• 10.586 nieuwsartikelen
  • 161.780 films
  • 10.104 series
  • 29.662 seizoenen
  • 613.319 acteurs
  • 192.934 gebruikers
  • 8.966.515 stemmen
Avatar
 
banner banner

A Ghost Story (2017)

Drama / Fantasy | 92 minuten
3,11 330 stemmen

Genre: Drama / Fantasy

Speelduur: 92 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: David Lowery

Met onder meer: Casey Affleck, Rooney Mara en Will Oldham

IMDb beoordeling: 6,8 (78.864)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 16 november 2017

  • On Demand:

  • Pathé Thuis Bekijk via Pathé Thuis
  • iTunes Bekijk via iTunes
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot A Ghost Story

'A Ghost Story' volgt een spookachtige gedaante die eens een man is geweest. Nadat hij vroegtijdig de aarde heeft moeten verlaten, keert hij terug naar zijn voormalige huis om er eeuwig rond te dwalen. Daar is hij getuige van zijn rouwende geliefde en ziet hij toe hoe zijn bestaan gedurende de tijd langzaam aan het vervagen is.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss (moderator films)

  • 11432 berichten
  • 4861 stemmen

eldorado schreef:

Goedkoopste en saaiste film óóit

Nee man! Mooie film man!


avatar van thegoodfella

thegoodfella

  • 326 berichten
  • 2327 stemmen

Onderhond schreef:
Doorsnee.

Een goed voorbeeld van een arthouse film die even cliché is als een Hollywood film, alleen dan binnen zijn eigen niche. Ondanks dat je toch zou verwachten dat het uitgangspunt voor enige interessante momenten zou kunnen zorgen, is het vooral vakjes afvinken.

Tsai is inderdaad soms herkenbaar in het tempo en lengte van de shots, al mist deze film dan wel die onvatbare humor die het tempo bij Tsai draaglijk maakt. Mara die minutenlang taart zit te eten is gewoon een saaie taarteetscene. Wie onthaasting nodig heeft kan er nog iets nuttig van maken, misschien werkt het ook beter als je wél binding hebt met de personages, maar verder iets teveel van dat soort scenes, die veel te lang doorgaan terwijl het punt al dubbel en dik gemaakt is.

Het spelen met de aspect ratio is ook een compleet falen. De film oogt sowieso weinig bijzonder, de momenten dat het toch mooi lijkt te ogen zitten de afgeronde hoekjes en het 4:3 formaat dik in de weg. De Arvo Part-achtige soundtrack wist ook maar halvelings te overtuigen, soms wel oké, vaak erg verwacht en ongeïnspireerd.

En dan zijn er nog van die momentjes als het briefje, waarvan je de boodschap niet te lezen krijgt. Erg makkelijke shortcut om je film zogenaamd wat interessanter te maken. Of de timeloop, die eigenlijk ook helemaal niks toevoegt. Of de monoloog, compleet oninteressante cafépraat die zowel als komische en serieuze interpretatie faalt.

Af en toe krijgt Lowery het sfeertje wel goed, maar dat lijkt meer op toeval dan op kunde. Zo kon ik wel lachen om de onzinnige ondertitels bij het korte spokengesprek, terwijl ze beter het gemompel van Affleck ondertiteld hadden. Maar uiteindelijk is het gewoon een hele brave film die netjes binnen de lijntjes kleurt. Alleen niet binnen die van Hollywood, wel van de contemplatieve/slow cinema (of welk labeltje er tegenwoordig opplakt). Kan veel beter allemaal.

2.0*


Ik kon dit niet beter verwoorden en ik ben een die-hard arthouse liefhebber. Dit is inderdaad in dat genre een kopie van een kopie van een kopie. Het geheel is niks vernieuwends en braafjes allemaal zeg


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 21234 berichten
  • 4434 stemmen

Viel me in het eerste half uur een beetje tegen. Moest wat wennen aan het laken en de film leek af te gaan op een film over leven en dood waar de doden de levenden niet kunnen bereiken, maar dat was een veel te snel oordeel want daarna werd het bijna per scene boeiender toen het niet zozeer over leven en dood maar vooral ook over de vraag wat tijd is bleek te gaan. Veel ambitieuzer en veel interessanter. Het einde is ronduit prachtig. Veel beter dan de southern gothic Ain't Them Bodies Saints waar ik vooral een niet helemaal werkende ambitieuze film in zag. Oh ja, fijne soundtrack.


avatar van Basto

Basto

  • 9956 berichten
  • 6788 stemmen

Wat een briljante film is dit!

Een emotionele achtbaanrit; romantiek maakt plaats voor rouw, eenzaamheid, irritatie, humor en verwondering. Een origineel verhaal dat zijn gelijke niet kent. Traag, ja, het is even je innerlijke rust vinden, maar dan komt dit existentiële meesterwerk ook prachtig binnen.

Een van de beste films van deze eeuw!

5*


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 7818 berichten
  • 1031 stemmen

Basto schreef:

Wat een briljante film is dit!

<knip>

Een van de beste films van deze eeuw!

5*

Yep, alleen Vozvrashchenie en Melancholia stijgen er boven uit.

Check mijn top 10 voor het onweerlegbare bewijs.


avatar van Warp

Warp

  • 942 berichten
  • 2666 stemmen

Basto humor ook ja? Ik vond het idee gane en stoffen kleed ‘geinig’ maar de humor heb ik er niet ontdekt


avatar van Graaf Machine

Graaf Machine

  • 7818 berichten
  • 1031 stemmen

Warp schreef:

Basto humor ook ja? Ik vond het idee gane en stoffen kleed ‘geinig’ maar de humor heb ik er niet ontdekt

Dat onderonsje tussen die twee spoken was toch wel grappig hoor.


avatar van Basto

Basto

  • 9956 berichten
  • 6788 stemmen

Warp schreef:
Basto humor ook ja? Ik vond het idee gane en stoffen kleed ‘geinig’ maar de humor heb ik er niet ontdekt


Dat hij het gezin met die drukke kinderen wegjaagt een ook dat feestje verstoorde met traditioneel gespook, moest ik toch wel erg om lachen.


avatar van Basto

Basto

  • 9956 berichten
  • 6788 stemmen

Onderhond schreef:
En dan zijn er nog van die momentjes als het briefje, waarvan je de boodschap niet te lezen krijgt. Erg makkelijke shortcut om je film zogenaamd wat interessanter te maken. Of de timeloop, die eigenlijk ook helemaal niks toevoegt. Of de monoloog, compleet oninteressante cafépraat die zowel als komische en serieuze interpretatie faalt.
*


Wat er op dat briefje stond, was op hoofdlijnen toch best makkelijk in te vullen. Zeker in het licht van de timeloop en cafépraat over de zinloosheid van het aardse bestaan…. Die shortcut was een volkomen logisch gevolg daarvan.


avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 6220 berichten
  • 0 stemmen

eldorado schreef:

Goedkoopste en saaiste film óóit

Wat heb jij een rare manier van films beoordelen


avatar van mikey

mikey

  • 28250 berichten
  • 4894 stemmen

saaie arty film waarin het spook van affleck (een vreselijke gast overigens) in een wereld van een 70's fotoformaat moet ronddolen. Niet dat de beelden van deze film er goed bij passen, maar omdat het interessant is.

Afgrijselijke muziek ook.

Toegeven, ik ben ong 30 minuten lang weggevallen tijdens de film. Wellicht omdat het te irritant werd. Maar ik wil wel erg graag stemmen, een stem voor de eeuwigheid.


avatar van John Milton

John Milton

  • 21479 berichten
  • 11671 stemmen

Ik dacht 'och jee, deze op Netflix, eens kijken of er ontgoochelde kijkers zijn', en de meest recente comment stelt niet teleur.

Moet zeggen dat ik het prima snap trouwens, mikey. Ik vond hem prachtig, maar je moet hier wel een beetje van houden. Arty, ja zeker... Maar saai vond ik het geen moment. Slow cinema uit Taiwan kan ik weer weinig mee, terwijl anderen er lyrisch over zijn. Tsja


avatar van mikey

mikey

  • 28250 berichten
  • 4894 stemmen

John Milton schreef:

Ik dacht 'och jee, deze op Netflix, eens kijken of er ontgoochelde kijkers zijn', en de meest recente comment stelt niet teleur.

favoriete films die op de netflix verschijnen kunnen inderdaad voor teleurstellende reviews/ lage gemiddelden zorgen. OH klaagde er laatst over bij een obscuur filmpje, vergeten welke. Ik klaagde erover bij Open House (prachtfilm, maar wel een netflix original). Maar ja, het is gewoon niet anders.


avatar van horizons

horizons

  • 5648 berichten
  • 2317 stemmen

The Green Knight idem.


avatar van horizons

horizons

  • 5648 berichten
  • 2317 stemmen

Fijne intrigerende film deze 'a ghost story'. Maar inderdaad niet voor iedereen.


Ik heb hem na een kwartier uitgezet ,was een zeik film


avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 72432 berichten
  • 5756 stemmen

Eigenlijk een briljant uitgangspunt door de omkering van het perspecief in geestenfilms.
Dat zou een flauwe gimmick kunnen zijn, maar dat is het hier zeker niet. Het werkt juist heel goed in deze film over de vergankelijkheid en eindigheid van het leven en de nietigheid van de mens.
A Ghost Story raakt bij mij zeker een gevoelige snaar, vooral richting het einde van de film.

Deze film zou een opsteker moeten zijn voor Nederlandse filmmakers, want met een budget van slechts $100,000 kun je zien dat met een goed idee en uiteraard creatieve visie 'alles' mogelijk is.

Interessante IMDb trivia:

IMDb trivia schreef:
In order to achieve the shape for the ghost Casey Affleck had to wear several petticoats and a hoop under the sheet.



IMDb trivia schreef:
The pie scene was done with just one take. Rooney Mara said it was vegan chocolate flavored and tasted terrible.

Ik dacht dat zij nogal een vegan typje was, maar blijkbaar en mogelijk met opzet hadden ze haar een vieze taart gegeven. Het werkte dus wel voor de scène.

IMDb trivia schreef:
David Lowery wrote the film as a reaction to the 2015 New Yorker article The Really Big One by Kathryn Schulz. The article discusses potential natural disasters that could destroy humanity much in the same vein as the monologue given by the Prognosticator in the middle of the dance party who predicts that humanity as a whole is doomed.


Dit laatste is natuurlijk geen nieuw perspectief, vast ook al behandeld door grote filosofen. Kijk eens wat Woody Allen hierover zegt in 2012, opvallend veel overeenkomsten met de monoloog in A Ghost Story:
Woody Allen about meaning of life on Earth


avatar van gigabyte

gigabyte

  • 85 berichten
  • 161 stemmen

Man, o man, waar heb ik naar gekeken? De saaiste, stomste film ooit. Geen horror, spanning of wat dan ook. De producent zal wel flink aan de dope, of alcohol gezeten hebben om deze film zo te maken. Echt, dit gaat mijn verstand te boven, dat mensen deze film zo hoog kunnen waarderen.

Canicross1 schreef:

Ik heb hem na een kwartier uitgezet ,was een zeik film

Ik heb de film dan wel uitgekeken, met tegenzin. Maar goed dat je stopte na een kwartier. Deze film is zonde van je tijd.

Toon_tjuh schreef:

Van een opbouw zie ik niets terug, wat een saaie film met tergend trage shots. Zit minuten lang naar een vrouw te kijken die zich misselijk eet aan taart en dan alles uitbraakt. Een spook met een laken over zijn hoofd? Serieus? Was het geld op?

Inderdaad, deze film is niet aan te raden als je het bekijkt op een Oled TV. In verband met ingebrand beeld, door de eeuwige stukken stilstaand beeld fragmenten, waarin niets gebeurd.

Men kan beter op een terras zitten, dan zie je meer leven in de brouwerij.


avatar van TornadoEF5

TornadoEF5

  • 5538 berichten
  • 1474 stemmen

Ik heb deze film een tijdje links laten liggen, deels ook omdat ik dacht dat dit niets voor mij zou zijn, en ook de commentaren zo enorm afschrikken, met traag in superlatieven uitgedrukt. Volledig onterecht zo blijkt.

Dit was een heel mooie film. Veel horrorfanaten zullen uiteraard ontgoocheld zijn, en wellicht gaan veel mensen met verkeerde verwachtingen deze film bekijken. Ik zelf zie de film meer als science-fiction, en dan nog één van de beste in zijn soort.

Een tijdje dacht ik dat we door het leven van de geest de evolutie v/d Aarde en planeet zouden zien, omdat er enorme tijdssprongen worden gemaakt. Dat blijkt uiteindelijk niet zo te zijn omdat er een timeloop zou zijn, maar ik dacht eventjes aan een quote van Albert Einstein: "'I know not with what weapons World War III will be fought, but World War IV will be fought with sticks and stones." Uiteindelijk bleek het een time loop te zijn, en was die scène dus een scène uit het verleden. Daardoor zie ik ook een heel kleine continuiteitsfout, want als de geest de andere geest (twee keer de man zelf) ziet, en de ene geest slaagt erin het briefje uit de muur te halen, dan zou dat voor de andere ook zichtbaar moeten zijn, maar de oude geest ziet de jongere geest niet, maar zou wel diens acties moeten zien of de gevolgen, en dan dat briefje moeten zien. Als je speelt met tijd, ga je verder altijd die details enzovoort zien.

Hoe dan ook, het is een film die wel hints heeft waarover het gaat waaronder de monoloog tijdens de dance party. En dieper daarop ingaand, is het een proces rond verwerking, loslaten en afsluiten, maar in dit geval is het zo dat de film niet focust op de achtergeblevene, maar op de heengegane persoon. En eigenlijk moet dat zelfs nog veel traumatischer zijn dan als achtergeblevene, want je hebt niets van impact. Vreemden infrilteren je huis, vreemden infrilteren je vrouw. En je kan zelf niets doen, het moet allemaal doodsaai en doodergerlijk zijn. Je ziet je vrouw lijden, en je kan niets doen. Zelfs niet troosten. Je ziet ze vertrekken, of met een ander uitgaan, en je kan alleen maar toekijken en denken: "hoe kan ze me zo snel vergeten". Moest ze dat niet doen, en heel haar leven in een hoekje zitten wenen, dan zal dat ook nog pijnlijker geweest zijn voor de geest. Er is gewoon geen goed scenario aanwezig waardoor dat dat lijden draagbaarder wordt. In feite is zo een leven gewoon een enorm hard verdict.

Echt een heel boeiende film, en een concept waar eigenlijk nog veel meer mee kan gedaan worden. In die zin vond ik het heel inspirerend. Het is dat ik geen schrijver ben, maar heb na het gevoel na deze film te zien eigenlijk geen writer's block meer te hebben.


avatar van joachimt

joachimt (crew films)

  • 3466 berichten
  • 9044 stemmen

Best een lollige film eigenlijk. Maf om een moderne film te maken met een gast onder een laken. Ik zag de humor er wel van in. Daarnaast had de film een erg lekker sfeertje. Langzaam, kalm, maar ik bleef geboeid kijken. Geen overdreven cliche-schrikmomenten (ik schrok wel van de bulldozer). Fijn gefilmd. Maar ja, het blijft een gast onder een laken.....


avatar van KingJ

KingJ

  • 345 berichten
  • 480 stemmen

fijne film die wel rust, geduld en conceptueel denken van de kijker vraagt

traag soms visueel heel mooi

melancholisch en hij zet je dus aan het denken…

je moet wel verder dan het laken kijken want daar gaat het niet om

toch wel een aanrader!


avatar van filmfan0511

filmfan0511

  • 957 berichten
  • 996 stemmen

Enkele dagen geleden gekeken, maar ik wilde de film toch even laten bezinken voor het neerschrijven van een review. A Ghost Story blijft in ieder geval in m'n hoofd rondspoken. Persoonlijk moest ik er wel echt inkomen; het pakweg eerste halfuur verloopt excessief traag, en de scènes tussen Casey Affleck en Rooney Mara worden wel héél zweverig neergezet. Maar zo na een tijdje, ongeveer tijdens de scène waarin Mara's personage twee minuten lang die taart zit te eten, begon het voor mij allemaal te klikken. Als die klik niet was gekomen, was hier geen hoog cijfer uitgevloeid, dus dat mensen dit niks vinden kan ik begrijpen. Maar het is toch wel echt prachtig wat regisseur David Lowery hier neerzet en probeert te vertellen. Een verhaal van enorm existentiële proporties enerzijds, dat anderzijds tot de laatste seconde gegrond is in diepmenselijke waarden en gevoelens. Die momenten waarin hij praat met de andere geest in het andere huis, die niet meer wist op wie hij/zij aan het wachten was, gaf me een brok in de keel. Ik kan me op dit moment geen enkele film voor de geest halen die zo schrijnend zaken als de dood, en het tijdloze en het existentiële dat daaraan vasthangt, weet over te brengen. Het is geen comfortabele zit, wat Lowery je hier voorschotelt, maar het blijft wel lang nazinderen, en dat is iets waar alleen maar goede films toe in staat zijn. Het einde met het uiteindelijke vinden van het briefje is overigens perfect.

Het is dus vooral een ideeënfilm, en de emoties die aan deze abstracte vertelling vasthangen. Visueel worden er wel wat leuke dingen gedaan, maar niks al te speciaals. Het is een hele gewoon uitziende film, zonder te veel toeters en bellen. Lowery's meer recente The Green Knight staat op dat vlak wel een aantal niveaus boven deze film. Maar het zijn uiteraard films met een totaal andere opzet en bedoeling. In ieder geval, A Ghost Story zal nog wel even blijven hangen. Het is niet direct een film die ik nog eens zal opzetten, maar zoiets staat los van een beoordeling. 4*.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 8019 berichten
  • 3564 stemmen

Om de één of andere reden had ik met 'A Ghost Story' (2021) meer een luchtige horrorkomedie verwacht. Grappig is 't wel op een absurdistische manier, maar misschien is de grootste grap hoe consequent het spookthema wordt doorgetrokken. Een entiteit die ooit een man was (Casey Affleck) zweeft tussen tijd en ruimte op zoek naar betekenis. In de meest letterlijke zin een spook dat bestaat uit een mottig tafellaken en gaten bij de ogen. Toch steekt er achter die koddige verschijning een zoekende figuur voor wie de tijd verglijdt en wiens invloed op de wereld tanende is. Hij heeft niet meer de taal om mensen uit de levende wereld deelgenoot te maken van zijn bestaan, terwijl hij steeds meer een stukje van zijn menselijke zelf verliest. Des te schrijnender wanneer zijn triestige oogopslag op het rouwproces valt van zijn vroegere echtgenote (Rooney Mara). Moet hij vasthouden aan een steeds veranderende wereld of meegaan in de cyclus der dingen?! Het maakt 'A Ghost Story' (2017) een rustig meanderende, contemplatieve film met een warm kloppend hart. Al wordt 't concept naar het einde toe wel een tikkeltje overdreven wanneer de geest zich opeens volledig losmaakt van tijd en ruimte.


avatar van eRCee

eRCee

  • 13329 berichten
  • 1919 stemmen

Deze schitterende film heb ik destijds volledig gemist, waarschijnlijk omdat ik niet direct aansla op een titel als A ghost story (of The green knight). Maar goed, dit blijkt dus heel stijlvolle arthouse en Lowery heeft de gave om je met zijn beelden direct de film in te zuigen. Ik weet niet precies wat het is, maar het was direct duidelijk dat dit goed zat (terwijl ik van het weekend bij een film als Crossroads (1986) precies de omgekeerde ervaring had: dat je je meteen kapot zit te vervelen, zonder te weten waarom). Heel fraaie sfeer zo met dat kader, vooral in het begin de gedekte kleuren en later als er dan meer licht en kleur is dan heeft het ook direct impact. Maar de drijvende kracht is denk ik toch de soundtrack. Geweldig, zowel het gebruik van geluid als de muziek, opnieuw toevertrouwd aan Daniel Hart. Vanaf halverwege verandert de film een paar keer van setting/gedaante, maar alles voelt toch als een eenheid, ook dankzij de oneindige melancholie van de spoken. Het gevoel dat de film uitbeeldt vond ik heel krachtig en kwam echt binnen. Ik kijk nu al uit naar meer werk van Lowery/Hart (Peter Pan & Wendy is al in postproductie).

PS. Casey Affleck weet ze wel uit te zoeken zeg. Qua acteren stelt het hier weinig voor, maar met Gerry, Manchester by the sea, A ghost story en Light of my life toch vier x vier!


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 8019 berichten
  • 3564 stemmen

Grijp je kans om deze aparte film te gaan zien voordat hij van netflix wordt gehaald.


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 1133 berichten
  • 729 stemmen

Waar gaat dit naar toe ? Ik vroeg het me lang af. Intussen at Mara Rooney een stukje taart. Ik heb het echter nooit het antwoord kunnen vinden. Nochtans, het omgekeerde perspectief van een geest is een slim idee doch de uitvoering waarin het monotoon bestaan van een geest geschetst wordt, heeft pieken en dalen. Daarom vond ik het eerste deel (met Rooney) niet zo interessant. Het was pas toen de film in eerste instantie met een nieuw gezin en daarna een soort toekomstbeeld schiep dat de film bijzonder fascinerend werd. Een reflectie op de evolutie van ons bestaan ? De nietigheid van de mens versus de groeiende kracht van objecten ? Zelfs het terugkeren naar het verleden (alhoewel ik veel boeiender vond om de toekomst verder uit te diepen) vond ik best goed. De circel structuur kan als een ‘history repeated ‘ gezien worden, denk ik. Er was zelfs een 'dubbeling' van de geest ... Toch ben ik niet volledig mee. Het lijkt erop dat de regisseur in de eerste helft de weg inslaat van een (afstandelijk) drama, een observatie van een rouw proces. Maar de beelden zijn niet bijster interessant. Minutenlang een taart eten … ik heb het moeilijk met die aanpak. Het zorgt bij mij niet voor boeiende beleving maar een So what gevoel. Het blijkt dan dat de focus niet op Rooney ligt maar op de geest (had ik natuurlijk kunnen vermoeden door de titel maar ik had andere zaken aan mijn hoofd zoals 'waar gaat dit naar toe?'). Voor mij sloeg de film een andere (meer maatschappelijke) weg in vandaar de verwondering waarom die twee verschillende invalshoeken (persoonlijk drama/universeel evolutie) creëren ? Zelfs als het verhaal dan terugkeert naar het koppel Rooney/Affleck (waardoor het piano geluid verklaard wordt) krijg ik geen connectie met de personages, is er geen emotie aanwezig. Ik staarde een beetje in de leegte. Nu je het zegt, ik had dan toch een link met de personages.


avatar van Moviestar1979

Moviestar1979

  • 1571 berichten
  • 933 stemmen

Een typische arthouse-film voor een selectieve doelgroep. De een vindt hem vreselijk, en de ander spreekt van een meesterwerk.

David Lowerie was verantwoordelijk voor het script en de regie. Hij karakteriseerde zijn idee om een film over een geest te maken als een primordiaal miasma in zijn hersenen. Dit aangezien hij een geest had gezien die er precies zo uitzag als in deze film. Lowery was van mening dat het een heel gek beeld is, dat afwijkt van de norm in termen over hoe een verhaal wordt verteld. In een interview gaf Lowery te kennen dat de film was geïnspireerd op de relatie met zijn vrouw. De regisseur wilde Texas niet verlaten, en weigerde om naar Los Angeles te verhuizen. Dit zorgde voor een ruzie binnen zijn huwelijk. Een groot deel van de dialoog in deze film, is ontleend aan die argumenten. Hij baseerde het script als een reactie op een artikel genaamd "The Really Big One" van Kathryn Schulz uit 2015. Het artikel bespreekt mogelijke natuurrampen die de mensheid zouden kunnen vernietigen. Dit in dezelfde geest als de monoloog van de voorspeller tijdens het dansfeest. De filmmakers mochten het huis gratis gebruiken, omdat het al op de lijst stond om gesloopt te worden. Lowery gaf te kennen dat het eigenlijk heel therapeutisch was om te zien hoe het huis werd afgebroken, nadat hij er tijdens een zinderende zomer in Texas had gewerkt. Lowery werd met Casey Affleck en Rooney Mara herenigt na hun samenwerking in Ain't Them Bodies Saints. Lowery en Affleck werkten daarnaast samen tijdens The Old Man & the Gun. De regisseur gaf tijdens het audiocommentaar te kennen dat hij de geest van de buurman vertolkte. Hij was daarnaast van plan om tijdens de partyscène muziek van Kesha te gebruiken. De producenten van de zangeres gaven niet alleen toestemming, maar arriveerden ook op de set om als figuranten te verschijnen. De opnames vonden plaats in Irving, Texas. Dit met de opbrengsten van Pete's Dragon. De opnames werden verborgen voor het publiek. Het project werd pas maanden na het filmen aangekondigd. Producent Adam Donaghey werd op 22 oktober 2020 door een grand jury in Dallas County aangeklaagd wegens aanranding van een kind. Een jonge vrouw plaatste begin 2020 een bericht op Facebook dat Donaghey haar had verkracht en misbruikt tijdens de productie van deze film. Lowery was bedroefd en boos door deze beschuldiging, en hoopte dat de aanklager gerechtigheid zou vinden. Donaghey zou volgens het hoofd van de in Dallas gevestigde studio Cinestate diverse projecten hebben neergelegd.

Rooney Mara kreeg de opdracht om een diepe en persoonlijke betekenis te schrijven, en dit met niemand te delen. Het briefje bleef in de muur zitten, nadat het huis werd gesloopt. Sindsdien beweert Mara dat ze niet meer weet wat ze heeft geschreven. De actrice vond de taartscène alles behalve smakelijk. Voor de bewuste scène werden meerdere taarten gebakken en getest. Mara was een kieskeurige dame, en ging voor een suikerarme, glutenvrije en veganistische chocoladetaart. Volgens Lowery was deze heerlijk, maar Mara dacht hier duidelijk anders over. De scène werd in één take opgenomen. Een opmerkelijk detail is dat de actrice nog nooit eerder een taart had gegeten. Casey Affleck moest verschillende petticoats en een hoepel onder het laken dragen. Dit om de juiste vorm voor de geest te creëren. Daarnaast werden sommige scènes met art director David Pink opgenomen, die een vergelijkbare bouw bleek te hebben.

De voorspeller heeft het langste stuk dialoog in deze hele film. De personages brengen het merendeel van de film in een diepe stilte door. Dat is wellicht een verklaring voor de saaie toon. Toch bestempelde Guillermo del Toro dit als zijn favoriet van 2017. Hij noemde het een meesterwerk, en een van de beste filmische spookverhalen ooit gemaakt. Kort en krachtig gezegd kunnen sommige scènes diep ontroerend aanvoelen als er eerlijk over wordt nagedacht. Anderzijds bevat het langdurige momenten van saaie leegte. Dit soort films vereist veel geduld. Laten we gewoon breder kijken, dan dat we in dit geval op het scherm krijgen te zien. Een gulle middenweg lijkt mij daarom wel toepasselijk. Ik heb respect voor de wijze waarop deze film werd gemaakt, maar als kijker werd ik te weinig emotioneel betrokken bij het verhaal.

2,5 *


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 12447 berichten
  • 5386 stemmen

Die reacties hier word ik niet echt vrolijk van. Of men wil het niet begrijpen of de film komt echt voor een groot deel bij de verkeerde mensen terecht.

Ik vond het een prachtige film over verlies, rouw, vergankelijkheid en dat dan ook nog geweldig rond (letterlijk) maken door de circulariteit van het leven te bepleiten. Met prachtige soundtrack & fotografie en voortreffelijke Affleck en Mara. Tweede voltreffer voor Lowery wat mij betreft.