Meningen

Surrealistisch, onheilspellend drama dat constant heen en weer springt tussen genres, waarbij de thematiek overigens knap in balans blijft. Bijzonder kunstig in elkaar gezet en goed gespeeld, al kan dit niet voorkomen dat de film te lang en niet overal even boeiend is. Maar gedurfd is het in ieder geval wel. Regisseur Aronofsky blijft interessant en origineel werk afleveren.

Regisseur Bousman weet van deze remake onverhoopt toch wel iets bijzonders te maken. Eén en ander gaat te lang door en de climax biedt niet helemaal de gehoopte payoff, maar de eerste anderhalf uur is goed te doen. Het script valt direct met de deur in huis (letterlijk en figuurlijk) en de film is eigenlijk direct vanaf de openingsscene spannend en intens. De bloederige toestanden gaan soms wel wat ver, we hebben het hier tenslotte over de regisseur van drie Saw-sequels, maar de film gaat gelukkig nergens echt over de top. De Mornay zet een gedenkwaardige psychopaat neer en de rest van de cast is degelijk genoeg. Jammer dat de spanningsboog niet tot het einde behouden blijft. En die laatste scenes zijn wel erg flauw...

De onheilspellende en best brute openingsscene doet veel goeds vermoeden, maar helaas loopt de film snel vast in dramatische en vooral weinig interessante toestanden. Dat had toch wel beter gekund, zou je zeggen. En korter. Afgezien van een aardige twist tegen het einde valt er verder niet veel te beleven met deze apocalyptische SF-thriller die in de verte wel wat doet denken aan The Terminator. Qua thematiek dan.

Deze tweede film van Edward Norton als regisseur is een ondermaatse, Chinatown-achtige misdaadfilm, volgestouwd met de gebruikelijke genre-cliché's. Daarnaast is de film te lang, te kunstmatig en te oppervlakkig uitgewerkt om de lange speelduur te kunnen rechtvaardigen. Een privédetective die lijdt aan het syndroom van Gilles de la Tourette is leuk gevonden, maar Norton overtuigt niet voldoende in de hoofdrol en het script kent gewoonweg te weinig spanning en intriges. De degelijke supporting cast (vooral Alec Baldwin is hier erg goed) doet zijn best, maar het blijft allemaal een beetje steken in goede bedoelingen.

Prachtig geschoten documentaire over de rol die hoge bergtoppen spelen in ons leven. Adembenemende shots, ondersteund door mooie, soms iets te opdringerige muziek en bijzonder fraai ingesproken door Willem Dafoe.

Fraai in beeld gebracht overlevingsdrama, met sympathieke rollen van Idris Elba en Kate Winslet. Al te dramatisch wordt het overigens niet; de nadruk ligt duidelijk op de romantische aspecten van het gebeuren. Maar goed, de mooie plaatjes helpen flink en gaandeweg wordt één en ander best meeslepend.

Aangrijpende documentaire over Lhakpa Sherpa, de eerste nepalese vrouw die de top van de Mount Everest bereikte en ook weer succesvol afdaalde. Haar verhaal zit boordevol onverwerkt trauma, iets waar regisseuse Lucy Walker (bekend van het uitstekende The Crash Reel) veel aandacht aan besteed, waardoor de documentaire uiteindelijk minder gaat over het bergbeklimmen dan over het langzame proces de vele traumatische gebeurtenissen in het leven van Lhakpa een plaats te kunnen geven.

Een overdaad aan slap gelul in dit toneelmatige komische drama over een groepje bevriende miljardairs die samenkomen voor een luxe weekend in de besneeuwde bergen. Terwijl internationale markten instorten en geweld in het buitenland uitbreekt, komen de onderlinge vriendschappen onder druk te staan. De voortdurende stroom aan hippe dialogen, de beperkte setting en de onsympathieke personages zorgen al snel voor een nogal vermoeiende kijkervaring, al moest ik soms wel lachen om de maffe situaties die gaandeweg ontstaan.

Een meer duistere, grimmige vertelling van The Jungle Book, prima geregisseerd door Andy Serkis. Het jochie in de hoofdrol doet het goed en de stemmencast om hem heen is eersteklas. Er wordt soms iets te veel geleund op opzichtige CGI-effecten en- omgevingen, een euvel waar meer hedendaagse films last van hebben, maar overwegend ziet de film er fraai uit. De meer volwassen aanpak van het materiaal werkt daarnaast verrassend goed.

Aardige maar nogal dunne thriller, geschreven door Anders Thomas Jensen (Adam's Apples). Het idee is intrigerend en de cast acceptabel, maar op gegeven moment weet je het wel en wordt één en ander een beetje voorspelbaar. Gelukkig is er voldoende sfeer en fraai camerawerk om dit enigszins te compenseren.

Aangename verfilming van een kort verhaal van Stephen King, die vooral profiteert van een mooie rol van Donald Sutherland. De gebeuertenissen ontvouwen zich rustig en de film kabbelt prettig voort, al raakt de plot enigszins stuurloos naar het einde toe. Dan begint ook op te vallen dat het verhaal feitelijk heel klein is; wellicht iets te klein. Niettemin sfeervol en meeslepend, mooi in beeld gebracht en goed gespeeld.

Doorsnee rise-and-fall van een drugssmokkelaar, wel wat te vergelijken met Blow. Visueel best apart, met een sporadisch nogal vreemd gebruik van achtergrondprojectie, maar inhoudelijk wil het niet echt boeien. Ifans is prima in de hoofdrol, maar zijn personage is gewoonweg te maf om je mee te kunnen identificeren. Verder zijn dialogen en uitwerking van bijrollen onder de maat. Onderhoudend en in ieder geval levendig, maar uiteindelijk weet de film wat mij betreft geen indruk te maken.

Ambitieuze, complexe film die bijna bezwijkt onder een stortvloed aan ideëen. Gelukkig helpt de superieure vormgeving (camerawerk en montage zijn subliem) het af en toe nogal pretentieuze geheel drijvende te houden. Het verhaal is intrigerend en knap uitgewerkt, maar helaas blijven de personages zeer schematisch en zijn sommige plotlijntjes niet helemaal bevredigend uitgewerkt. Maar goed, visueel in ieder geval zeer indrukwekkend.

Compleet voorspelbare feelgood-film met Carrey perfect gecast in de hoofdrol. De hele film is uit te tekenen van A tot Z, maar vooruit, soms moest ik best wel lachen en hier en daar is de film best charmant. Alleen jammer altijd weer van die overdosis aan sentiment.

Begint prima, met fraaie sfeertekening en mooi naturel akteerwerk van de twee jonge hoofdrolspelers, maar uiteindelijk zit de plot te zoetsappig en gekunsteld in elkaar. Jammer, want de film heeft veel sterke scenes en ook ditmaal is Matthew McConaughey op dreef. Hij kiest zijn rollen de laatste jaren slim uit. De film is helaas veel te lang en ontspoort flink tegen het einde, waardoor de mooie opbouw enigzins teniet wordt gedaan. Leuk bijrolletje overigens van Michael Shannon, de hoofdrolspeler van de eerste twee films van regisseur Jeff Nichols.

Onevenwichtige maar zeer vermakelijke aktiefilm over een simpele ziel (Kim Woo-Bin) die toevallig betrokken raakt bij een misdrijf en daarna geknipt blijkt om recidivisten in toom te houden. Het blijkt voornamelijk om zedendelicten van de ergste soort te gaan, iets dat je niet snel als onderwerp in bijvoorbeeld een amerikaanse film zou zien. Niet alle aspecten van de film komen even goed uit de verf, maar het hart zit op de juiste plaats en Woo-Bin is perfect gecast. Na een geweldige aktiescene op ongeveer tweederde heeft de film duidelijk moeite dit niveau vast te houden en de uiteindelijke climax valt dan ook helaas wel wat tegen.

Onderhoudende maar enigszins anonieme documentaire over het leven en de carrière van Muhammad Ali, gezien vanuit het standpunt van een aantal bekende en minder bekende betrokkenen. De archiefbeelden zijn zeker de moeite waard, alsmede de meeste interviewfragmenten, maar veel meer dan de gebruikelijke aaneenschakeling van pratende hoofden wordt het niet.

Lekker deprimerend (want belgisch), troosteloos drama over een met zijn verboden gevoelens worstelende jonge pedofiel, net vrijgelaten uit de gevangenis wegens gebrek aan bewijs, die op de proef wordt gesteld als er een jong meisje naast hem komt wonen. Tijmen Govaerts is opmerkelijk goed in de lastige hoofdrol en de film ontvouwt zich op subtiele, zij het wat voorspelbare wijze. De sober in beeld gebrachte, haast surrealistisch lege leefomgeving draagt bij aan de onbehaaglijke sfeer.

Ik ken het geanimeerde origineel niet dus heb geen vergelijkingsmateriaal, maar deze live action versie van het verhaal heeft zo zijn zwakke punten. Zo zorgt de engelse taal bij veel van de acteurs voor de nodige problemen en wordt er sowieso overwegend houterig gespeeld door vrijwel de hele cast. Genoeg spektakel verder en alles wordt groots en kleurrijk in beeld gebracht, maar de plot wil maar niet meeslepend worden en spannend is de film al helemaal niet. Het blijft uiteindelijk een beetje steken in goede bedoelingen. Typisch Disney dus.

Met weinig middelen gemaakte maar toch vrij effectieve horrorfilm die een originele draai geeft aan het zombiegenre: ratmensen! In de praktijk pakt het gelukkig eerder creepy dan lachwekkend uit, vooral door de realistische setting, de onheilspellende soundtrack en het rauwe handheld camerawerk. Iets te druk gemonteerd en af en toe een beetje amateuristisch, maar het akteerwerk kan ermee door en de aktiescenes zijn grimmig en intens. De film wordt naar het einde toe ook steeds beter. Weinig plot en sporadisch wat aan de saaie kant, maar niet verkeerd.

Clint is oud, heel oud, maar kan het nog steeds, zowel voor als achter de camera. Dit is een bijzonder aangename film, voorspelbaar uitgewerkt en soms een beetje oubollig, maar vol rake momenten. Komisch, ontroerend en hier en daar best spannend.

Vermakelijke mix van historisch drama en bovennatuurlijk spektakel, met leuke personages, een degelijk plot en een prima monster. Genoeg aktie en bloederige toestanden, fraai in beeld gebracht en continu onderhoudend. Afwisselend flauw, spannend en luguber, maar deze zuid-koreaanse mengeling van genres werkt uiteindelijk behoorlijk goed.

Herzien na ruim tien jaar. Dit blijft een geweldige David Lynch 'headscratcher'. Net wanneer je denkt het verhaal te doorgronden wordt het tapijt onder je voeten weggetrokken en openbaart zich de typische Lynch-mindfuck. Het zit allemaal fraai in elkaar en er zijn vele memorabele momenten. Het subtiele creepy sfeertje is ook knap getroffen, kracht bijgezet door de dreigende score van vaste componist Angelo Badalamenti. Gelukkig is het niet noodzakelijk om alles te begrijpen om er toch van te kunnen genieten.

Tom Cruise en Russell Crowe zijn de voornaamste zwakke punten van deze lauwe avonturenfilm met hier en daar wat horror-elementen. Cruise neemt een loopje met het materiaal en schmiert er lustig op los; wat Crowe aan het doen is weet ik eigenlijk nog steeds niet. Gelukkig zit het tempo er goed in en steekt de film visueel aardig in elkaar, met eersteklas aktiescenes en prima special effects. Maar een topper is dit zeer zeker niet.

Inmiddels duidelijk toe aan een widescreen blu ray HD upgrade, de film bestaat tenslotte alweer 20 jaar, maar ook in deze enigzins onscherpe 4:3 dvd versie blijft dit een dijk van een kerstfilm. De muppets passen perfect binnen de wereld van Charles Dickens en Michael Caine is perfect gecast als Scrooge. Visueel leuk in elkaar gezet en zelfs de liedjes zijn het aanhoren waard. Onverwoestbare klassieker die makkelijk ieder jaar een keer uit de kast gehaald kan worden. Maar volgende keer dus liever in een opgepoetste versie!

Goedbedoelde maar uiteindelijk wat middelmatige comeback-film voor de Muppets. Grappen, personages, liedjes en plot zijn allemaal aan de vlakke kant. Jammer, want de film begint wel leuk en energiek. Al snel verzandt de boel echter in sentimenteel geneuzel. Hier en daar wel wat leuke momenten, maar te weinig om de boel vlot te trekken.

De titel spreekt boekdelen. Een feest der herkenning, deze onderhoudende documentaire waarin veel van mijn metal-helden aan het woord komen met mooie verhalen uit de oude doos, afgewisseld door fraaie archiefbeelden. Helemaal leuk wordt het wanneer zelfs de redactie van onze eigen Aardschok aan het woord komt. De focus ligt iets te veel op Metallica, wat natuurlijk logisch is gezien het belang en de impact van die band, maar daardoor komen sommige andere bands er een beetje bekaaid af. Maar goed, dat is dan ook wel het enige minpuntje, want verder is dit gewoonweg genieten.

Als je de versie uit 1974 kent is dit grotendeels overbodig, maar de film is in ieder geval wel stijlvol geconstrueerd en best onderhoudend. De sterrencast heeft bijzonder weinig te doen; feitelijk is Kenneth Branagh als Hercule Poirot het enige personage dat een beetje knap wordt uitgewerkt. Gezegd moet worden dat hij de rol genuanceerd en onderkoeld grappig neerzet. Best leuk, al met al, maar haalt het niet bij de eerdere versie.

Iedereen moet ergens beginnen, zo ook regisseur Jeremy Saulnier. Zonder dit debuut hadden we zijn prima films Blue Ruin, Green Room en Hold The Dark niet gehad, dus laten we dit broddelwerkje maar door de vingers zien. Amateuristisch gedoe, met voor de hand liggende, te dik aangezette satire en slappe moordpartijen. Het akteerwerk is nog niet eens zo beroerd en het is leuk om vaste akteur Macon Blair hier al te zien opduiken, maar dit is echt behoorlijk marginaal.

Uitstekende documentaire over een interessant onderwerp. Geweldige beelden van de bikkelharde wedstrijden en eersteklas diepgravende interviews met de charismatische spelers. Nergens sentimenteel maar wel vaak ontroerend. De goed verzorgde dvd bevat naast de film nog veel interessante extra's.