Mother! (2017)

Ik snap niet waarom sommige mensen deze film afkraken.

Ik geef toe, in het begin moest ik even doorbijten

Dat komt omdat ik altijd met mezelf afspreek altijd een film af te kijken.

En dat werd beloond.

Mijn idee?, Topfilm.

van mij zelfs een halve ster erbij.

Vooral de opbouwende spanning vond ik geweldig.

Beetje over de top houd ik wel van.

Vond vooral het einde mooi waarin je in 1 keer de plot ging begrijpen

heb genoten.

Ik heb het idee dat ik zojuist getuige ben geweest van een intense, postapocalyptische nachtmerrie. En we zagen een vleugje Christendom: God die zijn Zoon geeft aan een verdorven mensheid.

Tokkie alert!

De film is eigenlijk heel simpel te begrijpen. Van het gebruik van symboliek tot aan de achterliggende boodschap. Dat zou nou net een van mijn kritiekpunten zijn.

Neuh... Gelukkig zoek ik in ieder geval verder dan de "normale films".

Tokkies kunnen deze beter overslaan.

De pseudo intellectuelen zaten achter me in Pathé en deden irritant omdat dit niet de zoveelste Insidious kloon was.

The Killing of a Sacted Deer is prima. Al vond ik de voorgaande werken van Lathimos beter.

Al met al... Ik vond Mother! een van de hoogtepunten van 2017! Misschien omdat Aranofsky ook tegen net iets teveel schenen aanschopt... Een nieuwsbericht luidde al "Some people are gonna fucking hate this movie!"

Het komt gewoon een beetje Tokkiërig over om dingen te bestempelen... Snapje.

Vandaar!

Overigens, 'Tokkiërig' hmmmm Niet echt intellectueel.....

De titel van deze saaie film dient met kleine letter 'm' geschreven te worden.

Mother!: Has Darren Aronofsky gone too far? | The Independent - independent.co.uk

Sluit me aan bij bovenstaande recensie:

The result is so violently chaotic, eventually boring and intellectually thin [..]

Drie Razzie awards voor deze prent. Slechtste actrice, slechtste acteur en slechtste regisseur.

Hoe ga ik hier aan beginnen ? Eerlijk gezegd was ik heel de film benieuwd hoe het verhaal zich steeds mysterieuzer ontwikkelde. Een pluspunt ! Je kon er totaal niks van maken. Voorspelbaarheid allerminst. Steeds ben je verdiept in het verhaal en de personages waarvan de bedoeling niet echt duidelijk is. Ja, symboliek troef!
Maar ja, dan moet je dit ook kunnen ontleden. Net zoals de boodschappen in bepaalde Bijbelse verhalen echt vaag zijn, is dat hier ook aan de orde. Ik zag wel enkele raakpunten en symbolische bedoeling, maar echt duidelijk was het niet voor mij. Ik had heel lang in het verhaal de gedachte dat Bardem een soort leider was van een grote groep gelovigen, een soort sekte die het niet echt goed bedoelen. Een deel van de waarheid hier klopt wel gezien de uitleg van recensies hier, nl. de mensen maken de wereld, de natuur kapot. En dat het kindje een belangrijk gegeven zou zijn was natuurlijk ook wel te denken. Maar dan komt een totale ommekeer die je niet ziet aankomen met de chaotische toestanden in het kwadraat in het huis waarvan je wenkbrauwen volledig fronzen en je de vraag stelt: Wat is dit nu allemaal ? En of dat niet genoeg is komt er daarna nog een verrassingselement van formaat vol symboliek, wat het naderhand wel wat duidelijker maakt. Daar mijn interesse toch wel gewekt is, ben ik hier de recensies beginnen te lezen en kan ik wel de antistemmers begrijpen. Maar de film heeft mij wel weten te boeien en ik heb hier toch een verklaring gekregen die het verhaal heel duidelijk maakt. Toegegeven ik zag dit er wel niet in maar Bardem is God, Lawrence is moeder natuur en het huis is de aarde. Ed Harris en Pfeiffer is Adam en Eva en de broers zijn Kane en Abel. Vergezocht, maar wel duidelijk. Het is en blijft een verhaal vol symboliek. Daardoor krijg ik toch meer vat op de film en wordt toch wel het één en ander verklaart. Ook die Apocalyps op het einde, kindje Jezus en het verrassende slot met het laatste wat wordt gegeven nl. de liefde verklaart de hele cirkel die eigenlijk gewoon op nieuw begint.
De sfeer, het camerawerk en de cast zijn hier ook pluspunten. Vooral Jennifer Lawrence is hier uitmuntend. Een prachtige prestatie dat je haar chaotisch, eenzaam, onbegrip weet aan te voelen. Ik zou eerst 7,5/10 geven, maar door er meer van te lezen rond ik af op een 8/10

Wat een film..

Bij de eerste keer snapte ik van de film zelf maar erg weinig. Hij was nogal vreemd en vreemder. Ik wist ook eigenlijk niet waar ik naar keek. Het einde is zeer bombastisch en dat maakte mijn stem toen naar een 3,0*.

Bij het opzoeken naar de betekenissen snap ik het nu wel. De bijbel. Ik zag gelijk de thema's Cain & Abel, Adam & Eva, Jezus, God en moeder natuur. En met dit kreeg ik toch weer meer sympathie voor de film.

Vooral het einde wekte een soort woede in me op. De emoties die je door een perfect spelende Lawrence binnenkrijgt (tenminste ik) zet je toch wel aan het denken.

Ik verwachtte een Home Invasion thriller, maar hij draaide anders uit. Doch wel goed gevonden. Ik had niet door waarover het ging en had het daarna moeten opzoeken. Het zit wel goed in elkaar, een origineel uitgangspunt.

Kijk, dit is een film waarvoor je na het bezichtigen ervan eigenlijk eerst research moest doen voordat je je mag mengen in de discussies rondom de film. Dat dat niet of nauwelijks gebeurt, is de reden dat 0,5*-stemmers de 4,5*-stemmers ervan beschuldigen pseudo-intellectueel te zijn, en de 4,5*-stemmers de 0,5*-stemmers op hun beurt minachten omdat ze niet verder komen dan de popcornepossen van Michael Bay. Beide is kinderachtig, en hoewel het aardig vermakelijke taferelen hier op MM oplevert, is het te gênant om aan te zien.

Ikzelf ben allerminst een kenner van Bijbelse verhalen, dus ik moet natuurlijk eerst hier wat lezen en het interview met Aronovsky kijken voordat ik begreep dat Ed Harris en Michelle Pfeiffer Adam en Eva zijn en hun ruziënde zoons Abel en Kaïn.. Mijn eigen, initiële interpretatie zat in de buurt van een recycling van de wereld met de moeder als basis van alles etc., maar dat dit Bijbelse dimensies had, had ik voor mijn research niet kunnen bevroeden.

Hierna heb ik me dunkt het recht om te zeggen dat de cinematografie mij niet zo kon bekoren, en dat ik de film ook niet bol vond staan van ingenieuze oneliners. Dat verklaart mijn magere score, en niet omdat ik het maar 'vage shit' vond.

Apart dat er zo veel mensen zijn die de Bijbelse verwijzingen niet opmerkten tijdens de initiële kijkbeurt. Lag er voor mij (veel te) dik op.

Pijnlijk slecht.Indien ik het bijbelse verhaal wil horen/zien dan neem ik de bijbel wel.

Zetten ze er dan ook nog Horror bij?

Dacht ik na een goed halfuur een ijzerspannende film over home invasion te zien...

Vind het spijtig dat sommige trailers je volledig op het verkeerde spoor zetten.

Ik heb helemaal niks tegen dergelijke films.

Maar het doet pijn om dan 20 euro voor een zogenaamde horror film te geven en dan eigenlijk naar een drama met bijbelse proporties te moeten zitten kijken.Maar met deze regiseur weet je natuurlijk nooit wat je zal krijgen.Reqieum for a dream was dan weer buitenaards goed terwijl the fountain ook al zo een speciaal geval was.Jammer voor mijn tijd.Jammer voor mijn centen.Jennifer maakt toch nog iets goed op het einde van de film! lol

Deze film vind ik helaas echt te vaag. Ik houd wel van aparte films en een beetje vaagheid vind ik oké, maar als ik het helemaal niet meer kan volgen en het mij veel te chaotisch wordt, vind ik het niet leuk meer. Ik moet zeggen dat ik het in het begin wel goed vond, maar naarmate de film vorderde, werd het steeds drukker en vager (drukker kun je letterlijk nemen met zoveel mensen in het huis, en het is ook letterlijk vaag, doordat het het grootste deel van de film donker is). Ik heb niet altijd zin om na te moeten denken over de diepere betekenis van een film. Ik vind het fijner als die betekenis mij wat spontaner duidelijk wordt. Ik heb geen moment aan de Bijbel gedacht, maar ik weet ook niet veel van de Bijbelse verhalen. Het acteerwerk vind ik oké en soms vond ik het best spannend, maar nee, over het algemeen is dit niet mijn ding. 2,5*

Mother! is in eerste instantie denk ik vooral de vertolking van een nachtmerrie, waarbij het geweldige acteerwerk, de sterke cameravoering en het steeds bizarder wordende verhaal de pilaren zijn waarop deze is gebouwd. Uiteindelijk dwingt Aronofsky de kijker hardhandig te zoeken naar de invulling van de metafoor want het verhaal valt op geen enkele manier meer letterlijk te nemen. En tja, wat het dan moet zijn, het is wel duidelijk dat het allemaal een zeer religieus tintje heeft, je kan bijna niet om de vergelijking met god heen maar ik zelf zag het toch ook als een verhaal waar een helft in een relatie de liefde als consumptiegoed ziet en daarmee de ander in een hel stort. Het is denk ik echter onmogelijk om 1 sluitende invulling te geven en ergens vind ik dat wel jammer, het wordt dan toch een beetje de Blof manier van songteksten schrijven: plak een aantal zinnen aan elkaar die lekker klinken waarin de luisteraar wat kan zien en dan mag hij het zelf uitzoeken wat dat dan is. Er valt natuurlijk wel wat voor te zeggen, misschien is het een kwestie van smaak, ik heb persoonlijk liever dat een regisseur echt 1 boodschap wil uitdragen met zijn symboliek en het daarmee een oplosbare puzzel is. Desalniettemin is de nachtmerrie an sich intrigerend genoeg om de metafoor op de 2e plaats te zien.

4*

Goede film! Vooral het verhaal erachter geeft stof tot nadenken!

Het grootste pluspunt vind ik vooral dat het verhaal me niet tot denken aanzette, maar dat het vooral een kwestie is van je passief onder laten dompelen in de sfeer.

Maar ik kan me voorstellen dat er genoeg te analyseren valt voor de liefhebbers.

Een impulsaankoop dus zonder research vooraf gedaan te hebben? De film was je dus totaal onbekend en het snoetje van Jennifer Lawrence deed je overstag gaan, zoiets? Kan gebeuren ...

Kregen meer dan haar snoetje te zien!

Een impulsaankoop zou ik het niet echt noemen.Meermaals aandachtig de trailer bekeken en daar stond uiteindelijk toch wel klaar en duidelijk bij dat het een horror is.Zeg nu zelf...horror?Op die 10 laatste minuten na dan...en dan nog.Maar de regiseur kennende moest ik misschien de kat wat langer uit de boom kijken.En tja...het is en blijft

uiteindelijk Jennifer Lawrence en die is sedert the hunger games toch echt wel uitgegroeid tot een pracht van een vrouw en een uitmuntende actrice!!!

De zwakste van Aranofsky tot nu toe naar mijn mening. Thematisch verwant aan die andere spirituele misser, The Fountain, dus tsja, ik had het kunnen weten. Het eerste uur was trouwens best prima, lekker duister sfeertje, beetje vroege Cronenberg meets vroege Haneke. Vanwaar die Razzies, vroeg ik me oprecht af.

Het verval zet in als het huis volstroomt en de sfeer volledig uit de film verdwijnt. Al is het ook ongewild grappig als Jennifer Lawrence voor de 20e keer roept dat iedereen nu écht weg moet. Het was toen al duidelijk dat dit niet goed ging aflopen, voor mij als kijker. Ik maakte me op voor een tenenkrommende finale maar werd onaangenaam verrast: het werd nog vervelender dan ik vreesde, met al die religieuze symboliek. Ik bleef wel geboeid kijken, uit ongeloof dat die toch behoorlijke acteurs dit script lazen en ja zeiden.

In mijn ogen was het absoluut ook als grappig bedoeld. Ik heb ook zeker een aantal keer goed gelachen.

Nee, al die allegorische spitsvondigheden doen het voor mij niet. Ik snap wel dat de regisseur een bepaald punt wil maken, maar heeft hij daar werkelijk twee uur voor nodig? 't Is niet dat hij in die tijd de spanningsboog oprekt, integendeel, elke sequentie is in feite een herhaling van zetten. Precies door dat lang uitgesponnen procedé en het weifelende gedrag van Moeder, mist deze prent impact (op één of twee scènes na). De ontknoping is bovendien werkelijk grotesk. Bleh!

Serieus? What.Tha.Fuck!

Gestoord... De echte wereld is nog vreemder dan de fictionele wereld in deze film. Amerikanen hadden zeker bezwaar tegen de wijze waarop "hun" almachtige God wordt neergezet

mother! heeft geen enkele Razzie gekregen.