Mother! (2017)

Naar deze keek ik al heel lang uit en het is er eindelijk van gekomen. Ik wist dat de film bijbels geïnspireerd was, dus was het wel eenvoudiger om te volgen en dus ook om de verwijzingen te snappen. Zo let je toch wel wat meer op de details en komt de film misschien ook wel wat minder raar over. Want de film gaat zeker naar het einde toe redelijk over the top. Ik zat toch soms met open mond te kijken
De cast deed het wel prima en visueel ook een sterkte film.
Het is zeker een opvallende film die waarschijnlijk niet voor iedereen zal weggelegd zijn, maar ik heb er wel van genoten.

Krankzinnige film, maar zó geniaal tegelijk.

Ik heb niet vaak dat ik moet bijkomen van een film, maar in dit geval bleef ik (en de rest van de zaal) nog even zitten om op adem te komen.

Je moet wel scherp blijven de hele film, vooral in de 2e helft gebeurd er veel.

Het duurde even voor ik het verhaal goed doorhad, ik had geen trailers gezien of voorinformatie. Maar wanneer je het doorhebt is het zoals gezegd ontzettend krankzinnig, maar fantastisch in elkaar gezet. Visueel top.

Laatste scenes dusdanig sterk dat ik het idee had dat ik geen adem haalde, beklemmend. Enorm genoten!

Het begint al onaangenaam : een koppel dat je alle goeds toewenst krijgt te maken iemand die "even" binnenkomt, en langzaam maar zeker wordt dan hun huis overgenomen door onheilspellende personages die de beste bedoelingen voorwenden, terwijl de veronderstelde rots in de branding –de echtgenoot– ze gastvrijheid blíjft bieden. Wanneer dat gebeurt in een thriller-achtige setting kan ik me daar nog wel mee vermaken, maar wanneer een film zó dicht op de huid kruipt en zó serieus luguber wordt, zijn zulke scènes "onaangenaam om te kijken ipv dat ik de personages aanmoedigde erdoorheen te komen", zoals Fonzzz002 het op 26-9-2017 verwoordde.
        Maar dan beginnen de symbolen de film binnen te sluipen, schakelt de film van realisme op surrealisme over, kan ik me niet meer met de personages identificeren (hetgeen wel een opluchting is, want vanaf dat moment realiseer ik me dat ik niet meer naar een psychologisch drama maar naar een geconstrueerd artefact zit te kijken en ontstaat er meteen een "afkoelende" afstand) en zit ik me alleen maar af te vragen wat de maker met deze film beoogt. Feit is echter dat de laatste drie kwartier zó overdadig zijn en zó ver van mij afstaan dat een eventuele betekenis mij niet meer interesseert – de beelden spoelen over me heen, zelfs het afschuwelijkste dat een mens kan overkomen (de dood van de baby) raakt me niet meer, en bij de laatste scène tussen Bardem en Lawrence is de film mij al volledig kwijt.
        Lang leve de IMDb-trivia-pagina, want onder het kopje Spoilers vertelt Aronofsky zelf hoe deze film gelezen moet worden. Sorry, gelezen kán worden, want zoveel kijkers zoveel zinnen nietwaar, maar Aronofsky's verklaring luidt dat Lawrence Moeder Aarde is wiens huis (de wereld) vernietigd wordt door zijn bewoners. Bardem is God die uit verveling Adam en Eva schept (vandaar die wond in Ed Harris' flank); zij vernietigen Gaia's schepping en Gods studeerkamer (= de Hof van Eden) met daarin Gods perfecte kristal (de appel), en hun ruziënde zoons zijn Abel en Cain. Als de aanbidders komen gaan ze op Moeders aanrecht zitten, en als dat instort ontstaat de Zondvloed. Na Gods bevruchting baart Moeder de Messias, gevolgd door diens dood, een Communie en de Openbaringen.
        Tot zover Aronofsky's bedoeling, in verschillende berichten hierboven ook al genoemd. Maar uiteindelijk zit ik dan (opnieuw in de woorden van Fonzzz002) meer "de betekenis uit te vogelen dan dat ik geïnteresseerd ben in de gebeurtenissen", en wat er dan gebeurt is dat er (1) naargeestige beelden en catastrofes met cinematografische mokerslagen ingeramd worden, terwijl er eigenlijk (2) niets anders dan een oeroud (Bijbels) verhaal verteld wordt waar ik (3) sowieso al geen boodschap aan heb. De ecologische tak vind ik dan weer wèl interessant, maar net als Fonzzz002 zou ik eerder geraakt worden door een (fictie-)verhaal over bijvoorbeeld de ontbossing van een natuurgebied dan door een allegorische vertelling waarin de vernietiging van een huis symbolisch is voor de huidige globale milieuramp.
        Ja, wat Aronofsky voor ogen stond heeft hij uitzonderlijk goed uitgevoerd, en alle complimenten voor met name Jennifer Lawrence die hier compleet door de wringer gaat, maar het resultaat is slechts (laatste citaat van Fonzzz002) "een hoog feel-bad gehalte waar ik geen plezier aan beleefde."

Prachtige film waarin een koppel die hun huis aan het verbouwen zijn twee vreemdelingen als gast krijgen. De film speelt zich geheel in het huis af. De spanning is aldoor voelbaar en vooral de totale gekte tijdens sommige scenes waarin een ongemakkelijke en nachtmerrie-achtige sfeer wordt gecreëerd is bijzonder effectief. Origineel zowel qua inhoud als uitvoering. Jennifer Lawrence is in iedere scene te zien, de camera blijft dicht op haar huid en ze is ijzersterk hier.

Originele en boeiende psychologische horror wiens grote kracht zit in de intensiteit, die voor 'n groot deel wordt bepaald door de combinatie van belichting, cinematografie en 'n subtiel onrustige cameravoering waardoor 'n sfeer ontstaat die van de meest simpele handelingen al 'n zekere dreiging laat uitgaan.

Mede daardoor vond ik het eerste uur van de film dan ook het sterkste deel, vanwege de subtiliteit van het eerdergenoemde, en omdat ik hier nog betrokkenheid voelde met de hoofdpersonen.

In tegenstelling tot het laatste deel waarin Aronofsky volledig los gaat en de situatie zo absurd en apocalyptisch wordt dat deze betrokkenheid plaats maakte voor 'n wat meer afstandelijke fascinatie.

Al bij al toch een van de betere horrorfilms van de laatste tijd en 'n mindfuck van jewelste voor de liefhebber.

Gisteren gezien. Ik ben niet gauw geshockeerd... maar de scene waar de baby word opgegeten vond ik wel té extreem...

Verder nadat ik me iets had ingelezen kon ik de symboliek wel waarderen in de film.
Javier als God. Jennifer als Mother Earth. Man & woman als Adam & Eva. De twee zonen als Cain en Abel. Het religieuze versus materialisme had een hele sterke ondertoon. De horror muren in het huis moest volgens mij de zonde betekenen door de mens op aarde. Waar ik nog wel aan twijfel is het kristal waar Javier zo obsessed door was. Ik vermoed dat dit het symbool van de kennis van goed en kwaad zou moeten zijn?

Herzien.

Toch maar nog 1x verhoogd. Wat er door mijn hoofd ging toen ik dit maar 3,0* gaf weet ik ook niet, maar het is onbegrijpelijk. Ik ging destijds blanco de film in, waardoor het allemaal wel heel overweldigend op me neer kwam. Toen wist ik er waarschijnlijk niet veel van te maken omdat ik niets begreep.

Bij herziening is bij mij maar 1 conclusie mogelijk: dit is briljante cinema. Misschien wel mijn favoriete Aronofsky tot nu toe. En ook de enige die in mijn top 100 staat tot nu toe. Overweldigende cinema, die vooral in het tweede stuk je gevoelens heen en weer gooit op zo'n indrukwekkende manier die ik in tijden niet heb gezien.

Emotioneel gaf dit me in de bios zo'n ongelooflijke klap dat ik de rest van de avond in shock was. Nu heeft dit ook weer littekens achtergelaten. Dat dit nu op de bijbel gebaseerd is, is wel duidelijker. En de manier waarop is simpelweg briljant.

Eerste deel is tamelijk rustig, maar de locatie, cameragebruik en acteerwerk is dik in orde. De camera zit vrijwel altijd dicht op de huid van Lawrence, en dit creëert en vreemde, bijna claustrofobische ervaring die je nergens loslaat en in het tweede deel een behoorlijke meerwaarde heeft.

Maar het is uiteindelijk het tweede deel dat overweldigend is, horror zoals dit zie je tegenwoordig zelden. Heel, heel bombastisch, maar briljant in beeld gebracht. De chaos om Lawrence heen is bizar, en op een gekke manier werkt het wel.

Maar waar het tweede deel vooral op scoort is hoe makkelijk hij je gevoelens mee weet te nemen. Het voelde alsof ik zojuist 3x door een truck was overreden. Ik was zeer gefrustreerd, erg boos, verdrietig en alle gekte om Lawrence heen had zelfs een soort komisch effect op mij. Het einde voelt daarom ook aan als een soort opluchting, terwijl je juist opgelucht bent omdat de Apocalypse zojuist is gebeurd, Het is simpelweg briljant.

Briljante horror dit, erg indrukwekkend in beeld gebracht en een frustrerende ervaring uiteindelijk. Films zoals dit zie ik tegenwoordig niet vaak meer, maar dit is wel een film die niet door mainstream-kijkers moet worden gezien als "tussendoortje". Ik verhoog mijn cijfer voor de tweede keer. Bijzondere ervaring. Als dit nog eens in de bioscoop komt ga ik er weer heen.

Een moeilijke film. Ten eerste om te ontdekken wat de film laat zien, maar vooral omdat het simpelweg niet plezierig is om te zien. Niet omdat het een horror is, want dat is het m.i. niet, maar omdat de gebeurtenissen continu vervelend zijn. Naar het einde toe komt er wat schot in de zaak en kan ik de scenes overigens goed waarderen.

De personages en de naargeestigheid was overtuigend. De symboliek origineel. In die zin is het een knappe film. Maar voor mij is de film niet geslaagd, omdat het mij niks heeft geboden. Geen kijkplezier, geen inzicht. Wellicht op een paar interessante redeneringen na.

Herzien, en een paar plekjes omhoog in mijn persoonlijke top 10.

Meesterwerk

opgegeten baby.. come on.. 3* maar ik ga ‘m deze week nogmaals kijken.

WTF?! heb ik zojuist gezien?! Dat was mijn eerste gedachte. Zonder voorkennis ingestapt.

De film heeft me na afloop behoorlijk in verwarring achtergelaten.

Het begint erg goed met een mysterieuze start maar de gebeurtenissen worden steeds gekker. Het houdt niet op. Een dag later spookte het allemaal nog door mijn hoofd en dan is is het wat mij betreft een goede film. Na wat gegoogle begrijp ik iets meer van de achtergrond en symboliek en dan vallen de puzzelstukjes op hun plaats. Dat is dan ook echt goed gedaan. Een prettige cast trouwens ook. Het nodigt echt uit om nog eens te herzien. Indrukwekkend dus.

Wederom een vadsige film van deze regisseur die met sadistisch genoegen de lelijkheid der mensen in kaart brengt. Uiteraard tot groot ongenoegen van deze kijker. Maar ja, hij is op Netflix. Eerst dacht ik aan een ongezellige parabel, maar het werd uiteindelijk een totale samenvatting van OT/NT. Echter heb ik dat boek nooit gelezen en bijbelse zaken als boete , zondeval, kruisigingen en/of broedertwist laten me koud!!

Gaat over een vriendelijke man die mooie boeken schrijft in zijn paradijsje en daarom steeds bezoek krijgt van parasiterende mensen zonder talent, behalve voor chaos. Ze adoreren hem en dat brengt hem in extase van verrukking. Zijn moeder de vrouw echter die het hofje van eden van tegeltje tot plint opbouwt, wordt natuurlijk horendol van haar man. En van de bezoekers die ongevraagd het toilet gebruiken, roken in de badkamer, op tafels staan en zo. MAW de wereldgeschiedenis.

Wat een maffe film.

Het leek op een toneelstuk. De camera kwam niet verder dan de voortuin. De wisselende scenes waarbij allerlei vreemde personages uit het decor tevoorschijn komen.

De cameravoering was even wennen, maar op zich goed bedacht.

De film zit vol godsdienstige symboliek. Ik vond dat vervelend. In het begin denk je aan een succesvol dichter met een schrijversblok. Een huisvrouw die zich vermaakt met inrichten van haar huis. Maar na een rustig begin beginnen de absurditeiten. Als kijker ben je verbijsterd door de één na andere gebeurtenis.

Geen fijne film of om lekker onderuit gezakt naar te kijken. Kan ook begrijpen dat je de film niet af kijkt.

Van Darren Aronofsky kon ik Pi en Black Swan erg waarderen, maar deze film vind ik minder.

Nou weten we dat ook weer. Aronofsky is een godsdienstwaanzinnige. Ik heb deze film niet gezien (spreekt me niet aan) maar zal dankzij deze info wel drie keer nadenken voor ik me ooit nog aan een film van zijn hand waag. Ik heb daar he-le-maal niks mee.

Want? Peter Jackson gelooft ook in Hobbits? James Cameron in blauwe wezens?

Bij godsdienst werkt dat anders. Je maakt niet een film vol bijbelse symboliek zonder zelf te geloven in al dat spul.

Godsdienstwaanzinnige geen idee! maar wel een hele nare lompe moraalridder.

???
Geen idee hoe de film nou precies in elkaar zat, en WAT er nou precies met iedereen aan de hand was.
Wel vond ik het erg spannend vanaf het eerste moment.
De stem van Jennifer Lawrence is altijd erg aangenaam om naar te luisteren trouwens. ( maar op het eind vond ik haar wel iets te vaak ene lang schreeuwen)

De sfeer is heel goed neer gezet, gaat het richting " The Others" , gaat het richting " The Skeleton Key "
Geen idee, want ik ben er dus op het eind van de film niet echt uit gekomen.

Maar hoe ik de film simpel dus begreep ... ( en ik denk dat die meningen heel erg uiteen lopen)
Eigenlijk gaat het allemaal niet om die man/ schrijver, die een writers blok heeft. en deze gebeurtenissen allemaal in zijn hoofd afspeelt, tijdens zijn writer's block. om weer nieuwe inspiratie op te doen. .

bij mij dus niks bijbels achtig.

Herzien. Het is juist pre-apocalyptisch! Halfje verhoogd, echt een waanzinnig knappe film.

Kan die film nog irritanter gefilmd zijn?????? Maar daar is al het nodige over gezegd. Los van de boodschap die de film beoogt te brengen vond ik het een vervelende film. Een trage aanloop als kapstok voor een stortvloed aan symboliek. En "moeder aarde" mag wat mij betreft wel wat assertiever zijn ipv over zich heen te laten lopen.........

Halfje verhoogd.

Had een hele tijd geleden deze weer herzien op dvd. Was weer even iets anders dan een bioscoop vol giebelende huppelkutten. De smaak was goed doorgetrokken en de tweede kijkbeurt kwam nog beter binnen. Een gigantisch grote metafoor op slechts één locatie. Dat is een feit. Ook de godsdienst is de metafoor voor wat dit allemaal voor waanzin teweeg brengt.

Ja, totaal mijn wrijvingen en mijn ding. Deze gaat op de nummer 1.

Hoe kan je t verzinnen.....Je kan bij de film denken en metaforen erbij halen wat je wil, maar het slaat allemaal echt nergens op door de enorme overtrokken toestanden en gebeurtenissen in het huis. Minder zou echt meer geweest zijn en veel sterker overkomen.

De film bevat maar één metafoor en dat is: Een associatie van het hedendaagse (westerse) leven.

Denk jij dat dit overdreven is?

VN: Miljoen plant- en diersoorten dreigen uit te sterven door toedoen mens | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl - google.com

Precies.

Mother: "Why are you doing that?"

Mens (die een deurpost van de muur trekt): "To prove we were here."

Wel jammer dat "de mens" in de film als een stel achterlijke idioten neergezet wordt. De wereld bestaat uit een ontelbare hoeveelheid individuen waarvan in deze film gesteld wordt dat ze allen hetzelfde zijn en dat vind ik nogal storend. Natuurlijk is het vandaag de dag een alarmerende situatie maar enige nuance is wel op zn plaats vind ik persoonlijk.