Meningen

Leuk om te kijken, maar daar blijft het dan ook bij. Typisch Amerikaanse prent, die niet veel verschilt van pakweg Honey of Save the last dance. De film ergert zeker niet, maar origineel is hij zeker niet. 2,5 sterren.

Rango is een parodie op de western (en andere films) geworden. Het niveau is gelukkig hoog genoeg. Ik herinner me nog creatieve films als Bolt en Bee Movie die origineel wilden uitpakken, maar uiteindelijk een te jong publiek aantrokken. Het verloop is ook flitsend genoeg om mee gesleept te worden in de flow. Leuke momenten, verwijzingen voor de filmliefhebber en voldoende humor. Het enige nadeel is wel het verhaal. Niet bepaald origineel met het typische Amerikaanse verloop met vrij voorspelbare wendingen. Het is op het randje van moraliserend zelfs. Maar dat heb je wel met Amerikaanse animatiefilms natuurlijk.

Rango is misschien geen absolute topper, hij komt wel origineel uit de hoek en heeft voldoende geëntertained. Een aanrader dus en samen met 'How to train your dragon', 'Mary & Max' en 'Ponyo' één van de betere animatiefilms die ik de laatste tijd gezien heb.

Rickman en McKellen acteren heel sterk. Het verhaal is zeer goed verteld. Echt sterk script. Omdat zowel Rasputin als de tsaar/tsarin een belangrijke rol spelen heeft men gekozen voor een derde speler als verteller/spilfiguur van het geheel. Centrale persoon is de zoon van de tsaar, Aleksej. Sterk is vooral de strijd enerzijds tussen Rasputin en de tsaar en anderzijds het onderlinge conflict tussen de tsaar en de tsarin over de geloofwaardigheid van Rasputin.

Rasputin blinkt vooral uit omdat men het verhaal beperkt tot twee grote lijnen: de figuur Rasputin zelf, die grote politieke invloeden had maar ook zich compleet liet gaan in drank, sex en z'n gebrek aan tact. De andere verhaallijn is de geschiedkundige achtergrond waarin het zich afspeelt met de komst van het communisme. Leuk is wel om dit deze keer te zien vanuit het standpunt van de tsaar, ik heb namelijk vorige maand nog Doctor Zhivago gezien dat meer de kant van het verzet liet zien. Men beperkt zich ook tot deze 2 grote verhaallijnen en laat zich gelukkig niet onnodig afleiden naar andere zaken zoals de dochters (met de legendarische Anastasia) die enkel figureren.

Deze film is zeker de moeite om te bekijken, alhoewel het met een betere regisseur, montage en budget hier een echte klassieker van te maken. Toch is het een heel sterke film dankzij Rickman en McKellen.

Jammer dat het hier nog een vrij onbekende film is met op moment van schrijven slechts 15 stemmen. Terwijl ik hem gewoon in de bibliotheek (we hebben daar een afdeling dvd's) kon lenen.

Een hele reeks komieken die elk hun eigen stijl willen doordrukken, waardoor het geheel onsamenhangend wordt. De film is in het thema van Cannonball Run met een zeer wisselend niveau van humor. Cleese acteert weer met de dollartekens in het visier en ook Atkinson en Goldberg stellen teleur. De film kent enkele leuke grappen, maar er passeren er evengoed een deel die soms zelfs beschamend zijn.

Een film die start met een goed idee, er iets moois van probeert te maken, maar uiteindelijk zelfs voor dit genre vrij saai blijkt uit te pakken. Het thema is niet slecht en ik denk dat dit in boekvorm wel leuk moet uitpakken. Maar de film bleef maar duren en breekt nergens de sleur. Het geprezen acteerwerk is me ook totaal ontgaan, veel feeling met de personages is er niet. De morele vraag van Michael aan zichzelf in de rechtzaal is wel mooi en tevens het hoogtepunt van de film. Een film die iets te nadrukkelijk mikt op de Oscars en daardoor z'n doel als film wat voorbij gaat. Een gemiste kans helaas.

Op zich niet slecht, maar veel verhaal zit er toch niet in. Het aflopen van de 10 plagen is wat gelijkaardig aan se7en met de 7 hoofdzondes. Visueel is het wel mooi omkleed en het acteerwerk is best goed. Af en toe een schrikmoment kunnen de boel nog wat redden en zorgen ervoor dat de film gezellig is om naar te kijken. Maar een topper zal het nooit worden.

Sterke thriller dat alles in huis heeft om een topper te worden. Spannend verhaal, goeie acteurs, ... en toch slaagt Roger Donaldson er niet in om echt sfeer te scheppen en de film hoger op te tillen. Wat resulteert in een aangename Thriller die net boven het gemiddelde uitkomt.

Red is een doorsnee spionagethriller geworden met dat enige verschil dat de helden van dienst wat ouder zijn dan we gewoon zijn. Qua opzet is er verder niets nieuws, al levert dit concept wel de nodige oneliners op. Dat kan wel leuk zijn, maar ik had hier toch meer van verwacht. Het mocht toch allemaal iets pittiger om Red te kunnen onderscheiden van andere thrillers. Af en toe krijg je weer hoop door een leuke grap, maar dan duurt het weer voor er iets nieuws komt. En visueel is het ook triestig, dat lelijke gedoe met die postkaarten is niet echt geslaagd.

Politiek geladen film die niet enkel een zoveelste statement inneemt, maar ook voldoende spanning met zich mee draagt om het boeiend te houden. Vrij goeie acteerprestaties, mooi Afrikaanse beelden en dito muziek. Een film waar je in mee getrokken wordt. Prachtig.

De film komt nogal traag op gang vind ik. Echte spanning komt niet zo direct voor in de film, wat voor een deel aan het verhaal ligt: Zo wordt er nogal weinig meer gedaan met het personage van het kleine meisje... Dient zij enkel om een zak in de weg van de moordenaar te gooien?

Wel een proficiat voor Cillian Murphy die een pracht van een acteerprestatie neerzet. Rachel McAdams is niet altijd even sterk, waardoor de spanning maar eerst na een tijd komt. Ook een kleine vermelding voor Brian Cox. Ik had de man echt niet herkend als de vader van Lisa.

De DVD is ook wel de moeite met een hoop goeie extra's.

Een politiek geladen film die toch wel boeiend is. Sterk acteerwerk en een interessant thema. Zelfs voor niet-Amerikanen die qua terrorisme een pak meer paranoïde zijn (deels terecht misschien). De filmmakers stellen zowel clichés voor (omdat veel mensen nu eenmaal zo denken) maar zijn anderzijds niet clichéloos wat het realistischer maakt. Je krijgt zowel de ideeën rond terrorisme te horen als het verhaal van de verschillende partijen. En die confrontatie maakt de film net boeiend.

Zoals al eerder gezegd zijn de acteerprestaties niet echt de sterkste kant van de film (om even een understatement te gebruiken). Het verhaal trekt op niks en van een film met Chow Yun Fat verwacht je meer dan enkel schietpartijen. De film wordt nog gered door de actiescenes die ondanks enkel schietpartijen te vertonen, toch leuk zijn om naar te zien. John Woo is hier in z'n gewone doen. Hij kan beter, maar doet sterk z'n best om hier nog iets van te maken. Leuke score trouwens die me qua sound deed denken aan Eric Sierra's Goldeneye. Een betere scriptschrijver had de film omhoog kunnen trekken, en John Woo is ook niet echt een acteurregisseur. Kan er nog net door: 2.5

Repossessed is een film die uiteraard z'n inspiratie haalt uit Airplane en Naked Gun. Een genre dat soms wel leuk is maar in de meeste gevallen ook saai omdat het verhaal echt wel bijkomstig wordt en de grappen niet altijd evengoed lukken. Bovendien heb je op den duur alles al wel gezien en krijg je ook het gevaar in een soort American Pie-humor te vervallen zoals dat bij de Scarie Movie sequels het geval is. Leuk om z'n grappen, maar niet alles werkt en het geheel kon beter.

Een film die je gewoon overweldigd. Het lijkt alsof hij traag op gang komt, maar dat is nu eenmaal de bedoeling. Die verslavingen beginnen ook meestal kleinschalig. De film heeft enorme troeven die er voor zorgen dat het een meesterwerk is geworden: Ellen Burstyn is geweldig als Sara Goldfarb. Darren Aronofsky zorgt voor een mooie film en ook de cinematografie is zeer goed verzorgt. Best van al is wel de montage die naar het einde toe soms heel snel loopt en zorgt voor de sfeer en spanning. Echt een aanrader! 5 sterren

Bij herziening de film toch iets verhoogd. Kwalitatief is dit niet echt zo speciaal, maar voor het genre heeft dit wel alles. Actie, spanning en eindelijk nog eens een vrouwelijke actieheld. Ze zijn al zo schaars en dan nog blijkt het niet altijd te lukken op het witte doek. Hier dus wel. Milla Jovovich is leuk om naar te zien en ze weet van wanten in deze film. Ze gaat niet enkel vanwege haar uiterlijk met alle aandacht lopen. Ze is echt geknipt voor deze rol. Bij sommige scènes stel je je wel vragen over logica, maar verder is dit een spannende zombiethriller. Een aanrader.

Waar de vorige films zich nog onderscheiden van andere zombiefilms is de harde actie. 'Let's kick some asses!' met Alice als een fantastisch personage waar niet mee te lachen valt. Hier is de film helaas vervallen in een zombiefilm met het bekend één voor één wegvallen van de personages.

Wat de film nog wel kan redden gelukkig, is de aanwezigheid van Milla Jovovich en dat geweldige figuur 'The Executioner' (man met de bijl). Albert Wesker is gewoon een ripoff van Mr Smith (Matrix) en het is jammer dat met K-Mart praktisch niets meer gedaan werd.

Deze elementen kunnen de film nog net redden, hopelijk krijgen we meer verrassingen in een volgende deel.

In tegenstelling tot deel 1, dat ik verhoogd heb in stem om dat die nog beter was bij herziening, heb ik deze toch iets laten zakken tot 2.5*. Eigenlijk is dit gewoon een ordinaire zombiefilm. De spanning van deel 1 is gewoon helemaal weg, en de helft van de film is puur heen en weer geschiet. Het is te zeggen geschiet en ge 'hoaaaaaa'. Opnieuw dezelfde trucs uit deel 1 zoals de hondjes. Het einde is ook verwarrend geschoten. Wil men nog snel iets verklaren of een link leggen met deel 3, geen idee. Wel lijkt het me overbodig of toch veel te rommelig om in schoonheid te kunnen genieten. Gelukkig is deel 3 terug beter.

Terug een verbetering na het vele mindere 2e deel. Wat daar een donkere parodie op Life of the living dead was, is dit meer richting Mad Max met zombies. Maar dan wel terug met meer spanning en betere horrorverwijzingen (zoals the Birds, met die kraaien). De hele film is sterk bezig, totdat die professor van Umbrella transformeert in een monster, dat had iets ridicul. Even weinig diepgang, maar de actie en de spanning maken veel goed.

Ongelofelijk slechte film. Ik wist niet wat ik van de film moest verwachten. Omdat ik toch een favoriet ben B-horrorfilms heb ik hem toch bekeken, maar dat is echt tegengevallen. Dit is geen B-film, maar een Z-film... Overacting, stom verhaal, geen deftige dialogen, heel verwarrend en rommelig, ... Als je hem wil gaan zien: laat de film gewoon staan, en neem desnoods de film ernaast in de videotheek... 0.5 sterren

Eigenlijk is dit hetzelfde als Blue Lagoon maar dan met andere acteurs. Nergens verrassend dus, en bovendien heeft men de tijdloze charme er nog van weggehaald. Wat overschiet is een blik op een mooi eiland en de hoop van iets te kunnen opvangen van Milla Jovovich.

Ik had ook dat gevoel. Wat een leuk verhaal is, blijkt toch niet goed omgezet te zijn in een deftig script. Tony Scott is beter in de actiescenes en schiet helaas te kort in de dramatische stukken. Dat lukt hem jaren later wel, maar in 1990 heeft hij op dat vlak blijkbaar nog te weinig gevoel.

Ooit gezien met een hoop vrienden. Een grote vergissing om deze film te kiezen. Gewoonlijk was de keuze 'beter' met films van Jackie Chan of nostalgische humor als Waynes World en Ted & Bill's excellent adventure (we waren jong...). Dit was gewoon verschrikkelijk en eigenlijk een American Pie avant la lettre met een hoop sexistische grappen die niet echt werken. Zeer foute 80's film die ik toen gelukkig kon wegspoelen met enkele pinten.

Je weet niet goed wat je moet aanvangen met deze film. Qua verhaal is het nogal leeg en Douvier is een watje dat niet met de maffia geassocieerd wordt. Dreyfuss is dan weer wel goed en Clouseau met Cato vinden opnieuw de slapstick uit met veel succes. Niet de beste uit de reeks, maar op zich wel een leuke komedie.

Een film dat alles lijkt te hebben wat het nodig heeft. De chemie tussen Winslet en DiCaprio werkt nog altijd en het duo is zeer overtuigend als getrouwd koppel. Zeer herkenbare situaties ook, waarbij de relatie centraal staat. Niet alleen het vervullen van dromen, maar ook de vraag of dit nu is wat je van elkaar mag verwachten. Nu we elkaar kennen, is dit wat we van elkaar verwacht hadden toen we nog vol dromen zaten. En uiteraard het belang van praten, communiatie, geven en nemen, prioriteiten, keuzes maken, ... Een film over relaties waar de meeste andere films eindigen. Volgens mij ook zeer persoonlijk gemaakt, aangezien ondertussen Winslet en Mendes in het echte leven uit elkaar gegaan zijn.

De film is sterk in z'n troeven, maar kan ook niet meer bieden helaas. Geen echte meeslepende scènes of visuele hoogstandjes. Wel een stevig drama, maar geen klassieker helaas.

Wow, lang geleden dat ik echt nog zo geboeid was door een film. Ik had totaal geen verwachtingen van Revolver, maar was toch benieuwd naar meer, na het kijken van Lock, Stok & Two Smoking Barrels. Wat je Guy Ritchie moet aangeven is dat hij z'n stempel als regisseur echt wel doorduwt. Hij maakt een mooi geheel van de film en zet een ware coole (vette voor de Nederlanders) en hippe film neer met eigen aparte stijl.

Het verhaal is op het eerste zicht vrij simpel, maar is vooral qua opzet en enkele leuke plotwendingen toch zeer boeiend. Vooral de fantastische montage zorgt ervoor dat de film als een trein loopt met een hypnotiserende soundtrack. Ook de stem van Statham is zeer aangenaam als verteller.

Toch wel een teleurstelling deze film. Regisseur Jon Avnet slaagt er opnieuw in, net als in 88 Minutes, om een steracteur als Al Pacino binnen te halen en daar zo weinig mogelijk uit te halen. Pacino en De Niro missen alle passie uit de vorige films. De humor in het begin van de film van 2 hechte ouwe vrienden is met momenten zelfs irriterend. Tegen het einde aan komt er ietwat sfeer in de dialoog tussen Pacino en De Niro, maar als climax is dat nog altijd pover. Dit is zeker geen rol voor de 2 heren, ook al doen ze nog zo hun best. Haal hen weg en je krijgt een B-film voor 1 euro in de bakken van Mediamarkt.

Nochtans zit hier wel wat potentie in. Leuk verhaal, figuren die beter kunnen uitgewerkt worden, ... Misschien niet voor een topfilm, maar leg hier wat meer sfeer in de film en een vlotter tempo en je bent vertrokken. Een gemiste kans en Jon Avnet kan beter een job in de catering gaan zoeken of zo.

Het verhaal wringt zich in bochten om er iets van te maken en de sfeer raakt er maar moeilijk in. De film heeft enkele mooie scènes, maar valt zeker in het niet als je de eerste film niet gezien hebt en heeft ook moeite om zelf recht te blijven als geheel. De cast is niet slecht al was dat toch beter in de eerste film (Brian Cox oa).

Een te vergeten filmpje, dat meer had mogen zijn gezien regisseur Hideo Nakata, die de originele Ringu maakte...

Mmm... toch een halve stem verhoogd na herziening. Als je de film bekijkt in z'n genre is dit best nog niet zo slecht. Beetje mysterie, de nodige schrikmomenten, drama, ... Een film die je best ziet in de goeie omstandigheden om in de mood te geraken. Meer dan 4* zal de film zeker niet krijgen, maar ik heb best genoten van de film en zelfs bij herziening blijft hij overeind.

Als je houdt van samba valt het nogal mee. Verder is alles vrij standaard met een clichéverhaal en niet bepaald origineel. De kwaliteit is er wel, maar wat ben je daar mee als de film niet helemaal boeit. Ook vervalt men hier weer in typische figuren als de domme hulpjes, het stuntelige vriendje en weeral de aapjes. Sinds Madagascar kan ik ze echt niet meer zien. Na de knaagdierenrage is het nu weer mode om overal een zogezegd schattig aapje in te stoppen.

De animatie is een keer leuk om te zien, maar ik betwijfel zelfs of het drukke gedoe überhaupt bij kinderen zou aanslaan. Geen verplichte kost.

Deze western is een gezellig namiddagfilm met cowboys en indianen. Maar meer ook niet. Met de romantiek in een western wil m'n blijkbaar zowel mannen als vrouwen aantrekken. Actie is er ook aanwezig, alhoewel hier in veel scènes nogal amateuristisch wordt gefilmd door de opnames vrij duidelijk in een versneld tempo te laten afspelen. Komt meer over als een slapstick dan als een western. Ik verwachtte elke moment een taart die zou passeren.

Wayne acteert niet slecht, maar is niet echt m'n favoriete acteur. Zeker als je dan een western ziet met Eastwood merk je zeker het verschil. Ook heeft het leger nooit echt weerstand. De slechten van dienst zijn slechts bijfiguren, waardoor de spanning te zoeken is. De indianen mogen al blij zijn als ze iemand geraakt hebben en dan nog zijn het over het algemeen nobele onbekenden.

Conclusie is dat deze film qua entertainement wel leuk is, maar als klassieker veel te kort komt. Zowel qua verhaal als het maken ervan.