Meningen

Vermakelijke update van de gelijknamige jaren '80 tv-serie, met Jonah Hill en Channing Tatum goed op elkaar ingespeeld in de hoofdrollen. Het script is duidelijk van het kaliber 'hit and miss', maar gelukkig overheersen de leuke momenten. Tegen het einde is de rek er wel een beetje uit en moet humor plaatsmaken voor een aantal langdradige achtervolgingsscenes. Ice Cube is erg grappig in een bijrol als politiechef en uiteraard duikt een bepaald persoon nog op in een cameo.

Sterk derde deel van de documentaire-reeks. De hoofdpersonen hebben een interessante leeftijd bereikt, waarop ze keuzes maken die de rest van hun leven gaan beïnvloeden. Vooral onder de mannen heerst veel vertwijfeling en soms zelf depressiviteit. Het experiment wordt nu steeds interessanter en meer indringend. Het blijft ook steeds weer leuk om de hoofdpersonen te zien toen ze nog slechts zeven jaar waren. Grappig ook om de deelnemers aan het begin van dit deel te horen praten over het nut (of juist niet) van het programma waar ze zelf aan meedoen.

Zeer onderhoudende, leuk in elkaar gezette documentaire over de carrière van regisseur Quentin Tarantino tot en met de film The Hateful Eight. Overigens zonder deelname van Tarantino zelf, maar de betrokkenen die aan het woord komen hebben gelukkig smakelijke anecdotes genoeg om dit gemis te compenseren. Voor wie een beetje kennis heeft van Tarantino's oeuvre bevat de documentaire niet heel veel nieuwe weetjes, maar de documentaire is zo vlot en vooral energiek dat de aandacht niet verslapt.

Te lange verfilming van het waargebeurde drama op het eiland Utoya, met noorse akteurs die engels spreken en een nadruk op de nasleep. Best goed gedaan allemaal en de cast is degelijk genoeg, maar na het intense begin slepen de gebeurtenissen zich maar een beetje voort. En de personages blijven qua uitwerking een beetje aan de oppervlakte hangen. Jammer, want een dergelijk docudrama lijkt geknipt te zijn voor regisseur Paul Greengrass. De voor hem zo typerende nerveuze montage ontbreekt gelukkig grotendeels, maar de film is ondanks het heftige onderwerp niet overal even boeiend.

De rek is er nu al uit bij dit tweede deel. De chemie tussen Jonah Hill en Channing Tatum is ditmaal een stuk minder en de hele film is gewoonweg niet zo leuk en vindingrijk als het eerste deel. Gelukkig zijn er hier en daar wel wat geslaagde grappen en de grotere rol van Ice Cube pakt goed uit. Verder is het allemaal behoorlijk fantasieloos en geforceerd. De eindcredits zijn overigens wel behoorlijk geniaal.

Tegenvaller van regisseur Mortier. De film is statisch en aan de saaie kant, ondanks de visueel zeer fraaie vormgeving. De film werkt nogal vervreemdend, deels door de droomachtige kwaliteit van het geheel, deels door de surrealistische dialogen en situaties. Het karige verhaaltje weet in ieder geval niet te boeien; dit had waarschijnlijk beter gewerkt als korte film.

Eersteklas documentaire, boordevol geweldig archiefmateriaal. De strijd tussen Ford en Ferrari begin jaren '60 wordt op overzichtelijke en zeer onderhoudende wijze in beeld gebracht, aangevuld met leuke interviews met een groot aantal betrokkenen. Vormt een fijne double bill met de de recente, eveneens sterke James Mangold-film, Ford V Ferrari.

Prima aktiefilmpje met Ethan Hawke in vorm in de hoofdrol, een redelijk plot en een grote reeks opwindende, bijzonder kunstig in beeld gebrachte aktiescenes. Wat dat laatste betreft doet de film zelfs wel wat denken aan The Raid, al wordt dat niveau slechts sporadisch gehaald. Het ziet er allemaal evenwel erg fraai en vooral overtuigend uit. Een aangename verrassing, al met al. En een leuk bijrolletje van Rutger Hauer om het in stijl af te maken.

En de reeks wordt maar beter en beter. Jammer dat in dit deel twee van de deelnemers niet meer geïnterviewd willen worden. Gelukkig keert in ieder geval één van hen (John) in een later deel terug. Het experiment levert nog steeds verrassende (en soms voorspelbare) inzichten op. De meest schrijnende deelnemer is ongetwijfeld Neil, die op 28-jarige leeftijd een zwervend bestaan leidt. Zal het nog goedkomen met hem? Tune in next time...

Interessant derde deel in de reeks en bij vlagen erg sterk en spannend, maar helaas is de film tegelijkertijd rommelig in elkaar gezet en nogal onevenwichtig. De prima cast en de originele, inventieve setting zorgen voor een solide basis, maar van de geforceerd hippe vormgeving (compleet met shakycam en misplaatste freezeframes) en het malle open einde werd ik niet bepaald vrolijk.

Wisselvallige film, bij vlagen saai en pretentieus, maar hier en daar ook onderhoudend en interessant. Regisseur Tykwer heeft veel zinnige dingen te zeggen maar hij slaat soms door in zijn stylering en de uitwerking van het gegeven had wel iets meer humor kunnen gebruiken. De film is ook iets te lang. De cast is redelijk goed, maar de personages worden nooit echt overtuigende mensen van vlees en bloed. Het blijft allemaal aan de wat gekunstelde kant. De titel zegt het al: drie sterren voor deze drei.

Zal het ooit iets gaan worden met regisseur McG? Met zo'n naam scoor je natuurlijk al geen punten en zijn oeuvre tot nu toe is op zijn zachtst gezegd dubieus. Ook deze film, gebaseerd op een nogal anoniem script van Luc Besson, is niet best. Een soort aktiekomedie met dramatische elementen. De aanwezigheid van Kevin Costner geeft de film enige meerwaarde, net als de altijd appetijtelijke Amber Heard, hier ultra-hot maar amper serieus te nemen in een meer dan belachelijke rol. De film spring allerlei kanten op en mist focus, waardoor het resultaat vlees noch vis is. Matte, stukgemonteerde aktiescenes, flauwe humor en weinig boeiend huiselijk drama. Een film van McG.

Karige, nogal geforceerde aktiekomedie met een slap verhaaltje en vrij irritante personages. Hier en daar valt er wel wat te lachen en door het hoge tempo hoeft de kijker zich niet te vervelen, maar al met al een flinke tegenvaller van de regisseur van het veel betere Zombieland.

De 3D slowmotion bloedfonteinen gaan al snel vervelen en de cast is nogal anoniem en vlak, maar afgezien daarvan geen verkeerde sequel. Door de parallelle verhaallijn is hier overigens eerder sprake van een equal. Even bombastisch als zijn voorganger, met ditmaal nog wat meer spektakel en aktie. Dat is maar goed ook, want van de dialogen moeten dit soort films het niet hebben. Mooi gemaakt, in ieder geval: de overweldigende decors en special effects maken dit tot een lust voor het oog. Soundtrack van 'onze' Junkie XL!

Debuut van de canadese regisseur Denis Villeneuve, wat mij betreft één van de meest interessante hedendaagse filmmakers. Hier is hij nog niet op volle sterkte bezig, maar de film is zeker de moeite waard, vooral op visueel vlak. Je zou de film met enige moeite een romantische komedie kunnen noemen, maar dan wel één met een hoop bizarre (en soms zelfs gruwelijke) details. De twee hoofdpersonen zijn prima en de film blijft boeien, ondanks de onevenwichtige toon.

Nog steeds even interessant als altijd; jammer alleen dat twee mensen nu helemaal niet meer meedoen, zelfs niet in oude fragmenten. Misschien duiken zij weer op in de komende afleveringen. Gelukkig is de bekakte maar toch best sympathieke John wel weer van de partij, compleet met aardappel in de keel. Met de rondzwervende Neil gaat het nog steeds niet best- hij woont ditmaal op de gure Shetland-eilanden, waar hij inmiddels behoorlijk begint te lijken op een afgeleeefde Daniel Day-Lewis. Next...

Waardeloze aktiethriller die vooral uitblinkt in belachelijke dialogen en suffe aktiescenes. De grotendeels vrouwelijke cast houdt ook niet over, ondanks de aanwezigheid van toch flink wat gevestigde namen. Men moet in ieder geval echt stoppen met het casten van Penelope Cruz in amerikaanse films. In het laatste half uur leeft de boel eindelijk een beetje op, maar tegen die tijd is het veel te laat om het tij nog te kunnen keren. Slap script, slappe personages, slappe film.

Vlakke mozaïek van levens, interessant qua opzet maar niet bepaald boeiend. De meeste personages zijn op het karikaturale af en zowel visueel als inhoudelijk houdt de film niet echt over. Halverwege komt het geheel kortstondig tot leven wanneer Anthony Hopkins en Ben Foster komen opdraven, maar na dit korte hoogtepunt zakt de boel snel weer in. Misser van regisseur Fernando Meirelles, die echt wel beter kan.

Vervelende thriller in het fake docu-genre, handelend over een stalker. Werkelijk niets in de plot of uitvoering dat we niet eerder en/ of beter hebben gezien in legio vergelijkbare films. Visueel overtuigt de film voor geen meter en alles is uiteindelijk veel te vergezocht. Het nare einde heeft dan nog wel enige impact, maar de kans is klein dat je dat einde daadwerkelijk haalt. Geproduceerd door Vincenzo Natali, bekend van films als Cube en Cyper. Die zou toch beter moeten weten.

Fascinerende, originele documentaire die de eeuwige strijd toont van de mens tegen de natuur. Daarnaast gaat de film vooral over zware mannelijke beroepen en kameraadschap. Van de vier delen vind ik Lucht het minst gelukt, vooral door de wat pretentieuze en arty-farty aanpak. Water is het sterkst, op de voet gevolgd door Aarde. Vuur is aardig maar ook niet meer dan dat. Niet helemaal geslaagd dus, maar door de originele vormgeving en sounddesign toch een dikke voldoende.

Kille, beklemmende sfeer in dit treffende portret van het Roemenië in 1987. Prachtig gespeeld en gefotografeerd drama, met lange shots waarin vaak zeer weinig gebeurd, maar die toch krachtig en boeiend blijven. Een deel van de kracht van de film zit wat mij betreft in de vaak troosteloze details. Bjzonder knap gedaan.

Leuke insteek qua plot: vier zogenaamde astronauten worden op een gesimuleerde missie naar een verre planeet gestuurd om de psychologische effecten van lange ruimtereizen te testen. Uiteraard gaat er na verloop van tijd van alles mis, wat zowel geldt voor de getoonde gebeurtenissen als voor de kwaliteit van de film. Het script rammelt aan alle kanten en visueel valt er weinig te beleven. De akteurs zijn zo slecht nog niet, maar het lage budget en de geringe kwaliteiten van de filmmakers beginnen de film op gegeven moment behoorlijk op te breken. En dan heb je uiteindelijk ook nog eens zo'n einde waar je helemaal niets mee kunt.

Beetje oubollige maar verder wel meeslepende film die het waargebeurde verhaal vertelt van honkballer Jackie Robinson (Chadwick Boseman), de eerste afro-amerikaanse speler in de prestigieuze MLB-competitie. We zien hem hier aan het begin van zijn legendarische carrière, waarbij hij voortdurend te maken krijgt met onbegrip en vooral racisme. Boseman is uitstekend in de hoofdrol en de wisselwerking met manager Harrison Ford is leuk om te zien. Ford zet zijn rol behoorlijk dik aan maar zijn personage is zo sympathiek dat we dit maar door de vingers zullen zien. Iets dat overigens ook voor de hele film geldt.

Symon doet gelukkig weer mee, maar John is deze keer helaas niet van de partij. Het is ook een raadsel waarom Peter helemaal uit de serie is verdwenen (net als in het vorige deel al, trouwens). Neemt niet weg dat ook dit deel weer fascinerend is. Heel wat verrassingen, vooral wat Neil betreft.

Best spannende en goed gemaakte haaienfilm, binnen het beperkte genre absoluut boven het gemiddelde. Redelijke cast, goede spanningsopbouw en flink wat enge momenten. Het gebruik van opzichtige CGI blijft gelukkig ook beperkt. Qua logica moet je één en ander door de vingers zien, maar ik vond het een aangename verrassing.

Vermakelijk vervolg, goed gemaakt en spannend opgebouwd. Eén en ander gaat nogal over de top, maar regisseur Johannes Roberts houdt de boel steevast net op de rails. Hij beschikt hier ook duidelijk over een groter budget, iets dat zich uit in spectaculaire onderwateropnamen en fraaie production design. Bepaalde schrikeffecten zijn ook goed getimed. Binnen het genre absoluut boven het gemiddelde.

Wereldwijd genadeloos geflopt, maar eigenlijk best wel leuk. Onderhoudende avonturenfilm met veel aktie en spektakel, plus de aanwezigheid van een zwijgzame Keanu Reeves. Dat is in ieder geval beter dan een spraakzame Keanu Reeves. Visueel ziet alles er piekfijn verzorgd uit, van de fraaie production design tot de eersteklas special effects. Eén en ander had wellicht wat vlotter verteld en gemonteerd kunnen worden, maar ik heb me hier prima mee vermaakt.

Ik heb de hele reeks opnieuw bekeken; dit deel bevat weinig nieuwe ontwikkelingen (behalve dan dat John weer meedoet, Nick een nieuwe vrouw heeft en Bruce twee kinderen) maar is wederom wel weer erg mooi. Uiteraard was ik na afloop direct benieuwd naar het volgende deel, maar daarvoor zal ik geduld moeten hebben tot 2012. Overigens is dit deel het eerste deel dat opgenomen is in widescreen.

Erg onevenwichtig, vooral door het rare heen en weer springen in de tijd en het weinig subtiele politieke commentaar, maar uiteindelijk best vermakelijk en onderhoudend. Spike Lee weet inmiddels heel goed hoe hij een enerverende film in elkaar moet zetten, inclusief een paar aardige aktiescenes en enkele heftige bloederige momenten. De cast kan er ook mee door, met vooral Delroy Lindo erg goed in een intense hoofdrol. Een absoluut minpunt is het feit dat men in zowel de flashbacks als de scenes in het heden dezelfde akteurs gebruikt, zonder pogingen te doen de cast jonger te laten lijken. Dat komt niet bepaald geloofwaardig over.

Schrijnende documentaire over de palestijnse landarbeider Emad, die vanaf 2005 filmt hoe zijn dorp Bil'in, op een paar kilometer afstand van de bezette westelijke Jordaanoever, langzaam maar zeker wordt ingenomen door joodse kolonisten. De beelden, gefilmd met de vijf verschillende camera's uit de titel, zijn verrassend goed gemonteerd zodat er een min of meer coherent verhaal ontstaat. Het is vooral verbijsterend om te zien hoeveel Emad door de jaren heen heeft kunnen filmen, onder vaak erbarmelijke en levensgevaarlijke omstandigheden. Eenzijdig is het materiaal uiteraard wel, maar tegelijkertijd zijn de beelden behoorlijk indringend en aangrijpend.