menu

Mother! (2017)

mijn stem
3,21 (985)
985 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Horror
121 minuten

geregisseerd door Darren Aronofsky
met Jennifer Lawrence, Javier Bardem en Michelle Pfeiffer

'Mother' volgt een stel dat een rustig bestaan leidt. Als er op een dag onuitgenodigde gasten hun huis binnenkomen, wordt dat bestaan ernstig verstoord. Het gevolg is dat de relatie van het stel danig op de proef wordt gesteld.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=p2uRLby96cE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van K. V.
4,0
Naar deze keek ik al heel lang uit en het is er eindelijk van gekomen. Ik wist dat de film bijbels geïnspireerd was, dus was het wel eenvoudiger om te volgen en dus ook om de verwijzingen te snappen. Zo let je toch wel wat meer op de details en komt de film misschien ook wel wat minder raar over. Want de film gaat zeker naar het einde toe redelijk over the top. Ik zat toch soms met open mond te kijken
De cast deed het wel prima en visueel ook een sterkte film.
Het is zeker een opvallende film die waarschijnlijk niet voor iedereen zal weggelegd zijn, maar ik heb er wel van genoten.

avatar van Eveline-Laura
4,0
Krankzinnige film, maar zó geniaal tegelijk.
Ik heb niet vaak dat ik moet bijkomen van een film, maar in dit geval bleef ik (en de rest van de zaal) nog even zitten om op adem te komen.

Je moet wel scherp blijven de hele film, vooral in de 2e helft gebeurd er veel.
Het duurde even voor ik het verhaal goed doorhad, ik had geen trailers gezien of voorinformatie. Maar wanneer je het doorhebt is het zoals gezegd ontzettend krankzinnig, maar fantastisch in elkaar gezet. Visueel top.
Laatste scenes dusdanig sterk dat ik het idee had dat ik geen adem haalde, beklemmend. Enorm genoten!

avatar van Roger Thornhill
2,0
Het begint al onaangenaam : een koppel dat je alle goeds toewenst krijgt te maken iemand die "even" binnenkomt, en langzaam maar zeker wordt dan hun huis overgenomen door onheilspellende personages die de beste bedoelingen voorwenden, terwijl de veronderstelde rots in de branding –de echtgenoot– ze gastvrijheid blíjft bieden. Wanneer dat gebeurt in een thriller-achtige setting kan ik me daar nog wel mee vermaken, maar wanneer een film zó dicht op de huid kruipt en zó serieus luguber wordt, zijn zulke scènes "onaangenaam om te kijken ipv dat ik de personages aanmoedigde erdoorheen te komen", zoals Fonzzz002 het op 26-9-2017 verwoordde.
        Maar dan beginnen de symbolen de film binnen te sluipen, schakelt de film van realisme op surrealisme over, kan ik me niet meer met de personages identificeren (hetgeen wel een opluchting is, want vanaf dat moment realiseer ik me dat ik niet meer naar een psychologisch drama maar naar een geconstrueerd artefact zit te kijken en ontstaat er meteen een "afkoelende" afstand) en zit ik me alleen maar af te vragen wat de maker met deze film beoogt. Feit is echter dat de laatste drie kwartier zó overdadig zijn en zó ver van mij afstaan dat een eventuele betekenis mij niet meer interesseert – de beelden spoelen over me heen, zelfs het afschuwelijkste dat een mens kan overkomen (de dood van de baby) raakt me niet meer, en bij de laatste scène tussen Bardem en Lawrence is de film mij al volledig kwijt.
        Lang leve de IMDb-trivia-pagina, want onder het kopje Spoilers vertelt Aronofsky zelf hoe deze film gelezen moet worden. Sorry, gelezen kán worden, want zoveel kijkers zoveel zinnen nietwaar, maar Aronofsky's verklaring luidt dat Lawrence Moeder Aarde is wiens huis (de wereld) vernietigd wordt door zijn bewoners. Bardem is God die uit verveling Adam en Eva schept (vandaar die wond in Ed Harris' flank); zij vernietigen Gaia's schepping en Gods studeerkamer (= de Hof van Eden) met daarin Gods perfecte kristal (de appel), en hun ruziënde zoons zijn Abel en Cain. Als de aanbidders komen gaan ze op Moeders aanrecht zitten, en als dat instort ontstaat de Zondvloed. Na Gods bevruchting baart Moeder de Messias, gevolgd door diens dood, een Communie en de Openbaringen.
        Tot zover Aronofsky's bedoeling, in verschillende berichten hierboven ook al genoemd. Maar uiteindelijk zit ik dan (opnieuw in de woorden van Fonzzz002) meer "de betekenis uit te vogelen dan dat ik geïnteresseerd ben in de gebeurtenissen", en wat er dan gebeurt is dat er (1) naargeestige beelden en catastrofes met cinematografische mokerslagen ingeramd worden, terwijl er eigenlijk (2) niets anders dan een oeroud (Bijbels) verhaal verteld wordt waar ik (3) sowieso al geen boodschap aan heb. De ecologische tak vind ik dan weer wèl interessant, maar net als Fonzzz002 zou ik eerder geraakt worden door een (fictie-)verhaal over bijvoorbeeld de ontbossing van een natuurgebied dan door een allegorische vertelling waarin de vernietiging van een huis symbolisch is voor de huidige globale milieuramp.
        Ja, wat Aronofsky voor ogen stond heeft hij uitzonderlijk goed uitgevoerd, en alle complimenten voor met name Jennifer Lawrence die hier compleet door de wringer gaat, maar het resultaat is slechts (laatste citaat van Fonzzz002) "een hoog feel-bad gehalte waar ik geen plezier aan beleefde."

avatar van arno74
4,5
Roger Thornhill schreef:
maar Aronofsky's verklaring luidt dat
Dat lijkt me meer iemands interpretatie dan dat Aronofsky die woorden in zijn mond heeft genomen. Met zijn film hint hij al heel wat, met deze poster bijvoorbeeld, en in de film zie je ook een plaatje (wat verscheurd wordt) waarin Bardem staat afgebeeld met hoorns! Wat mij betreft zit daar de kracht van de film, hij neemt ons in de maling, toont ons een duivel en iedereen roept dat het god is. Wij zien het verschil niet...

avatar van scorsese
4,5
Prachtige film waarin een koppel die hun huis aan het verbouwen zijn twee vreemdelingen als gast krijgen. De film speelt zich geheel in het huis af. De spanning is aldoor voelbaar en vooral de totale gekte tijdens sommige scenes waarin een ongemakkelijke en nachtmerrie-achtige sfeer wordt gecreëerd is bijzonder effectief. Origineel zowel qua inhoud als uitvoering. Jennifer Lawrence is in iedere scene te zien, de camera blijft dicht op haar huid en ze is ijzersterk hier.

avatar van RaoulDuke
4,0
Originele en boeiende psychologische horror wiens grote kracht zit in de intensiteit, die voor 'n groot deel wordt bepaald door de combinatie van belichting, cinematografie en 'n subtiel onrustige cameravoering waardoor 'n sfeer ontstaat die van de meest simpele handelingen al 'n zekere dreiging laat uitgaan.

Mede daardoor vond ik het eerste uur van de film dan ook het sterkste deel, vanwege de subtiliteit van het eerdergenoemde, en omdat ik hier nog betrokkenheid voelde met de hoofdpersonen.
In tegenstelling tot het laatste deel waarin Aronofsky volledig los gaat en de situatie zo absurd en apocalyptisch wordt dat deze betrokkenheid plaats maakte voor 'n wat meer afstandelijke fascinatie.

Al bij al toch een van de betere horrorfilms van de laatste tijd en 'n mindfuck van jewelste voor de liefhebber.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:50 uur

geplaatst: vandaag om 16:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.