A Ghost Story (2017)

Even de opening bekeken, maar volgens mij een indrukwekkende film met een meesterlijke score. Zal me niets verbazen als dit een van m'n favoriete van het jaar gaat worden.

En totaal niet verrassend dat de score verzorgd blijkt te zijn door Daniel Hart, de man achter de fenomenale score (en soundtrack) van Comet.

Ik zal er weinig spokende lakens aan vuil maken: tergend langzaam filmpje waarin amper iets gebeurt.

Het tragische concept was origineel. Helaas laat de uitwerking te wensen over. Voor een aflevering van bijvoorbeeld een ouderwetse Twilight Zone was dit prima te verteren geweest. Een hele film is te hoog gegrepen. Daarvoor is de invulling simpelweg niet interessant genoeg.

Het kostte me moeite de aandacht erbij te houden - A Bed Time Story was naar mijn mening een betere titel geweest. Het kabbelt maar voort op een slaapverwekkend B-film zijspoor. Conclusie: een Ghost Story zonder spirit.

Je kan natuurlijk zeggen dat in een tijd dat alles sneller gaat dit een prima film is om te onthaasten? Je kan ook zeggen dat dit een origineel bedacht liefdesverhaal is. Dat de film een uitdaging is en dat het prachtig artistiek vormgegeven is. Echter mij deed het meer denken aan dat sprookje van "de nieuwe kleren van de keizer." Waarbij iedereen riep dat het zo mooi was maar uiteindelijk het letterlijk niets om het lijf had.

Nu wist ik van te voren dat ik niet te maken had met een horrorfilm. Echter dat het zo zal tegenvallen had ik ook niet gedacht. De film oogt als een home-video waarbij Casey Affleck onder een laken de spil was. En waar we verder alleen maar toeschouwer zijn. Er is maar weinig of geen dialoog. Behalve dan na een uur, dan krijgen we plots een man die een dialoog houdt die nog het meest weg heeft van iemand die wiet heeft gerookt en dan stoned op eens denkt diepgang te hebben. Ook komt er een paar keer een verschrikkelijke irritant liedje langs wat C zong. Verder viel het mij vooral op dat spoken blijkbaar (in dit verhaal) vrij racistisch waren want alleen bij de Latino-familie ging hij ook daadwerkelijk spoken om ze weg te krijgen?

Nee, dit soort films waarbij je 5 minuten zit te kijken naar een taart-etende actrice, onder het mom van kunst, zijn niet aan mij besteed.

Was die bewust?

Er staat 'letterlijk', dus neem aan van wel.

Zeer mooie film : een ervaring.Langzaam ?Gelukkig wel.

Draait op Parool Film Fest. Überhaupt een verrassend sterke line-up daar.

Een geest die er uitziet als een spook.

Een trage vreemde film die me toch wel wist te boeien. 5 minuten lang het beeld van iemand die appeltaart eet; het zal vast niet iedereen bekoren.

Over leven, dood, rouw, verdriet, het voorbij kruipen van de tijd, het gevoel van gevangen zitten in een bepaalde situatie, onmacht en eenzaamheid.

Een tikkeltje voyeuristisch ook waardoor het ook best onder de huid kruipt.

Hele aanstellerige film. Geen aanrader.

Schitterende film die om één of ander reden aan je vastplakt.

Gelukkig wist ik op voorhand dat dit absoluut geen horrorfilm was, wat de meesten ook beter zouden weten voor ze deze zien.

Kan tegenvallen, maar mij lijkt het wel iets. Sowieso origineel idee.....nu afwachten wat uitwerking betreft. Zeker een film die een kans verdiend.

verwacht zeker geen horror, geen actie, geen tempo

Prima film met een origineel verhaal. Het gaat allemaal zeer traag en er wordt vrij weinig in gesproken, maar dat is juist de kracht van deze film. Lange stilstaande shots met soms geen enkel geluid, afgewisseld met sterke scènes en prachtige muziek. In het begin denk je "waar zit ik in godsnaam naar te kijken?" maar langzaam maar zeker komt er meer verhaal in en gaat het steeds meer boeien. Ik was aangenaam verrast.

Hoe meer ik erover nadenk hoe meer ik besef hoe bijzonder deze film eigenlijk is. En dat met een (geschat) budget van slechts 100.000. Ook de muziek laat me niet los, vooral Thesaurus Tuus en Post Pie van Daniel Hart zijn betoverend mooi. Ik gooi er nog een halfje op. 4 sterren dus.

Lekker gekke, eigenzinnige film. Door de kalme, zelfverzekerde regiestijl van Lowery(niet te verwarren met traag) lijkt het misschien meer dan het is, maar ik heb anderhalf uur geboeid zitten kijken. En uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat hier een talentvolle regisseur op een creatieve wijze een inventief verhaal wil vertellen over onze vergankelijkheid en wellicht wel meer. Zo'n film waarover je achteraf een discussie kunt voeren over wat nou precies de bedoeling was, en die worden niet zo vaak meer gemaakt dus mijn steun heeft hij. Ach, aan de oppervlakte kun je A Ghost Story zien als een film waarin een goede acteur als Affleck bijna de hele tijd doelloos met een smetteloos wit tafellaken over zijn hoofd rondloopt(denk ook niet dat hij hier weer een oscar nominatie mee gaat scoren, dat zal pas echt een grap zijn ), maar iedereen die dit ziet snapt natuurlijk dat hier iets meer word geduid. De vraag wat dan precies blijft echter behoorlijk in nevelen gehuld, en daar moet je dan van houden. In ieder geval de minst enge spookhuisfilm die ik ooit gezien heb en geheel iets anders dan de sterke films die wij Europeanen de laatste jaren binnen dit genre hebben geleverd. Uiteindelijk toch een leuke, intrigerende fantasy, de moeite zeker waard.

Wat een slechte film. Jammer van de tijd ???

Gelukkig heb je met je review weer wat tijd teruggewonnen.

Toch wel erg tof dat Universal deze gewoon regulier uit gaat brengen.

Waar wordt deze wel vertoond, want ik begrijp het niet echt. Filmhuis toont hem al gewoon niet... .

Zou kunnen dat 'ie in NL wel uitkomt (16-11) maar in Vlaanderen niet. Heb daar niet direct zicht op.

Yeah right, één van de weinige films die ik overweeg in de cinéma te zien, en ze gaan hem niet eens tonen. Wedden dat ze deze als een horrorfilm gaan behandelen, en daardoor enkel in de late uurtjes gaan tonen.

Geen makkelijke film om in te komen met al die lange shots en scènes, die misschien ook wel langer lijken dan ze zijn omdat er amper dialoog in de film zit. Maar ik werd gegrepen door de film vanaf het moment dat we M het huis zien verlaten, en tegen die tijd is het kwartje al gevallen en besef je je dat je loopt te kijken naar een typisch verhaal over een geest in een huis, alleen dan vanuit het perspectief van de dwalende ziel die ervoor heeft gekozen om niet over te gaan naar een ander leven toen hij stierf.

Ik vind het best geniaal eigenlijk. Een heel originele invalshoek en een zeer geslaagde manier om een film te maken over de vergankelijkheid van tijd. Juist het gebrek aan dialoog en de mooie beelden en muziek maken de film zo groots als zijn ambities, ondanks de geringe speelduur. Vond het ook een goede keuze om de geesten op deze manier vorm te geven en ook geen stem te geven. Daardoor blijft de mystiek intact. Het maakt dat sterke moment waarop de geest aan de overkant zegt op iemand te wachten maar niet meer te weten wie des te krachtiger. Zo'n droevige film. Deze zal nog wel even blijven hangen denk ik. 4.0*.

Bijzondere film die het lichte en het zware tegelijkertijd oproept. De film is traag van karakter en er wordt weinig in gesproken maar juist o.a. daardoor blijft de letterlijke vertaling van het spook alsnog tot de verbeelding spreken. Het letterlijk verbeelden van het collectieve beeld van 'de spook' 'de geest' - wat gedurfd en origineel is- heeft iets kinderlijks in zich, iets onschuldigs wat contrasteert met het machteloze en het ontheemde waar het spook zich in het schemergebied begeeft. De dood krijgt hierdoor een dubbelzinnig gezicht maar die op geen enkel moment de menselijke perceptie daarvan loslaat wat in mijn ogen de kern van de film raakt dat de dood iets is wat ons mens maakt - en een onoverkomelijk lot - en wij enkel vanuit menselijk perceptie er een voorstelling van kunnen maken.

Had de film toch wat beter verwacht. Het originele idee krijgt terecht veel lof, maar de uitwerking is wisselvallig. Het trage tempo vond ik zeker geen hindernis want het concept is boeiend genoeg om te volgen en wordt ondersteund door een paar zeer sterke toevoegingen die een meerwaarde bieden zoals de stiltes, geesten die niet kunnen praten, de sound, overgangen in tijd, ... maar helaas zijn er ook scènes bij die vervelend of niet interessant zijn zoals die 5 minuten durende scène met die appeltaart of die vervelende liedjes. Ook het terug gaan in de tijd en dan je eigen geest dan ook nog zien vond ik er teveel aan. Zit er wat tussen in en kan de film toch wel appreciëren, maar lijkt me echt een love or hate film. Wel een film die blijft hangen en daarom toch iets meer dan het gemiddelde.
6,5/10

Gemiddelde

Ik heb dit werkje echt met stijgende verbazing zitten te bekijken.

Wie de fuck dacht dat het een goed idee was om een arthouse versie van Casper the friendly ghost te maken?

Een laken met oogjes.. die taartscene.. manmanman

1 pluspunt: de mooie score.

Ha, het is hem echt, de enige echte Palace Brother Will Oldham!

Palace Brothers - Riding - YouTube

I'm long since dead and I live in Hell

She's the only girl that I love well

Palace Brothers - Riding

Ongezien 5 sterren!

Zijn scene was ook meteen aardigste stukje in de film.

De release staat voor de deur en hij verdwijnt meteen uit de agenda van Pathé.

Normaal gesproken kun je films die niet meer gaan draaien in het archief terugvinden, maar in dit geval ontbreekt er elk spoor van deze film.