28 Years Later (2025)

Dat moet dan wel kwestie van smaak zijn want ik vind ook niet dat daar bijna niks gebeurt.

Zeer onderhoudend en mooie beelden.

Ik zou als genre ook drama toevoegen, dat overheerst hier.

28 Days Later... Ik weet nog dat ik hem gezien heb in de zomer van 2008, toen Free Record Shop ineens volop titels van 20th Century Fox en MGM in de 2 voor 15 hoek gooide. Wat een tijden...

Maar nu moeten we, inmiddels 17 jaar later (en 23 jaar later wbt de tijd in de film) streamen en is 28 Years later toch gekomen. 28 Weeks later was een direct to video. De Months is nooit gekomen en dan keert Boyle ineens weer terug met zijn concept.

Hoe hij dit heeft uitgewerkt? Een zeer knappe openingsscene in die kinderkamer met een uiteindelijke tijdsprong waarin heel de Verenigd Koninkrijk in Quarantaine is. (Dus wij merken zogenaamd weinig tot niks van de zombieplaats; hooguit met soms wat fragmenten op het nieuws in komkommertijd) Er is wel een eilandje nabij de kust dat virusvrij is en waar de overlevenden het wiel opnieuw hebben uitgevonden, maar waar we ook ineens bijna terugkeren naar de middeleeuwen. We hebben Jamie (Verrek, dat is die kerel die Kick Ass speelde) die zoontje Spike onder zijn hoede heeft. Spikes moeder echter ligt ziek op bed. Zoals bepaald moeten er wel eens vrijwilligers het vasteland intrekken om voorraad bij elkaar te sprokkelen en Spike krijgt op zijn twaalfde de kans om met zijn vader mee te gaan.

Het ecosysteem van Engeland is vastgeroest en de tijd staat hierin letterlijk op nul. De beplanting neemt het werk over en nog altijd schuilt het gevaar op de loer. Ditmaal lijken nieuwe virusvarianten voor dikke kruipende zombies en zelfs libertijnse zombies en de zogenaamde alfaman gezorgd te hebben.
Maar vader en zoon weten zich wel te redden en met enige kleerscheuren terug te keren naar het eiland. Maar dan kriebelt het bij Spike om terug te keren naar het vasteland. Hij is uiteindelijk in de veronderstelling dat een verdwenen dokter daar schuilt (verwijzing naar Apocalyps Now?) die zijn moeder kan genezen.

Terwijl hij weet dat zijn vader vreemdgaat neemt Spike zijn moeder mee naar het vasteland. Een buitengewoon moeder en zoon-band ontstaat hier, waarin Spike zelfs de leiding op zich neemt en zijn moeder hem maar volgt en hem voor "vader" uitmaakt. Een leuke bijrol ook van die Zweedse militair. Een fraaie retroverwijzing met die oude vervallen Britse Intercity-trein (die in 2002 nog reed) en dan zeker ook wel de euthanasiescene van Spikes moeder.

En ja, een zombie die zwanger is terwijl de baby virusvrij is. Daar had ik wel een beetje mijn bedenkingen bij.

Boyle heeft er, ondanks enkele fouten en vreemde zaken, toch nog prima aandacht in gestoken. De decors en de settings zijn prachtig, het acteerwerk is prima en de soundtrack van Young Fathers werkt hier ook prima in mee.
En ja, dat abrupte einde... Boyle had er kennelijk zin in om meteen met een nieuw deel te beginnen die volgende maand al uitkomt in de bioscoop.

4,0*

Pff wat een onzin allemaal zeg. Afgezet toen die zombie ging bevallen. Was lastig om wat goeds aan de film te vinden. Wat een tegenvaller na de eerste 2 films

Omdat ik de eerste 28... film niet zoveel aan vond dan wel flink tegen vond vallen (2,5 ster) heb ik deze vorig jaar geskipt. Maar door de positieve dingen die ik over het nieuwe deel las toch benieuwd geworden en dit eerste deel van de nieuwe trilogie toch maar eens bekeken. En wat blijkt, heel anders dan het deel waar alles mee begon. Sterker nog, ik deel het gemopper van velen hier totaal niet. Ik vond dit een geweldige film. Qua sfeer, qua spanning, de mix van drama en horror, het soms bijna surrealistische, het verhaal. Alles scoort bij mij erg hoog. Jammer dat ik deze vorig jaar gemist heb in de bios. Vrijdag het nieuwe deel kijken, hoop dat dat net zo'n geweldige ervaring wordt.

Wat mij betreft een schoolvoorbeeld van hoe je met slechte regie een fantastisch concept om zeep werkt.

2,5*

Normaliter ben ik wel fan van zombies of apocalyptische films, maar deze film kon mij weinig boeien.

Ik vond het verhaal echt slecht, vlak met totaal geen karakter ontwikkeling, Voor mij voelde het aan als: kind groeit op een zombie Apocalypse > word getraind om te vechten > ondertussen is moeder ziek en zoon zoekt een doktor > moeder gaat dood > kind gaat solo > einde. De film voelde voor mij echt saai en leeg. Ik kan ook niet goed begrijpen waarom het zo hoog scoort door critici op rotten tomatoes. Alhoewel ik wel fan ben van sommige acteurs zoals Aaron Taylor of Ralph Fiennes. Alfie Williams vond ik ook erg slecht acteren.

Wou hem nog 2 sterren geven, maar vind het uiteindelijk maar 1,5 ster waard. Erg matig

Slecht en een voorheen goed verhaal verpest.
Inspiratieloos: mengelmoes van diverse (wel goede) films.

Wanneer de zombies geaccepteerd zijn, een plek in de samenleving hebben en de mensen geen schrik meer hebben is de spanning totaal verdwenen en het concept verpest.

Uk in quarantine (had ik dat niet al gezien in Doomsday?) Overlevende op een Uk vorm van Le Mont Saint Michel?

- Slechts enkele hele kleine groepjes geïnfecteerde, die als bijzaak fungeerde.
- Een paar langzame, slecht bedachte, kruipers met overgewicht, die blijkbaar nog iets van hersen capaciteit hadden en op zoek waren naar regenwormen (spanning verdwenen)
- "Alfa's", een uit de kluiten gegroeide geïnfecteerde (net als een Bloater in "The last of us"?).
Geen idee waarom het voor de film belangrijk was om het los trekken van de kop met ruggengraat te laten zien door de Alfa (had ik dat niet al gezien in Predator?)

Zombies vreten mensen op, maar dat was in deze film niet aan de orde, al dit dreigende gevaar was bijzaak, de film ging over een kind wat zijn moeder wilde redden.
(Een verhaal wat in de hoofdzaak de karakters volgt en de zombies links laat liggen, komt al voor in the Walking Dead, maar dan enorm goed)

Met slechts een paar uurtjes basis training aan de rand van het vaste land, vond hij even later vrij gemakkelijk de weg naar de bestemming landinwaarts. (Heb ik dit concept niet eerder gezien in "The Road" en in een andere vorm in "After Earth"?)

Daarbij nog wat bijzondere omstandigheden:


- Waarom en door wie werd de man in het huisje (onderste boven opgehangen) gestraft?
- Zonder probleem de vuurzee in het benzinestation doorstaan
- Wat had het Zweedse elite team voor functie?
- Waarom laten ze meerdere keren na om de Alfa de doden?
- De dokter had nogal een voorraadje verdovingspijlen voor zijn blaaspijpje om 28 jaar geïnfecteerde te weren.
- Waarom moet de spanning die al weg was nog extra onderstreept worden door een bevalling van een geïnfecteerde?
- Waarom was dat nog niet genoeg en komen er aan het eind van de film nog een groepje ninja's in clownspak de boel verpesten?


De eerste 2 delen waren zo goed, het onwetende, de spanning, het verhaal en acteerwerk, met een "geweldige" soundtrack.

Nu 28 jaar later, is het onwetende uiteraard weg bij de overlevende, maar er was geen enkele connectie met de eerdere delen, geen verhaallijn wat zich in de tussentijd heeft afgespeeld, geen ontwikkeling tot uitroeiing van de geïnfecteerde, helemaal niets.

Gewoon een groep in de steek gelaten overlevende die het maar uit moeten zoeken, maar zelfs dat was bijzaak. Ze leken het zelfs bijzonder naar hun zin te hebben.

Acteerwerk: totaal niet bijzonder
Verhaal: slecht
Spanning: amper
Beeld: soms wat wazig (zombies)
Sfeer: slecht
Setting: redelijk
Soundtrack: erg teleurstellend
Zombies: niet duidelijk in beeld gebracht, leken eerder een inheemse stam


Zwaar onvoldoende en vooral jammer
1*
3

Deze filmreeks vindt ik beste in het Zombie Horror genre.

Voordat ik zag dat deze film op Netflix stond heb ik eerst de eerste twee delen nog even zitten kijken.

Deze film gaat verder de toekomst in en laat zien dat het Britse Rijk inmiddels totaal geinfecteerd is met uitzondering van een klein eiland.

De uitwerking vindt ik geweldig en de vele shots zijn weer om van te smullen.

De aktie is meer dan oke en de gore is vele malen meer aanwezig dan vorige delen.

Het verhaal staat los van eerdere reeksen maar is zeker sterk, het einde belooft nog veel meer en het volgende deel draait inmiddels al in de bios....kan niet wachten

Het einde was met afstand het leukste van dit vrij saaie gebeuren..

Dat eiland is Groot Britannië.

Behoorlijk goed, boeit vanaf eerste tot laatste minuut. Ben normaal niet zo van de zombiefilms, maar dit verraste mij positief.

28 jaar later is er veel veranderd. De infected zitten in quarantaine op het Britse schiereiland en de niet- geïnfecteerden hebben nieuwe manieren uitgevonden om te overleven. Het 'probleem' lijkt onder controle op het vasteland. De jonge Spike wil zijn moeder genezen die lijdt aan een onbekende kwaal, en gaat met haar op zoek naar een dokter die in het binnenland zou leven en mogelijks een oplossing heeft.

Weg is de rauwe handheld camera sfeer van de twee vorige films; dit is een cleane Hollywoodfilm die Boyle hier gemaakt heeft. Aan visuele kracht geen gebrek en het ziet er minder cheap uit. Sommige effecten waren redelijk irritant zoals het veelvuldig gebruik van een freeze effect wanneer een infected geraakt wordt door een pijl ... Het coming-of-age verhaal zelf vond ik helemaal niet zo bijzonder. Die zuil met schedels was wel gaaf om te zien. Iedereen heeft het over zombies maar eigenlijk zijn dit geen zombiefilms al gedragen de infected zich natuurlijk zo. Eéntje geeft zelfs leven aan een volledig normale baby. Boyle gooit er iets meer een bedenking in over het afbrokkelen van sociale orde. Of ik dit een noodzakelijk vervolg vond op de twee vorige films? Bof (schouderophalend)

Blij dat ik deze niet in de bioscoop ben gaan kijken want ik denk dat ik voor de eerste keer in me leven de zaal had verlaten. En ik ben echt super fan van de eerste films 28 days en en 28 weeks (28 weeks was mijn favoriet door de mooie muziek en top cast en verhaal en twist).

Maar wat mij betreft hebben ze met 28 years de legacy van de reeks om zeep geholpen. Begrijp er echt niks van. In de eerste films kon ik zo meeleven met de personages stuk voor stuk maar bij deze film..niks nada noppes niemand. Ik had eerder zoiets van go zombies go..pak ze maar allemaal.

Heb hem op Netflix toch uitgekeken om niks te missen maar dat einde ook... Ridiculous met hoofdletter R.

Sorry voor men negatieve mening maar ik keek hier zo naar uit na al die jaren. Ik ga om het mezelf te vergeven weer 28 days en 28 weeks kijken, haha

Je maakt dus een horror film en brengt een overdaad aan sentimentele lading het script in. Dat zorgt toch wel voor een spagaat bij me. Zombiefilms moeten gewoon no-nonsense ranzig zijn en met de nodige humor in beeld gebracht worden. Gelukkig word ik op dat vlak ook bediend en komt de soundtrack regelmatig bijdragen met een onheilspellend sfeertje. Maar teveel tijd wordt besteed aan te serieuze onderwerpen als een terminaal zieke moeder. En dan nog een baby, nee 28 Years Later had het beter strak in het zombie gareel gehouden. Gewoon: bloed, ingewanden, hersenen, humor.

Het beheersbare kwaad. In '28 Years Laters' (2025) zijn de geïnfecteerden zelf niet eens het engste, maar wel het bikkelharde verstrijken van de tijd. Hoe normaal het is geworden dat Groot-Brittannië in quarantaine is gegaan. Compleet afgesloten van de rest van de wereld, terwijl menselijke overlevers intern hun eigen micro-samenlevingen hebben opgebouwd. Net als de geïnfecteerden zijn de mensen veranderd in iets anders: primitiever, rauwer, minder gevormd door de gemakken van de moderne wereld. Vooral ook tribaler, met masculiene leefregels die zijn gebaseerd op dood en geweld. Of zoals vader Jamie (Aaron Taylor-Johnson) zijn twaalfjarige zoon Spike (Alfie Williams) meeneemt op een rite of passage. De vader wil van zijn zoon een man maken, maar het jongetje ziet dingen die zijn kijk op alles veranderen. Waarom probeert niemand zijn doodzieke moeder te redden!?

Ik hou van regisseurs die zo ontegenzeggelijk hun eigen ding doen, zelfs wanneer ze daarmee misschien niet de meest gepolijste producties afleveren. Zo is '28 Years Later' (2025) in alle haarvaten een productie van Danny Boyle. De snelle en chaotische montage waarin body horror, documentairebeelden en schrijnend realisme elkaar afwisselen. Al had het symbolisch geladen plot misschien net iets logischer in elkaar kunnen steken op het niveau van de karakters. Sommige beslissingen zijn ongeloofwaardig of geforceerd. Toch werkt de film als een meditatieve sfeerprent waarin Boyle radicaal afstapt van de stedelijke omgevingen en de beklemming van grote groepen geïnfecteerden uit vorige delen, Hier creëert hij juist de desolate eenzaamheid van weidse velden en instortende gebouwen. Als men een stap buiten de poorten zet van wat doorgaat voor beschaving, dan is de mens compleet aan zichzelf overgeleverd. Op zichzelf al een doodenge gedachte.

Helaas!

Had er sowieso niet veel van verwacht en inderdaad wist de film mij niet te vermaken.

Vooral erg langdradig.... Ik zal daarom ook het vervolg denk maar niet opzetten.

2,0*

Stond al lang op mijn verlang lijstje.
Goh, wat moet ik hiervan zeggen bar en bar slecht was hij niet vooral saai en heel absurt.
Bij mij was het moment dat ik dacht de geloofwaardigheid is wel weg "de busscene".
Ook hadden ze wat mij betreft "Jimmy" wat meer mogen betrekken ik ben wel beniewud of dit in de sequel gebeurt.
Ik heb wel zowiezo niets met deze zombiemeuk ook niet met deze en om dan nog te zwijgen over Hoe onrealistisch het is dat het personage van Aaron Taylor Johnson hun niet gaat zoeken.
Achja mooi concept een drama horror slechte uitwerking
*2.5

De film voelt eigenlijk nauwelijks als een klassiek vervolg op 28 Days Later, ook al hoort hij daar formeel wel bij. Het verhaal opent in een setting die bijna middeleeuws aandoet. Een kleine gemeenschap leeft op een eiland en heeft een manier gevonden om te overleven. Kinderen worden al op jonge leeftijd getraind om te vechten, vooral met pijl en boog. Door de ligging van het eiland lijkt het een van de weinige plekken waar nog iets van beschaving overeind staat.

We volgen Spike en zijn vader. Spike’s moeder is ernstig ziek en ligt in het begin van de film regelmatig verzwakt in bed. Wanneer zijn vader vreemd blijkt te zijn gegaan, besluit Spike uiteindelijk zelf op pad te gaan om hulp voor haar te zoeken. Dat doet hij samen met zijn moeder. Wat mij daarbij opviel is dat de moeder in het begin erg ziek wordt neergezet, terwijl ze later in de film nog opvallend heldere en actieve momenten heeft. Dat contrast voelt soms wat groot.

Ook de scène in de bus, waarin de moeder een rol speelt zonder iets te verklappen, vond ik persoonlijk weinig toevoegen aan het verhaal. Die passage voelt meer als een losse episode dan als een moment dat het verhaal echt vooruit helpt.

Wat wél iets toevoegt aan de film zijn de Alphas. Hun aanwezigheid geeft het verhaal een nieuwe dynamiek en zorgt voor een aantal momenten die zowel spannend als ongemakkelijk zijn. De film probeert daarmee duidelijk iets nieuws te doen binnen het zombiegenre, dat de afgelopen jaren nogal uitgekauwd is geraakt. Waar veel zombiefilms blijven hangen in dezelfde formule, probeert deze film het universum net iets verder open te trekken.

De sfeer helpt daar ook bij. De film voelt rauw en soms bijna sober, met veel nadruk op overleven en de kleine stukjes menselijkheid die nog over zijn. Het acteerwerk draagt daar behoorlijk aan bij. Vooral Spike wordt overtuigend gespeeld en weet de film emotioneel te dragen. Ook de vader en de moeder worden uitstekend gespeeld.

Wat mij daarnaast opviel, en wat misschien wel een verborgen boodschap van de film is, is hoe de natuur Groot-Brittannië langzaam weer heeft teruggenomen. Overal zie je hoe landschappen zijn overwoekerd en steden zijn opgeslokt door groen. De film laat daarmee zien hoe veerkrachtig natuur eigenlijk is. Waar de menselijke samenleving is ingestort, lijkt de natuur juist weer grip te krijgen op de omgeving. Dat geeft de film een bijna stille onderlaag: terwijl mensen vechten om te overleven, heeft de wereld zelf zich al aangepast.

Alles bij elkaar is het geen perfect verhaal. Sommige scènes voelen overbodig en niet elke verhaallijn komt even sterk uit de verf. Toch is het een film die het genre weer een beetje lucht geeft. Niet door groter of spectaculairder te worden, maar door een paar nieuwe ideeën toe te voegen en het verhaal op een andere manier te benaderen. Dat alleen al maakt hem de moeite waard om te zien