menu

A Ghost Story (2017)

mijn stem
3,04 (258)
258 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Fantasy
87 minuten

geregisseerd door David Lowery
met Casey Affleck, Rooney Mara en Will Oldham

'A Ghost Story' volgt een spookachtige gedaante die eens een man is geweest. Nadat hij vroegtijdig de aarde heeft moeten verlaten, keert hij terug naar zijn voormalige huis om er eeuwig rond te dwalen. Daar is hij getuige van zijn rouwende geliefde en ziet hij toe hoe zijn bestaan gedurende de tijd langzaam aan het vervagen is.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=c_3NMtxeyfk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van tbouwh
4,0
Dat is erg merkwaardig, vrijdag was het idee nog dat 'ie daar gewoon ging draaien...

avatar van Malick
Dit in de Pathé?!

Zwolle84
Niet zo raar toch als zijn vorige twee films er ook draaiden? ATBS was niet bepaald een blockbuster.

Zwolle84
Nu helpt het natuurlijk ook niet mee dat er in Amsterdam amper films draaien deze week. Dat is waar Pathé ze toch vaak dumpt.

avatar van Malick
Wat vind je van dit type films?
Lowery has acknowledged the slow-cinema model of Asian directors Tsai Ming-liang and Apichatpong Weerasethakul as an influence, evident in the film's dreamy solemnity.
*KLIK*

avatar van arno74
3,0
Klik, maar alleen voor wie de film heeft gezien, ik mis de spoilertags want die recensie verklapt de hele film...

avatar van timmienoelie
Spoilertags zijn overrated

avatar van tbouwh
4,0
Malick schreef:
Dit in de Pathé?!


Had ik van tevoren ook absoluut niet verwacht, maar het werd toch echt zo aangekondigd in eerste instantie.

avatar van arno74
3,0
Dit is misschien wel de film die de betekenis van mijn avatar wel het beste uitbeeldt, dus dit zou voor mij wel goed moeten zitten. Het heeft een interessant uitgangspunt, een (zij het dun) scifi-filosofisch laagje waarop de film wordt gebouwd. Als mens zitten we in onze tweedimensionale wereld vast in een minuscuul stukje tijd en kunnen we ons beperkt verplaatsen in de ruimte, de film draait dit om met een 'onsterfelijke' hoofdrolspeler die echter wel vast zit aan een ruimte, waardoor de keuze voor een spook vanzelfsprekend is. En om een film over tijd te maken lijkt contemplatieve cinema het middel bij uitstek.

De wat grappige vergelijking tussen de hoofdrolspeler en Casper is al gelegd, en ik kan me daar eerlijk gezegd wel in vinden. Deze spook die droevig uit zijn grote zwarte ogen kijkt heeft een behoorlijke aaibaarheidsfactor, tenminste als je een Engelstalige Amerikaan bent. Qua cinematografie valt er weinig te klagen, de camerashots zijn sterk en het 3:4-formaat past er uitstekend bij. Er wordt gelukkig ook niet met zwarte balken gerommeld en blijft het voor de hele duur bij dit formaat.

Helaas is de film lang niet volmaakt. Voor mijn gevoel was de duur van de scenes en het tempo gedurende de eerste 30 minuten niet helemaal fijn, de scene in het mortuarium bijvoorbeeld wordt net te lang gerekt. Ook de al vaker genoemde appeltaartscene kon wat korter, al is dat maar een kleinigheidje. Daarnaast komen diverse scenes wat misplaatst over, vormen ze een stijlbreuk, en/of voegen ze niets toe. Less is more.

Dit is totaal geen spookhuishorror of iets dergelijks dus is het nogal vreemd wanneer je naar een arthousefilm zit te kijken en er opeens een scene uit 'goedkope' commerciële horror a la Paranormal Activity of Ouija voorbijkomt, helemaal als de o zo rustige spook daarbij besluit om een gezin van Spaanssprekende Amerikanen weg te jagen. Is dat dan een spiegel wat de regisseur in Trumpland voorhoudt, of is het een stukje onderbewust racisme wat boven komt drijven? Zelf denk en hoop ik dat het vooral het eerste is. Ook de laatste minuten, vanaf het moment dat 'het tweede spook' in beeld komt (het einde met het lezen van het papiertje inbegrepen) lijken niet te passen in de film. En dat geldt ook voor het moment dat het dode kind en het skelet in beeld komen. Meest misplaatste scene vond ik toch wel de monoloog, over acting, over de top, te uitleggerig en een quasi-filosofisch depressief verhaal. Deze monoloog had eenvoudigweg vervangen kunnen worden door bijvoorbeeld een blik op de schilderij van Dalí die ik als avatar heb.

Over het algemeen slaagt de film erin om de hele duur te boeien en dankzij de fraaie fotografie haalt het regelmatig de 4*, maar op andere momenten zakt dat door die minpuntjes behoorlijk in, waardoor ik op een kleine 3* uitkom.

avatar van arno74
3,0
Zwolle84 schreef:
Niet zo raar toch als zijn vorige twee films er ook draaiden? ATBS was niet bepaald een blockbuster.
Denk dat ze zich verkeken hebben en niet wisten dat dit contemplatieve cinema was. Ook in Frankrijk is het bij Pathé van de aardbodem verdwenen, alleen in de google-cache is het nog te vinden.

timmienoelie schreef:
Spoilertags zijn overrated
Nou ja, niet iedereen vindt het prettig om het volledig script van begin tot eind door te pluizen voordat ze een film gaan zien.

avatar van tbouwh
4,0
A Ghost Story is van een grote schoonheid, cinematografisch én inhoudelijk. Affleck en Mara acteren ijzersterk, voortbordurend op de zichtbare chemie die zij ook al hadden in Lowery’s vorige indie. De opkomende Amerikaanse cineast laat zien wat er filmisch kan gebeuren als de grenzen tussen leven en dood tegelijk betekenisloos en betekenisvol worden; een spookgedaante maakt deel uit van de wereld zonder dat de wereld hem zien kan. A Ghost Story verbeeldt het proces van herinnering, en dat in een kader van een door en door menselijke wens: de stille hoop om, als we er niet meer zijn, íets van grote betekenis op deze aarde achter te laten.

uitgebreide recensie

avatar van sinterklaas
Klinkt een beetje als een light versie van Enter the Void.

Ga 'm morgen meteen proberen te kijken in de premiere. Heb lang geleden The Girl With the Dragon Tattoo gezien, maar veel recenter natuurlijk Rooney Mara zien schitteren in Song to Song. Ben toch benieuwd naar meer films waarin ze in speelt. Ze heeft echt indruk op me weten te maken. Hopelijk lukt dat morgen opnieuw

Daarnaast zien een aantal clips op youtube er al prima uit. Vooral de scene waarin ook de soundtrack van de trailer (bijna?) in z'n geheel beluisterd wordt heb ik nu al weer zin in. Klik

avatar van tbouwh
4,0
Mara is

avatar van Graaf Machine
5,0
Mooie film hoor, ik had niks geen problemen met dat laken met ogen. Was wat mij betreft de perfecte verbeelding. Een ouwerwets spook. Veel liever zo dan één of andere computeranimatie.
De traagheid van het verhaal was mij ook geen minpunt, het paste goed bij het spookgedoe, waarin tijd toch een ondergeschikte rol speelt.
Met het einde, waar het spook terug gaat in de tijd, had ik wel wat problemen. Dat vond ik onnodig ver gezocht en eigenlijk een stijlbreuk. De hele film gaat het spook met stapjes of sprongen vooruit in de tijd, en ineens, vanuit het niets is hij weer terug, of beter gezegd: nog terugger dan terug. . En er dan zo'n soort van "Interstellar-clou" aan breien was jammer.
Maar verder een heerlijke film.

avatar van Graaf Machine
5,0
arno74 schreef:


Dit is totaal geen spookhuishorror of iets dergelijks dus is het nogal vreemd wanneer je naar een arthousefilm zit te kijken en er opeens een scene uit 'goedkope' commerciële horror a la Paranormal Activity of Ouija voorbijkomt, helemaal als de o zo rustige spook daarbij besluit om een gezin van Spaanssprekende Amerikanen weg te jagen. Is dat dan een spiegel wat de regisseur in Trumpland voorhoudt, of is het een stukje onderbewust racisme wat boven komt drijven? Zelf denk en hoop ik dat het vooral het eerste is.


Volgens mij gaat deze film niet over hedendaagse politiek of racisme. Het leken me gewoon de eerste nieuwe bewoners van het huis nadat de voormalige geliefde van het spook daar vertrokken is. Dit zal een enorme emotionele impact op het spook hebben gemaakt, voor verwarring en wellicht angst hebben gezorgd. Dat het gezin Spaans spreekt maakt dan misschien de impact op het spook (en het publiek) groter. Het komt zo nog meer over als "vreemdelingen". Maar nogmaals: niet in racistische zin, maar gewoon vreemdelingen in de bekende wereld van het spook.

avatar van CynicalMarvin
3,5
A Ghost Story is een van de interessantere films die ik de afgelopen tijd heb gezien. De laatste art film die ik had gezien was Mother!, die ontvangen werdt met gemenge reacties. Net zoals die film bevat A Ghost Story veel mooie shots met wonderbaarlijke cinematografie. In tegenstelling tot die film worden er hier meer en betere ideologiën en thema's aangehaald.

Een van de mooiste aspecten, is iets wat vele mensen van deze film zou afweren: de lange shot waarin op eerste gezicht niks gebeurt. Deze scenes waarover ik spreek geven allemaal sterke gevoelens aan mij. Oncomfortabelheid, eenzaamheid, rouw, verveeldheid, de monotoonheid van het leven. Het haalt hier verschillende belangrijke thema's aan zonder al te veel dialogen te gebruiken. De dialogen die wel gebruikt worden voelen dan ook als ontspanningspunten. Omdat die zo zelden voorkomen in de film, worden ze ineens ook intens belangrijk. Hieruit komen ook de verschillende ideologiën voort. Deze interpreteerde ik vooral als deel van het (positief) nihilisme, wat ik persoonlijk een heel belangrijke filosofie vind, dus misschien ben ik op dat vlak bevooroordeelt.

Er zijn wel een paar aspecten die erg jammer waren. Zo was het idee van een geest in de wereld een minpuntje. Ik heb hier geen probleem met het idee van een soort ziel dat nog in de wereld rondwaalt, wel is het een probleem als de geesten een fysieke invloed kunnen hebben op deze wereld. Zo kon de geest lichten laten flikkeren en zelfs een glas oppakken, wat de film een onnodig en geforceerd horror-tintje gaf.

Daarnaast had de film een paar typische art-film tekortkomingen. Er is hier niet een typische character arc of background story. Waardoor de personages vaak veel minder relateable waren. Het verhaal kan misschien ook wat te cryptisch zijn, waardoor sowieso al het massa-publiek niet aangesproken wordt.

Het is geen film die zal doorbreken als een klassieker, of oscar-kanditaat. Maar het is wel een film die je aan het denken zet en risicovolle maar wonderbaarlijke scenes bevat. Daarvoor mag je hem wel in de bios gaan zien.

4,0
Een filmhuisfilm par excellence: godskolere vaag en godskolere traag. Het trage is soms functioneel, zoals het minutenlang moeten kijken hoe man en vrouw knus tegen elkaar aan liggen in bed zodat als de man dan plotseling dood is we onmiddellijk het verdriet en de leegte van de vrouw voelen, soms oké als contemplatief rustpunt en soms overschrijdt het ruimschoots de grens van het vervelende zodat ik bv. maar het aantal motieven in de jurk van de vrouw ben gaan tellen toen we bijna 10 minuten moesten kijken hoe de vrouw een taart eet. Ook wordt gaandeweg wel duidelijk wat de film bedoelt met al z’n vage scenes met het spook de hele tijd op de achtergrond: van wat aanvankelijk nog een vage poltergeistfilm leek te zijn blijkt de film een metafysisch spookverhaal te zijn – zelfs een soort mini-The Tree of Life – dat erover gaat dat alles en iedereen vergaat maar dat we (daarom) toch iets blijvends van onszelf willen achterlaten c.q. dat iets van onszelf blijft bestaan zolang we bv. niet worden vergeten. Het spook belichaamt als het ware de bezieling – de geschiedenis, het bestendige leven – van het huis waarin mensen hun leven leiden, weer weg gaan maar iets van zichzelf in het huis achterlaten. Het idee is niet zo origineel maar het is wel origineel uitgewerkt hetgeen de film uiteindelijk toch van bovengemiddelde kwaliteit maakt.

PS. Ik begrijp niet goed waarom de Spaanse conversaties niet werden vertaald.

avatar van Zeriel
3,5
Mooie originele film met een functionele traagheid waardoor je een beetje in de gemoedstoestand komt van de spookprotagonist. De film gaat o.a. over tijdsbeleving, en dat is sterk gedaan, met beperkte middelen.

Ik heb de film bijna als een meditatie beleefd. Een stille bioscoop is hiervoor een must.

Bij mij zat er een hoestgeest in de zaal die de gehele film door spookkuchte......

Ik kan gelukkig een beetje Spaans. Op de aftiteling staat wel iemand die de spanish translations heeft gedaan. Die bleken dan the etherisch om door te komen.....

avatar van Rvdz
4,0
De scene waarin die gast op dat feest minstens vijf minuten lang de thema's van de film de camera in spuwt had van mij niet gehoeven, maar verder vond ik A Ghost Story een film van ongekende schoonheid. Prachtige soundtrack ook.

avatar van mrklm
0,5
Als jouw ideale avond bestaat uit het kijken naar een treuzelende vrouw [Rooney Mara] in de keuken die vervolgens in één ononderbroken shot een halve taart opeet, of als je het liefst minutenlang staart naar een roerloos wit laken met twee gaten erin [Casey Affleck, min of meer], dan is deze film voor jou. Ik haakte al af bij het belachelijk lange shot van een wit laken bij de lijkschouwer. Artistiekerig volk zal hier ongetwijfeld een diepe laag achter weten te verzinnen, maar de stemmige score van Daniel Hart kan niet verhullen dat dit ontzettend saaie werkje geen waardig alternatief is voor 90 minuten lang luisteren naar 'Het Spookhuis' van het Cocktail Trio. Ik zou zeggen: ga de uitdaging aan... met het Cocktail Trio welteverstaan!

avatar van McSavah
4,5
Rvdz schreef:
De scene waarin die gast op dat feest minstens vijf minuten lang de thema's van de film de camera in spuwt had van mij niet gehoeven, maar verder vond ik A Ghost Story een film van ongekende schoonheid. Prachtige soundtrack ook.

Die gast op dat feest, haha. Volgens mij is zijn monoloog vooral ironisch bedoeld, zo kwam het in ieder geval op mij over. En dus gelukkig niet didactisch.

avatar van Malick
Gaat de film echt terug in de tijd? Als een flashback? Een herinnering? Of als straf van de schepper omdat 'hij' bewust koos om te blijven? Ik meen van niet. Het moment dat de mens zichzelf heeft uitgevonden als schepper van zijn eigen leven - zie de scènes op de top van het gebouw waar Ghost I kijkt naar reclamezuilen (illuminati / vrijmetselarij) - en vervolgens zelfmoord pleegt begint alles opnieuw. Maar dan zonder een schone lei. Letterlijk en figuurlijk.

De vraag is wat is Ghost I. De (gematerialiseerde) ziel van C? Zo ja, hoe kan 'hij' dan zichzelf tegenkomen? Zonder dat Ghost (stage) 2 daar bewust van is? En hoe kan hij het leven van zijn vorige eigenaar in het volgende leven beïnvloeden? Zie bijvoorbeeld de pianoscène. Is hij dan ook verantwoordelijk voor het auto-ongeluk? En suggereert de 'voorspeller' dat we te maken hebben met een goddeloos bestaan?

avatar van arno74
3,0
Ook maar even in verdiept Verhoeven. Denk dat de film meer de metafysische visie van Plato weergeeft, niet heel makkelijk uit te leggen maar, in eigen woorden, hij stelt dat onze aan tijd onderhevige wereld slechts een soort van waarneembare schaduw/echo is (wij als lichamelijk mens ook) van het voor onze fysieke (en gelimiteerde) zintuigen onzichtbaar, ongrijpbaar en onbevatbaar bestaan waar onze ziel deel van uitmaakt.

In de voor ons zichtbare wereld is ons bestaan vluchtig en hebben we geen herinnering aan het verleden of inzicht in de toekomst, in tegenstelling tot onze ziel die niet aan tijd onderhevig is. In onze lichamelijke vorm bestaan we in de zin van Plato niet en laten we geen spoor of herinnering achter (zoals een droom), en is het niets en daardoor het niet-zijn de essentie van onze vluchtige aardse aanwezigheid (=de monoloog in de film), in tegenstelling tot onze ziel, die niet aan tijd onderhevig is (het veroudert niet) en wel is. Voor Plato is tijd circulair (zoals in de film), het is louter een reflectie van de niet aan tijd onderhevige en voor ons onbevatbare eeuwigheid.

Het doel van de mens op aarde is het gezamenlijk streven naar het begrijpen van ons ongrijpbaar bestaan (en de goedheid daarvan) aan de hand van het waarnemen van de echo's (pianoscene?) om vervolgens harmonie daarmee te vinden zodat onze "schaduwwereld" een reflectie van het hoger bestaan wordt waarin we onszelf kunnen waarnemen (de spook die zichzelf ziet). En het doel van onze ziel is vervolgens de terugkeer naar dat hoger bestaan (wat de spook aan het einde doet)
.

avatar van DarlingDionne
3,5
Ik had 'm bijna afgezet. Het eerste half uur vond ik tergend. Aanstellerig, pretentieus, langzaam, saai... Er waren niet veel dialogen maar wat heeft Casey Affleck toch een lelijke praatstem. (Op zich vind ik hem verder wel goed acteren maar hier hoefde hij maar weinig te doen. Omdat het verder zo oersaai was kon ik me dus alleen maar focussen op dat verschrikkelijke stemgeluid. Rooney Mara vind ik eveneens altijd wel goed acteren maar om eerlijk te zijn heeft ze nogal een saai gezicht viel me plots op. Of misschien lag dat aan de film vooral. Later werd het echt een stuk beter. Toch blij dat ik niet ben afgehaakt want maakte toch diepe indruk. Dat had ik niet meer verwacht.

Wel heel moeilijk om een cijfer uit te delen. Het begin was echt een 1,5 maar later werd het een 4,0. Nog nooit zoiets meegemaakt eigenlijk dat mijn mening gedurende een film zo omsloeg.

Bélon
Deze film sloot strak aan op een film daarvoor en weglopen kan altijd dus heb ik de gok gewaagd: 100% meegevallen. Het begin was wat langzaam en de taart eet scene had korter gekund maar dit is een bijzonder filmpje geworden: je moet het maar verzinnen. Samen met Mother! (2017) denk ik de meest originele film die ik dit jaar gezien heb.

3,5*+ 0,5* originaliteitsbonus

avatar van IH88
3,5
“What is it you like about this house so much?”

A Ghost Story is een bijzondere film. Het is een zeer trage film met veel langgerekte scènes, maar als je de film op je in laat werken staat je een bijzondere en indrukwekkende filmervaring te wachten. Sommige scènes worden wel te lang uitgerekt, hoezeer ik een appeltaart etende Rooney Mara ook kan waarderen.

Maar het belangrijkste is dat de film mij echt wist te raken, en vooral de scene waarin Mara wegrijdt en spook Affleck en hun huis achterlaat is fenomenaal. Het beeldformaat past helemaal bij de film en de muziek kan ik niet genoeg roemen. Ik durf zelfs wel te stellen dat veel scènes sterker zijn door alleen al de fantastische score. Nadat Mara uit het verhaal wegrijdt zakt het niveau wel enigszins, maar het blijft allemaal uitermate sfeervol. De gehele film zat ik met een gevoel van melancholie naar alles te kijken, en het einde past daar helemaal bij. Een speciale film, waarbij ik nadat de film was afgelopen echt even wezenloos voor me uit zat te staren.

avatar van Cikx
3,0
Het is inmiddels een cliché geworden, maar ik deel de kritieken dat vooral de eerste helft (te) traag is hoe tof het concept ook is. Het helpt ook niet echt dat ik Casey Affleck maar een zouteloos acteur vind. De tweede helft was gelukkig een stuk sterker. Het idee wordt erg sterk uitgewerkt met behulp van mooie shots en een prima score die zorgen voor een bijzonder melancholische en mystieke sfeer. Ik vond echter niet alle muziek geslaagd. Zo kregen we maar liefst twee keer een dramatisch slecht elektronisch nummer met kinderlijk oppervlakkige tekst te horen "gezongen" door Affleck waar Rooney Mara ook nog eens met geëmotioneerde blik naar moest luisteren. Ik dacht eerlijk gezegd eerst dat het als satire bedoeld was, maar dat bleek helaas niet het geval te zijn. Dat moment haalde me in ieder geval behoorlijk uit de film. Daarna kwam er nog een lange monoloog die ook net wat te opzichtig was. Dit had allemaal veel subtieler gekund en mede daardoor kom ik niet hoger dan 3,0*.

avatar van IH88
3,5
Wel grappig hoe iedereen een film anders kan ervaren. Ik vond juist het eerste gedeelte het sterkst, met het tweede gedeelte dat zeker niet slecht is maar wel iets minder.

avatar van Woland
3,5
A Ghost Story - best interessant, maar ik weet nog niet helemaal wat ik er van moet vinden. En het is inderdaad een soort van spookverhaaltje, maar dan absoluut niet met het idee om lekker te gaan griezelen - de spoken zijn er meer als manifestaties van het verleden, als een manier om de geschiedenis van een plek te verkennen door de tijd heen. Het is duidelijk dat Lowery op de contemplatieve toer gaat. Dit werkt voor mij niet altijd zo goed, ik vond bijvoorbeeld Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom geweldig en ook Tarkovsky kan me goed smaken, maar ik heb nooit echt kunnen genieten van een Apichatpong Weerasethakul (ik heb de spelling toch even opgezocht). Hoe dan ook ik ben blij dat ik 'm heb bekeken terwijl ik lekker fris en scherp was, want in een vermoeide bui had ik dit niet getrokken. En zelfs nu is het soms tergend langzaam, al zie ik er zelf ook wel de humor van in om anderhalve minuut exact hetzelfde beeld te laten zien. De verschillende typen scenes konden me niet allemaal bekoren, vooral die monoloog van Will Oldham werd ik een beetje flauw van.

De keuze voor het uiterlijk van het spook heb ik me eigenlijk geen seconde aan geergerd - geen moeilijk gedoe met special effects, maar gewoon op zo simpel mogelijke wijze aangeven van: dit is een spook. Waar ik wel wat meer moeite mee had was het verhaal, of eigenlijk, meer het feit dat ik er niet zoveel verhaal in kon ontdekken. In het begin lijkt het nog alsof we een liefdesziek spook hebben die zijn geliefde not los kan laten, maar vervolgens blijft hij ook in de recente toekomst, verre toekomst en ook het verre verleden rondzwerven zonder dat er nou veel gebeurt. Misschien om de vergankelijkheid te illustreren. Hoe dan ook, uiteindelijk komt hij weer terug in het 'nu', waarin hij zelfs een andere versie van zichzelf ziet - en het feit dat hij wegpoeft na het lezen van het briefje van M suggereert dat hij inderdaad een spook was met een onvoltooide liefdessituatie.

Traag, vaag, en van allebei af en toe een beetje te - maar qua sfeer en beelden had het zeker wel wat, en Casey Affleck en Rooney Mara presteren naar behoren. Geen film die een breed publiek zal aanspreken verwacht ik zo, maar ik vond het wel wat hebben.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:55 uur

geplaatst: vandaag om 16:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.