menu

Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

H (2002)

3,5
Redelijk geslaagde zuid-koreaanse variant op The Silence Of The Lambs en Se7en. Wat aan de trage kant en iets teveel filosofisch geleuter, maar het verhaal zit goed in elkaar en er zijn voldoende lugubere aspecten om de aandacht erbij te houden.

H6: Diario de un Asesino (2005)

Alternatieve titel: H6: Diary of a Serial Killer

3,0
Lijkt absoluut niet op de hierboven genoemde films. Serieuzer en minder sensationeel van aanpak, maar helaas ook saaier en nogal statisch qua camerawerk. Degelijk gemaakt met een paar bloederige scenes, maar het script is voorspelbaar en de film kent geen verrassingen. Na het einde haalde ik mijn schouders op en was ik de film alweer half vergeten. Niet eng en niet verontrustend.

Habitación de Fermat, La (2007)

Alternatieve titel: Fermat's Room

3,5
Thrillers die zich afspelen in een afgesloten ruimte vind ik meestal wel de moeite waard en deze wiskundige spaanse mindfuck is geen uitzondering. De plot steekt bevredigend in elkaar en wordt gelukkig nergens te complex, gezien mijn onderontwikkelde gevoel voor wiskundige vraagstukken. Met weinig middelen gemaakt, maar het akteerwerk is prima en zowel inhoudelijk als visueel weet de film te boeien.

Habitación en Roma (2010)

Alternatieve titel: Room in Rome

3,0
Ik zal niet ontkennen dat de film een aantal pluspunten heeft, zoals de erg mooie Yarovenko, een knap getroffen erotisch geladen sfeer en fraai camerawerk, maar het geheel is te gekunsteld en arty-farty. Mooie momenten worden afgewisseld door pretentieus geneuzel. Het gegeven is ook te dun om de volle speelduur te kunnen boeien. Met afstand de minste film van regisseur Medem tot nu toe.

Hacksaw Ridge (2016)

4,0
Van dik hout zaagt men planken, zowel qua sentimentele aanpak van de romantische scenes als van de extreem bloederige aanpak van de oorlogsscenes. De opbouw duurt veel te lang en de film is niet overal even sterk, maar regisseur Mel Gibson weet op visueel vlak nog steeds indruk te maken. Dit moet haast wel de grofste oorlogsfilm ooit zijn, met een grote reeks maagomkerende geweldscenes die keihard aankomen. De tweede helft is dan ook duidelijk superieur, al zet Hugo Weaving als de getraumatiseerde vader van Andrew Garfield een mooie rol neer in het eerste uur van de film. Voor een subtiele aanpak ben je bij Gibson aan het verkeerde adres, maar hij weet je als kijker vakkundig mee te slepen in het verhaal.

Hae-gyeol-sa (2010)

Alternatieve titel: Troubleshooter

3,0
Routineuze aktiethriller, onnodig complex qua verhaal en matig geregisseerd. Door de rommelige montage en de oubollige soundtrack doet het allemaal wat flauw aan, ondanks een paar redelijk sterke aktiescenes. De film mist een pakkend plot en interessante personages.

Hail, Caesar! (2016)

3,5
Niet bepaald één van de betere films van de gebroeders Coen, al valt er sporadisch best wat te genieten. Veel elementen uit hun eerdere werk komen hier terug in iets andere vorm, maar de uitwerking is net wat minder energiek en gevat dan we van de broers gewend zijn. De indrukwekkende cast is veel te groot, waardoor vrijwel iedereen er nogal bekaaid afkomt. Daarnaast is het script aan de fut- en doelloze kant, extra pijnlijk omdat het onderwerp en de setting zo op en top Coen is. De dialogen zijn gelukkig overwegend wel de moeite waard, net als de rijke vormgeving, zodat de film uiteindelijk nog net de moeite waard is.

Hall Pass (2011)

3,0
Middelmatige komedie, waarin ondanks een grappig uitgangspunt uiteindelijk weinig te lachen valt. De meeste komisch bedoelde situaties zijn nogal geforceerd en de cast weet er niet echt iets bijzonders van te maken. De uiteindelijke afwikkeling van alles is ook aan de laffe en ongeloofwaardige kant. Wat zeg ik, ongeloofwaardig? Ik wil een stap verder gaan. Wanneer de afloop van de cruciale scene met Wilson en de bloedmooie australische meid zich aandient kunnen we eigenlijk niet anders dan concluderen dat het genre van de film gewijzigd moet worden. Op dat moment is het geen komedie meer maar science fiction.

Hallow, The (2015)

3,5
Geslaagd horrorfilmpje, dat vooral in de uitvoering weet te overtuigen. Het verhaaltje is niet zo heel bijzonder, al zijn er een aantal originele details en invalshoeken, maar visueel steekt de film fraai in elkaar. De cameravoering is bijzonder sfeervol, de film is knap gemonteerd en de special effects worden doeltreffend gebruikt. De onheilspellende bossen waar de plot zich afspeelt dragen natuurlijk ook hun steentje bij aan de naargeestige sfeer. Bovengemiddeld akteerwerk zorgt er tenslotte voor dat dit werkje boven het maaiveld uitsteekt.

Halloween (2018)

3,0
De betrokkenheid van John Carpenter als producent/ componist deed hoop leven, maar uiteindelijk kan deze vlakke en voorspelbaar uitgewerkte sequel (een direct vervolg op het origineel uit 1978) zich niet voldoende positief onderscheiden van de reeks eerdere inferieure vervolgfilms. Na een sterk en onheilspellend begint zakt de boel helaas snel weg in weinig geïnspireerde moordpartijen en slappe plotwendingen. De cast bakt er ook weinig van, met vooral Jamie Lee Curtis verspild in één van de hoofdrollen. Leuk geprobeerd, maar uiteindelijk niets bijzonders.

Halo 4: Forward unto Dawn (2012)

3,5
Oorspronkelijk is dit online uitgebracht als een reeks web-episodes; op blu-ray zijn deze episodes aan elkaar gemonteerd tot speelfilmlengte. Ik ken de wereld van Halo totaal niet en weet niets van de games, maar gelukkig heb je weinig informatie vooraf nodig om de film te kunnen volgen. Best goed gedaan, eigenlijk; akteerwerk, decors en special effects zijn dik in orde, ondanks het lage budget, en de aktiescenes zien er prima uit. Doet vaak wat denken aan Starship Troopers, maar dan zonder het buitensporige geweld.

Hamburger Hill (1987)

3,5
Herzien na zo'n 25 jaar. Viel me destijds een beetje tegen, waarschijnlijk omdat er eind jaren '80 een flinke reeks betere Vietnam-films is uitgebracht. Nu bevalt deze Hamburger Hill (geniale titel overigens) me een stuk beter. Identificatie met de hoofdpersonen is nog steeds problematisch en in het begin hadden er wel wat scenes weggeknipt kunnen worden, maar de film heeft de tand des tijds goed doorstaan. De akteurs zijn nu beter te plaatsen en de oorlogschaos wordt rauw en overtuigend in beeld gebracht.

Hamlet 2 (2008)

3,0
Maffe, vuilgebekte komedie met een leuke hoofdrol van Coogan. Het eerste uur werkt prima, met veel geslaagde grappen en hilarische dialogen. Helaas gaat in de climax de film finaal onderuit, wanneer het daadwerkelijke toneelstuk 'Hamlet 2' wordt opgevoerd. Hier wordt alles veel te dik aangezet en te serieus in beeld gebracht, waardoor er weinig meer te lachen valt. Ook wordt één en ander veel te voorspelbaar en conventioneel afgewikkeld, waardoor de film op twee gedachten hinkt. Jammer, want met een meer gewaagde, meer anarchistische aanpak had de film veel leuker kunnen zijn.

Hangover Part II, The (2011)

3,0
Energiek maar herhaaldelijk nogal geforceerd vervolg, dat in de meeste valkuilen van een sequel valt. Dat betekent dus meer van hetzelfde, alleen groter van aanpak, met meer aktie, flauwere grappen, ondergesneeuwde personages en een overbodige cameo van Paul Giamatti. Her en der wel wat leuke scenes en de locaties zijn goed gekozen, maar het houdt uiteindelijk niet echt over. Arme Justin Bartha heeft ditmaal werkelijk helemaal niets te doen!

Hangover Part III, The (2013)

3,0
Je kunt regisseur Todd Phillips er in ieder geval niet van beschuldigen, zoals wel het geval was bij deel twee, dat hij simpelweg een remake heeft gemaakt van zijn originele The Hangover met een andere locatie. Ditmaal gooit hij het roer rigoreus om en komt hij op de proppen met een film die juist weer te veel van het originele concept afwijkt. Niet dat de plot het enige probleem is. Er valt simpelweg te weinig te lachen en de personages slaapwandelen door de gebeurtenissen heen. Sporadisch een leuke grap, maar te vaak voelt de film geforceerd en plichtmatig aan. En ik zit al helemaal niet te wachten op een verspilde John Goodman en een nog grotere rol voor de onuitstaanbare mr. Chow. Mooie fotografie, dat wel, maar daar komen we niet voor.

Hanna (2011)

3,5
Originele maar wat wisselvallige aktiethriller, die te lijden heeft onder een nogal karig plot en een continu veranderende sfeer. Dat is sporadisch leuk, maar hier en daar ook storend. Visueel is de film zeer geslaagd, met geweldig camerawerk en een geïnspireerde montage. De soundtrack van The Chemical Brothers is ook super. Jammer dat de rol van Blanchett niet uit de verf komt en het sprookjesmotief er te dik op ligt. Had meer ingezeten. Net als in Atonement zorgt regisseur Wright wel weer voor een indrukwekkend langdurig tracking shot.

Hansel & Gretel: Witch Hunters (2013)

Alternatieve titel: Hänsel und Gretel: Hexenjäger

2,5
Flinke miskleun, die meer dan eens doet denken aan het eveneens problematische The Brothers Grimm van Terry Gilliam. Zelfs akteur Peter Stormare uit die film duikt hier op. De film heeft een tijd op de plank gelegen, maar omdat akteur Jeremy Renner momenteel vrij 'hot' is heeft de studio hem toch maar uitgebracht. Het eindprodukt oogt gehaast en geforceerd, met statisch akteerwerk en misplaatste humor. Script en production design zijn ook benedenmaats. Enige pluspunt zijn de sporadisch geslaagde bloederige special effects, maar dat is dan ook de enige aanbeveling.

Happy Death Day (2017)

3,5
Deze weinig originele maar uiteindelijk toch vrij inventieve thriller geeft een leuke horror-draai aan het Groundhog Day-uitgangspunt, met overwegend positief en spannend resultaat. Na verloopt van tijd lijkt de plot een beetje vast te lopen in herhaling, maar net wanneer je denkt dat het gedaan is met de pret komen de makers op de proppen met enkele aangename verrassingen. De hoofdrolspeelster is daarnaast net leuk genoeg om geloofwaardig te veranderen van bitch in heldin.

Happy Death Day 2U (2019)

Alternatieve titel: Happy Death Day 2

3,5
geplaatst:
Geinig vervolg, iets anders qua opzet dan het origineel maar wel inventief en onderhoudend in elkaar gezet. Qua horror en spanning moet de film wel flink inleveren. De verwijzingen naar Back To The Future Part 2 zijn treffend, aangezien men ook hier een schoolbord erbij moet halen om het paradoxale tijdverloop enigszins te kunnen verklaren. Net als die film ontspoort deze sequel regelmatig, maar door het enthousiaste spel van de cast en het continu vermakelijke script blijft de boel redelijk op de rails.

Happy End (2017)

3,5
Onmiskenbaar een Michael Haneke-film: lange takes, een karig gebruik van montage en een langzaam voortsudderend, ogenschijnlijk onsamenhangend plot vol duistere zaken die sluimeren onder de banaliteit van het dagelijks leven. Je kent het wel. Niettemin vond ik de film toch wel weer fascinerend en intrigerend, mede door de prima cast. Het camerawerk is daarnaast ook erg fraai. Qua thematiek en stootkracht absoluut niet Haneke's beste werk, maar ik kon er wel wat mee.

Happy Feet Two (2011)

Alternatieve titel: Happy Feet 2

3,0
Teleurstellend tweede deel. Vooral qua plot is het ditmaal behelpen; in het eerste half uur is er zelfs helemaal geen sprake van wat voor plot dan ook! Ook qua humor is het erg vlak en de liedjes zijn ditmaal behoorlijk tenenkrommend. De animatie is wel erg fraai gedaan en de film is niet zelden visueel behoorlijk indrukwekkend. Leukste stemmen zijn die van Brad Pitt en Matt Damon als Will & Bill The Krill, al lijken zij verdwaald te zijn in een compleet andere film.

Happythankyoumoreplease (2010)

4,0
Typische indie feelgood-film, die de valkuilen van het genre handig weet te omzeilen. De personages zijn sympathiek en niet al te clichematig uitgewerkt; de dialogen zijn verrassend sterk. Hier en daar weet de film ook emotioneel doel te treffen. De drie door elkaar lopende verhaallijnen zijn ongeveer even boeiend en op het enigzins op safe spelende einde na zit het script fris en energiek in elkaar. Leuke soundtrack ook. Een prima regiedebuut van hoofdrolspeler Radnor, in ieder geval.

Hardcore Henry (2015)

Alternatieve titel: Хардкор

3,5
Een over-de-top verfilming van een bloederige first-person-shooter, zo zou je dit hectische werkje wel kunnen omschrijven. Het verhaaltje stelt weinig tot niets voor, maar visueel wordt alles uit de kast getrokken om er iets moois van te maken. Op gegeven moment begint de boel te slepen, ondanks het hoge tempo, en de finale is aan de rommelige en langdradige kant, maar tot die tijd valt er te genieten van heel wat spektakel. De aktiescenes, feitelijk de beste die ik sinds de Raid-films heb gezien, zitten erg knap in elkaar en worden bijzonder inventief in beeld gebracht. De gimmick van de film heeft zo zijn beperkingen, maar de russissche regisseur Ilya Naishuller geeft hier toch wel een indrukwekkend visitekaartje af.

Hardware (1990)

Alternatieve titel: M.A.R.K. 13

4,0
Blijft een fijne, inventieve low budget film. Het verhaal stelt niet veel voor en het tempo ligt laag, maar visueel is de film behoorlijk indrukwekkend en de onheilspellende soundtrack geeft alles precies de juiste sfeer mee. McDermott is helaas matig in de hoofdrol, maar Travis is prima. Lekker bloederige speciale effecten en een fraaie naargeestige production design. Ik heb de film herkeken op blu-ray, maar dit voegt qua beeldkwaliteit weinig toe aan de dvd-versie. Veel beeldruis en scheurtjes- dat had beter gekund.

Harold and Maude (1971)

4,0
Bijzondere, vaak zeer grappige film met subtiel aangrijpende emotionele momenten. De personages zijn leuk uitgewerkt en het script zit vol verrassende elementen. Visueel ziet de film er nog steeds fraai uit, vooral door het sfeervolle camerawerk. De score zit iets te vol met liedjes van Cat Stevens, maar echt storend is dit gelukkig niet. Komt wellicht iets te traag op gang, maar de film wint aan kracht naarmate hij vordert. Prachtig einde ook.

Harry Brown (2009)

4,0
Rauwe, bloederige wraakfilm, ondanks het onderwerp toch vrij subtiel uitgewerkt. Tegen het einde ontspoort één en ander een beetje en is niet alles even geloofwaardig meer, maar tot die tijd behoudt de film een gevoel van realisme en geloofwaardigheid. Caine is magistraal in de hoofdrol; zijn ingetogen, door verdriet overmande vertolking is het hart van de film. Zeer overtuigend in beeld gebracht, met beheerst, sober camerawerk en een indrukwekkende, dreigende soundtrack rijk aan detail. Van regisseur Barber gaan we in de toekomst nog wel meer horen, denk ik zo.

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)

Alternatieve titel: The Deathly Hallows

4,0
Uitstekende Potter-film, waarbij wijselijk het boek in twee delen is geknipt. Visueel voelt de film als een behoorlijke bevrijding, na het Hogwarts-keurslijf van de eerdere delen. Regisseur Yates maakt gretig gebruik van allerlei spectaculaire locaties, iets wat dit deel een meer dynamische en lossere stijl geeft. Qua verhaal komt de film wat moeizaam op gang, met een complex begin waarin de namen je om de oren vliegen. Gaandeweg wordt alles overzichtelijker en ook spannender, met een aantal intense aktiescenes en veel, zeker voor kinderen, enge momenten. De akteurs zijn inmiddels letterlijk en figuurlijk gegroeid in hun rollen en zetten de personages op geloofwaardige wijze neer. De aanwezige humor, en dat is niet echt veel, komt voort uit de dynamiek van hun verstandhouding. Qua special effects is het allemaal weer mooi verzorgd, met als hoogtepunt een prachtige animatie-sequentie waarin de titel van de film wordt verklaard.

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)

Alternatieve titel: Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2

4,0
Waardig laatste deel, al behoort de film niet tot mijn favorieten uit de reeks. Bepaalde subplots en personages komen er door vrij korte speelduur nogal bekaaid vanaf en de film is niet veel meer dan een reeks climaxen. Visueel wordt er gelukkig flink uitgepakt, met veel grootschalige spektakelscenes en zeer fraaie special effects.

Harvest, The (2013)

Alternatieve titel: Can't Come Out to Play

3,5
Regisseur John McNaughton heeft de belofte van zijn fenomenale debuut, Henry: Portrait Of A Serial Killer (inmiddels al weer dertig jaar oud!) nooit helemaal waar weten te maken, maar toch levert hij af en toe wel een aardige film af, zoals deze. Het is een rustig opgebouwde en subtiel uitgewerkte thriller, met hier en daar wat verrassende ontwikkelingen. Voornaamste pluspunt is het sterke spel van de cast. Samantha Morton (wat is die dik geworden zeg!) is angstaanjagend maar constant menselijk in de hoofdrol en Michael Shannon is aandoenlijk als haar wat sullige man. De twee kinderen, waar de plot om draait, zijn ook prima. Visueel nogal doorsnee en echt spannend wordt het nergens, maar al met al niet verkeerd.

Hateful Eight, The (2015)

Alternatieve titel: The Hateful 8

4,0
Onmiskenbaar een Tarantino-film, dus veel te lang en vol met de gebruikelijke overbodige uitspattingen qua dialogen en geweld, maar wel iets meer ingetogen dan zijn laatste paar films. Er wordt meer moeite gedaan om personages en spanning rustig op te bouwen, iets dat de film zeker ten goede komt. Voornaamste pluspunt is dat de film erg onderhoudend en vermakelijk is, vooral te danken aan het voortreffelijke spel van zowel Kurt Russell als Samuel L. Jackson. Beide heren krijgen ook de beste teksten toebedeeld. Verder wordt de film bevolt door heel wat Tarantino-oudgedienden, zoals Tim Roth, Michael Madsen en Zoë Bell. Een feest der herkenning dus. Het heeft wel iets weg van de paranoia (en de eenzijdige locatie) van Reservoir Dogs, maar volgens Tarantino zelf is de film meer een eerbetoon aan The Thing van John Carpenter.