Meningen

Twijfelachtige film... de film begint nogal zwak en lijkt de toer op te gaan van een B-softerotische prent. Maar stilaan gaat het toch meer richting thriller en krijg je een gemiddeld sfeertje van twee verloren zielen die proberen om uit dat miserabele leventje te vluchten, weg van corruptie en geweld. Even leek het de goeie kant op te gaan en een sfeer in de stijl van My Blueberry Nights te willen opgaan, maar daar komt de regisseur toch serieus te kort. Misschien wel het budget, al had het af en toe iets meer mogen zijn. Het is een vrij brave film geworden en daardoor ook niet meer dan een gemiddelde.

X is een slasherfilm in de 70s met knipogen naar enkele klassiekers. Die zin kan slaan op veel films uit het genre. Origineel is het dus zeker niet. Maar de film mixt het met opnames van een porno-film en heeft vooral met Mia Goth alvast een grotere naam op de affiche dan de gemiddelde slasherfilm. Regisseur Ti West doet op zich niet veel meer dan er een 70s sausje over gieten, maar de sfeer zit best wel goed. Het duurt even voor de hel los barst, helaas zakt het dan wel wat in elkaar. Mia Goth trekt de film toch wel wat omhoog.

Herzien, maar ik denk niet dat er veel wijzigt na mijn beurt van vorige keer. De film past mooi in de tv-serie. Vraag is dus waarom deze film gemaakt werd en er geen dubbele aflevering van gemaakt werd. Denkelijk om een nieuw publiek aan te boren. In elk geval zorgt het voor extra budget en dat is op zich wel goed besteed. Als het een dubbelaflevering zou zijn, was dit toch één van de betere. Maar de film is best wel vergroeid met de serie, dus enkel fans zullen hier nog iets aan hebben. Maar dat is wel meer bij film spinoffs van series veronderstel ik.

Toch een beetje teleurstellend. De film is uiteindelijk niet meer geworden dan een dubbelaflevering in de reeks. De sarcastische humor van Mulder is wat verdwenen en ook Scully loopt maar heel de tijd te jammeren en verdrietig te zijn. Acteerwerk is niet slecht en er is ook tijd voor wat karaktervorming, maar het geheel is nogal mager en veel te serieus voor een film die z'n basis vindt in avontuur/SF/fantasy... Er zijn afleveringen geweest met een beter script. De film is nog wel leuk om zien, maar meer is het ook weer niet.

Je kan met comicfilms 3 kanten uit. Geef helden die hun krachten wat leren kennen, zorg dat het visueel overdonderend is zonder al te veel CGI of zorg voor een goeie actiefilm. Voor mij hoeven ze niet zo dicht bij de originele comics te blijven of in lelijke ongeloofwaardige werelden te leven. Veel comics nemen zichzelf te serieus, of denken net dat er in hun publiek enkel tieners zitten.

X-Men (1) heeft nog een goei verhaal met enkele boeiende figuren. Zelfs bij de vijanden merken we enkele sterke figuren. Dit zijn geen Bebop en Rocksteady duplicaten (cfr Ninja Turtles). Wolverine, Rogue, Mystique en zelfs Storm zijn de betere figuren. Jammer dat ze later eigenlijk meer zijn gaan focussen op Jean Grey. Soms had het net iets meer mogen zijn. Misschien omdat je met verschillende verhaallijnen zit, zodat er niet echt een opbouw kan gebeuren met 1 verhaal. Less is more zou ik zeggen!

X-Men is best wel leuk en één van de betere delen uit de reeks. Af en toe is het design wat lelijk en vond ik het gedoe rond Magneto en senator Kelly wat stoffig. Meer rond Wolverine of achtergrond voor Mystique of Storm had wel leuk geweest. Het verhaal rond Rogue is wel leuk en het zou dan ook tof zijn om haar terug wat centraler te zien in een later deel. (ipv Jean Grey).

Triestige film. Wolverine en sommige mutants zijn nog leuk om te zien. Ik was blij met Ryan Reynolds te zien in het begin die hetzelfde sarcasme had als in Blade Trinity. Leuke striphumor met de mutants. Maar dan wordt het gewoon vervelend. En dat niet alleen, ook de film zelf is opvallend slecht gemaakt. Het tweede deel is veel slechter dan het eerste. Irritante montages en soms heb je het idee in een slecht getekend computerspelletje te zitten. En de plotlijnen van het verhaal maken de nodige bochten om toch maar te willen kunnen kloppen met de rest van de X-men reeks. De enige puntjes gaan naar het begin dat nog te doen was.

Bryan Singer maakt goed wat hij verprutste in het vorig deel. Een serie die helemaal ontspoort was en nochtans zoveel potentieel had. Misschien wel eigen aan het supergenre waarbij eerste de kassa telt en dan pas de inhoud. Ietwat gedurfde (als je dat mag zeggen) films als Deadpool of Suicide Squad brengen hopelijk wat beterschap.

Apocalypse is op zich niet slecht. De filosofische boodschap is er nog altijd, de aandacht gaat niet geheel naar dezelfde personages en er komt toch wel wat dreiging uit de vijand van dienst. Maar veel acteurs hebben te kampen met moeheid. Tijd voor een switch. De focus op Xavier en Magneto hebben we nu al 6 films gehad met weinig variatie, Jean is niet de sterkte X-Men in deze film en Jennifer Lawrence is niet bepaald gemotiveerd als Raven. Verder was het wel leuk om nieuwe gezichten te zien. Brengt wat versie bloed in de serie. Tijd voor verandering een nieuwe aanpak met deels of geheel nieuwe acteurs en een nieuwe stijl.

Deze Apocalypse heeft de trilogie gelukkig nog zonder kleerscheuren kunnen afsluiten.

Ik moet zeggen dat ik wel hield van de X-Men franchise. De vele interessante figuren vormen een sterk team dat met momenten beter uitdraait dan The Avengers en zeker beter is dan Fantastic Four. Dit X-Men: Days of Future Past deel is voorlopig het laatste deel in de rij.En een beetje een ingezakte pudding van een goed recept. Het is allemaal nogal voorspelbaar en de helft loopt maar wat rond als bloemzakken of decorstukken. Veel bekende figuren, maar hoofdzakelijk cameo's. Echte uitschieters zijn er niet, tenzij natuurlijk Wolverine. Ook niets nieuws, we hebben het allemaal al eens gehad. En die robots zijn ook maar copy's van Iron Man. Ik mis een frisse insteek in het verhaal. Langs de andere mis ik weer andere figuren. Jennifer Warnes is leuk om zien, maar Rebecca Romijn was veel beter dan Warnes. En waar is Anna Paquin in hemelsnaam? Hopelijk in het volgende deel terug. Ellen Page is leuk om zien, maar is hier louter een figurante geworden. Alle figuren praktisch uit de toekomst.

De film heeft wel z'n leuke momenten. X-Men is een goeie franchise. Maar het is jammer dat er vooral gerecycleerd wordt...

Beter dan het eerste deel, maar minder dan het tweede. Het verhaal is echt slecht, maar de mutanten zijn wel beter. Vooral Ellen Page doet het heel goed en ook Storm krijgt meer en meer kleur (als je begrijpt wat ik bedoel). Gelukkig wijken de schrijvers wat van de Hollywoodregeltjes af zodat er af en toe mutanten wegvallen. En zonder iets te willen spoileren kan het gewoon iedereen zijn.

De effecten zitten wel goed, al zorgt dat er niet voor dat die bepaalde scènes dan ook interessant zijn. Een beetje verrassing had wel gemogen, het blijft een droog gedoe allemaal. Denkelijk wil men niet teveel afwijken van de comics, maar een beetje durf en originaliteit mag wel.

Kwalitatief is dit toch één van de betere uit de reeks. Beter acteerwerk (gemiddeld gezien) en de link met historische feiten is ook een pluspunt. De figuren zijn ook minder zwart/wit maar twijfelen evengoed met het idee waar ze nu goed aan doen. Duidelijk dat het niet altijd evident is om zomaar 'een kant' te kiezen. De figuren zelf zijn soms wel iets minder. Het telepatische gedoe van Xavier en dat metalen gedoe van Magneto zijn vrij saaie talenten in vergelijking met Wolverine of Storm. Al wordt dat laatste deels gecopieerd hier. Gelukkig is Mystique wel een leuke X-woman. De cameo van Wolverine is geweldig.

De trend om de stripverfilmingen minder kitch te maken is niet zo slecht, al hoop ik dat naar de toekomst het genre zich dan wel weer niet al TE au serieux neemt. Het doet me in elk geval terug verlangen naar een volgende deel in de reeks.

Beter dan het eerste deel. De mutanten krijgen hier wat meer persoonlijkheid. De jonge mutanten brengen toch wat meerwaarde en sommige gekende waarden als Wolverine en Mystique komen beter uit de verf. Toch is het niet de grote topper geworden, want alles gaat toch te veel volgens het boekje. Maar de settings zien er toch al beter uit. Denk maar aan de plastieken gevangenis of de opening bij de president. Hopelijk blijven personages als Cyclops niet te lang, daar zit echt niets in.

Xanadu leek me dicht bij Grease te liggen en daarom ook de reden om hem voorlopig links te laten liggen. Uiteindelijk toch een kans gegeven, deels door de naam Gene Kelly. Helaas kwam ik toch bedrogen uit, en ik heb in verhouding met veel kijkers (zeker op Moviemeter) een grote liefde voor musicals. Maar wel een hekel aan disco. En deze film is een disco/electropop musical met ongelofelijk veel foute effecten en een geheel dat er uit ziet als een mix tussen Barbarella, Saturday Night Fever en een softpornofilm zonder naakt. Gene Kelly is too old for this shit en de rest staat duidelijk in dienst van het hoofddoel van de film: promotie voor het nummer Xanadu. Misschien in zijn tijd wel vrij nieuw waarbij een poging werd gedaan om de ouwe musical en de nieuwe muziek samen te brengen. Maar helaas zonder respect voor die ouwe musicals en technisch nog niet ver genoeg gevorderd om al meteen 'modern' te zijn. Niet bepaald mijn ding dit!

Een Hong Kong actiekomedie waar vooral de komedie van de Lucky Stars bende overheerst, aangevuld met enkele gevechten van Jackie Chan en Sammo Hung. Voor die gevechten moet je het niet zien, maar het kleedt de film wel wat meer aan, zodat het niet alleen humor is. Want hier moet je wel wat van houden. Door het evenwicht met de actie valt dit best mee. En ik hou wel van dit soort luchtige films.

De Lucky Stars met oa Sammo Hung zijn weer in vorm, een vrolijke bende. Daar tegenover heb je politieagenten Jackie Chan en Andy Lau. En zelfs een cameo van Michelle Yeoh als judolerares. Al moet je het wel weten om haar te herkennen. Het is één van haar eerste films.

Tja, dit is duidelijk een persoonlijke film voor Chan. En ik denk wel een belangrijke voor Chinese kijkers. Een brok geschiedenis die bij ons wat vergeten is (of zelfs niet geweten). De film probeert wel duidelijk te maken wie welke rol speelt en geeft een verloop van de gebeurtenissen. Maar het blijft voor ons helaas een ver-van-mijn-bed-show zonder de nodige emotie. Soms is het wel boeiend, omdat dit soort rebelse gevechten altijd wel hebben voorgedaan. Tegen andere landen, tegen andere godsdiensten, tegen de overheid, tegen het dorp over de rivier, .. De acteurs doen het op zich niet slecht, maar Chan is niet de juiste regisseur voor dit. Nadat ik Nanjing! Nanjing! heb gezien is dit toch een teleurstelling. Een duidelijke documentaire had boeiender geweest. Geen slechte film, maar absoluut niet de klassieker die deze brok geschiedenis toch wel verdient.

Sammo Hung op de affiche, al is dat niet in de hoofdrol helaas. De film legt dan ook de focus op het mytische met de typische blik op demonen, spoken en vampiers. Gemaakt met slechte effecten, 1000 kilo schmink en over over acting. De choreografieën vallen nog wat mee en gelukkig zijn er ook boeiende gevechten. Maar over het algemeen is dit voor mij een teleurstelling.

Jackie Chan en Daniel Wu is een duo dat toch wel werkt en ook hier geeft dat vonken op het scherm. Chan gaat zoals hij al eerder meedeelde richting drama en minder actie. Begrijpelijk natuurlijk gezien z'n ouderdom en de kans dat hij door een fysieke versletenheid (geef het een naam...) zich eerder belachelijk zou maken met te simpele choreografieën. Wel leuk om een keer dit genre te zien omdat het meestal oud-Chinese historische films zijn of oorlogsfilms ten tijde van de strijd tussen Japan en China begin vorige eeuw. Dit is een Aziatische Scarface kan je deels zeggen, al mist Chan daar toch nog net het charisma van Pacino om de film hogerop te tillen.

De film is een zeer aangename prent geworden, al zal hij denkelijk wel mensen teleurstellen met een Chan in een dramafilm zonder de gekende movekes. Maar als je de drama-Chan (kort door de bocht effe) wil zien, is dit wel een aanrader.

Een moderne versie van James Bond met alles wat dit genre nodig heeft: snelle auto's, snufjes, oneliners, een hoop Russen, vrouwelijk schoon en een hoop scènes met de nodige adrenaline. Vin Diesel past wel goed in dit genre en het doet dan ook deugd om een nieuwe generatie van actie-acteurs te zien in de stijl van Arnold Schwarzenegger, JC Van Damme, Chuck Norris en Sylvester Stallone. Geen topacteurs, maar wel figuren die de nodige amusante actiefilms hebben afgeleverd.

Vin Diesel als xXx is zeer geslaagd en het geheel is dan ook een aangename blockbuster waarbij je niet moet nadenken. Maar de film verhult dat ook niet en je weet waar je aan begint. Gewoon kijken en genieten dus.

Vin Diesel als xXx in een film die met dit deel het potentieel heeft van een franchise als Fast & Furious. Heeft er ook veel van weg, buiten de auto's dan. Diesel werkt hier ook met een heel team, met elk hun specialiteiten. Veel stuntwerk, bad guys, mooi volk en de nodige actie. Beter dan de recensies doen uitschijnen, maar niet zo goed als Fast & Furious films op hun best. Met een goeie regisseur en beter script kan je hier iets van maken dat op hetzelfde niveau draait. Al ben je dan wel jezelf aan het beconcurreren natuurlijk.

Na de leuke xXx met Vin Diesel is het nu de beurt aan Ice Cube. Na herziening van de 2 films na elkaar valt het nog extra op wat deze film ontbreekt. Ok, je krijgt veel actiescènes, maar die worden veel minder opgebouwd. De humor en de oneliners zijn wat weg. Ice Cube neemt zichzelf veel te aux serieus. Bij Vin Diesel had je nog het gevoel dat die dat met veel plezier doet. Dit genre moet gewoon luchtig zijn, maar dan wel qua verpakking, niet zoals hier qua inhoud.

Samuel L. Jackson speelt weerom irritant als weleer en de enige leuke scènes komen van Toby, de Q-wannabie van de geheime dienst. Al was die zelfs leuker in deel 1. Men had de film zonder Vin Diesel beter niet gemaakt, maar het zijn de centjes natuurlijk. Jammer dat het met de reeks nu al in de afgrond is geraakt, want MET Diesel had dit zeker enkele films mogen/kunnen duren.