de film vooral in de tweede helft een beetje parten gaat spelen. Dan wordt één en ander ook een beetje simplistisch. Jammer, want vooral in het begin van de film wordt een overtuigend naargeestig sfeertje neergezet, met een aantal gedenkwaardige schrikmomenten.

Accidents Happen (2009)

3,5
Tragikomische film over een disfunctioneel gezin in de jaren zeventig. Leuk tijdsbeeld, veel aandacht voor detail en goed akteerwerk van de grotendeels onbekende cast. Geslaagde ironische voice-over ook. Geena Davis is heel erg goed als de moeder- waar heeft zij toch gezeten de afgelopen jaren? Tegen het einde vervalt het script een beetje in te melodramatische toestanden, maar het blijft gelukkig binnen de perken. Bijzonder mooi camerawerk overigens.

Accountant, The (2016)

3,5
Wat onwennige mengeling van een Rain Man-achtig drama en een Jason Bourne-achtige aktiefilm. Het resultaat is onderhoudend en bij vlagen behoorlijk spannend, maar het script voelt te volgepropt aan, waardoor de losse verhaalelementen nergens volledig tot hun recht komen. Het behoorlijk hoge tempo draagt bij aan de oppervlakkige en nogal machinale uitwerking van het geheel. De prima cast heeft overwegend weinig te doen, al heeft Ben Affleck hier een redelijk sterke hoofdrol te pakken.

Acid House, The (1998)

2,5
Trainspotting is één van mijn favoriete films, maar deze verfilming van enkele andere verhalen van Irvine Welsh is behoorlijk vervelend. Een paar akteurs uit Trainspotting duiken ook hier op, maar daar houden de overeenkomsten dan ook wel mee op. Dit drieluik is erg lelijk in elkaar gezet en matig gespeeld. De plotlijntjes weten daarnaast absoluut niet te boeien. Het is allemaal vooral erg overdreven, flauw en voor de hand liggend. Shite, kortom.

Act of Valor (2012)

3,0
Dik aangezette patriottische aktiefilm, te lang en zeer houterig geakteerd. Het is ook erg lastig om alle nietszeggende personages uit elkaar te houden. Stroperige muziek en een belachelijke voice over maken het geheel in stijl af. De boel wordt nog enigzins gered door de visuele aanpak, die sporadisch best indrukwekkend is. De vele aktiescenes zijn fraai in beeld gebracht en het camerawerk is gedurende de hele film uitstekend. Extra jammer dus dat alle dialogen de plank volledig misslaan en werkelijk geen enkele akteur in positieve zin opvalt. Als propaganda-film voor het amerikaanse leger echter uitermate geslaagd.

Adams Æbler (2005)

Alternatieve titel: Adam's Apples

4,5
Herzien, wat een geweldige film is dit toch. Ik verhoog mijn score met een halfje. Wat een geweldige personages, wat een sublieme dialogen, wat een onderkoelde humor. Qua script ook erg fraai, met thema's die er iets toe doen en een niet opdringerig gebruik van symboliek. Geen perfecte film, dat zeker niet- de scene met de overval op het benzinestation is bijvoorbeeld nogal overbodig en flauw- maar wel een zeer originele, unieke kijkervaring.

Addams Family, The (1991)

3,5
Herzien op blu-ray. Visueel nog steeds een lust voor het oog, al zijn sommige special effects wel een beetje gedateerd. De morbide humor is aan de flauwe kant, maar door het enthousiaste spel van de cast (en dan vooral de energieke Raul Julia) wel behoorlijk aanstekelijk. Het gebrek aan een interessant plot breekt de film uiteindelijk op, maar de personages zijn levendig (doods?) genoeg om ook nu nog te zorgen voor een glimlach. Gevolgd door het iets betere Addams Family Values.

Addo, Koning der Dieren (2002)

Alternatieve titel: Addo, the African King

3,5
Deze film is opgedragen aan regisseur Hugo van Lawick, die in 2002 overleed, voordat hij de film af kon ronden. Zoals in al zijn films valt er te genieten van prachtige opnamen, in dit geval van een groep leeuwen in de woestijn van Tanzania. Een welp wordt gevolgd tijdens zijn leven, van geboorte tot volwassenheid. De oubollige vertelstem van Arnold Gelderman voegt niet bepaald iets positiefs toe (David Attenborough was blijkbaar niet beschikbaar), maar de beelden zijn dermate fascinerend dat je dit best door de vingers wilt zien.

Adjustment Bureau, The (2011)

3,0
Stijlvol vormgegeven romantische thriller, qua plot helaas aan de nogal suffe en spanningloze kant. Hier en daar wel wat intrigerende elementen en leuke visuele vondsten, maar de film is te vlak en te eenzijdig om de volle lengte te kunnen boeien. Damon en Blunt zijn evenwel sympathiek in de hoofdrollen, het camerawerk van John Toll is zeer fraai en de score van Thomas Newman is mooi.

Adoration (2008)

3,5
Typische Egoyan-film; intrigerend en fascinerend, maar tegelijkertijd ook wat pretentieus en gekunsteld. Fraai in elkaar gezet, dat zeker, met prachtig camerawerk, eersteklas montage en sfeervolle muziek van vaste componist Mychael Danna. Het akteerwerk is ook uitstekend. De puzzelachtige structuur doet denken aan Egoyan's beste films, zoals The Adjuster, Exotica en The Sweet Hereafter, maar helaas wordt dat niveau hier niet gehaald. Daar is één en ander soms net iets te prekerig voor, met name de verhandelingen over tolerantie. Niettemin een prima film, die genoeg stof tot nadenken verschaft.

Adult World (2013)

3,0
Middelmatig komisch coming-of-age drama, met een behoorlijk irritante Emma Roberts in de hoofdrol. Wanneer ze haar mond houdt gaat het nog wel, maar in een reeks nogal overdreven hysterische scenes valt ze flink door de mand. Gelukkig zijn daar nog John Cusack en Evan Peters om de boel op de rails te houden. Het script is helaas aan de oppervlakkige en voor de hand liggende kant, waardoor de gebeurtenissen en personages nergens echt weten te boeien. Visueel is de film daarnaast nogal sneu.

Adventureland (2009)

4,0
Leuke, melancholisch geladen 'coming of age'-film die precies de juiste snaar weet te raken. Prima cast, geinig tijdsbeeld en een eersteklas foute soundtrack (Falco's Rock Me Amadeus wordt briljant gebruikt). Niets mis mee eigenlijk, of het zou het wat voorspelbare verhaalverloop moeten zijn. Niet echt storend, in ieder geval.

Adventures of Sharkboy and Lavagirl 3-D, The (2005)

2,5
Regisseur Rodriguez houdt duidelijk teveel tijd over naast het maken van goede films; dit verklaart waarom hij zijn energie verspilt achter de computer, waar hij dit soort prullaria in elkaar flanst. Dit is zijn slechtste film ooit- veel minder dan de Spy Kids-films en zelfs slechter dan Shorts. Oké, het is kleurrijk en heeft een hoog tempo, maar het flinterdunne verhaaltje (bedacht door zijn piepjonge zoon!) is niet boeiend en de personages zijn eerder irritant dan innemend. De special effects zijn daarnaast ook belabberd. De doelgroep, naast de familie Rodriguez dan, is mij volstrekt onduidelijk.

Adventures of Tintin, The (2011)

Alternatieve titel: De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn

4,0
Wat een visueel feest dit. Voortdurend sublieme animatie, vooral in de vele opwindende aktiescenes, maakt dit tot een echt genot. Ook de stemmencast is prima. Thompson en Thompson zijn aan de (te) flauwe kant, maar verder valt er weinig te klagen. De regie van Spielberg is virtuoos; hij lijkt echt weer plezier te hebben in het vertellen van dit fantasierijke en avontuurlijke verhaal. De film is eigenlijk alles dat de vierde Indiana Jones had moeten zijn, maar net niet is geworden. De afwezigheid van George Lucas als producent bij dit project spreekt dan ook boekdelen. Kom maar op met het volgende deel, ik kan niet wachten!

Afflicted (2013)

Alternatieve titel: Ends of the Earth

3,5
Best aardige hororfilm in het found footage-genre, over twee vrienden die een wereldreis gaan maken. Eén van hen, regisseur Derek Lee (die zichzelf speelt, net als co-regisseur Clif Prowse) is stervende. In Parijs wordt Derek gebeten door een vrouw die hij ontmoet in een bar, waarna de twee vrienden terecht komen in een nachtmerrie. Hier en daar lijkt de film behoorlijk veel op Chronicle, maar dan met een meer horror-achtige aanpak. Grootste pluspunt is de inventieve cameravoering en het enthousiaste spel van de twee hoofdrolspelers. Helaas daalt het niveau in het laatste half uur, wanneer één en ander te letterlijk en soms zelfs een beetje mal wordt. Jammer, want tot die tijd is de film best spannend en meeslepend.

African Bambi (2007)

3,5
Jammer van de kinderachtige voice-over, want de beelden zijn werkelijk prachtig. Op blu-ray spat de kleurenpracht werkelijk van het scherm af. De documentaire is qua inhoud niet echt op kinderen gericht- zo zijn er bijvoorbeeld een aantal vrij spannende en soms zelfs gruwelijke scenes- dus waarom er gekozen is voor een dergelijke simpele vertelstijl is mij een raadsel. De volgende keer zet ik gewoon het geluid uit en een mooi muziekje aan, dan is dit helemaal top.

African Cats (2011)

Alternatieve titel: African Cats: Kingdom of Courage

4,0
Erg mooi gefilmde documentaire over twee kattenfamilies in Kenya- leeuwen en cheetahs. Co-regisseur Fothergill is een veteraan van de BBC, met oa de series The Blue Planet en Planet Earth op zijn CV, en dat is duidelijk te zien. De opnamen zijn werkelijk subliem en niet zelden aangrijpend, met prachtige kleuren en een meesterlijk gebruik van slow motion. De zoetsappige voice over van Samuel L. Jackson laat flink te wensen over, net als de dik aangezette muziek, maar de beeldenpracht is zo meeslepend en overweldigend dat dit weinig uitmaakt.

African Safari (2013)

Alternatieve titel: African Safari 3D

2,5
Nogal amateuristisch in elkaar gezette documentaire, die ondanks de sporadisch indrukwekkende beelden erg knullig en vooral stom overkomt. Voornaamste boosdoeners is het vreselijke presenterende duo, dat te pas en vooral te onpas in beeld komt. Alsof hun aanwezigheid al niet erg genoeg is zijn ze dan ook nog eens voorzien van een ultraflauwe nasynchronisatie, waarbij voortdurend nietszeggende opmerkingen worden gemaakt. Echt vreselijk. Je zou haast kiezen voor de nederlandse versie met Paul de Leeuw. Hier en daar zijn de opnamen uitzonderlijk intiem- zelden heb ik wilde beesten zo dichtbij mensen zien komen- maar toch laat de documentaire een belabberde indruk achter.

After Earth (2013)

3,0
Vierde tegenvaller op rij van regisseur Shyamalan. Da's ook een prestatie. Het idee voor deze oubollige SF-film is afkomstig van hoofdrolspeler Will Smith, die zich beter tot acteren kan beperken, gezien de knulligheid van het gegeven. De echte hoofdrol is overigens weggelegd voor zoon Jaden, die duidelijk nog niet klaar is voor een iets meer eisende rol. Zijn voortdurende geklaag en gejank werkt danig op de zenuwen. Visueel laat de film ook te wensen over, met veel doorzichtige trucages en weinig opzienbarende production design. Waar is de briljante Shyamalan gebleven, die geen fout kon doen met ijzersterke films als The Sixth Sense en Unbreakable? Kom terug!

After Porn Ends (2010)

Alternatieve titel: Exxxit: Life After Porn

3,0
Best interessant om een verscheidenheid aan ooit semi-bekende acteurs en actrices te horen vertellen over hun leven voor, tijdens en na hun optreden in een reeks porno-films, maar deze vrij lelijk in elkaar gezette documentaire doet amper recht aan het onderwerp. De meeste interviews zijn erg hak-op-de-tak en de mensen die aan het woord komen ratelen maar door. Hier hadden een betere regisseur en vooral een betere cameraman en editor wonderen kunnen doen.

After Porn Ends 2 (2017)

3,0
Technisch iets sterker dan het eerste deel, maar het blijft behelpen. Ook ditmaal weer een mengeling van interessante verhalen en compleet nietszeggende prietpraat, afgewisseld door nogal brave scenes uit allerlei pornofilms uit vervlogen- en meer moderne tijden. Dit onderwerp schreeuwt echt om een betere en vooral meer diepgravende aanpak.

After.Life (2009)

Alternatieve titel: After Life

3,0
Rommelige, onbevredigende morbide thriller die na een aanvaardbaar begin al snel ontspoort. De cast is redelijk, met Neeson in een bizarre hoofdrol, maar het vage script zit vol onwaarschijnlijke ontwikkelingen. De climax is nog wel enigzins spannend, maar dan gooit het flauwe einde alweer roet in het eten.

Aftermath (2017)

3,0
Goedbedoeld maar uiteindelijk nogal simplistisch uitgewerkt drama, met Schwarzenegger als een door verdriet verteerde weduwnaar. Vrouw en dochter zijn omgekomen bij een vliegtuigramp en hij wil verhaal gaan halen bij de verantwoordelijke partij. Redelijk sterk spel, ook van Scoot McNairy, maar het script is dun en niet overtuigend genoeg. Interessant om Schwarzenegger weer eens in een karakterrol te zien, maar boeiend is anders.