Away from Her (2006)

Mee eens. Diep ontroerende film met hartverscheurend mooie scenes. Naast het sterke acteerwerk ook doordat het is volgestopt met muziek, wat op het randje is, maar het werkt wel. Opmerkelijk sterk en volwassen debuut van de pas 28-jarige Polley. Nota bene over liefde in een relatie die al tientallen jaren standhoudt.

Wat ik me bij zo'n film als deze, over Alzheimer, afvraag is hoe realistisch het allemaal is, maar ik geloof dat de ontwikkeling als in deze film ook in de praktijk voorkomt. Maar hoeveel verpleeghuizen laten de eerste 30 (!) dagen geen bezoek toe? In deze film zorgt juist dat gegeven voor hartverscheurende momenten.

Goede cast en juist zeer geloofwaardig , ik herken de vreselijke ziekte in mijn vriendenkring.

Je staat echt machteloos....

Mooie film met uitstekende acteerprestaties. Vooral de eerste 40 minuten zijn zeer overtuigend en meeslepend. Alleen werd de film vanaf dat moment iets minder overtuigend en leek het slechts voort te kabbelen in een traag tempo.

Overigens best vreemd dat Julie Christie alle awards krijgt, terwijl Gordon Pinsent volledig genegeerd wordt. Misschien komt dat door de naamsbekendheid van Christie, in ieder geval verdienen ze het beiden.

Vreemd. Ik hoor juist dat veel mensen uit de zorg er veel van herkennen. Die gebruikelijke symptomen zien we dan in de film misschien niet echt, maar dat betekent niet dat het daardoor ineens allemaal niet klopt (wat ik opmaak uit jou bericht).

Een krachtig debuut van Sarah Polley. Het is moeilijk om te zeggen wat mij nu precies het meeste raakt. Ik denk toch vooral het pijnlijke gebrek aan zorg voor de man. De realitieit is van de dag is dat men teveel aandacht besteed aan symptomen van een patient, maar het verloop van het proces en aandacht voor de partner tekort schiet.

Mooi ingetogen drama, met mooie acteerprestaties van Christie, maar vooral Pinsent. Ook opvallend is het mooie gebruik van witte kleuren en fel licht. Past mooi bij het thema van vergeten, maar ook bij de berusting. Het is echter wel jammer dat de film soms wat inzakt. Het eerste uur is ook sterker dan wat daarna komt.

3,5*

P.S.: Volgens mij m'n korste recensie in jaren.

Sober drama, waarbij ik de rol van Gordon Pinsent voornamelijk sterk vond. Hij doet zich robuust voor, maar toch merk je dat het veranderen van zijn vrouw hem zeker niet onberoerd laat. Het had erg mooie momenten in het verpleegtehuis en dat met name de confronaties tussen Christie en Pinsent. Andere patiënten en/of voorval moet vast voor personeel, werkzaam in die sector, herkenbaar zal zijn. Wel jammer dat die directrice heel erg karikaturaal werd neergezet.

Dit is nou zo typische drama film en een groot voorbeeld van hoe een drama film hoort te zijn..

Langzame opbouw/erg hoog acteer gehalte/heel veel sterke gevoellens die door het hoge acteer niveau erg goed op mij overkwamen!

Het verhaal is zwaar.. en de emoties zijn realistisch en duidelijk.

Kortom: een erg goede film! met een mooi maar triest einde..

4 sterren voor nu!

Klein aangrijpend meesterwerkje, met prima acteerwerk en ontzettend mooie beelden. Heb van begin tot het einde geboeid zitten kijken en ik kon echt meeleven met de personages die heel realistisch en absoluut niet potsierlijk overkwamen. Enig kritiekpuntje is misschien dat bijna elke zin die wordt uitgesproken een levensbeschouwing is maar ik heb me daar niet echt aan gestoord. Kortom indrukwekkend en ook verassend regiedebuut van de jonge Sarah Polley.

Prachtige film!

Er wordt op bijzonder integere en zorgvuldige wijze omgegaan met het onderwerp Alzheimer.

Het script zit erg goed in elkaar en er zit geen enkele overbodige scène in.

Julie Christie en Gordon Pinsent zijn precies de goede acteurs op de juiste plaats. Je zou echt denken dat ze een relatie hebben en dat Christie daadwerkelijk Alzheimer heeft, zo echt komt het over.

Deze toch eens bekeken en 'k vond het niet mis, maar zeker ook geen waw film. In het begin dacht 'k ook eerst dat het The Notebook 2 ging zijn, maar de film ging toch eerder een andere weg op.

De acteerprestaties waren overtuigend en de film zal waarschijnlijk eerder een vrouwenpubliek aanspreken.

Tja, vond het eens het bekijken waard, maar je moet er een beetje voor in de mood zijn.

Zeer mooi in de kleurstellingen, belichtingen en camerahoeken en -technieken. Echt een prachtige film om te zien.De score bestaat uit rustige muziekstukken, die de beelden op zachte, onopvallende wijze ondersteunen. Een mooi geheel.

Het verhaal is een studie over het ouder worden en veranderingen accepteren, mentaal en fysiek.

Liefde, relatie en eenzaamheid komen aan bod. Het heeft iets fascinerends, hoe de gesprekken voortkabbelen en er heel wat dagelijkse details uit het leven worden besproken. Het is dus vooral een film over het gewone leven en dan wat specifieke facetten van het ouder worden uitgelicht.

Qua filmkwaliteit en acteren 4*, qua onderwerp 3*.

Aanvankelijk vond ik de film al te melodramatisch maar met enkele zeer sterke passages wordt het drama dat zich afspeelt erg goed verduidelijkt. Het geheugenverlies en de nasleep er van bij betrokkene en verwanten (tot zelfbeschuldiging toe) wordt hier rustig maar vlijmscherp gebracht in een film die je toch een tijdje niet zal loslaten. Acteurs zijn uitstekend, de twee hoofdrolspelers, maar ook verpleegster Kristen Thomson en Olympia Dukakis.

Away From Her is een mooie film met goede acteerprestaties over alzheimer. Eigenlijk heeft het de centrale vraag: Wat doet alzheimer met een relatie van meer dan veertig jaar? Het antwoord is tragisch en dat is ook wat deze film is: tragisch. Door middel van flashbacks krijgen we te zien hoe mooi het vroeger was. Desalniettemin een pracht van een film, met mooie beelden in de sneeuw.

Fijne acteerprestaties van de hoofdrolspelers, met een paar hele mooie scènes. Maar over de gehele linie was ik niet heel erg onder de indruk. Het klinkt nogal cynisch, maar een onderwerp als Alzheimer biedt per definitie veel drama. Deze film blijft steken in een vrij eendimensionale vertelling, zonder echt iets aan het bekende toe te voegen. Hierdoor, gecombineerd met een tv-film achtige setting, ontstijgt Away from Her de middelmaat helaas niet.

Een redelijke film. Ik raakte niet erg onder de indruk van het verhaal en de uitwerking. Het kostte mij moeite om mijn aandacht erbij te houden. Het heeft mij niet echt geraakt, ondanks het gevoelige onderwerp. Het acteerwerk is goed. Een 6. 3*

Onwillekeurig moest ik aan Haneke’s Amour (2012) denken, maar dat is een heel ander verhaal is en deze film haalt niet dat hoge niveau.

Hoewel de jaren beginnen te tellen is Julie Christie nog steeds indrukwekkend als (vrijwel) altijd. Het is vooral haar vertolking die deze film overeind houdt. À propos, Gordon Pinsent heeft een prachtige, rustgevende stem.

Bij Sarah Polley moet ik altijd eerst denken aan dat lieve meisje uit die EO-serie Road to Avonlea. Inmiddels is ze een gevestigd regisseur en ik moet zegen dat haar films me wel liggen.

Er zijn natuurlijk veel films over omgaan met de ziekte van Alzheimer (A Moment to Remember; Still Alice), maar geen heeft een unieke insteek als deze film. Daarom kon deze me toch bekoren en staat hij mooi op zichzelf. Mijn beide oma's hadden deze ziekte en toch weer erg andere symptomen en gedrag dan fiona in deze film. Toch weet Polley treffend de progressie van de ziekte te kenschetsen. Mooi acteerspel van alle acteurs.

Al eens eerder geprobeerd en toen na een half uur blijven hangen en het kijken gestaakt. Waarom precies weet ik niet meer, toch bleef de film tot op zekere hoogte trekken dus gisteravond voor de herkansing met dit lastige maar wel interessante drama.

Been there, don that geld eigenlijk wel voor mij aangezien ik dit met mijn moeder meegemaakt heb. Het afglijden, de onbegrip, de onmacht, de spoedopname en het wegkwijnen van een fase dat je niet meer herkent wordt tot kasplant. Ik ben alles geweest in haar beleving, van zoon tot collega, van broer tot ze me zelfs met vader aansprak. Misschien was het de herkenbaarheid van de situatie waar ik een aantal jaar terug nog niet klaar voor was en gisteren, een jaar en twee weken na haar overlijden, misschien wel.

Schrijnend is toch het afglijden te moeten zien van iemand waar je zielsveel van houdt. Als echtgenoot zal het nog veel en veel moeilijker zijn. Desalniettemin is er de herkenbaarheid van de dingen. Voorwerpen op vreemde plekken terug vinden, dingen op het fornuis, plotseling het huis verlaten, verdwalen, en nog een hele rits dingen waar men hier men niet eens aan toe komt. Een hele tegenstelling daarentegen is de tegenwoordigheid van geest in het geval van Fiona om niet thuis af te willen takelen. Mijn moeder daarentegen was in geen enkel stadium voor rede vatbaar. Wel weer herkenbaar het onderzoek bij de psycholoog en het beginnen over een ander onderwerp als Fiona geen antwoord paraat heeft op de vraag. Ontkenning en verdoezelen zijn hele belangrijke symptomen, ze weten dat er iets niet klopt, maar uit een soort schaamte of onmacht durven ze daar niet voor uit te komen.

Interessant is toch zeker wat Grant doormaakt na de plaatsing in het tehuis. De chemie van de liefde was er vooraf duidelijk, mooi en ingetogen gespeeld trouwens, maar dan toch de ziekte die verder vreet. Het ondankbare gevoel dat bezoek geeft, het idee dat hij vergeten is en de aandacht naar een ander gaat. Star is de reactie, loslaten de enige oplossing en dat is wat op een gegeven moment speelt met alle gedoe rond Aubrey en Marian. Loslaten lijkt het sleutelwoord en...tja...het leven kan en gaat altijd verder blijkt maar weer.

Away From Her heeft duidelijk interessante momenten, er wordt goed gespeeld door de acteurs, maar ondanks dat voelt Away From Her toch als een behoorlijke taaie noot aan en waar dat nu precies aan ligt kan ik niet helemaal duiden.

Middelmatig regiedebuut van (voormalig) actrice Sarah Polley. Dit drama over een vrouw op leeftijd (Julie Christie) die langzaam maar zeker begint te lijden aan dementie is degelijk gespeeld en subtiel van aanpak, maar de personages bleven voor mij een beetje afstandelijk en de visuele aanpak stijgt niet uit boven de gemiddelde televisiefilm. Inclusief bijpassende vlakke soundtrack.