Meningen

De opzet doet een merkwaardige komedie vermoeden, maar dit is een subtiel uitgewerkt, prachtig gespeeld en geschoten drama, met een fantastische hoofdrol van Duvall. Bill Murray en Lucas Black zijn ook prima als de begrafenisondernemers met wie Duvall in zee gaat om zijn vreemde wens te vervullen. Tegen het einde helaas iets te sentimenteel, waardoor de film uiteindelijk niet helemaal geslaagd is, maar er zijn gelukkig genoeg mooie momenten die ervoor zorgen dat dit de moeite van het kijken zeker waard is.

Typisch wisselvallige biopic die hele delen uit het leven van James Brown overslaat en andere slechts in vogelvlucht behandelt. De boel wordt gered door de energieke rol van nieuwkomer (qua films althans) Chadwick Boseman, die flink indruk maakt met zijn veelzijdige spel. De film begint lekker vlot en levendig, maar valt op gegeven moment in de voorspelbare valkuilen van de standaard biopic. Veel drama en moraallesjes zijn het gevolg. Dan is twee uur en een kwartier wel aan de lange kant.

Heerlijke satirische horrorfilm, goed gemaakt en uitstekend gespeeld. Het vlotte script steekt intelligent en spannend in elkaar en het getroffen sfeertje is heerlijk bizar en creepy. Mooi opgebouwd ook, al is de finale dan wel weer enigszins voorspelbaar en volgens het boekje. Al met al in ieder geval een indrukwekkend debuut van regisseur Jordan Peele (die als akteur al een flinke staat van dienst heeft). Daar gaan we vast meer van horen.

Vermakelijk aktiefilmpje, met Gibson eindelijk weer eens in een rol die hem goed ligt. De film is qua plot en personages niet heel bijzonder, maar de levendige sfeer en de kunstig in beeld gebrachte aktiescenes maken het geheel redelijk genietbaar. Het grootste pluspunt is de locatie: de bizarre mexicaanse gevangenis waar alles zich afspeelt is zo gedetailleerd uitgewerkt dat je er haast in gaat geloven. Dit aspect van de film wordt in ieder geval erg leuk uitgewerkt. De toon van de film, soms komisch, dan weer ultragewelddadig, is niet altijd even goed uitgebalanceerd, maar de film is onderhoudend genoeg.

Ethan Hawke, een akteur die ik altijd erg kan waarderen, duikt de laatste tijd op in een aantal dubieuze films, waarvan dit verreweg de slechtste is. De kachel moet roken in huize Hawke, blijkbaar. Dit aktieprul beschikt over een waardeloos plot en een eindeloze stroom anonieme oostblok-politieauto's, die in sneltreinvaart in de prak worden gereden. Goedkoop in elkaar gezet ergens in, tja, het oostblok, met bijzonder weinig aandacht voor zaken als logica en spanningsopbouw. Zelden een zo saaie aktiefilm gezien.

Met ruim vier uur speelduur een behoorlijke kluif en zeker niet overal even onderhoudend. Het spektakel is daarnaast niet bepaald virtuoos in beeld gebracht. Gelukkig is de cast dik in orde en zijn de dialogen van niveau. Bij vlagen erg saai en langdradig; sporadisch meeslepend en best spannend.

Vaak geen touw aan vast te knopen en slechts sporadisch eng, maar visueel ziet deze horrorfilm er piekfijn uit. Bepaalde setpieces zijn echt ongekend fraai in beeld gebracht. Jammer dus van de verwarrende plot en vage personages, waardoor het moeilijk is de aandacht er bij te houden.

Meer stijl dan inhoud, dat zeer zeker, maar gelukkig is de stijl wel indrukwekkend. Visueel is de film een lust voor het oog, met oogverblindende special effects en een Blade Runner-achtige vormgeving. De plot en de personages laten herhaaldelijk te wensen over en de film is niet bepaald boeiend en/ of meeslepend, maar er is voldoende aktie en spektakel aanwezig om je toch enigszins bij de les te houden.

Iets minder suf dan het eerste deel, maar helaas ook dit keer weer erg matig en behoorlijk belachelijk. Regisseurs Neveldine en Taylor komen met een aantal coole aktiescenes op de proppen, maar hun adhd camerawerk en montage werkt behoorlijk op de zenuwen. Daarnaast ziet de film er door de oostblok-locaties nogal goedkoop uit. Cage is wat levendiger dan de eerste keer en doet zijn best er nog iets van te maken, maar zijn sporadische over de top optreden slaat de plank behoorlijk mis. En net wanneer je denkt alles gehad te hebben, wie treffen we daar als kale monnik? Verdomd, als dat Christopher Lambert niet is!

Vernuftig in elkaar stekende horrorfilm, waarin een professioneel scepticus (Andy Nyman) een aantal bovennatuurlijke zaken onderzoekt. Het begin is een beetje doorsnee en voor de hand liggend, maar al snel wint de film aan kracht. Eenmaal op stoom is er geen houden meer aan. Daarnaast is de film behoorlijk eng, met een grote reeks hartkloppingen veroorzakende schrikeffecten. Erg goed gedaan.

Duidelijk niet voor iedereen en het duurt even voordat het kwartje valt, maar uiteindelijk een erg mooie, melancholische, haast magische kijkervaring. Ogenschijnlijk steekt de film vrij simpel in elkaar, maar ongeveer halverwege komen er op thematisch en visueel vlak een aantal zeer verrassende en zelfs aangrijpende scenes langs, die het geheel een indrukwekkende diepere betekenis geven.

Stijlvolle, intelligent uitgewerkte thriller. Neemt nogal de tijd om op stoom te komen, maar de film is nergens saai. Bepaalde plotwendingen zijn soms wat geforceerd en het script is niet overal even geloofwaardig, maar toch is de film meeslepend en sporadisch best spannend. Een groot pluspunt, naast de eersteklas cast, is het bijzonder fraaie camerawerk. Niet één van Polanski's beste films, maar wel een goede middenmoter.

De vrouwelijke cast is direct de grootste (en vrijwel enige) troef die deze remake in handen heeft. Jammer dat de vrouwen in kwestie amper interessant zijn en zich nogal mutserig gedragen. Wanneer ze dan ook nog eens samen gaan dansen is het duidelijk dat dit 'm niet gaat worden. De film volgt grotendeels het stramien van het origineel en gaandeweg begin je je echt af te vragen wat de bedoeling van de makers nu eigenlijk is. Natuurlijk, de special effects zijn hier beter, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Flauw, futloos en te lang; vooral aan de extended edition lijkt geen eind te komen. En de cameo's van de originele cast zijn om te janken zo slecht.

Grotendeels geslaagde en slim bedachte reboot van/ verlaat vervolg op de Ghostbusters-films uit de jaren '80. De opzet van de film, de introductie van een reeks nieuwe personages en de connectie met het verleden zorgen al snel voor een euforisch nostalgisch gevoel. Je voelt direct dat het materiaal bij regisseur Jason (zoon van Ivan) Reitman in goede handen is. Extra jammer dus dat de boel tegen het einde een beetje ontspoort en de film als een nachtkaars uitgaat. En wanneer de originele cast uiteindelijk ten tonele verschijnt voelt dit vreemd genoeg een beetje als een anticlimax, met name omdat hun dialogen en grappen nogal oubollig zijn.

Tegenvaller na het leuke Afterlife, vooral te wijten aan een te volgepropt script, met te weinig aandacht voor de individuele personages. Leuk dat alles en iedereen uit de eerdere films komt opdraven, maar veelal zorgt het voor niet veel meer dan wat schouderophalen. En Bill Murray heeft nu echt geen toegevoegde waarde meer. Hij slaapwandelt door de film, in tegenstelling tot zijn oude maten Dan Aykroyd en Ernie Hudson, die er nog wel zin in lijken te hebben. Hoofdrolspeelster Mckenna Grace komt er nog het beste af en zet een leuke hoofdrol neer. Genoeg spektakel ook, met een stortvloed aan indrukwekkende visuele effecten. De dagen van de franchise zijn echter wel geteld, vrees ik.

Flauwe aktiekomedie met twee doorgaans leuke hoofdrolspelers, hier beiden een beetje miscast. De chemie tussen de twee laat ook te wensen over. Na een vrij tergend romcom-begin belanden we in een slap spionage-verhaaltje, voorzien van flink wat aktie en spektakel, maar het is allemaal erg plichtmatig uitgevoerd en nergens weet de film zich te onderscheiden. Het is vooral geforceerd. Op gegeven moment trekt er een flinke stoet bekende namen in nietszeggende cameo's voorbij, vooral gerelateerd aan Chris Evans, maar ook dat maakt geen enkele indruk. Het leukste rolletje is eigenlijk nog van onze eigen Marwan Kenzari.

Tegenvallend horrorwerkje van de regisseur van het voortreffelijke en onvergetelijke Martyrs. Ditmaal zit hij helaas opgescheept met een vlak en rommelig script, matige akteurs en een nogal voor de hand liggende setting. Hier en daar zijn er wel wat raakvlakken met Martyrs en bij vlagen is de film best intens en eng, maar overwegend is het allemaal erg voorspelbaar en, tja, saai.

Niet heel beroerd; het script heeft interessante aspecten en visueel ziet de film er netjes uit, maar het is het allemaal net niet. Het wil maar niet echt spannend of zelfs maar enigzins boeiend worden. De vlakke hoofdrol van Tom Meeten helpt ook niet mee. De film wil graag een Memento-achtige mindtrip zijn, maar uiteindelijk is het allemaal te vaag en onbestendig.

Knap opgebouwde thriller, waarbij je als kijker het eerste uur voortdurend probeert te doorgronden hoe de plot in elkaar steekt. Wanneer dat eenmaal duidelijk is wordt de film helaas een stuk minder boeiend en vooral vermoeiend. Logica is dan ver te zoeken en de gebeurtenissen worden naar het einde toe steeds minder geloofwaardig. Jammer, want tot die tijd is dit een meeslepend verhaal dat succesvol elementen uit meerdere genres combineert.

Onverwoestbare klassieker, nog steeds groots en zeer meeslepend. Drie geweldige akteurs op de top van hun kunnen in de belangrijkste rollen; daarnaast heeft een nog jonge Dennis Hopper een belangrijke bijrol. Het script zit fraai en verrassend subtiel in elkaar, met veel ruimte voor onderkoelde humor en scherpe observaties over de menselijke natuur. Daarnaast is alles ook nog eens mooi in beeld gebracht. Wel jammer dat de film niet breedbeeld is opgenomen, maar afgezien daarvan valt er weinig te klagen.

Prima regiedebuut van akteur Joel Edgerton, die hier tevens één van de hoofdrollen vertolkt. Mooi opgebouwd, met een spannend in elkaar gezet plot, voorzien van heel wat subtiele verrassingen. Uiteindelijk meer een sterk gespeelde karakterstudie dan pure thriller, maar dat maakt de film nu juist zo gedenkwaardig en onderscheidend.

Leuke film, niet al te zoetsappig en bij vlagen zelfs subtiel aangrijpend. Prima gespeeld ook door Chris Evans en de jonge Mckenna Grace, beiden perfect gecast. De plot verloopt vrij standaard en kent weinig verrassingen, maar de innemende personages en de vaak onderkoeld grappige dialogen zorgen voor een pijnloze anderhalf uur.

Herzien. Ik vond de film destijds bij release best oké, maar het horrorwerkje heeft de tand des tijds slecht doorstaan. Het lelijke camerawerk, de armzalige vormgeving en de matige special effects resulteren in een erg doorsnee filmpje. De twee hoofdrolspeelsters zijn dan nog wel leuk, maar zij kunnen de boel niet boven de middelmaat uittillen.

Echt zo'n klassieker waar ik al praktisch mijn hele leven tegen aan heb zitten hikken. En wat blijkt? Best een oké filmpje. Het simpele verhaaltje biedt de twee hoofdrolspelers volop ruimte om innemende personages neer te zetten en de dialogen zijn eersteklas. De relatie tussen de twee die langzaam ontstaat is daarnaast knap en geloofwaardig uitgewerkt. Fan van italiaanse cinema zal ik wel nooit worden, maar dit viel best mee.

Subtiel verteld, naturel in beeld gebracht drama over Lara, een 15-jarig transseksueel meisje geboren in het lichaam van een jongen. De hoofdrol van Victor Polster is werkelijk verbijsterend; ongelooflijk hoe hij hier volledig weet te overtuigen. Plot en personages worden wellicht wat standaard uitgewerkt en naar het einde toe verliest de film wel iets aan kracht, maar de haast documentaire-achtige aanpak van regisseur Lukas Dhont werkt uitstekend en de film is meer dan eens behoorlijk aangrijpend.

Gebaseerd op het gelijknamige boek van David Lagercrantz, die na de Millennium-trilogie van Stieg Larsson de avonturen van Lisbeth Salander verder uitwerkte. Ik ken het boek niet, maar de film is onderhoudend genoeg en visueel indrukwekkend, met een haast Mission:Impossible-achtige aanpak. Het ziet er allemaal bijzonder fraai uit. Inhoudelijk is de film helaas minder boeiend; na een sterk eerste uur is de verrassing er duidelijk af en moeten de aktiescenes de kar trekken, iets dat slechts ten dele lukt. De akteurs kunnen ook niet zoveel met de schetsmatig uitgewerkte personages.

Ontluisterende documentaire over de dubieuze praktijken van modellenbureau's in Rusland. Dertienjarige meisjes worden naar Tokio gestuurd onder valse voorwendselen, waarna ze met torenhoge schulden weer huiswaarts moeten keren, omdat ze niet betaald krijgen voor hun fotoshoots. Een schrijnend protret van de exploitatie van jonge meisjes, die niet opgewassen zijn tegen de keiharde realiteit van de modellenwereld.

Rare shit deze film, moeilijk te omschrijven ook. Iets over mensenhandelaren die hersenspoelingtechnieken en hallucinogene middelen gebruiken om hun slachtoffers in volgzame wezens te transformeren. Het beperkte budget is niet toereikend om alles op overtuigende wijze te tonen en het script (van de hand van Zeph E. Daniel, eerder verantwoordelijk voor het al even rare Society van regisseur Brian Yuzna) zwalkt alle kanten uit, met ook nog eens matige akteurs, maar de plot ontvouwt zich op dermate bizarre wijze dat je toch enigszins gefascineerd blijft kijken. De mooie Lacey Cofran in de hoofdrol helpt daarbij ook flink natuurlijk. Voor fans van The Human Centipede, zou ik zeggen.

Boek niet gelezen, maar is vast beter dan de film. In plaats van intrigerend is de plot hier vaak onoverzichtelijk en rommelig, met een opeenstapeling van ongeloofwaardige en uiteindelijk nogal voorspelbare gebeurtenissen. Emily Blunt weet niet te overtuigen in de hoofdrol en wordt opgezadeld met een vervelend personage. De kijker wordt opgezadeld met een vervelende film.

Maffe maar wel sfeervolle, in prachtig zwartwit geschoten sprookjesachtige thriller over een iraanse spookstad (toepasselijk 'Bad City' genaamd), waarin een vrouwelijke vampier huishoudt onder de misdadige en vooral verslaafde bevolking. Dat het er in Iran erg amerikaans uitziet is overigens niet verwonderlijk, aangezien de film in de VS is opgenomen. Visueel is de film behoorlijk indrukwekkend, met een prachtig gebruik van industriële decors, maar inhoudelijk valt er helaas weinig te beleven en door het lage tempo is het lastig de aandacht bij de plot te houden. Voor zover er al sprake is van een plot.