Mother! (2017)

Aronofsky benaderd zijn oude niveau.

Tussen de twee popcornfilms (Wrestler en Noah) maakte hij nog wel een klein meesterwerk, maar het algemene niveau ging toch beduidend naar beneden. Hopelijk maakt hij met Mother een einde aan die periode.

Want dit is weer een lekker vaag schouwspel. Het begint allemaal aardig rustig, met een lekker sfeertje en sfeervolle decors. Je merkt dat er iets mis is in het huishouden maar er is niet direct de vinger op te leggen. Op het einde overigens ook niet, maar Aronofsky gaat daar werkelijk voluit en tovert de ene wonderlijke scène na de andere op het scherm. Uiteraard vol symboliek, al heb ik moeten opzoeken wat het nou allemaal precies inhield. Sterke rol van Lawrence ook, Bardem wel wat minder al past ie verder wel in zijn rol.

Prachtige film, dikke 4* zijn verdiend. Hopelijk houdt hij deze lijn vast.

God is een eikel,

De mensheid een plaag.

Laten we de natuur koesteren.

Verhoogd naar 5*, vrolijk Pasen!

(Zomaar een hersenscheet, maar ken je eigenlijk 'Bombasto met het boze oog' uit de strips van Douwe Dabbert?)

Nee, ben geen stripkenner.

Kom op, dat stond gewoon in de Donald Duck. Haha.

Die las ik vroeger bij de tandarts, maar dat is alweer dik 30 jaar geleden (dat ik daar DD las, niet dat ik voor het laatst bij de tandarts was ) Heb die verhalen dus niet zo helder meer.

Erg vaag maar ik heb mij wel vermaakt...

Als je de symbolische betekenissen uit deze film niet ziet, dan mis je een heleboel. Naar het eind toe zullen de meeste kijkers wel begrijpen dat het allegorisch bedoeld is. Maar als zelfs de ondertitelaar er niets van snapt, geeft dat wel te denken. "I want to make this our little paradise" vertalen als "ik wil er gewoon een mooi plekje van maken", subtiele hint lost in translation.

De gebeurtenissen volgen elkaar tamelijk willekeurig op. Dingen gebeuren zonder duidelijke reden. De twee hoofdpersonages zijn flat characters (om van de rest maar te zwijgen). Hij is de begenadigd schrijver die iedereen zomaar binnenlaat, zij is het arme vrouwtje dat alles maar moet accepteren.

Ik vond het concept heel aardig, maar de uitwerking frustrerend. En waarom hier het label 'horror' aan wordt gegeven, is mij een raadsel.

Bij veel films van Aronofsky krijg ik ontzettende jeuk: de dialogen hebben geen natuurlijk verloop, de scenes zijn een bij elkaar geharkt zooitje, de muziek is brak of gewoon afwezig, de sfeer ademt niet, topacteurs verschrompelen tot bordkarton. De enige uitzondering vond ik The Wrestler en in iets mindere mate Black Swan.

Zo herinner ik me The Fountain als een enorme lange zit waarin het ene cliché na het andere symbolisch voorbij trok. Er kwam maar geen eind aan. Afijn, deze Mother! is van hetzelfde laken een pak.
Aronofsky schreeuwt mij teveel "Kijk mij eens lekker symbolisch bezig zijn."

Nee, als we dan toch de bijbel erbij halen, doet u mij dan maar "De laatste dagen Van Emma Blank" van onze eigen Alex van Warmerdam.

PS. Ik vergeet Aronofsky's beste film, zijn debuut: Pi (1998) - MovieMeter.nl

Kon er uiteindelijk niet zoveel mee. Vond het ook niet heel erg schokkend. Vlees noch vis eigenlijk. Niet spannend, niet eng, geen drama, uiteraard geen humor. Karakters vrij vervelend allemaal.

Op zich bleef ik nog wel nieuwsgierig naar waar het allemaal heen ging maar het laatste half vloog de boel zo uit de bocht dat Aronofsky mij wel kwijt raakte.

Film wordt gered door Lawrence die een puike acteerprestatie neerzet.

Bijzonder en apart, dat is zeker.

Gaan kijken in de veronderstelling dat dit echt horror was, na een kwart me toch maar eens ingelezen. En met de verworven kennis spat de symboliek van het scherm met betrekking tot de bijbel. De mens in zijn hele hoedanigheid komt voorbij, dingen als de hoofdzonden met moord, jaloezie, verafgoding, maar ook het paradijs en de verboden appel. In dat geval is het erg interessant te noemen...

Toch mist er voor mij het nodige. Ik kijk de film ter kennisgeving en een bepaalde nieuwsgierigheid, maar pakken of meeslepend wordt het voor mij nergens. Bardem en Lawrence mogen nog wel even genoemd worden. Voor nu wel klaar met Mother, wellicht op termijn nog eens herzien.

Zelden een zo'n hypnotiserende en betoverende film gezien als deze. Als het ware een toneelstuk op het witte doek. Jennifer Lawrence haar beste rol tot nu toe!

Wanneer ik dacht dat de beste man zijn dieptepunt had bereikt met Requiem for a Dream, bewijst hij dat het mogelijk is om slechter te doen. Jammer dat de wel degelijk goede acteerprestatie van Lawrence wordt verspild door een onnozel en belachelijk script dat de wensen over laat. Alles om maar de film kapot te symboliseren. Het is me toch een boeltje zeg. Deze film zorgt er zelfs voor dat ik me afvraag of ik ooit in mijn leven nog een film wil zien omdat ik hem zodanig slecht vond. Is het de slechtste film ooit? Neen, die eer is weggelegd voor An Inconvenient Truth maar wel de tweede slechtste ooit. Een verschrikkelijke ervaring was deze film.

Meest gestoorde film die ik ooit heb gezien. Wat is dit slechte rotzooi! Helemaal niks deugt er aan deze film. INSANE van minuut 1 tot de 121e minuut. Knap dat ik 'm nog heb uitgekeken!

Nominatie voor de De Golden Raspberry!

Dat lijkt me eerder een compliment.

Maar goed, wat ‘deugt’ er eigenlijk niet aan. (Afgezien van de ongenode gasten)?

Dat is juist de bedoeling.

Je hoort alleen maar ah en oh. You can't do that. This is my house. Don't sit on here. Will you leave my house! You destroy my house. Don't sleep in my bedroom! Het lijkt wel een stripverhaal met losse teksten. Het beeld is ook zeer chaotisch slecht gemonteerd slecht geluid slechte dialogen. En het wordt alleen maar erger gaandeweg met die malle man die totaal niet past bij haar.

Op het eind slaat de film helemaal door als ze baby gaan opeten naadloos aan elkaar gemonteerd je mist hier zeker 20 minuten. doden baby in stukken snijden en verdelen Nou genoeg gezegd denk ik

Daarnaast gaat de film nergens naar toe. Geen boze droom. Nietszeggende film. Kortom slechtste film ooit gemaakt.

Hoef ik niet te snappen. Film blijft ruk. ook Cinemagazine komt tot slechts 2 sterren.

En ondanks deze link blijf ziet niks vinden.

Dit zijn de redenen dat de film Mother! zo ongekend veel ophef veroorzaakt - Brainwash

Ok, dus omdat een een of ander filmblaadje maar 2 sterren geeft is de film ruk.

Maar goed, laat maar. Hou het lekker bij een dimensionale filmpjes.

Films moet je doorgaans blind kunnen instappen om 'm te begrijpen. Maar dat laat 'Mother! In zijn geheel niet zien. Het is een mislukte film geworden die ook nergens aantoond bijzonder te zijn. Kijk alleen al naar de ah en de ohs van wat gebeurt hier nou. Ook het camerawerk was vreselijk slecht gemonteerd. afijn we kunnen er lang over doorgaan doen t blijft voor mij een dikke 0.5. Jammer nog dat ik geen 0 sterren kon geven had ik het namelijk ook gedaan!

Zo moeilijk is de film niet te begrijpen.

Camerawerk en montage was juist top.

#meningenverschillen.

Dan zou ik je verder vooral richten op kinderfilms. Die zijn inderdaad gericht op mensen die nog vrij weinig ‘bagage’ mee hebben gekregen in hun korte bestaan.

Kunst vraag vaak wat meer kennis en ontwikkeling van de aanschouwer. Het zit doorgaans vol symboliek, ideeën en reflecties. Door de leek zullen die dan ook niet op waarde geschat kunnen worden. ‘Je ziet het pas als je het doorhebt.’ sprak een groot Nederlands wijsgeer ooit.

Was je niet opgevallen dat er gebruik werd gemaakt van slechts drie soorten shots. Allemaal gecentraliseerd rondom Moeder Aarde: De close up, de POV en de overshoulder.

Dat zorgt voor een specifieke look en ervaring en plaatst je achter, in of tegenover de hoofdpersoon, waardoor je volledig met haar meegaat in de (bewust) ongemakkelijke ervaring. Dat is niet slecht, dat is briljant!

Blind in kunnen stappen? Elke film bevat culturele verwijzingen, taalgebruik en noem maar op waarvoor je een zekere achtergrond kennis moet hebben om het te begrijpen. Daar ontkom je niet aan. En niks "hoort". Kunstvormen zijn vrij. Dat je er niets aan vindt is jouw goedrecht.

Meningen verschillen blijf het een ruk film vinden die nergens scoort. Inlezen is leuk maar een film moet je altijd blind kunnen instappen met minimale bagage.

Maar zoals gezegd is ie ook heel slecht gemonteerd. Dat laatste stuk vooral met die baby. Wat was dat slecht in elkaar gezet. Compleet een stuk weggelaten. Sinkholes noemen ze dat. Maar ik zie hier wel meer dikke onvoldoendes. Hij was trouwens 2 avonden op een rij op tv zodoende heb ik m eerst half gezien en daarna helemaal. De 0 punten blijven dik overeind. Riooltroep vind ik dit.

Volgens mij hebben ze niets weggelaten.

Het hoeft niet zo te zijn dat mensen deze film niks vinden omdat ze hem niet begrijpen. Ik heb hem samen met mijn vrouw gekeken en we begrepen allebei de diepere betekenis van de film.

Maar waar ik hem goed vond, vond zij hem helemaal niks. Dat heeft volgens mij vooral met de stijl van de film te maken. Ik ben een groot fan van Aranofsky maar kan heel goed begrijpen dat mensen zijn films niks vinden. En dat heeft dan weinig met levenservaring o.i.d. te maken. Mijn inziens ook best kinderachtig om te concluderen dat iemand kinderfilms moet gaan kijken als hij dit soort films toevallig niks vindt.

Het probleem waar Aronofsky zijn Mother! mee opzadelt, is dat hij haar geen eigen benen geeft om op te staan. Het hele verhaal (nou ja, verhaal?) zakt als een kaartenhuis in elkaar als je die dikke vette lijm uit dat ouwe boek er even niet bij bedenkt: dit is geen kunst maar een protserige pot met kitsch-lijm, waarop het predicaat effectbejag pijn aan de ogen veroorzaakt.

Er is geen enkele andere manier om Mother! te zien dan via die lijm, waardoor dit een eendimensionaal prutswerkje is geworden. Kunst heeft op z'n minst een meervoudige gelaagdheid nodig.