Hable con Ella (2002)

Hable Con Ella is echt een hele mooie film. Het verhaal is origineel, apart, maar vooral erg ontroerend. De muziek was prachtig, het paste bij de gevoelens van de hoofdrolspelers. Een hele mooie dramatische film, 4,5 *

Op een bijzondere manier echt héél mooi!

Dikke 5*

Laatst weer gezien en ik heb besloten mijn stem met 0, 5 te verhogen. 5*, echt een hele mooie film

Een op het eerste gezicht wat vage film, je moet eventjes door de eerste helft heen komen, maar achteraf laat ie je niet meer los. De absurde 'stomme film scene' is een briljante toevoeging die deze film echt origineel maakt.

Soms wel wat traag, maar dat heeft zo'n film ook nodig. Juist de stiltes, de beelden en de dialogen op deze manier doen t m.

Score: een 4.5

Ik was vooral verrast bij het optreden van Caetano Veloso (Cucurrucu Paloma) Prachtig !!!

De film was in z'n geheel geslaagd.

4*

Een prachtige film met toch ook een naar kantje. de zwaar geobsedeerde Benigio kon van mij op weinig compassie rekenen. Die gozer was niet helemaal in orde . Maar het gebruik van kleuren, beelden en muziek was fabuleus. BIS! 4,5 ster.

En één uppercut onder je kin. Brada..

half uur volgehouden,voor mij echt niet boeiend

Kheb het eind gemist omdat er bezoek was en ik moest even beleefd zijn. Kheb dus de film zowat voor niks gekeken. Maarja, wie zou mij vanaf de gevangenis even kunnen vertellen wat er is gebeurd?

Die film vind ik echt wel erge mooie film, maar ik kan niet alles volgen

Wat verstond je dan niet?

De films van Almodóvar had ik tot gisteren vooral proberen te ontwijken, omdat ik er van overtuigd was dat ik ze niks zou vinden. Aangezien hij op tv was, besloot ik Hable con Ella toch maar een kans te geven. Ik heb er op zijn zachtst gezegd geen spijt van.

Ik had wat moeite om in de film te komen, dat wel. Het eerste stuk, waarin de relatie tussen Marco en Lydia wordt laten zien vond ik eigenlijk niet bijster interessant. Maar naarmate Benigno een grotere rol kreeg werd de film steeds interessanter en belangrijker: ontroerender. Hoe verder de film vorderde hoe meer hij me aangreep. Dat had ik gewoon helemaal niet verwacht. Rationeel gezien zou je kunnen stellen dat het verhaal misschien wat vergezocht is, maar waarom zou je het in Godsnaam rationeel bekijken als het emotioneel zo goed werkt. Schitterend acteerwerk, schitterende scènes, schitterende beelden, schitterende muziek en ook niet onbelangrijk: schitterende taal, dat Spaans.

Vanwege het niet al te overtuigende eerste half uur of zo hou ik het op 4 sterren, maar wie weet wat er mee kan gebeuren. Ik weet verder niet zo goed in hoeverre ik nou de andere Almodóvars moet bekijken. Todo Sobre Mi Madre zal ik wellicht een kans geven, maar zoiets als Volver lijkt me nog steeds afgrijselijk.

Erg mooie film! Nu 2 keer gezien. Of was het nu 3 keer ? :-?

De muziek vind ik ook mooi, maar helaas kan ik de cd nergens kopen. Niet meer verkrijgbaar, hoor ik.

Zoals we van Almodóvar gewend zijn: een boeiende, aanstekelijke, maar ook een beetje buitensporige film over emoties en karakters.

Boeiende film met een mooi kleurgebruik en fraaie achtergrondmuziek, maar in enkele opzichten ook behoorlijk tegenstrijdig. Zo vond ik het peonage dat Marco neerzet erg goed en kreeg ik naarmate de film vorderde steeds meer sympathie voor hem. Voor zijn vrouw kon ik geen greintje sympathie opbrengen omdat zij stierenvechtster is, een walgelijke 'sport'' in mijn ogen. Toen zij in coma belandde had ik ook zoiets van eigen schuld dikke bult en het raakte me ook totaal niet. Benigno vond ik juist wel sympathiek tot het moment dat hij zijn coma patiënte verkracht en zwanger maakt. . Hoe ziek kan iemand zijn denk ik dan bij mezelf?
Verder was het wel een aardige film om te volgen ,met degelijk acteerwerk en een bijzonder verhaal. Het is echter aan het personage Marco te danken dat deze film geen onvoldoende scoort bij mij!

3,0*

Gister bij de Aldi heb ik hem gekocht, zonder te weten wat voor film het zou zijn. De informatie achterop de hoes sprak me erg aan plus de Oscar voor het origineleste script! Dus vanmiddag de film bekeken en het is absoluut geen miskoop. De gebeurtenissen waren erg ontroerend en niet voorspelbaar. Het open eind vond ik ook erg goed. Ik had graag gezien dat Marco en Alicia elkaar weer ontmoeten en een relatie zouden krijgen zodat hij haar kan uitleggen wat er gebeurt is... maar ja dat is het leuke van een open eind. Erover gissen en fantaseren.

Ik heb de film met mijn vader bekeken (want het was iets meer voor hem dan voor mijn vriend), en die zei ʻdat ze nooit bij elkaar zouden komen omdat het leeftijdsverschil te groot is!ʼHa-ha nou ja daar geloof ik dus niets van want in die film kan erg veel dus dat ook wel

Dan ken je Albert Fish nog niet.

En heb je denk ik nog geen films van Quinten Taratino gezien

Almodovàr of gene Almodovàr, ik vind deze film in sé echt wel eindeloos saai. Psychologisch wel sterk en verrassend zoals we van deze regisseur gewoon zijn, maar ik mis toch net dàt...

Vanwege de kwaliteit van de "ondergrondse psychologie" (had de film vorige keer gekocht en gisteren herbekeken) ben ik geneigd om deze film te heropwaarderen tot 2.5 * .... maar Almodovàr of gene Almodovàr, ik vind deze film in sé echt wel eindeloos saai. Verbaast me ook enigszins dat hij in de top 250 staat... Had er eigenlijk meer van verwacht !

Alleen al de opening met het ballet "Cafe Müller" van Pina Bausch.

Grandioos.

Ik had geen idee wat ik van deze film moest verwachten. Een uitgangspunt dat op het eerste zicht vrij simpel lijkt, maar uiteindelijk toch mooi uitgewerkt is. De film slorpt je gewoon op en neemt je mee in een rivier van emoties. Waar de film traag begint, neemt het gelukkig de tijd om alles op een zowel rationele als tegelijkertijd sprookjesachtige manier te vertellen.

Het verhaal lijkt eerst wat banaal met toevallig twee mannen die hetzelfde meemaken, de liefde van hun leven zien wegvallen en daardoor tot elkaar toe getrokken worden, op een zeer emotionele manier zonder dat je per se denkt aan een relatie tussen de mannen. Stilaan groeit het verhaal en zorgt Almodovàr voor een meeslepend vervolg. Daarbij komt dan nog dat de film ondersteund wordt door een prachtige soundtrack en ook visueel voor de nodige verfrissing zorgt. Daardoor groeit de film tot een climax, met tegelijkertijd een open einde. Prachtig gewoon.

Merkwaardige en mooie film met uitstekende acteurs (vooral die Dario Grandinetti).

Mooi opgebouwd, handelend over liefde en vriendschap en ook eenzaamheid en emoties, en vooral ernst.

"Niets is eenvoudig", zegt iemand op het einde van de film...

Mooie muziek, keurig aangepast.

Ai. Mooie film. Merkwaardig is het goede woord.

Allereerst, wat een heerlijk kleurgebruik. De zachte gele en rode kleuren deden me nog meer dan normaal verlangen naar de zomer. Het is nogal een minpuntje dat ik de film niet op een zwoele zomernacht heb kunnen kijken, dat had het geheel wel beter tot zijn recht doen komen geloof ik. Want echt de taal, en de shots met de droge Spaanse landschappen, en het uiterlijk van de mensen: redenen om emigratie te overwegen.

Ik had me nogal veel van de film verwacht. Hij staat in de top 250, hij is redelijk bekend ondanks zijn art-house status, veel recensies zijn er over verschenen, maar helemaal tevredenstellen deed de film me niet. Daarvoor was hij te matjes. En dat hij te matjes was, kwam vooral door Dario Grandinetti, wat een onbetekenende man is dat. Zo'n stille, bij wie het ook niet eens veel uitmaakt of zijn rivaal er met zijn (comateuze) vriendin vandoor gaat. Tsja. Er kwam ook geen vuur bij op de momenten dat het er wel zou moeten zijn, zoals toen Javier Camara in de gevangenis belandde, om een overigens fascinerende reden. Sommigen vinden Benigno ziek, maar ik had het juist interessanter gevonden als het meer in het midden gelaten was of hij het 'wel of niet gedaan' had. Nu was dat redelijk duidelijk, ondanks dat het niet gezegd werd. Jammur.

En verder, ja, het was wel een mooi verhaal. Niks voor niks een Oscar voor het Beste Originele Script dus. Maar het had wat vuriger gemoeten. Het zijn niet voor niets Spanjaarden! Olé!

En oja! Wat ik dus wel fantastisch vond was het stukje van het kleine mannetje. Ik vond het werkelijk grappig ook nog! En dat heb ik niet vaak bij films.

Deze film kon mij echt interesseren. De hele film is zo langzaam, de acteurs acteren soms zo sloom en zo eentonig dat ik er gewoon slaperrig van werd. Ik leefde ook totaal niet met de personages mee. Jammer want de film sprak me wel aan.

Het verhaal is orgineel maar het is allemaal ontzettend mat en langzaam uitgevoerd. Zelfs wanneer ik dacht dat er nu wel wat meer actie zou komen (die momenten zijn er toch wel een aantal keer) blijft het uit.

Alleen maar afgekeken omdat ik wilde weten of er nog wat spannends zou gebeuren op het eind maar het was een crime om door te komen.

1,5 voor de mooie taal en de beelden van Spanje.

Schitterende film. Kan eigenlijk niet kiezen of ik deze film nou beter vind dan Todo Sobre Mi Madre of niet. Ze zijn beide op hun geheel eigen manier ontroerend.

Helemaal mee eens,ken alleen todo sobre mi madre niet.

Hable con ella is in ieder geval top!