Meningen

Derde uitstekende film van regisseur Ben Affleck op rij. De beste man is geweldig bezig de afgelopen jaren. Wat een comeback. Dit is een op intelligente wijze geconstrueerde thriller, gebaseerd op een nogal ongelooflijk waargebeurd verhaal. De komische aspecten van de film bieden mooi evenwicht aan de dramatische, maar gaan gelukkig nergens ten koste van de geloofwaardigheid. Goed gespeeld, knap vormgegeven, resulterend in een overtuigend tijdsbeeld. En o ja, erg spannend ook.

Vermakelijke maar wel te lange en nogal gekunsteld geconstrueerde aktiekomedie, gered door het leuke akteerwerk van Bryce Dallas Howard en (vooral) Sam Rockwell. Het duurt even voordat plot en personages weten te boeien, maar wanneer de film eenmaal op stoom ligt valt er wel het één en ander te genieten. Leuke vrolijke aktiescenes ook, zonder het buitensporige geweld dat het werk van regisseur Matthew Vaughn doorgaans zo kenmerkt.

Uitstekende documentaire, vooral visueel erg indrukwekkend. Niet alleen zit je als kijker midden in de gebeurtenissen, het camerawerk is ook nog eens erg fraai. Bij vlagen best schokkend, vooral in het laatste half uur, wanneer de hoofdpersonen stuiten op een groepje Taliban-strijders die bruut uit de weg worden geruimd. Hier en daar wel wat manipulatie, bijvoorbeeld door spannende muziek onder bepaalde beelden te zetten, maar al met al wel een overtuigend portret van doorsnee militairen, geplaatst in een penibele situatie.

Wisselvallig, sporadisch te sentimenteel familiedrama dat zich afspeelt in het New York van de jaren '80. De sfeer is goed getroffen en veel scenes werken naar behoren, maar op cruciale punten weet de film net niet overtuigend genoeg door te pakken. Jammer, want nu blijft het allemaal net iets te vrijblijvend en gekunsteld, ondanks de fraaie bijrollen van Jeremy Strong en Anthony Hopkins.

Zwarte komedie volgens scandinavisch recept, dus onderkoeld en over-de-top tegelijk. Deze noorse verfilming van een boek van Jo Nesbo ziet er gelikt uit (zeker op blu ray) en is onderhoudend (en bloederig) genoeg, maar herhaaldelijk is alles toch wel erg flauw. De plot is ook niet bepaald geweldig, met een reeks nogal voorspelbare twists and turns. Nee, dan was Headhunters als Nesbo-verfilming heel wat beter.

Geen geweldige documentaire; het is dat halverwege de opnamen Lance Armstrong opeens zijn langdurige gebruik van doping toegaf, anders was dit een wel erg vlak portret geworden van de wielrenner die in 2009 een comeback wilde maken. Door het dopingschandaal kreeg regisseur Alex Gibney natuurlijk onverwacht een bijzonder verhaal in handen, maar de film blijft een beetje hinken op twee gedachten. Aan de ene kant wil Gibney niets liever dan Armstrong te zien winnen, aan de andere kant wil hij te weten komen waarom de wereldberoemde wielrenner zijn leugens zo lang en geraffineerd voor zich heeft weten te houden. Het resulteert in een onderhoudende maar niet helemaal bevredigende documentaire, mede te wijten aan het feit dat we Armstrong niet echt leren kennen. Hij blijft een mysterie.

Lang naar uitgekeken maar uiteindelijk helaas aan de wisselvallige kant. De film is veel te lang, met onnodige sentimentele subplots en slappe, nogal vermoeiende dialogen. En je moet Dave Bautista duidelijk geen hoofdrol geven. De plot is hoofdzakelijk gejat van Escape From New York. Hier en daar een paar coole bloederige aktiescenes en de decors en cgi-achtergronden zien er geweldig uit. Maar feitelijk gaat het geheel langzaam onderuit na de spectaculaire begincredits.

Best leuke prequel van Zack Snyder's Army Of The Dead, ook door hem geschreven en geproduceerd. De film draait om Ludwig Dieter (Matthias Schweighöfer, hier ook regisseur), die wordt ingehuurd door een groep criminele buitenbeentjes om vier legendarische kluizen te kraken, waarvan de laatste in Las Vegas staat. Het verhaal zit best leuk in elkaar en de film oogt aantrekkelijk, al hebben we het allemaal wel eens eerder en beter gezien. Eén en ander zeurt iets te lang door en de aktiescenes missen net dat beetje extra om ze boven het maaiveld uit te tillen.

Verdienstelijk tweede deel, al weet de film nergens net even dat beetje extra te bewerkstelligen. In plaats van toe te werken naar een spannende en spectaculaire climax worden we hier opgezadeld met een weinig opzienbarende en matte finale. Qua plot wordt alles netjes afgerond, maar je blijft toch een beetje met een knagend gevoel zitten dat hier meer in had gezeten. Het eerste deel was toch wel iets beter, mede door de meer intrigerende opbouw.

Het scandinavische antwoord op historische spektakelstukken als Braveheart, Gladiator en Kingdom Of Heaven. Zo groots en meeslepend als die films wordt het ditmaal niet, mede door een beperkter budget, maar alles ziet er wel bijzonder fraai uit. Camerawerk en production design zijn dik in orde, net als het akteerwerk. Dit betreft eigenlijk een voor de deense televisie gemaakte miniserie, voor de internationale markt opgesplitst in twee films. Hier en daar wat wisselvallig en je mist een beetje de grootschalige bloederige aktiescenes van de reeds genoemde genregenoten, maar dit is toch wel vrij goed gedaan. Deel twee is ook prima.

Mysterieus, intelligent uitgewerkt SF-drama, stijlvol geregisseerd door Villeneuve, die de afgelopen jaren aan de lopende band sterke films aflevert. Wie overweldigend spektakel verwacht komt bedrogen uit, maar wanneer je meegaat in de ideëen en de filosofie achter de plot valt er veel te genieten. Amy Adams is uitstekend in de hoofdrol.

Doet reeds wat gedateerd aan bij herziening, maar de film is grotendeels nog goed te genieten. De onderkoelde humor van Sheen werkt nog steeds prima en het verhaaltje zit leuk in elkaar. Jammer van de wat rommelige finale, die de voorgaande anderhalf uur geen eer aandoet.

Bijzonder spectaculair, vooral op blu-ray, nog net wat cooler allemaal dan voorganger That's It, That's All, die al niet misselijk was. Visueel wordt alles uit de kast gehaald om te imponeren, en dat lukt aardig. De deels techno-, deels rock-soundtrack is ook ditmaal een essentiëel onderdeel van de beleving. Voor snowboard-fanaten uiteraard een must, maar ook voor niet-gelovers als ondergetekende valt er genoeg te genieten. Prachtige opnamen en locaties, verbluffende capriolen.

Beetje oubollige en voorspelbaar uitgewerkte romantische komedie, enigszins gered door de twee sympathieke hoofdrolspelers. De film probeert krampachtig hip en relevant te zijn, maar een dergelijk verhaaltje hebben we reeds eerder en vooral beter gezien binnen het inmiddels overvolle genre.

Fantasy-rommeltje van Disney, waarin de personages continu de behoefte voelen om alles aan de kijker uit te leggen. Terwijl de plot toch helemaal niet zo moeilijk te volgen is. Regisseur Kenneth Branagh denkt echter van wel, zodat hij voor de zekerheid ook nog een uitleggerige voice-over heeft toegevoegd. Het resulteert in een drukke, vlakke en vooral overdadig vormgegeven film, vol spektakel dat hoofdzakelijk zorgt voor schouderophalen. De personages weten daarnaast ook niet te boeien, met vooral de jonge hoofdrolspeler hopeloos miscast als de titelfiguur.

Sympathieke animatiefilm uit de Aardman studio's, met een leuk verhaaltje en een prima stemmencast. De animatie is ook smaakvol gedaan. Niet echt vernieuwend of spectaculair, wel sfeervol en levendig. Dat de film toch niet helemaal geslaagd is ligt een beetje aan een nogal vlak middenstuk en grappen die af en toe niet helemaal uit de verf komen. Gelukkig maakt het mooie en verrassend emotionele einde een hoop goed. Een blijvertje met kerst ieder jaar, denk ik zo.

Meer aktie en spektakel dan in het vorige deel, maar inhoudelijk is het dit keer zo mogelijk nog flauwer en dunner. Door de redelijke special effects is het allemaal nog net het aankijken waard, maar het is maar goed dat de koek nu echt op is. Na deel één had ik nog iets van 'dit kan nog wel iets leuks worden als trilogie', maar nu heb ik meer iets van 'is dit nu alles?'.

Middelmatig vervolg op het middelmatige origineel. Wederom een lust voor het oog, met kleurrijke, levendige animatie, maar inhoudelijk is het ditmaal nog dunner. Ook een stuk minder spectaculair, aangezien echte aktiescenes ontbreken. Wellicht wordt al het spektakel bewaard voor het derde deel. De film voelt als een lang intro voor iets dat nog moet gaan komen en heeft als op zichzelf staand avontuur amper bestaansrecht. Vrolijk en hier en daar best amusant, maar het hoge tempo kan slechts ten dele verhullen dat er qua verhaal bijzonder weinig substantie is.

Onweerstaanbare film, gebaseerd op ware gebeurtenissen, over een loodzware uithoudingsrace door de dominicaanse republiek, waarbij het team van Mark Wahlberg een zwerfhond adopteert die hen op cruciale momenten helpt. Sentimenteel en hier en daar behoorlijk aangedikt, maar de sympathieke personages en het positieve gevoel dat de film opwekt zorgen voor een zeer aangename kijkervaring. Visueel wordt ook alles uit de kast gehaald om er iets spectaculairs van te maken.

Interessante documentaire over de juridische strijd tussen Thirty Seconds To Mars en platenmaatschappij EMI, ten tijde van het opnemen van hun derde album, This Is War. Omdat de documentaire hinkt op twee gedachten, het is tenslotte deels een making of, is de toon soms wat onevenwichtig, maar beide onderwerpen zijn gelukkig wel boeiend uitgewerkt. Bandleider en zanger Jared Leto, die de documentaire ook verdienstelijk heeft geregisseerd onder het pseudoniem Bartholomew Cubbins, is hier gelukkig niet zo arrogant en afstandelijk als hij doorgaans overkomt.

Erg knap gedaan en fraai in elkaar gezet. De film voelt volkomen naturel aan qua sfeer en qua personages; alsof je echt zit te kijken naar een film uit de jaren '20 en '30. De muziek is ook prachtig. Vooral mooi om te zien hoeveel informatie je oppikt zonder dat er dialogen worden gebruikt- slechts het sporadisch gebruik van tekstkaarten om bepaalde zaken duidelijk te maken is al genoeg. Schitterend gespeeld ook door Dujardin. Grappig, interessant en subtiel aangrijpend. Een geslaagd experiment.

Een typisch wisselvallig found footage-filmpje, niet verkeerd, maar te weinig origineel om echt boven het maaiveld uit te kunnen steken. De plaats van handeling, de eindeloze catacomben onder Parijs, is natuurlijk een bijzonder sfeervolle setting en dit wordt visueel dan ook flink uitgebuit, maar plot en personages zijn weer eens aan de karige kant. Er zijn een aantal effectieve creepy scenes, maar voor ieder geslaagd naargeestig moment is er helaas wel een scene die de plank flink misslaat. Hit and miss derhalve.

Rare jongens, die chinezen. Dat blijkt eens te meer uit deze indrukwekkend gefilmde documentaire die zich richt op de huidige economische groeispurt van het land. Er is geen voice-over en bijna geen muziek; de beelden spreken voor zich. Niet alle fragmenten zijn even interessant en bepaalde scenes hadden wat mij betreft op de montagetafel mogen sneuvelen, maar overwegend is dit een fascinerend en licht vervreemdend portret van een cultuur die momenteel aan enorme veranderingen onderhevig is.

Regisseur Flying Lotus is duidelijk een fan van films als Alien, The Thing en Event Horizon, maar hij beschikt helaas niet over een interessant script. Sterker nog; Ash is een bij elkaar geraapt zootje, een soort greatest hits van eerdere en betere science fiction-films. Gezien het lage budget komt meneer Lotus visueel nog een heel eind, met aardige visuele effecten en eersteklas bloederige make-up. De cast kan er ook mee door. Maar ja, dat script... Het eerste uur is echt doorbijten, eentonig en saai. Naar het einde toe komt de boel dan eindelijk een beetje tot leven, maar het is dan al veel te laat om de boel nog te kunnen redden.

Zeer onderhoudende mengeling van aktie- en rampenfilm, gemaakt volgens beproefd zuid-koreaans recept. Er moet dus weer eens samengewerkt worden door een zuid- en een noord-koreaan, aanvankelijk vijanden maar uiteindelijk... Ondanks de voorspelbare elementen is dit bijzonder goed te genieten, mede dankzij de sympathieke personages, de prima special effects en de vlotte aktiescenes. De plot is behoorlijk van de pot gerukt, maar door het vakmanschap van alle betrokkenen blijft het geheel grotendeels op de rails.

Zeldzaam grimmige en deprimerende film over het wel en wee van ambulancebroeders in New York. Sterk gespeeld door Sean Penn en Tye Sheridan en bijzonder krachtig in beeld gebracht, maar de niet aflatende stroom aan ellende die over de kijker wordt uitgestort is soms een beetje teveel van het goede. Plot en personages raken dan ook wat ondergesneeuwd. Niettemin een fascinerende kijkervaring, met heel wat memorabele bijrolletjes van niet-professionele akteurs.

Tegenvaller, dat wel, maar lang niet zo slecht als de kritieken doen vermoeden. Visueel een lust voor het oog (vooral door het oogstrelende camerawerk van Adam Arkapaw) en qua plot vond ik de film eigenlijk best wel boeiend, al weet ik volstrekt niets van de gelijknamige game. Fassbender is op de automatische piloot in de hoofdrol en ook de rest van de toch best indrukwekkende cast geeft de film amper meerwaarde , maar regisseur Justin Kurzel zorgt voor een vlot en onderhoudend spektakel. Wel jammer van de aktiescenes, die nogal bloedeloos en tam in beeld zijn gebracht.

Vakkundig opgebouwde, spannende aktiefilm. Prachtig gefilmd en goed gespeeld door de hele cast, maar helaas gaat het geheel in de onnodig lange en totaal overbodige finale de mist in. Jammer, want tot die tijd is het een degelijke remake van Carpenter's klassieker.

Nagelbijter, deze spannende verfilming van de waargebeurde kaping van vlucht 8969 uit Algerije, op kerstavond 1994. Strak geregisseerd en knap opgebouwd, met afwisselend de focus op de kapers en de franse elite-eenheid die erop af wordt gestuurd. Intens en meeslepend.

Intrigerend SF-drama, waarin de wereld door klimaatverandering is verwoest en de overheid strenge controle op het leven en haar burgers houdt, tot de keuze van het krijgen van kinderen aan toe. De film begint en eindigt sterk en steekt visueel eenvoudig maar stijlvol in elkaar. De cast is ook prima. Jammer dat het middenstuk een beetje sleept en de aandacht daar herhaaldelijk wat verslapt.