menu

Away from Her (2006)

mijn stem
3,42 (344)
344 stemmen

Canada / Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Drama / Romantiek
110 minuten

geregisseerd door Sarah Polley
met Julie Christie, Gordon Pinsent en Olympia Dukakis

Grant (Gordon Pinsent) en Fiona (Julie Christie) zijn reeds vele jaren getrouwd. Nu zijn ze beiden op oudere leeftijd en ze leiden een comfortabel leven op het platteland. Tot Fiona plots problemen krijgt met haar geheugen. Vastbesloten om Grant niet op te zadelen met haar problemen, laat ze zich opnemen in een rusthuis. Daar wordt ze echter verliefd op Aubrey, een andere patient.

zoeken in:
avatar van 93.9
3,0
Aardige omroep Max film.

avatar van soom
4,5
Emotioneel? Ja zeker. Ik had daarvoor voor de 230 miljardste keer Untamed Heart gekeken, en zoals altijd moest ik echt huilen/kwamen de tranen weer opzetten. Ik was wel een beetje verdrietig in elk geval, en ik besloot om nog een film te gaan kijken na Bollywood Hero, dus ging ik deze kijken.

Emotioneel gezien doet het me echt wel wat. Mijn ouders hadden gewoon oud moeten worden met z'n tweetjes, en de pijn die het verlies meebrengt, blijft nog steeds steken. Het doet nog steeds zeer. Maar terugkijken naar het verleden helpt niet. Je moet toch vooruit, natuurlijk.

Ziektes, pijn, van elkaar houden. Natuurlijk is het zwaar als je van iemand houdt, die afglijd. Maar zou je in staat zijn om weg te wandelen? Echt zomaar weg gaan, terwijl je partner ziek is? Het is een vraag die mij best bezig houdt.

Julie Christie en Gordon Pinsent spelen fenomenaal. Echt op een bepaald niveau. Klasse. In alle eenvoud maken ze een wereld voor Fiona en Grant. Ik wou dat dit het geval was geweest voor papa en mama. Het zou gewoon net iets gemakkelijker zijn geweest, egoistisch gezegd, als ze Alzheimer gehad had, inplaats van s'morgens in alle vroegte gebeld worden dat we naar het ziekenhuis moesten komen. Geen afscheid kunnen nemen, dat is het belabberdste. Ik denk aan mama.. 4.5*.

avatar van K. V.
3,0
Deze toch eens bekeken en 'k vond het niet mis, maar zeker ook geen waw film. In het begin dacht 'k ook eerst dat het The Notebook 2 ging zijn, maar de film ging toch eerder een andere weg op.
De acteerprestaties waren overtuigend en de film zal waarschijnlijk eerder een vrouwenpubliek aanspreken.
Tja, vond het eens het bekijken waard, maar je moet er een beetje voor in de mood zijn.

4,0
neo (crew)
bkort schreef:
I.p.v. de gebruikelijke symptomen (ontkenning, woede, machteloosheid) toonde de patient alleen maar berusting.
Als het korte termijn geheugen niet meer functioneert hoe kun je dan een nieuwe relatie met een andere patient opbouwen?
Etc....
Ik heb de afgelopen jaren van dichtbij deze ziekte meegemaakt.
De hoofdrolspeelster vertoonde in haar doen en laten geen enkele overeenkomst met alle patienten die ik in het echt meegemaakt heb.

Ook ik maak deze ziekte bij een grote hoeveelheid mensen al jaren mee. De film geeft momentopnames weer van een aan Alzheimer lijdende persoon. Binnen die scenes zijn signalen te ontdekken; de gedesoriënteerde indruk van het karakter, die blikken, bepaalde dingen die ze zegt, bepaalde manieren van reageren en handelen....

Een Alzheimer patiënt, in beginnende fase, kan het ene moment verward/boos etc. zijn en het andere moment daar minder van laten blijken. Zo kan men vlakker overkomen, wat niet duidt op berusting. Dat zijn dus momentopname. Mensen kunnen echt per moment verschillen. De gebruikelijke symptomen zijn daarom dus ook niet altijd zo sterk aanwezig. Sarah Polley koos er duidelijk niet voor om het allemaal te makkelijk voor te schotelen,maar weet wel degelijk een treffend beeld te schetsen.

Het kortetermijngeheugen is pas in een gevorderde fase erg matig, maar mensen hebben er in de beginfase uiteraard last van. Die gaten in het geheugen worden, naarmate de ziekte vordert, steeds groter. Het is niet zo dat het vanaf het begin al niet meer functioneert. Ik ken mensen die mijn naam en die van andere kunnen onthouden, weten in welke ruimte ze kunnen eten en zelfs contacten onderhouden met andere. Alleen per moment kunnen ze een naam vergeten, gedesoriënteerd zijn en ineens de eetkamer niet meer kunnen vinden...

Meest dierbare moment van de film vind ik dit: YouTube - Letters from Iceland poem Helaas valt haar reactie op het journaal hierbij net weg.

3,5
Zeer mooi in de kleurstellingen, belichtingen en camerahoeken en -technieken. Echt een prachtige film om te zien.De score bestaat uit rustige muziekstukken, die de beelden op zachte, onopvallende wijze ondersteunen. Een mooi geheel.

Het verhaal is een studie over het ouder worden en veranderingen accepteren, mentaal en fysiek.
Liefde, relatie en eenzaamheid komen aan bod. Het heeft iets fascinerends, hoe de gesprekken voortkabbelen en er heel wat dagelijkse details uit het leven worden besproken. Het is dus vooral een film over het gewone leven en dan wat specifieke facetten van het ouder worden uitgelicht.

Qua filmkwaliteit en acteren 4*, qua onderwerp 3*.

avatar van bellaatje
4,0
Mooie, heel mooie film. Veel liefde, veel verdriet, veel onderdrukte emotie en veel berusting.
Voor de 2de keer gekeken omdat hij toevallig voorbij flitste op tv. Toch weer af zitten kijken omdat je in het verhaal wordt gezogen.
Zeker een aanrader voor mensen die van emofilms houden.

avatar van Bubblez
3,5
Mooie film. Ik werk met dementerende ouderen en dit verhaal is zeker herkenbaar. De pijn en onmacht die de ziekte veroorzaakt bij zowel patiënt als partner.
Soms was de film ietwat langdradig, maar over het algemeen bleef het boeiend en ben je benieuwd naar de ontwikkelingen. Prachtig spel van de hoofdrolspelers!

avatar van Kronos
4,0
Vooral Julie Christie is ijzersterk in deze zachtjes aangrijpende film.

avatar van Davidus
3,5
Mooie film. Een moeilijk onderwerp, maar heel goed gebracht. Geen oversentimenteel gedoe, geen gekunstelde emoties, gewoon heel rustig en puur wordt er een verhaal verteld en voel je de pijn en onmacht bij Grant over het "verlies"van zijn vrouw. Het blijft verder wel allemaal aan de buitenkant, ik bedoel, erg veel van het innerlijk van Grant zie je niet, hijlaat niets van zijn emoties zijn (bijv. in gesprekken met vrienden, familie) je zou verwachten dat iemand dat toch zou doen juist met zo'n ingrijpende ziekte.
Ik sta er dan toch weer bij stil wat een bizarre ziekte dit eigenlijk is. Zo onmenselijk, duivels eigenlijk. Dit zou een mens (zowel de patient als de ongeving) bespaard moeten blijven. Maar ja....

avatar van jadolino
3,5
bellaatje schreef:
Mooie, heel mooie film. Veel liefde, veel verdriet, veel onderdrukte emotie en veel berusting.
Voor de 2de keer gekeken omdat hij toevallig voorbij flitste op tv. Toch weer af zitten kijken omdat je in het verhaal wordt gezogen.
Zeker een aanrader voor mensen die van emofilms houden.


Helemaal mee eens met deze mooie woorden...

laundromat
Mooie film! En wat een mooie vrouw die Christie! Ben nog ff aan het bijkomen. Lijkt me zeer intens dit. Niet alleen dat ze verliefd wordt op een andere patient, maar de alzheimer zelf. Dat hij zelfs Aubrey bij Fiona wil hebben om haar gelukkig te zien - knap. Perfect einde...is het eindelijk zo ver dat Aubrey weer terug kan naar Fiona...herkent ze Grant toch als laatste. Ik dacht nu moeten de film stoppen...it did!. Laat Aubrey maar mooi op de gang wachten - voor altijd. Alles is mooi in beeld gebracht, zonder dat fony wordt.

Zeer verdiende Oscar-nominatie voor Christie. De andere 4 nominees van dat jaar waren ook goed. Heb de film meteen aangeraden.

Als trainingsacteur speel ik geregeld iemand met alzheimer...kan zeker iets meenemen van ´Fiona´.

avatar van Pollypeachum1
4,0
Prachtige film. Heel fijn gemaakt zonder opsmuk.

4,0
Aanvankelijk vond ik de film al te melodramatisch maar met enkele zeer sterke passages wordt het drama dat zich afspeelt erg goed verduidelijkt. Het geheugenverlies en de nasleep er van bij betrokkene en verwanten (tot zelfbeschuldiging toe) wordt hier rustig maar vlijmscherp gebracht in een film die je toch een tijdje niet zal loslaten. Acteurs zijn uitstekend, de twee hoofdrolspelers, maar ook verpleegster Kristen Thomson en Olympia Dukakis.

wilde_frans
Het kortverhaal van Alice Munro waarop het plot van deze film is gebaseerd is hier te lezen (ongeveer 30 bladzijden).

avatar van MRDammann
3,5
Away From Her is een mooie film met goede acteerprestaties over alzheimer. Eigenlijk heeft het de centrale vraag: Wat doet alzheimer met een relatie van meer dan veertig jaar? Het antwoord is tragisch en dat is ook wat deze film is: tragisch. Door middel van flashbacks krijgen we te zien hoe mooi het vroeger was. Desalniettemin een pracht van een film, met mooie beelden in de sneeuw.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:25 uur

geplaatst: vandaag om 15:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.