Meningen

In de dansgroep waar ik medewerker ben gaan ze een dans doen geïnspireerd op Hair. En omdat de danseressen een idee zouden hebben van de sfeer die de film uitstraalt. Vooral de oudere danseressen hadden de film al eens gezien. Leuk was om gisteren een discussie (gezonde natuurlijk) over de film met aan de tafel de jonge generatie tieners (danseressen) een 40'er (één van de ouders) en de leidster van de dangsgroep, een 60'er. Verschillende generaties die anders tegenover de film zien.

De tieners beschouwen ergens wel de film als een klassieker, maar vinden hem eigenlijk pokkesaai. Raar voor mensen die dansen dat ze een dergelijke dansfilm maar niks vinden. Verder zijn die zot van zowat alle dansfilms die er maar zijn met zelfs Dirty Dancing, Let's Dance, Moulin Rouge, All that Jazz, Cabaret, Save the last dance, Hairspray en meer van die films tussen hun favorieten. Ze verwijten de film geen verhaal en dat er niets gebeurd.

De 60'er vindt dat je Hair moet zien vanwege de sfeer die het uitstraalt om de dans te kunnen begrijpen. Maar dan meer hoe de dans ineensteekt en hoe je die als danseres het beste kan brengen. Meer als educatief materiaal zullen we maar zeggen. Met leuke liedjes die ze nog kent van vroeger.

De 40'er vindt het zowat één van de beste films die hij ooit al gezien had. Voor hem is Hair niet zozeer een film met een verhaal, maar geeft het perfect de sfeer weer van die periode. Het einde van Vietnam en de protesten die er heersten. Het geeft een boodschap mee dat oorlog altijd slecht is. Het verhaal is dan ook niet belangrijk en het is vooral die sfeerweergave die telt en waar het om draait.

Ikzelf ben te jong om de na-Vietnamse periode mee te maken, maar ik denk dat je de film moet zien als een manier om een gevoel of (om het woord nog maar eens te gebruiken) sfeer weer te geven. In de stijl van Requiem for a dream, Lost in translation, The Doors, Elephant, ... Hair bezien als een gewone musical zoals Grease is verkeerd. Hair moet een gevoel tonen en daar is het in geslaagd. Verschil met voorgenoemde films is dat de film mij niet helemaal raakt, waarschijnlijk omdat in tegenstelling tot de thema's van die films die niet meer zo actueel is en het moeilijker is (niet perse onmogelijk) om je er in te leven. Muziek van The Doors begrijpen kan nu ook nog en drugs, liefde en schietpartijen zijn er ook vandaag nog. 3.5*

Na al die tijd dan toch maar Halloween gezien. En dan maar met Halloween zelf om het wat toepasselijk te houden. Ik had al heel de reeks van Friday the 13th gezien en deze kwam er maar niet van. Jason Voorhees zat zo dus wat dieper in m'n hart. Ergens vond ik dat als je een slashermovie maakt, je niet te serieus mag gaan zoals in Halloween, maar er even goed over kan gaan als met Jason het geval was.

Maar uiteindelijk heeft die z'n succes wel aan Myers te danken, dus leek het met toch evident om deze film ook eens te zien. En ik moet toegeven dat het serieuzere hier wel werkt en de spanning groter is. Bovendien is er zo'n mysterie rond Michael Myers en een grotere realiteitsgehalte dat het personage van Myers veel geloofwaardiger wordt. Wat je van Jason Voorhees of Freddy Krueger niet kan zeggen. Hierdoor komt Halloween tot z'n recht in gelijkaardige (qua niveau bedoel ik dan) horrorfilms als Rosemary's Baby, The Omen en The Excorsist.

De aanpak van het personage is zeer sterk. Geen dode die opstaat, geen buitenaards wezen, maar een psychisch gestoorde jongen die in de psychiatrie raakt en ontsnapt. Het gebruik van het masker versterkt de mysterie en maakt van Myers meer een onbereikbare schim. Niet dat hij dat perse is, maar je ziet hem niet meer als een mens door dat masker. Langs de andere kant gaat hij ook niet al wandelend iemand achter na zoals Jason Voorhees die zo evengoed rennende slachtoffers kan inhalen. Myers is op dat vlak veel intelligenter en weet waar hij mee bezig is.

Complimenten ook aan John Carpenter die hier een stevige thriller van gemaakt heeft. Danzkij de spannende muziek en het sublieme camerawerk hangt er een spanning in de film van begin tot einde. En doordat de kijker regelmatig op een verkeerd been gezet wordt, weet je niet steeds wanneer iemand in handen valt van Myers.

Het acteerwerk is niet altijd even sterk, maar vraag is of dat wel echt nodig is hier. Het verhaal is maar een leidraad voor het hele gegeven en de troef van de film is de spanning en het concept op zich van de slashermovie dat hier wordt uitgevonden. Al moet gezegd worden dat Pleasance en Curtis (en Myers eigenlijk ook) het er nog niet zo slecht van afbrengen. In ieder geval één van de betere horrorfilms.

Ik had dit gedeelte eerder gezien dan het origineel. En dit maakte best wel indruk moet ik zeggen. Michael wordt hier sterk neergezet en gelukkig doen ook opnieuw Jamie Lee Curtis en Donald Pleasence terug mee. Niet evident dat verschillende hoofdacteurs opnieuw meedoen in een sequel. Niet helemaal het niveau van deel 1 omdat het natuurlijk het verrassingseffect mist en niet echt zoveel meer origineel bijdraagt. Maar de sfeer zit er best wel in en uiteindelijk is dit toch wel een sterke film geworden. Ben benieuwd naar andere delen uit de reeks.

Na een ietwat aantrekkelijke trailer (toch voor een blockbuster) had ik wel zin in deze film. I am legend was vrij goed mee gevallen en dacht dat het met deze ook wel zou zijn.

NOT!

Het budget zorgt er voor dat de film voor een blockbusterpubliek nog wat gered wordt. Alleen is het acteerwerk vrij apatisch en is er van verdere diepgang helemaal geen sprake. Het verhaal is nogal dun, en meer dan een lang uitgesponnen originele invalshoek is het niet geworden. De film heeft z'n leuke momenten, al zijn die zeker niet hoogstaand en op één hand te tellen. Ik ben niet in slaap gevallen, maar een aanrader is het zeker niet.

Ik had hier helaas meer van verwacht. The Hangover is een komedie geworden met vrij saaie cliché humor en zoals te verwachten de typische grappen met een blote kont en seksistische opmerkingen. Het is al te gemakkelijk om allerlei zaken in het verhaal te gieten met telkens opnieuw de verwondering. Maar zo fantastisch zijn die niet. Het geheel lijkt wel een Disneyfilm voor halfvolwassen mannen. Hier zal wel een publiek voor zijn, maar ik vond hem toch niet echt geslaagd.

Geweldige film. Toen de film begon, dacht ik dat het een lange trage zit zou worden, maar al snel komt het tempo er in, mede dankzij de sterke soundtrack. De sfeer deed me wat denken aan Lola Rennt met momenten. Saoirse Ronan ken ik enkel van Atonement en recent The Lovely Bones. Maar ze kan de film perfect dragen. Het komt in elk geval mooi uit met Cate Blanchett al tegenspeler. Eric Bana is het enige minpunt in de film. Blijft een tweederangsacteur. Verder zit de film wel als gegoten met de nodige humor, visueel mooie scènes, passende muziek en vooral een eigen stijl. Joe Wright kon me al overtuigen met Atonement (al is dat niet met deze film te vergelijken) en ben wel benieuwd naar meer van hem. Een aanrader deze film!

Een film die veel minder is dan Silence of the lambs. Hopkins straalt minder dreiging uit in Hannibal en ook Moore is een beetje miscast. Foster was veel breekbaarder, wat het contrast met Lecter beter liet uitkomen. In Hannibal zitten ook veel minder interessante figuren. Het budget ligt wel wat hoger denk ik, zodat het qua beeldvorming en actie beter is. Spanning en script zijn dan weer minder. Een vervolg dat op zich nog wel te genieten is, maar niet aan het niveau van Silence of the lambs raakt.

Gelukkig brengt Shyamalan het er terug beter af. Na het wat minderen The Village en het gedrocht Lady in the water had ik niet veel hoop in de regisseur. Toch even een kans geven omdat het verhaal me wel aansprak. En dat is goed uitgedraaid. The Happening kan de sfeer van Signs terug oppikken en Shyamalan kan in tegenstelling tot de vorige twee films, wel de spanning behouden. In tegenstelling tot andere thrillers van dit genre geeft hij niet zwart/wit een verklaring van de gebeurtenissen weer. Dat maakt het nog geheimzinniger. Al is het einde vrij moraliserend.

Geweldig hoe hij op den duur de spanning er zelfs kan inhouden door gewoon wind door het gras en de bomen te laten waaien. Origineel ook hoe de mensen zichzelf van kant willen maken en niet de zoveelste zombiefilm door een virus.

En qua humor zit het ook goed. Denk aan Wahlberg die tegen een plant aan het praten is en dan merkt dat het plastiek is. Het acteerwerk op zich is niet altijd geweldig, daar moet de film het zeker niet van hebben. Maar hij is wel beter meegevallen dan verwacht.

Tja, veel over gelezen... de film die in Amerika Bond van de nr 1 hield, meer kans heeft op een Oscar heeft dan Cars... Dikke teleurstelling. De film oogt niet slecht, maar qua verhaal had ik meer aan Cars bvb. Weinig humor en eigenlijk is het nogal goedkoop om ipv een kwalitatieve tekenfilm te willen scoren, gebruik te maken van foute popdeuntjes die iedereen zowiezo kent, enkele lieftallige pinguins en een hoop zoetzeme voorspelbare liefde. En vrij moraliserend, vandaar ook de kans voor de oscar zeker?

Enige sterkhouders zijn de mooie achtergronden, de grappige kleine pinguins en ook de eerste keer dat ik zo'n gevaarlijke zeeleeuw heb gezien. En dit is volgens mij de eerste animatiedierenfilm sinds lange tijd zonder hyperkinetisch knaagdier. Doorsnee filmpje, maar een die ik toch niet in huis ga halen... 2.5 sterren.

Over de val van een man die alles heeft, maar toch nog risico's neemt om meer te krijgen. En dan blijkt nog maar eens dat als het er echt op aan komt je niet zomaar op iedereen kan vertrouwen. Iemand kennen is nog altijd iets anders dan vriendschap.

Tot zover het idee van de film dat wel leuk is bij Vlaamse films. Drama doet het altijd wel goed in Vlaanderen. Alleen is het nogal droog uitgewerkt en rammelt de film het verhaal maar wat af. Het einde is niet slecht, al zit er geen spanning in eens je weet wat de clue is. De personages zijn meer typetjes en hebben weinig persoonlijkheid. Enkel het hoofdpersonage krijgt wat diepgang, al is dat ook maar omdat het verhaal dat vraagt. Acteerwerk is vrij standaard.

Wat een slechte Van Damme film. Hij is hier een wannabe Rambo. En veel stijl hebben z'n gevechten hier ook niet echt moet ik zeggen. Het idee van de jacht is trouwens ook al veel beter uitgewerkt. Dat gaat helemaal verloren omdat al de jagers gewoon figuranten zijn. Geen domme oneliners die nog voor een glimlach kunnen zorgen, weinig echte actie en verder de gewoonlijke clichés. Er zijn slechter films, maar deze is op het randje van slaapverwekkend.

Toch wel een apart genre die wraakfilms. Er zijn de laatste jaren weer enkele bijgemaakt, maar het blijft een leuk genre. Qua verhaal is dit zeker geen echte opvallende film, maar het acteerwerk zit wel goed en de film bevat wel enkele sterke harde scènes. Caine is natuurlijk een grote troef voor de film. Er had misschien wat meer in kunnen zitten, maar uiteindelijk is dit best wel een goeie film geworden. In elk geval een aanrader voor liefhebbers van het genre.

Eén van de mindere delen uit de reeks. Je voelt dat het een verplicht hoofdstuk is in aanloop naar de echte finale. Veel zaken hebben we al een keer gezien en het verhaal is niet echt verfrissend. Bovendien ontbreekt het magische dat zich rond film 3 is beginnen settelen en het kinderlijke achter zich had gelaten. Je verwacht dan meer actie of diepgang van de karakters, maar daar blijf je ook met een leeg gevoel zitten. Ik heb nog wel hoop op een mooie finale in het laatste deel, al vraag ik me af of het wel een goed idee was om het laatste boek in twee delen te verfilmen...

Eindelijk het laatste deel. Zo voelt het aan en de film zit ook met dat sfeertje. In plaats van de grote finale, krijgen we meer een zucht van verluchting dat het allemaal gedaan is. Nog eventjes en we zijn er. David Yates is verre van mijn favoriete Harry Potter regisseur geweest. Het verschil is enorm groot met bvb Prisoner of Azkaban of the Goblet of Fire. Deathly Hallow is meer een gevechtsfilm geworden met een kruising tussen Star Wars en Gladiator of Robin Hood. Ik mis het avontuurlijke in de laatste delen. Waar is de magie? Waar is de creativiteit? Wat we hier zagen, kwam al eens langs in de reeks en was ook zo te verwachten. Amper humor in deze film trouwens. Het speels is er helemaal af nu.

Wel mag gezegd worden dat de cast ondertussen gegroeid is in hun rollen. Eerlijkheidshalve zou (naar anologie met de hype rond Lord of the rings) deze film in de lijstjes van de Oscars moeten zitten. Al hadden ze met prestaties uit eerdere films meer kans gehad.

Minder dan het vorige deel, maar toch nog goed bezig. Het kindse geraakt er wat af en er wordt tijd genomen voor het avontuurlijke. Al mist de film soms de nodige humor en neemt het zichzelf wat te au serieux. Je mist ook opnieuw de sterke acteurs van de vorige film. Ik ben in elk geval al blij dat Dobby niet opnieuw te zien is. De hoofdpersonages vervallen soms in cliché scènes met puberliefde maar de figuren van 'the dark side' (om het met een Star Wars term te zeggen) worden toch wat beter uitgewerkt.

Het gaat gelukkig terug iets beter met de reeks. Mooie sfeer en ook de personages krijgen meer persoonlijkheid. Al zat hier toch meer in en ik hoop dat de laatste delen terug voor het verwachte vuurwerk zorgen. Als geheel voelt dit net als de vorige film als verplichtte delen die gewoon nodig zijn om het verhaal te doen kloppen. Geen grote verrassingen, zodat alles terugvalt op humor, sfeer en acteerwerk. In plaats van verhaal en spanning. Gelukkig zitten de acteurs nu al een tijdje in de bekende personagesrollen en worden ze beter uitgewerkt. Al krijgen sommige figuren soms nog snel een figuurlijke oneliner op ze toch nog even in beeld te houden. Ik hoop dat de 2 laatste films voor wat verrassing zorgen en de reeks toch in schoonheid kunnen doen eindigen.

Nogal een saai gedeelte eigenlijk. Het verhaal is nergens verrassend en vertelt eigenlijk wat er verwacht werd na het vorige deel. Op zich is dat wel nodig natuurlijk, maar een beetje humor of spanning had toch wel gemogen. De sfeer zit wel goed, maar iedereen draait precies op automatische piloot en dat is jammer. Hopelijk gaat het niet bergaf met de reeks. De enige verfrissing is de nieuwe lerares die meteen voor het hoogtepunt van de film zorgt. Terwijl het eigenlijk rond de orde en de strijd met Voldemort zou moeten gaan. Verkeerde accenten gelegd?

Na het herbekijken van deel 1 en 2 is nu dit deel gepasseerd. En wat een verademing. Een andere regisseur doet echt wonderen. Het kinderachtige is er wat af en er is aandacht voor sfeerzetting. Alles zit ook veel meer gegoten, het acteerwerk is beter (kan bij sommigen nog beter maar toch) en de school is voor het eerst ook een echte school met studenten en geen ontmoetingsruimte voor kindtovenaars. Je merkt ook wel de meerwaarde in de acteurs. Gary Oldman is een sterke nieuwkomer en ook David Thewlis doet het beter dan sommige leraars die we in de vorige films gezien hebben. Van de drie hoofdsterren is vooral Ron nu helemaal in z'n rol en speelt hij de 2 andere acteurs soms naar huis. Al leren die ook wel bij en zullen die in de latere films ook gaandeweg beter spelen. Draco wordt ook beter, al blijft hij een gimmick in de filmreeks. Deze film zit ook beter in elkaar qua structuur en is de perfect mix van humor, avontuur en actie. Iets wat niet het geval was in de vorige delen en hopelijk wel terug te vinden is de komende delen. Al valt het wel op dat vooral de komst van Alfonso Cuarón achter de camera veel verbetert heeft. Hij werkt ook veel meer de acteurs dan Columbus. Tot nu toe het beste deel, al zitten delen 4 en 5 nog in een herinnering en moet ik de rest nog zien.

Een film die me deed denken aan 'The Great Escape', al krijg je nooit een goeie sfeer. Het duurt even voor het verhaal in gang schiet. Het loopt pas bij het plegen van die moord. Al is er nooit een vorm van spanning, het verhaal is enorm voorspelbaar. Op zich kan dat niet altijd kwaad, alleen krijgen we niets in de plaats van sfeer, humor, actie, ... Het geheel valt nog wel mee, al ontbreekt er te veel aan om van de film een echt goeie film te maken.

Doorsnee actiefilm, maar meer ook niet. Deed me wat denken aan The Punisher...

In mijn ogen de beste film van Peter Jackson. Vooral omdat hij hier als regisseur meer dan in z'n andere films aandacht besteed aan de acteurs en niet alleen aan andere zaken zoals computereffects of scenes. Zijn regisseurswerk bvb in LOTR heeft een George Lucas-gehalte dat zorgt voor een avontuurlijk geheel maar weinig ruimte laat voor het acteerwerk. Ook bij King Kong was dat minder.

Prachtig script trouwens en mooi uitgewerkt. Je wordt gewoon meegsleurd in de leefwereld van de 2 personages die met gemak de hele film dragen. Ook de fantasiewereld is zeer indrukwekkend.

Sterke aanrader, een film die je zeker moet zien!

Houden jullie dan maar Bassie en Adriaan. Als ik moet kiezen gaat m'n keuze resoluut naar Urbanus. Deze film is een typische Urbanusfilm die prachtig geregisseerd is door de Belgische Steven Spielberg: Stijn Conincx. Een film die ik al verschillende keren heb gezien en die nog steeds niet gaat vervelen. Vooral omdat de humor en de drama zowat op het zelfde niveau liggen en de film in een gezond evenwicht houden. Niet te zwaar en anderzijds ook niet te plat van humor. En (vooral in de vroegere shows) is toch maar gebleken dat Urbanus qua humor eenzaam aan de top staat in België. Toegegeven met een leuke groep er net onder, maar Urbanus is gewoon de beste.

Ijzersterke film en één van de beste Belgische producties die ik in lange tijd heb gezien. Enkel door een paar mindere bijrolletjes wordt het geen 5. Filip Peeters is hier op z'n best en had een Oscar verdient moest de film in een ander land zijn opgenomen. Maar dat zijn we ondertussen al gewoon met Jan Decleir... Het was ook al even geleden dat ik nog eens effe moest slikken bij filmscenes. Op den duur geraak je wat gewoon bij dramatische filmscenes als je veel film kijkt. Maar dit is soms wel schokkend. Zeker als je bedenkt dat dit allemaal waargebeurd is. Zelfs jongeren die ik ken (en enkele naar de puur commerciele films grijpen) waren onder de indruk. Een aanrader!

Ik heb het boek niet gelezen, maar heb wel de indruk dat de film in dit geval beter gaat zijn dan het origineel. Gezellige verhaallijn en vrij doorsnee dialogen. Maar wel sterke cast die dit verhaal perfect kan weergeven en zorgen voor de nodige sfeer. Dit is echt den boerenbuiten in kwadraat. Op het randje van karikaturaal, maar toch zeer realistisch. Niet dat ik omver geblazen werd door de film, wat denkelijk te wijten is aan de hoge verwachtingen. Maar ik heb er wel van genoten.

Easy rider mixt met Tarantino wanabe. Kan nooit goed komen dus. En blijkbaar is dat ook zo. Ondanks de leuke cast en de beloftevolle schoonheden is dit gewoon een saaie bedoening geworden. Hier had toch meer in gezeten.

Inderdaad gewoon een lowbudget film. Absurde film. Raar dat mensen zo'n films uberhaupt willen maken... Maar toch valt het nog mee om te zien. Ik heb al erger films tegengekomen. Bizarre scenes ook met die goudvis en de schildpad...

Na herziening toch verhoogd. Zeer opvallend is de heel effectieve special effects. Veel spelen met licht, maar het werkt wel en is toch mooi gedaan. Qua schmink zit dit ook wel goed. Figuren als Pinhead zijn gewoon prachtige creatieve verzinsels. Wel jammer van de haken in Frank, dat is minder gedaan. Wel spannend gedaan met vooral veel aandacht aan fantasy.

Pinhead is hier nog gewoon een randfiguur, maar valt met z'n korte aanwezigheid toch voldoende op om gaandeweg de reeks uit te groeien tot een horrorcultfiguur. Door het lage budget heeft film z'n zwakheden, maar evengoed klassieke scènes (zoals de wedergeboort van Frank). In elk geval een film die gerust mag staan naast horrorbroertjes Halloween of Nightmare on Elm Street.

Mmm... 't was even zoeken wat ik nu van deze film moest denken. Na de animatiefilm Yellow Submarine ben ik wel meer tevreden met deze prent. Het verhaal is niet alles en doet wat denken aan Austin Powers. Maar dat verwijst nu eenmaal naar de 60's dus... The Beatles zijn geen echte acteurs en daar moet je rekening mee houden, maar het verhaal is dan ook gericht op de muziek van de groep en houdt het ook vooral op grappen met de 4 jongens. Die lukken over het algemeen wel, wat het mindere acteerwerk wel goed maakt. Iemand die een mop vertelt aan de toog hoeft ook geen acteur te zijn. Zoals Friac eerder zei heeft het geheel wel wat weg van Monthy Python en daar heb je tussen de doorsnee moppen ook de geniale grappen tussen zitten. Qua komedie maakt het in elk geval met moderne komedies en ik was blij nog eens dergelijke humor (modernere slapstick) te zien zonder dat het perse rond sex of pis en kak (sorry voor het woordgebruik) moet draaien zals American Pie, Little man, 40 year old virgian, Scary movie, Dumb and Dumber en zo voort. En met een soundtrack van zo'n groep kan het ook niet stuk.

Een film waarvan ik schrik had dat het richting Calvaire zou gaan, maar eerder fantasy met een dramagehalte kiest. De film deed me vaag denken aan The Fall (al is dat louter persoonlijk natuurlijk). Zeer mooie en warme kleuren, meeslepend en toch komt de film niet over als een trip na een shot drugs. Iets voorbij de 2e helft van de film dreigt de film het tempo wat te verliezen, maar kan gelukkig de voeten terug op tijd op de pedalen krijgen. In elk geval een moderne en eigenzinnige interpretatie van het bekende sprookjes van Hans & Grietje. Verrassend goed bevallen.

Deze film lijkt een exploitation film te worden met vooral harde scènes en straight to the point moorden. Deels is het dat ook wel, al is de echte intentie van de film, wat de titel zegt: Portrait of a serial killer. Henry wordt hier voorgesteld als een alledaagse kerel die toevallig seriemoordenaar is. En moordt omdat hij er zien in heeft, maar wel met een realistische kijk op de dingen. Toch van zijn kant natuurlijk. Een Otis is veel geschifter dan Henry, die op het eerste zicht normaal lijkt.

De film zou een verklaring moeten geven hoe iemand 600 moorden pleegde (het aantal dat de echte Henry heeft bekend) en dat zelf dan ook nog normaal vindt. Henry lijkt zich er niet druk in te maken, het is alsof dit gewoon af en toe moet gebeuren als deel van het leven.

Acteur Michael Rooker zet een prachtige prestatie neer en de sfeer is niet slecht. Dit is een film die kracht zou verliezen bij een remake, omdat men daarbij te braaf gaat zijn. Al had het waarschijnlijk nog sterker geweest als de film enkele jaren eerder werd gemaakt. Maar Henry werd pas gearresteerd in 1983 dus dat had niet gegaan natuurlijk.