Away from Her (2006)

Een Canadese film over een oud echtpaar waarvan zij in rap tempo seniel wordt. Inderdaad, mijn reaktie was ook gadver laat maar zitten. Maar de Amerikaanse kritieken zijn zodanig dat ik een poging waagde. En daar heb ik geen spijt van, want Away from her is een sterk, ouderwets liefdesdrama met een kloppend hart op de juiste plaats. En met een verrassend sterke rol van Christie. Je weet min of meer wat je gaat krijgen, en dat krijg je ook, maar het zijn die paar uitmuntend geschreven en geacteerde scenes die de film net dat zetje omhoog boven het Maaiveld der Zielige Familiefilms uit geeft.

Mee eens. Diep ontroerende film met hartverscheurend mooie scenes. Naast het sterke acteerwerk ook doordat het is volgestopt met muziek, wat op het randje is, maar het werkt wel. Opmerkelijk sterk en volwassen debuut van de pas 28-jarige Polley. Nota bene over liefde in een relatie die al tientallen jaren standhoudt.

Wat ik me bij zo'n film als deze, over Alzheimer, afvraag is hoe realistisch het allemaal is, maar ik geloof dat de ontwikkeling als in deze film ook in de praktijk voorkomt. Maar hoeveel verpleeghuizen laten de eerste 30 (!) dagen geen bezoek toe? In deze film zorgt juist dat gegeven voor hartverscheurende momenten.

Aparte, boeiende film die met weinig middelen is gemaakt. De beschrijving hierboven geeft eigenlijk het hele verhaal aan, dus verwacht niet meer dan dat. Daarentegen krijg je een goed staaltje acteerwerk te zien wat je erg meesleept het verhaal in. 3,5*

nee dit was niet mijn genre film , vond hem heel langdradig en ook ongeloofwaardig wist me niet te boeien

Goede cast en juist zeer geloofwaardig , ik herken de vreselijke ziekte in mijn vriendenkring.

Je staat echt machteloos....

Mooi gemaakte film alleen heb ik zelden iets gezien dat zo ver van de realiteit afligt als dit.

Zo mooi als het afgeschildert word is het zeker niet.

Geen bewuste keus door degene met alzheimer geen prachtige fasciliteiten en single rooms als in deze in deze film.

Jammer.

Ondanks dat de film mooi gemaakt is is ie TE mooi en TE onrealisitsch naar mijn smaak en geeft het geen goed beeld wat deze ziekte inhoud voor degene die het treft en de mensen daarom heen die van die persoon houden.

dat bedoelde ik nou net

Zeer geloofwaardig versus zeer ongeloofwaardig: deze discussie zegt meer over de perceptie van het medium film dan iets anders.

De film lijkt een beetje op het Notebook gehalte, hoewel ik die mooier en boeiender vond dan deze. De film op zich is mooi en ontroerend, maar of het in werkelijk ook zo is met Alzheimer betwijfel ik een beetje. Wat ik jammer vond, is dat de gehele film zich bijna op 1 plaats afspeelt, had graag wat meer variatie gezien, dit maakt de film, in mijn ogen, af en toe wat saai. Toch een aardige wegkijker!

Waarom willen mensen toch altijd dat een film precies is zoals in het echt? Moet een schilderij ook net zo echt zijn als een foto?

Goede ingetogen en sfeervolle film.

Met een mooi, aangrijpend en soms zelfs ontroerend verhaal over een vreselijke ziekte.

En ondanks dat ik daarmee nog maar weinig te maken heb gehad naar mijn mening goed en realistisch in beeld werd gebracht.

Mede door de prima akteerprestaties van de hoofdrolspelers waardoor ik me goed kon verplaatsen in hun situatie.

Al met al een prima film en een aanrader voor dramafans.

Mooi meeslepend drama.

Julie Christie is zelfs op deze leeftijd een mooie vrouw.

Ik heb geen traantje weggepinkt maar was wel heel geboeid!

van mij 3*

Mooie film,goed geacteerd en mooie beelden.

Vooral de sfeer in de film is mooi weggezet.

Goede opmerking hierboven van Olaf K.

Maar omdat deze film een over een "pijnlijk"onderwerp gaat,waar mensen mogelijk een niet zo'n prettige ervaring mee hebben kan ik reacties als Te onrealistisch en te mooi ook wel voorstellen.

Misschien is het in werkelijkheid ook niet zo, maar goed het blijft een film. En ik vond deze zeker wel de moeite waard om te kijken.

3.5*

Prachtig!! Kleine maar zeer fijne film.

Prachtige aangrijpende film

mooi om te zien hoe zo'n situatie verloopt als een van beide deze ziekte krijgt. Ook aangrijpend en je ziet de pijn die de ander heeft. Ik vond alleen het einde wat aan de magere kant.

2½*

'Away from Her' is een uitstekend, strak geregisseerd debuut van alleskunner Sarah Polley. Ze is nog geen 30, een zeer begenadigd actrice en blijkt nu ook al een talentvol regisseur te zijn. Ze kiest niet voor groteske huilbuien, visuele hoogstandjes en videoclipmontage, maar voor eenvoud, soberheid en weinig woorden. Zo levert ze een prachtig, maar tragisch verhaal af over een vreselijke ziekte, maar vooral over de liefde. 'Away from Her' nestelt zich diep in hart en ziel en mede door het prachtige acteerwerk van veteranen Julie Christie en Gordon Pinsent is dit een indrukwekkend debuut geworden.

4,5*

!!!WINNAAR VAN 1 GOLDEN GLOBE!!!

BESTE ACTRICE - DRAMA (JULIE CHRISTIE)

Ik weet niet zo goed wat ik van deze film moet vinden. Enerzijds vind ik het een mooi verhaal, dat absoluut schitterend wordt geacteerd, anderzijds vind ik de film erg langdradig.

Het verhaal is aangrijpend, maar doordat sommige stukken zich herhalen, zij het in een andere context, heb ik het gevoel dat deze film een half uur korter had mogen duren.

3,5*

!!!TWEE OSCARNOMINATIES!!!

Beste Actrice (Julie Christie)

Beste Bewerkte Scenario

Leuk, het is de film van harte gegund. Het is al een tijd geleden dat ik 'm zag, maar Away from Her dwarrelt nog steeds af en toe door m'n gedachten.

mooie film over een goed verhaal. 3,5**

Mooie film die aangeeft hoe gruwelijk ziekte kan zijn. Voor wie ook eens wat anders wil zien zeker een aanrader

Mooie film met uitstekende acteerprestaties. Vooral de eerste 40 minuten zijn zeer overtuigend en meeslepend. Alleen werd de film vanaf dat moment iets minder overtuigend en leek het slechts voort te kabbelen in een traag tempo.

Overigens best vreemd dat Julie Christie alle awards krijgt, terwijl Gordon Pinsent volledig genegeerd wordt. Misschien komt dat door de naamsbekendheid van Christie, in ieder geval verdienen ze het beiden.

De film is een voorbeeld wat in elk huwelijk voor kan komen, best eng.

Acteurwerk vond ik erg goed.

***3.5

zeer mooie film en zeer meeslepend. niet overdreven en ook niet te tuttig. de verhaallijnen zaten mooi door elkaar! acteurs waren een genot om naar te kijken! een dikke 4

Niet echt spectaculair als film, maar wèl een zeer ontroerend verhaal. Niet overdreven sentimenteel gebracht, maar heb er af en toe toch met tranen in mn ogen naar zitten kijken eigenlijk. Want het lijkt me zo vreselijk, na een leven delen van lief en leed op deze manier van elkaar verwijderd raken. En hoewel de omstandigheden (de luxe eenpersoonskamers, het immer luisterend oor van de verplegenden) spijtig genoeg niet erg realistisch leken vond ik het acteerwerk toch wel erg overtuigend.

Mooi. En diep triest.

Op achtentwintig jarige leeftijd een dergelijk debuut maken als vrouw zijnde dwing je veel respect af. Ik had al eens eerder een film gezien over wat Alzheimer met een mens kan doen en die film greep me al behoorlijk aan. Deze Canadese film liet me inzien wat Alzheimer met je allemaal kon doen en dat door een jonge, blonde vrouw die voorheen niet meer dan actrices was. Of dit een eendagsvlieg is moet de tijd gaan zeggen maar wat ik wel weet is dat ze met respect, met haar personages omgaat. Het verhaal krijgt de nodige ruimte, het wordt niet afgerommeld plus dat je als kijker genoeg eruit kan halen. De twee grote sterren van de film zijn Julie Christie en Gordon Pinsent. Julie Christie die steeds meer de weg kwijt raakt en een relatie aanpapt met een andere patiënt in haar laatste rusthuis. De man ziet het verbeten toe niet wetend wat te doen. Moet hij het accepteren zoals het is? Weet zij wel nog dat ze getrouwd is? Speelt ze het?

Allemaal vragen waarmee hij zit omdat hij nog van haar houd en dat doet hij al meer dan vijfenveertig jaar. Gordon Pinsent speelt het met zoveel passie, liefde, dat het van gezicht af te lezen is hoe hij zich voelt. Hij weet dat het einde nadert voor zijn vrouw, niet wetend hoe dat einde eruit gaat zien. Zal zij hem nog kennen als het punt daar is? Is ze nog bij bewustzijn als de dood haar haalt? Zij accepteert haar lot maar haar man niet en hoopt dan ook stiekem dat het allemaal goed komt. Deze hel film straalt alleen maar droevigheid uit. De muziek van de piano onder de film, het prachtig besneeuwde landschap, het karakter in verval, de man met zijn geweten etc. De kracht van de film zit hem dan ook in al zijn eenvoud. In zijn droevigheid, het geaccepteerde lot, het eindigende leven.

In de uitverkochte zaal zaten alleen maar oudere dames ronde de leeftijd van 40 tot en met 80 jaar. Ik mocht nog blij zijn dat ik plekje kon bemachtigen want er moesten zelfs mensen weggestuurd worden. Dat had ik dan ook nog nooit meegemaakt dat een film zo gewild was onder een bepaald soort publiek. Buiten dat, dat ik zeer vreemd aangekeken werd door het rijpe vrouwelijk publiek. Kon ik niet spreken dat ik als enige aangedaan was van de film, behoorlijk in de war, ontroerd door de beelden en de spraak. Vrijwel elke bezoeker was van de kaart gebracht op een bepaald niveau. En dat is de kracht van collectieve cinema.

Dus een pracht van ensemble drama dat gemaakt is voor het wat serieuze publiek of dat nou jong of oud is. Deze film verdient dan ook een plekje in me top twintig!

mooie film. Echte liefde.

2,5

aardig liefdesverhaal, goed geacteerd.

Maar heeft absoluut niets met Alzheimer te maken