menu

Hier kun je zien welke berichten james_cameron als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

G.I. Jane (1997)

3,5
Absoluut één van de mindere films van Scott, maar toch lang niet slecht. De film ziet er (uiteraard) goed uit en Moore is eigenlijk perfect gecast in de overtuigende hoofdrol. De intense trainingscenes vormen het hoogtepunt van de film; daar kan de futloze aktie/anti-climax duidelijk niet aan tippen. De film had gewoon moeten eindigen met de 'suck my dick'-scene.

G.I. Joe: Retaliation (2013)

3,5
Iets beter dan de eerste film, vooral door een vlotter verhaal, minder houterig akteerwerk en (heel) veel aktie en humor. De toevoeging van Dwayne Johnson (die nu blijkbaar standaard ingezet wordt om een franchise te redden) en Bruce Willis is ook een slimme zet geweest. Veel mooie special effects ook. Het blijft uiteindelijk weinig meer dan mooie aangeklede flauwekul, maar de film is aangenaam genoeg. Van de regisseur van Justin Bieber: Never Say Never! Iedereen moet ergens beginnen, zullen we maar zeggen.

Gaga: Five Foot Two (2017)

3,5
Redelijk openhartige Netflix-documentaire waarin de superster zichzelf opnieuw uitvindt, zowel muzikaal als visueel. We zien haar in de afrondingsfase van haar album Joanne, dat een vrij radicale koerswijziging richting country en western laat horen, en zien de voorbereidingen op Gaga's optreden tijdens de Superbowl. De mens achter de maffe verkleedpartijen is een onzekere, aanstellerige maar ook hardwerkende muzikante, die duidelijk teveel op haar bordje heeft. Het fenomeen groeit haar regelmatig boven het hoofd. De kleine intieme momenten maken het meeste indruk, zoals de ontroerende scene waarin ze haar oma een ruwe versie van het titelnummer van haar nieuwe album laat horen, geïnspireerd door het overlijden van één van haar kinderen.

Gallows, The (2015)

3,0
Het gestaag uitdijende found footage horrorgenre heeft de afgelopen jaren helaas weinig memorabele films opgeleverd. Ook dit werkje is pure middelmaat. Toegegeven, ik ben een paar keer flink geschrokken en er hangt best een doeltreffend naargeestig sfeertje over de gebeurtenissen rondom een vervloekt toneelstuk dat wordt opgevoerd in een amerikaanse high school, maar plot en personages zijn weer eens veel te dun. De afwikkeling van het geheel is daarnaast behoorlijk vergezocht.

Gambler, The (2014)

3,0
Flinke tegenvaller. De plot is standaard en plichtmatig; echt zo'n verhaal dat we al vele malen eerder en vooral beter hebben gezien. Voornaamste probleem is echter de vage en ongeloofwaardige rol van Wahlberg. Hij levert degelijk spel, maar zijn personage is zo abstract en neemt zulke vreemde beslissingen dat je als kijker niet betrokken raakt bij de gebeurtenissen. Daarnaast zijn eigenlijk alle bijrollen te karig uitgewerkt.

Game Change (2012)

4,0
Uitstekend, fascinerend docudrama geproduceerd door HBO. Het verhaal achter de, met terugwerkende kracht onbegrijpelijke, beslissing om de onervaren Sarah Palin op te voeren als running mate van senator John McCain levert verbijsterende taferelen op. De film kent vele hilarische momenten, maar gelukkig is het niet simpelweg scoren ten koste van de republikeinen. Het script zit intelligent in elkaar en het unaniem geweldige akteerwerk zorgt ervoor dat de personages mensen van vlees en bloed worden en niet slechts karikaturen. Julianne Moore is perfect als Palin, maar Ed Harris als McCain en Woody Harrelson als campagneleider Steve Schmidt zijn tevens voortreffelijk. Een ontluisterend kijkje achter de schermen van de amerikaanse politiek.

Game Night (2018)

3,5
Vermakelijke komedie, vooral leuk door het aanstekelijke akteerwerk. De cast heeft er duidelijk zin in en geeft de film al snel een behoorlijke meerwaarde. Ook wanneer de plot inzakt en de gebeurtenissen steeds meliger worden blijft de boel gelukkig overeind. Leuk vormgegeven ook, met aantrekkelijk production design en inventief camerawerk. De electronische, lekker retro soundtrack past er ook goed bij. Vormt een leuke double bill met David Fincher's The Game.

Gamgi (2013)

Alternatieve titel: The Flu

3,5
geplaatst:
Groots opgezette zuid-koreaanse rampenfilm van het kaliber 'van dik hout zaagt men planken'. Weinig subtiel dus, maar binnen het genre zeker bovengemiddeld goed. Je moet het nogal hysterische en overdreven lollige begin op de koop toenemen en niet allergisch zijn voor een dikke laag sentiment, maar dan heb je ook wel wat. Zodra de film op stoom ligt is er geen houden meer aan en ontpopt The Flu zich als een bijzonder meeslepend en veelal gruwelijk spektakel, goed gemaakt en erg spannend.

Gamle Mænd i Nye Biler (2002)

Alternatieve titel: Old Men in New Cars

2,5
De meeste films van de hand van scenarioschrijver Anders Thomas Jensen vind ik te gek, vooral de films geregisseerd door Susanne Bier en de drie films die hij zelf tot nu toe regisseerde. Helaas blijkt er ook minder sterk werk van hem in omloop te zijn, met als voorlopig dieptepunt deze deense aktiekomedie. Oké, Jensen schreef slechts het script, maar juist op dat vlak stelt deze bijzonder flauwe en overdreven film zwaar teleur. De personages zijn irritant, de situaties niet leuk en de plot erg vaag. Daarnaast zijn de aktiescenes zo druk gemonteerd dat er vrijwel niets van overblijft. Ach, ik zal er wel de humor niet van inzien. De nederlandse remake, Vet Hard, heb ik nog niet gezien, maar die moet haast wel beter zijn.

Gangster Squad (2013)

3,5
Vermakelijke maar erg voorspelbaar uitgewerkte variant op/ rip-off van The Untouchables. De film verkrijgt wel enige meerwaarde door de meer dan capabele cast, maar de personages blijven van bordkarton. Visueel een lust voor het oog, dat wel. Camerawerk en production design zijn dik in orde. Een paar opgepompte aktiescenes, met dik aangezette slowmotion shootouts, zorgen voor wat extra entertainment, maar uiteindelijk is dit niet meer dan een goedbedoelde maar nogal oppervlakkige gangsterfilm.

Ganske Snill Mann, En (2010)

Alternatieve titel: A Somewhat Gentle Man

3,5
Superdroge, onderkoelde film met Skarsgard in een wat sullige maar sympathieke rol. De film kabbelt maar een beetje door en kent weinig echt memorabele momenten, maar de sfeer is goed getroffen en er zijn voldoende maffe details om de aandacht er bij te houden. Hier en daar doet het geheel wel wat denken aan het werk van de Coen-broers, zeker qua humor.

Gelukkige Huisvrouw, De (2010)

Alternatieve titel: The Happy Housewife

3,0
Nogal simplistisch uitgewerkt drama, met een fantastische rol voor Van Houten, dat wel. De film ziet er door het sobere kleurgebruik en het eersteklas camerawerk fraai uit, maar inhoudelijk houdt het niet over. Het geheel zwalkt ook een beetje heen en weer, met bijvoorbeeld veel te veel aandacht voor de bevalling en een nogal afgeraffeld einde. Het script voelt ook vaak te dik aangezet aan. De humor in de dialogen werkt prima, maar sommige emotionele scenes zijn haast van een Goede Tijden, Slechte Tijden-niveau. Van Houten zorgt er met haar geweldige spel gelukkig voor dat alles het aankijken waard blijft.

Genova (2008)

Alternatieve titel: A Summer in Genova

3,0
Middelmatige film van regisseur Winterbottom, nog net de moeite waard door het naturel akteerwerk en de goed getroffen sfeer, maar qua verhaal stelt het niet veel voor. Je zit ook de hele tijd te wachten op iets dat maar niet wil komen. Door de vlotte montage en het degelijke camerawerk kabbelt het geheel prettig voort, maar aan het einde ben je niet veel wijzer dan aan het begin.

Gentlemen Broncos (2009)

3,0
Onderhoudend niemendalletje met een leuk en vrij origineel gegeven. Hier en daar helaas wel wat futloos en flauw; ook mist de film een charismatische hoofdpersoon. Visueel valt er gelukkig wel één en ander te genieten: de begincredits zijn subliem en de 'foute' science fiction-clips met in de hoofdrol Sam Rockwell zijn hilarisch slecht.

George Michael: Freedom (2017)

4,0
Het is natuurlijk vragen om moeilijkheden wanneer een artiest een documentaire regisseert over zijn eigen carrière, maar in dit geval valt het alleszins mee. George Michael werkte naar verluidt enkele dagen voor zijn dood nog aan deze film. Het moet gezegd worden- de documentaire steekt fraai en zeer onderhoudend in elkaar, met treffend gekozen archiefbeelden, mooie clips en zinvolle interviewfragmenten. Hier en daar had een kritische nooit niet misstaan, maar al met al biedt de documentaire een meeslepend en eerlijk portret van een bijzondere artiest. Wat vooral bijblijft na afloop: wat heeft de beste man eigenlijk een hoop mooie muziek gemaakt.

Geostorm (2017)

3,0
Suffe combinatie van een SF- en een rampenfilm, visueel redelijk uitgevoerd maar inhoudelijk nogal belachelijk. Het begint allemaal nog niet eens zo slecht, maar eenmaal aangekomen in het ruimtestation gaan zowel plot als personages compleet de mist in. Daar kan het spektakel weinig meer aan redden, temeer omdat alle aktiescenes erg fantasieloos zijn gemonteerd en van spanningsopbouw geen enkele sprake is. Gerard Butler toont zich daarnaast van zijn minst charismatische kant in de hoofdrol.

Gerald's Game (2017)

4,0
Een uitstekende Netflix-original, deze spannende en bij vlagen behoorlijk creepy Stephen King-verfilming. Van het gelijknamige (en nogal saaie) boek was ik nooit zo gecharmeerd, maar de film manoevreert handig om de voornaamste tekortkomingen van het verhaal heen. Vooral op psychologisch vlak is de film erg sterk, daarbij flink geholpen door prima akteerwerk van hoofdrolspelers Carla Gugino en Bruce Greenwood. De flashback-structuur is daarnaast ook een groot pluspunt. Goed opgebouwd en uitgewerkt door regisseur Mike Flanagan, al met al.

Get Carter (1971)

3,5
Hier en daar een beetje knullig, vooral in de uitwerking van de aktiescenes, maar al met al kan deze britse misdaadklassieker er nog prima mee door. Michael Caine is heerlijk hooghartig in de hoofdrol, de plot net boeiend genoeg en het tempo aangenaam. Voornaamste pluspunten zijn het heerlijk foute jaren '70 sfeertje, compleet met troosteloze locaties, het bij vlagen experimentele camerawerk en de maffe, inventieve montage. Ja lieve mensen, zo worden ze niet meer gemaakt.

Get Him to the Greek (2010)

Alternatieve titel: American Trip

3,5
Net als de vorige film van regisseur Stoller, Forgetting Sarah Marshall, is dit een leuke, sporadisch hilarische maar uiteindelijk iets te lange komedie. Veel akteurs uit die eerdere film duiken hier ook op, maar Jonah Hill heeft ditmaal een compleet ander personage. De film begint erg grappig- vooral de vergaderscene in het kantoor van platenbaas Sean Combs is geweldig- maar niet alle scriptwendingen zijn even geslaagd en tegen het einde is de rek er duidelijk een beetje uit. Hill en Brand hebben gelukkig voldoende charisma om het geheel continu onderhoudend te maken. Leuke cameo van Metallica-drummer Lars Ulrich.

Get Low (2009)

3,5
De opzet doet een merkwaardige komedie vermoeden, maar dit is een subtiel uitgewerkt, prachtig gespeeld en geschoten drama, met een fantastische hoofdrol van Duvall. Bill Murray en Lucas Black zijn ook prima als de begrafenisondernemers met wie Duvall in zee gaat om zijn vreemde wens te vervullen. Tegen het einde helaas iets te sentimenteel, waardoor de film uiteindelijk niet helemaal geslaagd is, maar er zijn gelukkig genoeg mooie momenten die ervoor zorgen dat dit de moeite van het kijken zeker waard is.

Get on Up (2014)

3,5
Typisch wisselvallige biopic die hele delen uit het leven van James Brown overslaat en andere slechts in vogelvlucht behandelt. De boel wordt gered door de energieke rol van nieuwkomer (qua films althans) Chadwick Boseman, die flink indruk maakt met zijn veelzijdige spel. De film begint lekker vlot en levendig, maar valt op gegeven moment in de voorspelbare valkuilen van de standaard biopic. Veel drama en moraallesjes zijn het gevolg. Dan is twee uur en een kwartier wel aan de lange kant.

Get Out (2017)

4,0
Heerlijke satirische horrorfilm, goed gemaakt en uitstekend gespeeld. Het vlotte script steekt intelligent en spannend in elkaar en het getroffen sfeertje is heerlijk bizar en creepy. Mooi opgebouwd ook, al is de finale dan wel weer enigszins voorspelbaar en volgens het boekje. Al met al in ieder geval een indrukwekkend debuut van regisseur Jordan Peele (die als akteur al een flinke staat van dienst heeft). Daar gaan we vast meer van horen.

Get the Gringo (2012)

Alternatieve titel: How I Spent My Summer Vacation

3,5
Vermakelijk aktiefilmpje, met Gibson eindelijk weer eens in een rol die hem goed ligt. De film is qua plot en personages niet heel bijzonder, maar de levendige sfeer en de kunstig in beeld gebrachte aktiescenes maken het geheel redelijk genietbaar. Het grootste pluspunt is de locatie: de bizarre mexicaanse gevangenis waar alles zich afspeelt is zo gedetailleerd uitgewerkt dat je er haast in gaat geloven. Dit aspect van de film wordt in ieder geval erg leuk uitgewerkt. De toon van de film, soms komisch, dan weer ultragewelddadig, is niet altijd even goed uitgebalanceerd, maar de film is onderhoudend genoeg.

Getaway (2013)

2,5
Ethan Hawke, een akteur die ik altijd erg kan waarderen, duikt de laatste tijd op in een aantal dubieuze films, waarvan dit verreweg de slechtste is. De kachel moet roken in huize Hawke, blijkbaar. Dit aktieprul beschikt over een waardeloos plot en een eindeloze stroom anonieme oostblok-politieauto's, die in sneltreinvaart in de prak worden gereden. Goedkoop in elkaar gezet ergens in, tja, het oostblok, met bijzonder weinig aandacht voor zaken als logica en spanningsopbouw. Zelden een zo saaie aktiefilm gezien.

Gettysburg (1993)

3,0
Met ruim vier uur speelduur een behoorlijke kluif en zeker niet overal even onderhoudend. Het spektakel is daarnaast niet bepaald virtuoos in beeld gebracht. Gelukkig is de cast dik in orde en zijn de dialogen van niveau. Bij vlagen erg saai en langdradig; sporadisch meeslepend en best spannend.

Geung Si (2013)

Alternatieve titel: Rigor Mortis

3,0
Vaak geen touw aan vast te knopen en slechts sporadisch eng, maar visueel ziet deze horrorfilm er piekfijn uit. Bepaalde setpieces zijn echt ongekend fraai in beeld gebracht. Jammer dus van de verwarrende plot en vage personages, waardoor het moeilijk is de aandacht er bij te houden.

Ghost in the Shell (2017)

3,5
Meer stijl dan inhoud, dat zeer zeker, maar gelukkig is de stijl wel indrukwekkend. Visueel is de film een lust voor het oog, met oogverblindende special effects en een Blade Runner-achtige vormgeving. De plot en de personages laten herhaaldelijk te wensen over en de film is niet bepaald boeiend en/ of meeslepend, maar er is voldoende aktie en spektakel aanwezig om je toch enigszins bij de les te houden.

Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2011)

3,0
Iets minder suf dan het eerste deel, maar helaas ook dit keer weer erg matig en behoorlijk belachelijk. Regisseurs Neveldine en Taylor komen met een aantal coole aktiescenes op de proppen, maar hun adhd camerawerk en montage werkt behoorlijk op de zenuwen. Daarnaast ziet de film er door de oostblok-locaties nogal goedkoop uit. Cage is wat levendiger dan de eerste keer en doet zijn best er nog iets van te maken, maar zijn sporadische over de top optreden slaat de plank behoorlijk mis. En net wanneer je denkt alles gehad te hebben, wie treffen we daar als kale monnik? Verdomd, als dat Christopher Lambert niet is!

Ghost Stories (2017)

4,0
Vernuftig in elkaar stekende horrorfilm, waarin een professioneel scepticus (Andy Nyman) een aantal bovennatuurlijke zaken onderzoekt. Het begin is een beetje doorsnee en voor de hand liggend, maar al snel wint de film aan kracht. Eenmaal op stoom is er geen houden meer aan. Daarnaast is de film behoorlijk eng, met een grote reeks hartkloppingen veroorzakende schrikeffecten. Erg goed gedaan.

Ghost Story, A (2017)

4,0
Duidelijk niet voor iedereen en het duurt even voordat het kwartje valt, maar uiteindelijk een erg mooie, melancholische, haast magische kijkervaring. Ogenschijnlijk steekt de film vrij simpel in elkaar, maar ongeveer halverwege komen er op thematisch en visueel vlak een aantal zeer verrassende en zelfs aangrijpende scenes langs, die het geheel een indrukwekkende diepere betekenis geven.