menu

Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Macbeth (2015)

3,0
Wie zit er te wachten op weer een versie van het welbekende werk van Shakespeare, zou je zeggen. Ik in ieder geval niet, maar door het betrokken talent toch maar gekeken. Het debuut van regisseur Justin Kurzel, Snowtown, vond ik erg sterk en ook hier levert hij goed werk af, maar hij kan niet voorkomen dat de film sporadisch toch wel behoorlijk saai is. De uitstekende cast weet wel raad met de dialogen en dankzij de geweldige fotografie van Adam Arkapaw ziet de film er schitterend uit, maar na afloop kan ik toch niet zeggen dat ik erg onder de indruk ben. Daar is het verhaal gewoonweg te abstract en uitgekauwd voor.

Machete (2010)

3,5
Typisch zo'n film waarvan het idee vooraf zo cool is dat het uiteindelijke resultaat wel tegen moet vallen. En dat is helaas ook zo. Trejo is natuurlijk perfect gecast als de zwijgzame titelheld (al is hij inmiddels wel wat oud voor de rol) en de geïnspireerde casting maakt veel goed (introducing Don Johnson!), maar na een geweldig fout en over de top begin loopt de film al snel vast in een flauw verhaaltje en veel onnodig uitleggerige dialogen. De aktieclimax stelt ook teleur. Deze is eerder kinderachtig dan extreem. Hier en daar zijn er gelukkig wel sterke momenten en het geheel is onderhoudend genoeg, maar de film kan de belofte van de belachelijk leuke trailer niet helemaal waarmaken.

Machete Kills (2013)

2,5
Waar is Robert Rodriguez in godsnaam mee bezig de afgelopen tijd? De meest recente Spy Kids-film was behoorlijk beroerd; nu gooit hij er nog een schepje bovenop met deze inferieure sequel van het reeds niet al te beste Machete. Een overdaad aan zeer slechte cgi-effecten doet dit al heel snel de das om, al ligt de schuld ook bij het belabberde script en de ultraflauwe humor. Ik hoop dat het open einde een grap is, en dat we niet vergast worden op het weinig veelbelovend ogende Machete Kills In Space. Daar zit ik na het zien van dit prul bepaald niet op te wachten.

Machete Maidens Unleashed! (2010)

3,5
Leuke, razendsnel gemonteerde documentaire over de opkomst en ondergang van de amerikaanse exploitatie-cinema in de Filipijnen. Duidelijk gemodelleerd naar Hartley's vorige docu, Not Quite Hollywood, maar dit keer iets minder boeiend en diepgaand. Het onderwerp is gewoonweg iets beperkter. Gelukkig wel weer erg grappig en de gebruikte fragmenten zijn werkelijk geniaal.

Machine Gun Preacher (2011)

4,0
Geen perfecte film en zeker niet vrij van sporadisch overdreven sentiment en moralisme, maar het verhaal is onweerstaanbaar en zo meeslepend in beeld gebracht dat dit weinig afbreuk doet aan het geheel. Butler is ideaal in de charismatische hoofdrol. Regisseur Forster deinst er niet voor terug ook de meer gruwelijke elementen van het verhaal krachtig in beeld te brengen en zorgt er continu voor dat de film in balans blijft. De evangelische boodschap stoorde mij (een 'ongelovige') absoluut niet. Dat is nu eenmaal onlosmakelijk verbonden met het onderwerp van de film.

Mad Max: Fury Road (2015)

4,0
Wat een feest. Dertig jaar na de laatste Mad Max-film levert regisseur George Miller een spektakel af dat zich qua aktie en pure adrenalinestoot kan meten met het beste deel van de originele trilogie, The Road Warrior. De film ziet er werkelijk oogverblindend mooi uit, met tot in de puntjes verzorgd production design en zeer spectaculair stuntwerk. Qua plot en personages stelt ook dit deel niet veel voor, maar de opwindende aktiescenes en het sfeervolle camerawerk maken heel veel goed. Zwakke punt is vreemd genoeg de rol van Tom Hardy, te ingetogen en te weinig intens. Als Max is hij hier verworden tot een soort bijrolspeler in zijn eigen film. De andere personages, vooral Charlize Theron en Nicholas Hoult, zijn een stuk interessanter. Maar goed, de film dendert lekker bombastisch door en alles wordt zo heerlijk vet in beeld gebracht dat je de minpuntjes op de koop toeneemt.

Madagascar 3: Europe's Most Wanted (2012)

Alternatieve titel: Madagascar 3: Op Avontuur in Europa

3,5
Het op veilig spelende tweede deel smaakte eigenlijk niet naar meer, maar ik moet zeggen dat dit een aangename verrassing is. De verandering van locatie is leuk gevonden en het verhaaltje zit zeer onderhoudend in elkaar, met veel aktie en humor. De animatie is daarnaast erg kleurrijk en spectaculair. Eén en ander gaat wel heel erg snel en bepaalde hoofdpersonen komen er qua screentime en ontwikkeling een beetje bekaaid af, met (te) veel aandacht voor allerlei nieuwe personages, maar de positieve punten overheersen gelukkig.

Made in America (2008)

Alternatieve titel: Crips and Bloods: Made in America

3,5
Niet zo goed als de vorige twee docu's van regisseur Peralta, Dogtown & Z-Boys en Riding Giants, maar wel de moeite waard. Het verzamelde archiefmateriaal is wederom indrukwekkend gemonteerd, ondersteund door een subtiele voice-over van Forest Whitaker en een sterke (en zeer toepasselijke) hiphop soundtrack. De gedeeltes die zich richten op het verleden zijn sterker dan die betreffende het heden, voornamelijk omdat dat beeldmateriaal meer indruk maakt en de interviews interessanter zijn. Ex-professioneel skateboarder Peralta treedt hier als regisseur uit zijn comfortzone, iets dat natuurlijk toe te juichen valt, maar hij slaagt er niet helemaal in om de documentaire de volle lengte te laten boeien.

Madeo (2009)

Alternatieve titel: Mother

4,0
Begint wat traag, maar eenmaal op stoom is dit een fascinerende karakterstudie met thriller-elementen. Prachtig gespeeld door de actrice die de moeder vertolkt; subliem in beeld gebracht ook. Het aanvankelijk wat standaard ogende script zit subtiel maar tegelijkertijd vernuftig in elkaar en heeft heel wat verrassingen in petto. Weer een prima film van regisseur Bong.

Maelström (2000)

Alternatieve titel: Maelstrom

3,5
Degelijke tweede film van regisseur Denis Villeneuve, die qua plot fraai in elkaar steekt. Wordt een beetje ontsierd door de maffe raamvertelling, waarbij een bloederige vissekop de kijker toespreekt, maar gelukkig is de rest van de film boeiend genoeg om dit door de vingers te zien. De mooie Marie-Josée Croze is uitstekend in de hoofdrol.

Maggie (2015)

3,0
Dappere poging van meneer Schwarzenegger om een rol neer te zetten met iets meer inhoud, maar helaas wordt hij niet bepaald geholpen door de film om hem heen. Dit vader- en dochter zombiedrama beschikt over de juiste sfeer en een handjevol geslaagde momenten, maar het tempo ligt veel te laag en er gebeurt vrijwel niets. Schwarzenegger wordt mooi oud en gaat er steeds doorleefder uitzien, maar uiteindelijk valt hij hier toch weer door de mand. Dat accent en zijn houterige manier van spelen schieten gewoonweg tekort. Maar goed, zoals gezegd, dappere poging.

Magic in the Moonlight (2014)

3,5
Aangenaam klein filmpje van Woody Allen, leuk zolang het duurt maar qua plot aan de erg dunne kant. Colin Firth is gelukkig erg grappig in de cynische hoofdrol en de film kabbelt op prettige wijze voort, zodat je niet echt doorhebt dat alles wel wat weinig om het lijf heeft. Absoluut een iets mindere Allen-film, maar net plezierig genoeg.

Magic Mike (2012)

3,5
Aangenaam en energiek niemendalletje, vlot in elkaar gezet. De film volgt wel heel erg het stramien van het superieure Boogie Nights, maar kan daar helaas lang niet aan tippen. Channing Tatum en Matthew McConaughey zijn prima, maar de rol van Alex Pettyfer als de jonge hond die het wel eventjes gaat maken is nogal onduidelijk uitgewerkt. Jammer ook van het laatste half uur, wanneer de film vastloopt in de onvermijdelijke cliché's. Tot die tijd best een leuke film.

Magnificent Seven, The (2016)

3,5
Nogal overbodige maar zeer vermakelijke remake, met heel veel prima aktiescenes. De cast is ook dik in orde, al missen de meeste personages wel de benodigde karakterisatie om er iets gedenkwaardigs van te maken. De plot kun je uiteraard uittekenen van a tot z, ook al heb je het origineel niet gezien, maar de film is dermate vlot en spectaculair in elkaar gezet dat de voorspelbaarheid niet echt afbreuk doet aan de pret.

Mai Wei (2011)

Alternatieve titel: My Way

4,0
Tamelijk absurd qua plot, al blijkt dit verhaal gedeeltelijk waargebeurd te zijn, maar bijzonder meeslepend in beeld gebracht. De grootse aktiescenes zijn minstens zo imposant als in Je-Gyu Kang's vorige film, Brotherhood. Het dik aangezette sentiment van die film is ook hier prominent aanwezig, maar de film is visueel zo bombastisch en overweldigend dat je als kijker niet anders kunt dan erin meegaan. Heerlijk zuid-koreaans entertainment, in ieder geval. Daar kan met in Hollywood nog een puntje aan zuigen.

Maidentrip (2013)

3,5
Destijds een flinke heisa in de media; nu kunnen we eindelijk zien wat er van de destijds 14-jarige Laura Dekker is geworden toen ze vertrok met haar zeilboot voor een tweejarige reis om de wereld. Gelukkig nam ze een videocamera mee om de hele reis te documenteren. Een dergelijke reis is natuurlijk al een beproeving voor een doorgwinterde zeiler; laat staan voor een relatief onervaren meisje dat middenin de pubertijd zit. Respect derhalve. Dekker slaat zich dapper door de ontberingen heen en geniet zichtbaar van het avontuur. Leuk ook om haar tijdens de opnamen feitelijk volwassen te zien worden. De hele onderneming spreekt natuurlijk sowieso tot de verbeelding, maar regisseur Jillian Schlesinger heeft er daarnaast een onderhoudende documentaire van weten te maken, met ook wat aandacht voor de voorafgaande rechtzaak en de achterliggende familierelaties.

Maleficent (2014)

3,5
Leuk sprookje, een variatie op Doornroosje, ditmaal gezien vanuit het perspectief van de boze heks. Qua verhaal gelukkig niet al te zoet en voorzien van wat frisse nieuwe invalshoeken; vooral opvallend is de dramatische verhaallijn van de koning (Sharlto Copley), overigens zonder happy end. Visueel sporadisch indrukwekkend, al veert de film constant heen en weer tussen kleurrijke kitsch en duistere gothische taferelen. De special effects zijn eersteklas. Al met al net niet helemaal geslaagd, daar is het geheel net niet origineel en sterk genoeg voor, maar aangenaam genoeg.

Mama (2013)

3,5
Acceptabele horrorfilm, geproduceerd door Guillermo Del Toro. Qua verhaal vrij clichematig, maar visueel behoorlijk indrukwekkend. Fraai sober kleurgebruik, stijlvol camerawerk en een doeltreffend gebruik van visuele effecten. Vooral in het eerste uur zitten een aantal schrikmomenten die de haren te berge doen rijzen. Jammergenoeg wordt de plot steeds meer voorspelbaar naarmate de film vordert en de climax stelt hopeloos teleur. Zoals zo vaak in dit soort films wordt alles gaandeweg minder eng naarmate we meer te zien krijgen van de entiteit die de hoofdpersonen bedreigt. Less is wederom more.

Man from Earth, The (2007)

Alternatieve titel: Jerome Bixby's The Man from Earth

3,5
Interessant low budget SF-werkje, dat ook heel goed zou werken als toneelstuk. Zet een aantal intellectuelen in een huiskamer en laat hen eindeloos filosoferen. Het pakt vreemd genoeg verrassend fascinerend en onderhoudend uit, mede geholpen door een degelijke groep akteurs en een intelligent script. Visueel oogt de film echter behoorlijk gedateerd. Nu al.

Man from U.N.C.L.E., The (2015)

3,5
Stijlvol geregisseerde, speelse spionagefilm, die na een wat flauw eerste uur gelukkig steeds beter wordt. Het is even wennen aan de overdreven onderkoelde humor en de abstracte personages, maar de film zit uiteindelijk best vermakelijk in elkaar. De regie van Guy Ritchie is soms iets te bedacht en het geheel blijft iets gekunstelds houden, wat vooral blijkt uit de complexe montage en de curieuze aanpak van sommige aktiescenes, wat dan op zich wel weer grappig en inventief is. Voornaamste pluspunt is de oogverblindende production design: alles ziet er werkelijk geweldig retro uit.

Man of Steel (2013)

4,0
Spectaculaire, overwegend geslaagde reboot. In de 3D blu-ray versie ziet de film er ook nog eens erg goed uit. Vooral de eerste helft is indrukwekkend; daarna verloopt de film meer rechttoe rechtaan en wordt er teveel aandacht besteedt aan een reeks eindeloze, zwaar digitaal aangezette knokpartijen. Deze slaan op gegeven moment wel een beetje dood (no pun intended). Maar goed, voor die tijd heeft de film zich dan gelukkig al bewezen. De special effects zijn niet overal even geslaagd, maar bij vlagen (zoals in het lange intro) wel behoorlijk imposant. Henry Cavill is redelijk in de titelrol; Michael Shannon is een geweldige bad guy.

Man of Tai Chi (2013)

3,0
Middelmatig regiedebuut van Keanu Reeves, die voor de gevechtsscenes zijn oude Matrix-leermeester Yuen Woo-Ping inhuurde. Deze gevechtsscenes zijn dik in orde, maar na een spannend en energiek begin zakt de film al snel in. Vooral richting einde wordt alles steeds slechter, met als dieptepunt het vervelende duel tussen hoofdrolspeler Tiger Hu Chen (die als stuntman tevens bij de Matrix-films was betrokken) en Reeves zelf. Reeves is gewoonweg te houterig qua vechtstijl om te kunnen overtuigen. En laten we maar zwijgen over zijn akteerwerk... zo houterig heb ik Reeves sinds Bram Stoker's Dracula niet meer gezien. Nee, regisseur Reeves brengt het er zo slecht nog niet af; de film zit technisch redelijk goed in elkaar, maar hij had zichzelf absoluut niet de rol van bad guy moeten geven. In een klein rolletje duikt overigens ook Iko Uwais uit The Raid nog op.

Man on a Ledge (2012)

3,5
Vlotte aktiethriller met een best oké plot en degelijke akteurs. Tegen het einde wordt één en ander iets te makkelijk afgerond en heerst er een beetje een anticlimactisch gevoel, maar tot die tijd is de film best spannend en vermakelijk.

Man on Wire (2008)

4,0
Mooie documentaire, fraai in elkaar gezet en zeer onderhoudend. De eccentrieke Petit is een geweldig verteller en zijn levensverhaal wordt prachtig in beeld gebracht, ondersteund door geweldige archiefbeelden. De mensen uit het team om hem heen bieden goed tegenwicht en hun herinneringen zorgen voor waardevolle en soms aangrijpende momenten. De film is extra krachtig door de aandacht die natuurlijk uitgaat naar de World Trade Center, wiens opbouw we ook zien in de archiefbeelden. Een terechte Academy Award-winnaar.

Man Som Heter Ove, En (2015)

Alternatieve titel: Een Man Die Ove Heet

4,0
geplaatst:
Je moet je een beetje kunnen overgeven aan de licht surrealistische en tegelijkertijd sentimentele toon van de film, maar dan valt er heel wat te beleven. De personages zijn innemend, visueel steekt de film fraai in elkaar en de plot loopt als de spreekwoordelijke trein. Hier en daar weet de film ook oprecht te ontroeren. Wellicht is alles iets te manipulatief en bedachtzaam uitgevoerd, maar uiteindelijk moest ik me toch gewonnen geven. Dit is gewoon goed gedaan; een mooi menselijk verhaal, gebracht met veel humor.

Man with the Iron Fists, The (2012)

3,0
Een beetje malle bedoening, deze kruising tussen martial arts-spektakel en western. Nogal dik aangezet, qua alles eigenlijk: overdreven personages, overdreven geweld, overdreven humor enzovoort. De extreem bloederige gevechtsscenes zijn vermakelijk en cool in beeld gebracht, maar afgezien daarvan valt er weinig positiefs te melden. RZA is belabberd in de titelrol; als regisseur brengt hij het er iets beter vanaf.

Manchester by the Sea (2016)

4,0
Triomfantelijke terugkeer van regisseur Kenneth Lonergan, wiens vorige film, het zeer wisselvallige Margaret, terecht in de vergetelheid is geraakt. Hier kiest hij wijselijk voor een verhaal dat parallellen heeft met zijn debuutfilm, het geweldige You Can Count On Me. Casey Affleck is uitstekend in de moeilijke hoofdrol, maar eigenlijk is de hele cast subliem. Iets aan de te lange kant, dat wel, maar de film is prachtig in balans en weet beladen onderwerpen eerlijk en met veel humor te brengen.

Mandy (2018)

3,0
Bizarre shit, deze film, maar dermate maf en extreem dat je wel blijft kijken. Het sfeervolle maar vrij saaie eerste uur is even doorbijten, maar dan gaan zowel de film als Nicolas Cage helemaal los. Wat dan volgt is amper met een pen te beschrijven, maar vermakelijk is het wel. Als je van extreem geweld en surrealistische toestanden houdt, tenminste.

Manglehorn (2014)

3,0
Al Pacino is hier heel goed, maar de film zelf is rommelig, saai en aan de vage kant. Bepaalde surrealistische scenes komen volledig uit de lucht vallen en slaan de plank behoorlijk mis. Het beste aspect van de film betreft de langzaam ontluikende relatie tussen Al Pacino en Holly Hunter, inclusief hun tergende eerste afspraakje, dat een treffend gevoel van plaatsvervangende schaamte opwekt. Dergelijke momenten worden uitstekend uitgewerkt, net als de relatie tussen Pacino en zijn yuppie zoon (Chris Messina), maar daar tegenover staan legio minder geslaagde en vaak vreemde scenes, resulterend in een nogal halfbakken geheel.

Maniac (2012)

3,0
Interessante maar uiteindelijk nogal overbodige remake van het nihilistische origineel uit 1980. De beslissing om Elijah Wood te nemen voor de hoofdrol is gewaagd, maar dit pakt niet altijd even overtuigend uit. Zijn stem is te vrijblijvend en er gaat te weinig dreiging van hem uit. Wel aardig gevonden is het camera-perspectief, waarbij we Wood's personage grotendeels slechts in beeld zien wanneer hij in spiegels kijkt. Echt consistent wordt dit echter niet gedaan. Uiteindelijk is de film technisch superieur, maar nergens wordt de ranzige en vooral nare sfeer van het origineel zelfs maar benaderd, de smerige bloederige special effects ten spijt.