Meningen

Alles is Liefde vond ik destijds een enorm matige film, met een hoop onzinnige verhaallijnen, matig acteerwerk en wat zeker geen warm gevoel bij me opriep zoals bij Love Actually. Ik ging er dan ook vanuit dat ik Alles is Familie ook slecht zou vinden, maar het liep toch anders.

Alles is Familie is namelijk veel beter dan de voorganger. De grootste plus vind ik dat er veel minder geforceerde verhaallijnen ingestopt zijn. Dat de focus nu op 1 familie ligt die heel dicht met elkaar in contact staat doet de film goed. Het levert een vrij onderhoudend verhaal op, die overigens wel stroef begint en wat matig eindigde. Maar daar tussenin heb ik me wel goed vermaakt. Overigens duurde de film wel erg lang. Zo'n soort film moet een 100 of 110 minuten duren, maar niet 130. Het valt wel op dat de film wat gerekt is om een hoop BN-ers een bijrolletje te geven. Denk bijvoorbeeld aan Robert en Janine, ook wel Wilbert Gieske en Carolien de Vogel. Beiden hadden een vrij nutteloos rolletje. Idem bij Georgina Verbaan en Chris Zegers. Gelukkig waren andere rollen weer wat aardiger. Zo speelt natuurlijk de onvermijdelijke Carice van Houten weer de hoofdrol, zoals in vrij veel Nederlandse films. Gelukkig is het wel een redelijke actrice en ook een prettige verschijning, dus dat was wel te doen. Thijs Romer vond ik weer wat matig, al lag dat ook aan een paar onzinnige plotwendingen in zijn verhaal. Iemand als Martine Bijl deed het ook naar behoren, maar Willeke Alberti vond ik weer oninteressant. Maar overall was het niet verkeerd. Blij dat bijvoorbeeld Paul de Leeuw niet in dit vervolg speelde.

De film kan gelukkig teren op aardige humor en scherpe dialogen, waarbij de dialogen eens een keertje menselijk klonken, in plaats van veel te oubollig en clichématig zoals in veel films van eigen bodem. Ik vond ook dit scenario een stuk frisser en vermakelijker overkomen. Maar het slot van de film vind ik wel in een aantal verhalen vergezocht, noem het gerust onrealistisch. Toch blijft mijn oordeel vrij positief en krijgt de film een prima voldoende. Al komt ook Alles is Familie niet een beetje in de buurt bij Love Actually, al is het niet echt eerlijk beiden te vergelijken.

3,5*

Nou, ik heb de film eindelijk bekeken. Jullie herinneren vast nog wel mijn kritieken in dit topic van een tijdje terug, maar ik heb hem toch gekeken.

Dit is gewoon een matige kloon van Love Actually.

Love Actually heeft kerst als thema, AiL neemt Sinterklaas.
Bij LA steelt een asociale kerstman de show, bij AiL is dit een Sinterklaas.
Bij LA heb je een verhaal van een minister-president die op een burgermeisje valt, bij AiL heb je een prins en een burgermeisje.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Daarbij wil ik kwijt dat het acteren behoorlijk tegenviel. Als dit de top van Nederland is...wat komt het allemaal nep en flauw over zeg. Om over de trieste dialogen nog maar te zwijgen.
Het ergste bij deze film is dat ik totaal niet meeleefde met de personages en er geen feel good gevoel van kreeg, dit terwijl ik dat bij Love Actually overduidelijk wel kreeg.

De film is een wegkijkertje als je niks beters hebt, meer niet.

2,5*

Beetje standaard horror met wat voorspelbare schrikmomenten en uiteraard een achtergrond plotje over het hoe en wat. Het wist me helaas allemaal niet zo te pakken. Zo vond ik Pim (is dat echt daar een vrouwennaam, hèhè?) een beetje een irritante actrice. Kwestie van smaak schijnbaar. Dit soort films moeten het vooral van sfeer en schrikmomenten hebben. Nou zat het met de sfeer op zich wel goed, maar echt beklemmend voelde het nooit. En ondanks dat ik voor dit soort films wel gevoelig ben, wist ik nooit te schrikken. Een paar ideetjes waren leuk bedacht, maar het voelde toch simpel aan. Ik denk dat er uit Azie wel betere horror is gekomen. Ik heb er nog te weinig van gezien, maar het is iets waar ik me eens meer in ga verdiepen.

3*

De film begon wel aardig, maar wat ze er verder van bakten...

Standaard verhaal dat nergens spannend werd en wel erg matig acteerwerk. Bepaald geen aanrader.

Jammer die enorme druif die Uwe Boll heet steeds elk veelbelovend game naar film concept zo weet te verknallen. Je had hier echt wel wat spannends en leuks mee kunnen doen.

2* omdat ik Tara Reid toch wel een lekker ding vind, ook in AitD

Redelijk vermakende thriller die verder niet al te bijzonder is en nogal overdreven veel cliche's en plottwists erin heeft verwerkt zodat het overall te onrealistisch en overdreven is geworden om van een topfilm te spreken.

Je ziet bepaalde dingen al van veraf aankomen en dat is wel jammer. Verder is de film redelijk standaard. Morgen Freeman is weer prima bezig, ik kan hem eigenlijk nooit op een slechte prestatie betrappen maar zijn rol was ook niet al te lastig; dit heeft hij al 10x vaker gedaan. De overige rollen waren ook wel redelijk. Wel erg pijnlijk vond ik de special effects van de crash in het begin. Ik heb ze zelden zo slecht gezien. Gelukkig heeft de rest van de film geen special effects meer nodig omdat het een standaard politie thriller werd.

Prima om een keer te zien, meer niet.

3*

Een opvallend laag gemiddelde op Moviemeter met 2,81. Een gemiddelde dat in mijn ogen onterecht is. Ik heb me echt heel goed vermaakt met de film die gewoon regelmatig grappig was door momenten maar nog meer door de leuke personages. En dan doel ik niet op Stiller en Aniston, maar op de bijrollen. Vooral Philip Seymour Hoffman als beste vriend Sandy vond ik echt leuk. Zo zaten meer bekende acteurs in de film met een geinig rolletje. Ook in dierlijke vorm zat er een leuke bij met Polly's bijziende fret die enkele geinige momenten had.

Ben Stiller speelt wie hij altijd speelt; de sullige goedzak. Niet heel goed maar ook niet slecht als acteur. Jennifer Aniston is bij mij anders...geen groots actrice maar ik heb een ongelooflijke zwak voor haar. Ik vind haar echt een beeldschone vrouw en dat werd in de film weer bevestigd. Wat is zij sexy! Haar rol vond ik verder niet al te groots.

De hele romance stelde weinig voor maar gelukkigwas ietswat drama gedeelte van de film was gelukkig ook niet lang. De film moest het meer hebben van de komische kant en die heeft mij zeker vermaakt. Prima wegkijker die niet boven het gemiddelde van een rom-kom uitkomt, maar wel 1 die prima vermaakt.

3,5*

Visueel is de film nog best geslaagd door de mooie landschappen en de redelijk overtuigende CGI, maar inhoudelijk is het allemaal te simpel en niet al te pakkend. Gelukkig snappen de makers dan weer wel dat je dit in anderhalf uur moet gieten en niet in 140 minuten zoals de meeste blockbusters vandaag de dag willen zijn. Daarvoor was het gewoon niet interessant genoeg en is de cast niet al te getalenteerd. Toch blijft het jammer dat er nauwelijks (of geen?) echt goede films over deze belangrijke periode in de wereldgeschiedenis zijn. Dat zou toch moeten kunnen zou je denken.

3*

Ik heb na deel 1 deze week opnieuw te hebben gezien ook deel 2 nog eens opgezet, helaas ben ik er nu flink minder van onder de indruk. Beide Amazing Spider-Man films zijn gewoon niet zo heel goed, terwijl de potentie er wel was. Andrew Garfield is een degelijke Spider-Man en best een goede Peter Parker, maar doet toch echt onder voor Tobey Maguire en Tom Holland qua charisma. Maar daar valt nog wel mee te leven, het probleem van beide films is dat de scrips gewoon rommelig zijn geschreven en er weinig verdieping is. In deze tweede film is het iets beter, Electro is sowieso boeiender dan The Lizard, maar er is nog te weinig uitgehaald.

Eigenlijk zit er gewoon veel te weinig Spider-Man in beide films en zijn het vooral de Peter Parker momenten die wel weer behoorlijk zijn. Zijn band met zijn tante of zijn relatie met Gwen zijn best goed getoond. Haar sterfscène is nog steeds knap gedaan, eigenlijk het enige moment wat ik destijds nog heb onthouden van de films. Emma Stone zet een pittige, maar sympathieke dame neer. Maar verder is het gewoon allemaal te middelmatig. De actie is te weinig en ook te chaotisch in beeld gebracht. Het voelt teveel als een game en te weinig als een spetterende Spider-Man film.

Ik snap ergens ook wel dat er geen derde Amazing Spider-Man meer is gekomen en dat de serie een reboot met Tom Holland kreeg, duidelijk dat die films veel beter in elkaar steken. Maar het was niet vervelend om nu beide films weer eens gezien te hebben, sowieso blijft Spider-Man altijd prima vermaak.

3* (was 4*)

Opnieuw gezien en nog altijd ben ik er niet erg onder de indruk van. Het mist het spektakel van de Tobey Maguire trilogie en de luchtige en relativerende humor van de Tom Holland reeks. Andrew Garfield is op zich geen slechte Spider-Man (maar hij was bij het verschijnen van de film al bijna 30, veel te oud voor deze rol eigenlijk), maar het script is veel te zwak om hem in die rol te laten shinen. Tegenstander The Lizard is ook niet een van de meest interessante bad guys. De gevechten stellen niet al te veel voor, maar het vermaakt nog wel net voldoende. Zeker het web slingeren door Manhattan beviel nog wel.

Wel is de film best geslaagd met de verhaallijn van Peter Parker en zijn love story met Gwen. De ster van deze film is voor mij dan ook Emma Stone, die naast erg aantrekkelijk is ook gewoon een prima rol vertolkt.

Verder is er gewoon niet al te veel om onder de indruk van te zijn. Zeker dat eerste uur is nauwelijks door te komen met opnieuw dat oersaaie verhaal met de dood van oom Ben en de spinnenbeet. Dat is al zo vaak verteld en het is in de film met Maguire ook gewoon veel beter gedaan. Ik voelde er hier helemaal niks bij. Oom Ben was een tikje onsympathiek en zijn dood vluchtig en emotieloos.

3* blijven staan

Speed 3: Ambulance

Buiten een hoop van die Transformers-troep van Michael Bay kan ik zijn werk vaak best pruimen, want de man verstaat zijn vak om spetterende actie in beeld te brengen en dat toont hij ook absoluut met deze Ambulance aan. De film is niet perfect, maar wat is dit lekker om op groot scherm met topgeluid in de bioscoop te bekijken. Van begin tot eind heeft de film een enorm tempo met bijzonder veel toffe actiemomenten die door superieur camerawerk in beeld komen. Dat wil ik toch even echt benadrukken, want het is echt lang geleden dat ik zulk sterk camerawerk bij een actiefilm heb gezien. Zeker de droneshots zijn erg mooi als de camera van gebouwen af schiet of langs het verkeer raast. Dit geldt overigens ook voor het rauwe, dreunende geluid en opzwepende muziek dat de film op de juiste momenten op weet te pompen.

We volgen dus twee broers die met een groep een bank overvallen voor een flinke buit, waarbij iedereen eigen motieven heeft. Uiteraard gaat het mis en moeten ze vluchten in een ambulance waar een gewonde agent en een verpleegkundige in zit. We razen twee uur lang Los Angeles door, echt een prima setting voor een verhaal als deze met alle snelwegen en hoogbouw. Maar eerlijk, de film duurt met ruim twee uur wel te lang, zo richting het einde nam mijn interesse wel wat af. Dit had best een half uurtje korter gekund, dan had ik een hoger cijfer gegeven. De cast is verder prima, maar de rollen zijn wel wat oppervlakkig geschreven. Jake Gyllenhaal is nog wel het sterkst, zeker als hij later in de film psychotische trekjes begint te vertonen. De film vraagt van ons als kijker volgens mij een waardeoordeel of zo'n roof gerechtvaardigd is als de motieven een doodzieke vrouw laten overleven zijn. Ik vond dat niet zo heel sterk uitgewerkt, maar storend was het ook niet. Er zit ook nog wel op zijn tijd wat luchtige humor in, soms leuk (met de hond of met de flamingo's), maar soms ook tenenkrommend, zoals Bay die maar blijft refereren naar oudere titels van hem.

Volgens mij gaat deze film wel aanslaan bij het publiek, want zo'n dikke actie-thriller verdient het wel om bezocht te worden. Richting het einde ontspoort de boel een beetje (je vraagt je toch regelmatig af of de veiligheidsdiensten van LA niet debiel zijn), maar dan heb je je wel al prima vermaakt.

3,5*

Slecht is de film zeker niet, maar het voelt wel een beetje of dit een b-film in een te duur jasje is. Sterk begin, daarna zakt de film wel weg, maar er zitten nog wel genoeg interessante momenten in om tot het einde tot best met interesse te kijken. Visueel is de film ook best mooi, met rauwe actie dat goed in beeld wordt gebracht. De cast vond ik weer minder op dreef.

3*

Wat een aparte, maar enorm intrigerende film zeg! Ik vind het voor 1x best moeilijk mijn mening te verwoorden over een film. Laat voorop staan dat Kevin Spacey een ongelooflijk goede rol neerzet als de depressieve man in een midlifecrisis. Het interesseert hem allemaal weinig en zijn gezin heeft een hekel aan hem. Ook de rol van vrouw en dochter is goed gecast. Het klikt allemaal goed en overtuigend in elkaar. Het verhaal is niet eens bijzonder, maar het mooie zit hem juist dat dit niet bijzonder hoeft te zijn. Dit kan bij veel gezinnen gebeuren, al zal het niet zo extreem zijn als hier denk ik. Zeker als de buren in de film zich meer in het verhaal mengen wordt het interessant. Al moet ik zeggen dat het plot van de buren in mijn ogen niet goed genoeg is uitgewerkt. De buurman is een oud militair en homo-hater, zijn vrouw leeft eigenlijk nauwelijks en zijn zoon is een excentriekeling die in alles schoonheid van het leven ziet en dat filmt. Maar vooral bij de buurman vind ik dat je te weinig komt te weten. Daarom vond ik het ook wat apart dat de man zelf homofiele neigingen had op het einde. En dan hij Lester vermoordde vond ik daardoor helemaal vergezocht. Had van mij ook niet gehoeven, want de boodschap van de film was al wel duidelijk.

Ik vond vooral de rol van de vriendin van Lesters dochter en de ietswat erotische dialogen tussen Lester en haar erg interessant. Helemaal omdat het nogal een erg mooie meid is. Daardoor was ook weer duidelijk dat zijn dochter hem haatte. Het aspect van een tiener zijn vond ik dan ook weer sterk uitgewerkt. Het is niet gemakkelijk en het kan enorm gecompliceerd zijn. Dat kwam erg goed terug in de film.
Het einde was dus erg verrassend en ook al vond ik het wat jammer, het was wel een ''mooi'' einde bij een erg mooie film.

4*

Niet leuk. Als Hugh Grant niet zijn typetje (sullige man vind de ware liefde) kan spelen dan valt ie al snel erg tegen.

Deze film was niet erg boeiend. Niet slecht hoor, best origineel maar het was niet interessant genoeg om te zien.

Het einde was wel apart. Ik verwacht niet dat Hugh Grant sterft in een film.

2,5*

Ik vond het echt een hele boeiende film, die alleen wel wat traag begon. Maar vooral Denzel Washington steelt de show als Frank Lucas. Wat speelt ie een kille gangster die tevens ook veel om zijn familie geeft..

Er zaten enkele heftige scene's in maar het draaide vooral om Lucas die uiteindelijk te ver ging en ook zijn familie tegen hem zag keren. Een film met een goed verhaal (liefst 2,5 uur, ik vond het best lang) en waar je het einde van wilt weten.

4*

Laat ik vooropzetten dat de film alle horrorcliche's van een behekst huis uit de kast heeft gehaald en ook heeft toegepast. Dat kan beter...

Maar ik vind dit soort ghost movies altijd wel spannend (het bovennatuurlijke vind ik interessant) en daarom vond ik deze film zeker niet slecht. Het verhaal zelf was best boeiend en de uiteindelijke oplossing was ook prima.

Verwacht nou geen wereldfilm, wel een best spannende ghostmovie en je kan deze probleemloos eens kijken vind ik.

3*

I believe in death, destruction, chaos, filth, and greed.

American History X. Toch wel een hele grote titel uit de jaren 90. Ik kreeg hem toen zelfs op mijn middelbare school te zien kan ik me herinneren. Een film die toch altijd wel grote indruk op me heeft gemaakt. Het is volgens mij ook een film die best nog scènes had die bij heel veel mensen zijn blijven hangen. Uiteraard zal het moment met de stoeprand het bekendste zijn, maar ik moet ook meteen aan deze film denken als ik het ‘’mine eyes have seen the glory’’ hoor worden gezongen. En uiteraard het einde, bijzonder heftig.

American History X is asgrauw en met een hele heldere boodschap naar jou als kijker. Ook sterk hoe ze met zwart/wit en kleur spelen bij flashbacks en het heden, dat is echt heel goed gedaan en het maakt diverse scènes nog sterker dan dat ze al waren. Dat begint al met Derek die ’s nachts 3 zwarte auto-inbrekers dood schiet, de basketbalwedstrijd, maar ook de kansloze neo-Nazi bijeenkomsten, de best wel nare overval op de supermarkt en de verkrachting in de gevangenis. Er is maar weinig ruimte voor iets luchtigs, al is Seth daar nog wel een beetje goed voor. Het is een verhaal dat van de eerste tot de laatste minuut blijft boeien door een werkelijk briljante Edward Norton. Zo’n enorm goede acteur die hier de rol van zijn leven neer heeft gezet. Zijn oprechte woede, de blik in zijn ogen, zijn tirades over zwarten; ijzersterk gespeeld. Jammer dat hij nooit echt de status heeft gekregen die bij zijn niveau hoort. Dit niveau heeft hij nooit meer bereikt na American History X. Idem met Edward Furlong, die het ook enorm goed doet als jongere broer Danny. Furlong was een 90’s hit bij Terminator 2 en zet hier de lijn voort, maar dat was het dan ook wel. Daarna raakte zowel hijzelf als zijn carrière flink van het pad af. Toch wel jammer hoor.

Inhoudelijk valt er nog wel het een en ander op de film aan te merken. Zo is Derek na wat praatjes met een zwarte mede-gevangene wel snel bekeert en weer op het goede pad en ook broer Danny draait wel erg snel bij na gepraat met Derek. Nou kon ik het nog bij Derek ergens begrijpen, die is dan ook verkracht door zijn oude vrienden en hij was al een stuk ouder, maar bij Danny ging het toch wel te makkelijk. Je kan het er wel op gooien dat hij door zijn jonge leeftijd makkelijk te beïnvloeden was en dat hij eigenlijk altijd zijn grote broer volgde, maar als jij jarenlang zo extreem rechts bent, dan zou het in mijn ogen meer tijd nodig hebben, maar na een goede dialoog staat hij al zijn Nazi posters van de muur te trekken. En het is misschien ook wel vergezocht dat die zwarte jongen op school Danny vermoord op de wc. Ondanks dat ze elkaar niet lagen is dat best extreem. Ook op de locatie, want het levert meteen 20 jaar cel op aangezien ontsnappen zonder te worden gezien onmogelijk is. Het einde maakte, ook al was het erg sterk geacteerd met Edward Norton die de emoties op de vrije loop liet, ook wat minder indruk nu op me omdat het nogal out of the blue was. Het maakt dat American History X ook 22 jaar na dato nog altijd ijzersterk is en dat de boodschap van de film tegenwoordig relevanter dan ooit is.

4* (was 4,5*)

Niet helemaal wat ik had verwacht, maar alsnog wel een sterke roadmovie met coming of age en drama elementen die best goed zijn uitgewerkt. We volgen een jong meisje uit een white trash familie die haar leven ontvlucht en mee gaat reizen door Amerika met een groep tijdschriftenverkopers, waar ze de harde wetten van het leven ook duidelijk leert kennen. Ze zal keihard moeten werken voor haar geld en excuses bestaan niet, dus liegen en bedriegen is geoorloofd. Maar er is ook een mooi groepsgevoel, waardoor ze regelmatig zichzelf laten gaan op elke mogelijke wijze, van drugs tot seks. Dat zijn erg mooi geschoten scenes. Het acteerwerk van de cast is uitstekend, vooral hoofdrolspelers Sasha Lane en Shia Labeouf zijn goed op dreef. De chemie tussen beiden is absoluut voelbaar.

Op zich gebeuren er geen hele bijzondere dingen in de film, wat de kracht en later ook de zwakte van de film is. Want ook al zijn de personages interessant en is de roadtrip fraai, de film duurt gewoon overdreven lang. Met ruim 2,5 uur had hier gewoon een half uur tot drie kwartier afgehaald mogen worden, zodat de film krachtiger had geoogd. Er zitten nu regelmatig wel langdradige of herhalende scenes in die niks toevoegden aan het geheel. Maar overall is dit gewoon een fijn filmpje geworden, visueel en zeker ook qua soundtrack erg aanstekelijk. Zo luister je het ene moment hiphop en het andere moment weer een klassieker van Bruce Springsteen. Het werkt mee aan de rauwheid van American Honey.

3,5*

De luchtige versie van de serie Narcos zeg maar, maar echt heel veel heeft American Made niet te bieden. De humor slaat nog best aan (had wel nog beter gekund), Cruise doet het best leuk zoals bijna altijd wel en het ziet er allemaal best spectaculair uit. Maar toch gaat de film niet erg diep en is het allemaal niet zo heel interessant om de volle 2 uur te blijven boeien. Dan heb ik toch liever meer realisme in een verhaal over drugskartels zoals het genoemde Narcos wist te bieden. Ik denk niet dat American Made me heel lang bij gaat blijven, maar het was geinig voor een keer.

3*

Een enorm triest en tragisch verhaal, maar ik vond het als docu totaal oninteressant en onsamenhangend. Dat eerste uur was nauwelijks doorheen te komen. En ik word altijd een beetje onpasselijk als familie zo'n dader in de rechtszaal vergeeft, want dat doet een goed en gelovig Amerikaan. Bleh. Van mij mag zo'n figuur een zo naar mogelijk restant van zijn leven hebben.

2,5*

Stifler's Mom: I got some scotch.

Finch: Single malt?

Stifler's Mom: Aged eighteen years. The way I like it.

Tijd om de vier American Pie films eens opnieuw te bekijken, iets dat volgens mijn Moviemeterlog alweer ruim 12 jaar geleden is. Ik zeg vier delen ja, met de klassieke cast en niet die onnodige direct-to-video delen met die c-acteurs. Ik denk dat iedereen die rond 1999 een puber was deze film wel tig keer heeft gezien en ik was er daar een van. Het waren de jaren van puberkomedies zoals American Pie, Scary Movie, Road Trip, Eurotrip en noem ze op. Ik blijf er ook een kwart eeuw later wel mezelf mee vermaken, maar daar hangt ongetwijfeld een zware nostalgische factor aan als je films zo vaak hebt gezien.

Wat ik zo goed vind aan American Pie is dat het naast de platte grappen ook gewoon een film met een hart is. Jim, zijn vader, Stifler, Stifler's Mom en noem ze allemaal op zijn toch wel redelijk iconische karakters geworden. Bizar trouwens dat ik eens zag dat Jennifer Coulidge nog niet eens 40 was toen ze de opper-milf speelde, terwijl ik altijd dacht dat ze ver in de 50 al was. Maar de cast heeft gewoon wat sympathieks en zijn normale personages waar je om gaat geven, zeker omdat je ze later in totaal in vier films volgt. Het verhaal is simpel, de uitwerking is zeer geslaagd. Alle vier de jongens volgen hun eigen pad om voor hun eind-prom met een meid in bed te liggen. Het levert een hoop onvergetelijke scènes op, zoals uiteraard met Jim en zijn appeltaart, de webcam en Finch die de moeder van Stifler krijgt. En vergeet ook niet de vele ongemakkelijke gesprekken die Jim met zijn vader voert.

De film eindigt wel zoals je verwacht, maar dat had ook niet anders gemoeten. Ook de sfeer verdient hier wel een benoeming, het blijft toch een bijzondere cultuur met die Amerikaanse tieners op hun klassieke highschools, proms, huisfeesten met de bekende rode bekers, schoolsport en met hun issues dat vriendengroepen en relaties uit elkaar kunnen vallen omdat ze ergens 1000 km verderop gaan studeren. Het leven van een Nederlandse scholier is toch wel heel anders, maar daarom is zo'n kijkje in de Amerikaanse cultuur altijd leuk. Ik heb ieder geval weer zeer genoten van American Pie dat heerlijk luchtig en grappig is en kijk ook weer uit om de vervolgdelen binnenkort op te zetten. En damn, wat zijn dames als Tara Reid, Alyson Hannigan en vooral Shannon Elizabeth hier toch sexy zeg. Toch kon dat gelukkig nog in films.

Een absolute komedieklassieker in zijn (sub)genre.

Beetje twijfels tussen 4 sterren laten staan of toch verhogen, maar why not: 4,5* (was 4*)

Jim's Dad: You may be Jimbo, or Jumbo, or Jimbodini to those guys in there, but there are still two people who haven't forgotten where James Emmanuel Levenstein came from. We're awful proud of you son.
Jim: Thanks, Dad.
Jim's Dad: Don't forget your penis cream.

American Pie 2, ook al zo'n film van me die ik zo vaak heb bekeken en die me gelukkig nog steeds goed bevalt. Het niveau van American Pie 1 halen ze niet, die film had gewoon een beter geschreven plot en een paar waanzinnig grappige momenten, maar toch mag dit vervolg er erg wezen en zit er meer dan genoeg vermaak in.

De jongens keren na een jaar studeren weer terug in hun woonplaats en brengen de zomer door in een riant zomerhuisje aan een meer, waar vele oude bekenden ook weer aanwezig zijn. Het werkt gewoon omdat deze cast gewoon sympathiek en grappig is. De focus ligt nog steeds op Jim, maar iedereen krijgt wel zijn screentime. Vooral Stifler krijgt weer de kans om uit te blinken in een paar goede scènes. Er zijn sowieso wel weer voldoende momenten waar ik om moest lachen. Stifler die ondergepist word op zijn feestje, Jim die door zijn pa betrapt word met seks, het videoband-lijm incident, Jim en de trombone en uiteraard de onvermijdelijke terugkeer van Jennifer Coulidge als Stifler's Mom. Heerlijke rol is dat toch elke keer. En dat geldt al helemaal voor Eugene Levy als Jim's vader. Die rol is elke keer weer genieten, met zijn ongemakkelijke gesprekken, zijn gezichtsuitdrukkingen en vooral het feit dat hij alles nog wat gênanter weet te maken. Maar tegelijk is hij wel de meest betrouwbare en fijnste vader die je kan hebben.

Maar niet alles is even goed. Zo duren bepaalde scènes veel te lang, zoals met de lesbiennes in de slaapkamer en de rollen van Heather en Vicky zijn hier ronduit saai. Maar daarentegen krijgt Michelle wel weer meer momenten en haar karakter is best wel leuk. ''This one time, at band camp'' is toch wel een redelijk iconische quote geworden onder jongeren die deze films vaak hebben gezien. Dat Jim haar kiest boven Nadia ziet iedereen wel aankomen, dat Nadia daarna met de Sherminator het bed in duikt weer niet haha. Maar de film kent verder niet echt een rode draad en is daardoor een beetje rommelig soms. In het laatste kwartier komt alles wel weer samen en eindigt het gelukkig weer leuk. De American Pie films zijn sowieso best geinig, maar ik denk dat je er mee opgegroeid moet zijn om ze echt bovengemiddeld te kunnen waarderen. Ook top dat ze geregeld terug refereren aan de vorige film, dus het is echt wel aan te raden die te hebben gezien voor je deze kijkt. De films hebben niks aan plezier ingeleverd.

Eigenlijk is dit 3,5 ster waard, maar ik geef een halfje nostalgiebonus erbij.

4* (was 3,5*)

Deze film was pijnlijk voor een fan van de 1e drie delen.

Weg oude cast, weg originaliteit, weg symphatiek verhaal en weg emotie omdat de nieuwe personages me geen drol boeien.

Nu heb je echt alleen puur een tienerkomedie, daar waar de 1e 3 delen voor mij persoonlijk meer waren.

Neemt niet weg dat deze film wel enkele leuke grappen had. De sperma als zonnebrand grap vond ik humor maar ik bleef maar terugdenken aan Jim, Nadia, Stiffler (de enige echte dan) en de rest van de oldies. De personages in dit deel zijn slappe aftreksels (woordkeuze past goed bij de film) van de 1e 3 films.

Toch was de film wel te genieten. Beter dan het volgende deel The Naked Mile tenminste.

3*

De film bevatte veel bloot, veel flauwe zaken en een paar vieze maar wel leuke grappen. Laat ik het zo zeggen, ik zou niemand aanraden de film te kopen op dvd maar hij is zeker leuk om eens een keer te kijken, mits je van dit genre houdt en je niet stoort aan een herhaling van andere tienerkomedies.

Ik kon me er wel een keer mee vermaken.

3,5*

Hint: Je zal heel anders naar schapen kijken als voor je deze film zag

Ik ben dit soort makkelijke filmpjes wel ontgroeid, maar toch maar gekeken omdat ik anders de American Pie reeks niet meer volledig heb gezien. Uiteraard moet het in deze tijden volledig vrouwelijke versie zijn, want diversiteit en power woman de gekste enzo. Het heeft geen reet met de franchise te maken. Een meisje is een nichtje van Stifler. Poe poe. Het is een copy-paste van American Pie 1, maar nu met een stel meiden die seks willen. Vervelende cast die er niks van kan. Alleen hoofdrolspeelster Annie was wel aardig en is sowieso een aantrekkelijke meid. Uiteraard zit er ook een dikkerd bij, dan is de diversiteitsbingo weer compleet. De humor is er weinig en valt ook tegen, alleen de scène met het vibrerende ei was nog wel een glimlach waard. Verder is dit net zo matig als de meeste American Pie Presents-films. Je kan beter nog eens deel 1, 2, 3 en Reunion bekijken met de originele cast.

2*

Did you create the Bible? No..that was God.

Omdat ik alle delen van deze bekende serie heb gezien, heb ik me ook maar aan deel 7 gewaagd. Ik had eigenlijk nauwelijks goede verwachtingen van deze film omdat deel 4 tot 6 ook al matig waren en mijn gevoel kwam uit.

American Pie: The Book of Love is gewoon slecht. Bijna alles is slecht aan deze film en hieronder kan je lezen waarom.

- Sowieso is het hele plot gewoon gejat van deel 1 alleen hebben ze het iets anders verpakt. Kom op, wees eens origineler.

- De personages hadden echt 0,0 karakterinhoud. Juist de leuke karakters maakten van American Pie 1 tot 3 leuke films omdat ze symphatie opwekten. De karakters in AP 7 wekken alleen irritatie op.

- Daarop doorgaand; wat een vreselijke rollen met vreselijk acteerwerk in deze film zeg. Die dikke gast met die bril was echt vreselijk slecht. Zelden iemand zo kut zien acteren. En hij was verder erg storend. Dit geldt ook voor dat jongere broertje met zijn filmpjes. Damn, heel ergerlijk. Net als deze versie van 1 van de personages uit de Stifler familie. Wat een knuppel zeg. Slecht geacteerd, niet grappig en gewoon overbodig. Ik denk met weemoed terug aan de echte Stifler uit deel 1, 2 en 3. Die was geniaal. En dan die moeder van de hoofdrolspeler die steeds de rol overneemt die Mr Levenstein in de 1e films had met onbedoelde goede adviezen....echt heel erg niet leuk meer.

- Leuk dat mr. Levenstein weer op mag draven maar gebruik hem dan langer dan krap 10 minuten. Die man is trouwens pas leuk als hij genante dialogen aan kan gaan. Hij was in AP 7 gewoon niet grappig en erg overbodig. Zonde dat die man zich trouwens nog leent voor zulke films want hij is best een geinig acteur.

- En wat deel 1 tot 3 zo leuk maakte naast de leuke personages waren geslaagde grappen. Die vond ik in deel 4 tot 6 al nauwelijks meer terug maar in deel 7 al helemaal niet meer. Alleen de intercom grap in de kerk bezorgde me een glimlach.

Is de film totaly crap? Ja. Pluspunten? Ja, dat wel. De film zit wel tjokvol met prachtige vrouwen zeg die ook nog het nodige van zichzelf tonen. Dat was de enige reden dat ik deze film geen 0,5* ga geven. Half puntje erbij en het komt dus op 1* uit. Kap maar met deze reeks.

Ach, ik houd altijd een zwak voor de American Pie reeks. Constatering is wel dat deel 1 en 2, plus deels 3 toch wel de beste waren. Daar zat de oude groep nog in. Deel 4 en 5 zijn slappe aftreksels van de filmreeks. Ze zijn wel leuk als tiener komedie, maar niet als vervolg op een hele leuke trilogie. Eugene Levy keert wederom terug als Jims pa, maar zonder Jim zelf heeft zijn rol steeds minder om het lijf.

Maar dankzij de platte humor die ik toch altijd wel leuk vind, en de bloedmooie dames in elk deel, plus toch mijn zwak voor de rol van Eugene Levy, geef ik deel 5 toch nog 2,5 ster.

American Psycho heeft een hoge rating, maar maakt dit niet echt waar. Het kijkt aardig weg, Christian Bale is erg goed met zijn charisma, maar richting het einde ontspoord de boel een beetje en ook de plotwendingen spreken me niet erg aan. De film is ook wel iets te braaf, daar had je meer mee mogen doen.

3*

Ik heb nu in korte tijd de vier American Pie films met de bekende cast opnieuw bekeken en ik kan niet anders dan zeggen dat ik er enorm weer van heb genoten. Alsof je weer op stap gaat met je oude maten die je even niet hebt gezien, zo voelt American Pie voor me. De personages zijn herkenbaar, sympathiek en grappig en de humor mag plat zijn, maar het slaat wel aan. Je had vrij dicht op elkaar de drie klassieke delen en toen volgde in 2012, bijna tien jaar later, een voorlopig laatste deel aan.

En wat werd Reunion goed. Mensen die niet veel met de vorige delen hebben of vernieuwing zoeken die zullen vast minder enthousiast zijn, maar de fans die herkenbaarheid en nog meer Pie zochten die kregen het ook. De jongens zijn mannen geworden en uiteraard ligt hun schoolperiode ver achter zich. We zien wat er van iedereen is geworden in een weekend dat hun oude school een reünie heeft georganiseerd. En dan blijkt dat mensen anders terecht zijn gekomen dan je dacht, dat er andere liefdes in het spel zijn gekomen en dat mensen zich toch door ontwikkelen en niet meer hetzelfde zijn als toen ze jong waren. Behalve Stifler dan, die is in zijn studieperiode en machogedrag blijven hangen en komt maar niet verder in het leven. Het klinkt allemaal erg serieus, maar gelukkig brengt Reunion het luchtig en vol met humor dat nog net zo puberaal en seksueel is als in de eerdere delen. Denk aan Stifler die een koelbox vol poept, Jim die zijn naakte buurmeisje (allemachtig, wat is zij ongelofelijk sexy) in haar bed moet leggen en Jims vader die losgaat op een feestje.

Toch is er wel ruimte voor romantiek en serieuze gesprekken over het leven en misschien vind ik daarom deze film zo goed, want zaken als vriendschap, carriere en relaties zijn belangrijk. Wel zijn enkele rollen echt saai geworden, zo is er van Michelle echt niks meer over. Ze oogt of ze 55 is en elke vorm van humor is verdwenen. Kevin is ook doodsaai geworden, zijn liefde Vicky heeft hier weinig te doen en de nieuwe romance tussen Oz en Heather is op zich passend en geloofwaardig, maar ook niet al te boeiend. Blijven over Jim, zijn pa, Finch en Stifler en deze vier mannen maken het gelukkig allemaal goed. Jim blijft heerlijk als enorme kluns, zijn vader vind ik opnieuw grappig, maar ook vertederend met zijn verdriet, Finch is opnieuw lekker excentriek en Stifler redt de film gewoon op komisch vlak. Zoals ze in de film al zeggen, hij is een lul, maar wel onze lul. Onmisbaar.

En wat ik ook erg waardeer aan Reunion is dat ze hun verleden eren, door vele referenties aan de eerdere delen, maar ook door elke bijrol die de reeks ooit had terug te brengen waar alles samen komt, op de reunie. Erg leuk om Nadia, de Sherminator, Jessica en de MILF-boys weer even te zien. Zijn ze belangrijk? Nee. Maar ze horen er gewoon bij en hebben de reeks gemaakt tot wat het is. Ook het nummer Laid is er weer en klinkt weer heerlijk herkenbaar. Hiermee is het verhaal over de groep wel verteld en ook mooi afgesloten, maar als er nog eens een vijfde deel zou komen (de geruchten zijn er al jaren) dan zou ik het toejuichen en me er weer op verheugen.

Bonus: Kijk even door na het einde, de eindcredits in de bioscoop mag je niet missen

4* blijven staan

Dit was echt heel slecht zeg. Ben best een fan van Eastwood als acteur en zeker ook wel als regisseur, maar dit zwaar verAmerikaniseerde (bestaat dit woord?) flutwerk ga ik snel weer vergeten. Ik weet dat Amerikanen patriottistisch aangelegd zijn, maar dit was echt gênant. Eerst al dat gelul over het opkomen voor jezelf, het heel stoer vinden als je kind een hert afknalt (idioten daar...en maar klagen dat er zoveel doden door wapengebruik vallen) en natuurlijk jezelf meteen aanmelden voor het leger om je land te dienen bij het zien van een aanslag. Dieptepunt was wel die emo-scene met Kyle zijn vrouw die zat te huilen bij de 9/11 aanslagen. Heel tragisch wat er toen gebeurde hoor, daar niet van, maar die scene was echt tenenkrommend. Of de film nu geheel het werkelijke verhaalt volgt of niet, het keek moeilijk weg. Sowieso was dat hele verhaal over zijn privéleven enorm clichématig en saai. Hij verandert, zijn vrouw kan er niet mee omgaan, maar toch blijft hij een held.

Gelukkig zijn de momenten dat hij actief is als sniper best oké om te volgen. Snipen blijft sowieso een indrukwekkend talent, al werd het hier allemaal wel heel erg opgehemeld. Het is erg ook wel een laffe manier van doden, al snap ik dat het nodig is en dat ze het allemaal doen. Bepaalde scenes waren best heftig, zoals het moment dat Kyle enorm hoopte dat het kleine jochie de granaatwerper zou laten liggen. En natuurlijk ook het begin met de moeder en het kind die een aanslag op de Amerikanen wilden plegen. Best heftig. Toch ging ook dit alles na een tijd vervelen. De film duurt sowieso erg lang en na de zoveelste sniperkill had ik het allemaal wel gezien, ook al doet Cooper het vrij aardig in zijn rol.

Het slot vind ik trouwens ook een enorme afknapper. Je weet dat Kyle in 2013 is vermoord door een verwarde oud-soldaat, maar die wordt in de film afgedaan met een lullig tekstje. Waarom? Omdat de film anders te deprimerend eindigt voor de grote hoeveelheid Amerikanen die ongetwijfeld dol op deze ''nationale held'' zijn? Had gewoon nog een scene getoond waarin hij zijn einde vond, zoals het echt is gegaan. Eastwood toont bepaald geen ballen met deze film. Hij maakt eigenlijk precies wat de gemiddelde Amerikaan graag zou willen zien met deze film, inclusief een aantal tenenkrommende geforceerd stoere oneliners . Ik hoop van harte dat deze middelmatige film geen Oscars gaan winnen. Zou echt heel erg onverdiend zijn.

2*

Jeugdsentimentje, was best vermakelijk en geinig maar niet meer dan dat. Het zag er wel mooi uit maar het was kwa verhaal en humor geen topper.

3*