Meningen

Bevredigend slotstuk, passend episch en spectaculair. Niet zo goed als voorganger Infinity War en veel minder verrassend, maar toch knap hoe zoveel personages en plotlijnen min of meer in balans blijven. Het meest gewaagde aspect van dit spektakelstuk is het rustig voortkabbelende eerste uur, met weinig tot geen noemenswaardige aktie. Maar goed, daarna hebben we natuurlijk nog twee uur te gaan, waarbij alle registers open gaan. Hier en daar had men wel wat scenes weg kunnen knippen en aan sommige special effects had nog wel wat gesleuteld mogen worden (tijddruk?), maar uiteindelijk is dit toch wel het spektakel geworden waar we op gehoopt hebben.

Drukbevolkt maar gelukkig niet al te chaotisch, met heel veel spektakel en de nodige (onaangename) verrassingen. Episch van opzet en wat de uitwerking betreft stelt de film niet teleur, al maken de meeste aktiescenes niet bijster veel indruk en slaan de special effects op gegeven moment een beetje dood. Gevalletje teveel van het goede. Ben in ieder geval erg benieuwd naar het volgende deel, gezien de grote opruiming onder de cast.

Levendige avonturenfilm met een heleboel leuke fantasy-elementen, jammer dat het allemaal zo flauw en overdreven is uitgevoerd. Besson zet alles dik aan, vaak te dik, met overwegend averechts effect. Het geheel wil maar niet spannend, grappig of zelfs maar interessant worden, ondanks de mooie production design en de degelijke special effects. Het oogt als de opzet voor een reeks films met mevrouw Blanc-Sec in de hoofdrol, maar ik zit alvast niet op een sequel te wachten.

Niet zo best helaas. Ik ben altijd wel te porren voor een leuke rampenfilm, maar deze schiet inhoudelijk en visueel flink tekort, ondanks het naar verluidt forse budget. Voornaamste probleem is dat de focus niet op de toestanden rond een enorme ondergrondse mijn in de Zweedse stad Kiruna ligt, maar op de familieperikelen van de hoofpersoon (een onsympathieke Tuva Novotny). Dat gedoe zeurt de hele film door. Halverwege dreigt de film dan toch nog spannend te worden, maar het spektakel is alweer voorbij voordat het echt op gang gekomen is. Wel moet je dan nog proberen wakker te blijven tijdens het tergende laatste half uur, met een halfbakken reddingsaktie in een ingestort schoolgebouw.

Indrukwekkende, vaak aangrijpende documentaire over de veel te jong overleden EDM-artiest Tim Bergling, beter bekend als Avicii. Aan de hand van intieme home video's en beelden van achter de schermen wordt een fascinerend maar tegelijkertijd diep triest beeld geschetst van een enthousiaste muzikant die te snel beroemd is geworden en niet om kon gaan met de druk van het hectische leven dat daarmee gepaard ging. Mooie interviews met familie, vrienden en collega's maken het gevoel van gemis alleen maar groter.

Onthullende en vooral voorspellende documentaire over de getroubleerde artiest Tim Bergling, ook wel bekend als Avicii. Uitgebracht vlak voor zijn dood; wanneer je de documentaire kijkt lijkt alles vreemd genoeg ook naar zijn dood toe te werken. Toeval natuurlijk, maar het geheel krijgt nu wel een morbide extra betekenis. Als documentaire is dit in ieder geval redelijk interessant en onderhoudend genoeg, al wordt er te veel aandacht besteed aan de angsten en paniekaanvallen van Avicii, en te weinig aan zijn muziek. Niet dat die zo bijzonder is, maar goed.

Verontrustend brits horrorfilmpje, niet overal even geslaagd maar in ieder geval wel vrij origineel en behoorlijk spannend. Het uitgangspunt zorgt direct voor een bizar claustrofobisch sfeertje. Degelijk spel van de cast en langzaam escalerende paranoia zorgen vervolgens voor een intense en vaak surrealistische kijkervaring. Met weinig geld gemaakt, maar desondanks zien de make-up- en visuele effecten er behoorlijk goed uit.

Spannende post-apocalyptische thriller met een redelijk originele insteek, al laat de uitwerking van het gegeven hier en daar te wensen over. Het begin van de film is bijvoorbeeld onnodig gehaast en onduidelijk. Verder heeft de film wel een lekker naargeestig sfeertje, wordt er door de cast redelijk sterk spel geleverd en valt er hier en daar te genieten van spectaculair camerawerk. Zeker geen hoogvlieger, maar binnen het steeds verder uitdijende genre al met al niet verkeerd.

Grotendeels effectieve horrorfilm, sfeervol en in visueel opzicht zeer fraai. Camerawerk, decors en locaties- het ziet er allemaal prachtig uit. Het akteerwerk is ook uitstekend, met Rebecca Hall in een overtuigende hoofdrol. Minpuntjes zijn het niet bijster originele verhaal en een iets te lang uitgesponnen slotstuk. Sporadisch behoorlijk creepy en eng; ik schrok me een paar keer kapot.

Middelmatig regiedebuut van (voormalig) actrice Sarah Polley. Dit drama over een vrouw op leeftijd (Julie Christie) die langzaam maar zeker begint te lijden aan dementie is degelijk gespeeld en subtiel van aanpak, maar de personages bleven voor mij een beetje afstandelijk en de visuele aanpak stijgt niet uit boven de gemiddelde televisiefilm. Inclusief bijpassende vlakke soundtrack.

Intieme, persoonlijke maar uiteindelijk ook wat zeurderige en saaie film over aanstaand ouderschap. De film begint nog wel aardig, maar ongeveer op de helft wordt duidelijk dat het niet veel meer wordt dan een nogal vlak en sentimenteel portret van twee oninteressante mensen die veel van elkaar houden en op hun weg naar geluk allerlei mafkezen tegenkomen. Goed gespeeld en netjes in beeld gebracht, maar het is allemaal erg dunnetjes. Tegenvaller van de doorgaans zo betrouwbare Mendes.

Zeer onderhoudende, dik aangezette aktiefilm bomvol bloederige zwaardgevechten en bizarre personages. De production design en kleding ogen sporadisch wat vreemd en overtuigen niet altijd, maar daar tegenover staan een meeslepend verhaal en een hoog tempo. Het camerawerk is ook wat wisselvallig; lelijke shots met doorzichtige trucages worden afgewisseld met dynamische, soms zelfs virtuoze shots. Hoogtepunt is absoluut het ronddraaiende camerashot in de climax. Hoofdrolspeelster Aya Okamoto is bijzonder mooi en de film beschikt over een grote reeks interessante bad guys. Al met al een wat vreemde film, soms haast kinderlijk van toon, maar door het extreme geweld duidelijk niet bedoeld voor een jong publiek. Ik was er niet echt kapot van, maar ik heb me wel prima vermaakt, dus een ruime voldoende.

Belabberd tweede deel; was het origineel nog zeer vermakelijk en levendig, ditmaal is de boel vervelend en behoorlijk statisch. De aktiescenes zijn ook niet bijzonder. Gevonden in een dumpbak voor 1 euro. Behoorlijk afgezet dus.