28 Years Later (2025)

28 Years Later

Rond het 28‑jarige jubileum van de Rage‑virusuitbraak is Groot‑Brittannië compleet geïsoleerd. Spike groeit op in een eilandgemeenschap waar jacht en overleving centraal staan. Terwijl hij voor het eerst het vasteland bezoekt, komt hij oog in oog te staan met geïnfecteerden, intern conflict en de zoektocht naar een mysterieuze dokter die een laatste kans biedt op genezing voor zijn moeder.

Was het alleen bij mij, of voelde dit ook als het begin van een serie? En toen ik de woorden ''Memento Mori'' hoorde, moest ik gelijk denken aan een bepaalde game. If you know, you know.

Hoe dan ook, ik heb me prima vermaakt. Het verhaal is op zichzelf niet heel bijzonder, maar de reis die de personages maken en de sfeer die de film weet neer te zetten, wisten me toch vast te houden. De jonge Spike is echt het kloppend hart van de film. Zijn optreden is overtuigend en gelaagd en zijn ontwikkeling maakt vooral richting het einde veel indruk.

Visueel zit de film sterk in elkaar. De geïnfecteerden zien er geweldig uit, en met de introductie van de zogeheten Alpha's wordt er nog een extra laag dreiging toegevoegd. Ook qua muziek scoort de film hoog: de score tilt meerdere scènes op en maakt veel momenten daardoor een stuk indringender.

Die abstracte beelden tussendoor vond ik in het begin wat gekunsteld, maar na verloop van tijd stoorden ze me niet meer. Sterker nog, ze geven de film een wat dromerig randje dat goed past bij het persoonlijke perspectief van Spike.

De finale raakte me meer dan verwacht, vooral door de combinatie van sterke beelden, prachtige muziek en de voelbare groei van de hoofdpersonages. En net als je denkt dat het klaar is, worden we nog even geconfronteerd met een vreemde nieuwe groep mensen, een duidelijke opzet naar het volgende deel. Daar ben ik dan ook erg benieuwd naar, vooral als Spike opnieuw centraal staat.

3,5 sterren.

Een nieuw deel in de bekende zombiereeks en de film kan rekenen op een mooie cast. Het begint allemaal cliché en de film loopt zich gaandeweg helemaal verloren. Het komt ook zo low budget en amateuristisch over. Nergens echt spanning, de cast heeft er weinig zin in en visueel is het een ramp. Aan de reacties zijn is het een love it or hate it film. Voor mij is dit alvast niet bestemd.

Hoe dan ook nog vraagt hij. Nou ga eens 28 jaar lang dag in en uit in dezelfde kleren lopen, door een verwilderde wereld, dwars door struiken, bosjes enz.

Beetje rommelig laatste deel eerlijk gezegd.. had er iets meer van gehoopt/verwacht

Dat is leuk dat die jurk van 5000 jaar er nog is, maar je begrijpt het nog steeds niet aan je vergelijk te zien.

Het probleem is deze mensen dus niet meer nadenken en overal lopen en dus overal door heen gaan. Er zijn zat zwervers met al totaal vervallen kleren na een aantal jaar op straat te leven, moet je na gaan hoe dat er uit ziet na 28 jaar.

Vond er niet veel aan...

Elke keer die beeldfragmenten tussendoor, knap irritant..

Acteren was ook niet om na huis te schrijven..

Ik ben normaal geen grote fan van Zombiefilms, maar dit was meer dan een Zombiefilmpje vond ik. Het was soms traag, maar mij stoorde dat totaal niet.

De film was ook zo goed wegens de acteerprestaties van vooral Fiennes, Comer en de beste prestatie kwam bij mij van het jongetje Alfie Williams.

Het einde had voor mij niet gehoeven, maar toch een goede film...

Na 28 days later en 28 weeks later nu 28 years later. Vraag me af wat de bedenkers dachten bij het maken van deze film. Men schraapt echt het onderste uit de kan met deze reeks. Zelfs na 28 jaar is het virus nog steeds niet overwonnen. Geheel Engeland is een grote Quarantine Zone die bewaakt wordt door NATO?? Niemand komt er in of eraf. Dit terwijl het leven in de rest van Europa gewoon doorgaat. Engeland is terug geworpen tot in de middeleeuwen met dito wapens. De geïnfecteerde gedragen zich meer als zombies in deze film. Verhaal is zelf flinterdun. Heb me geërgerd aan de vele zeer korte "flashbacks" alsof dat wat bijdraagt aan het verhaal. Dan zie je middeleeuwse soldaten die zich verdedigen dan weer een kort horror stuk. En dan die z.g. Alpha's die z.g. beresterk en slim zijn. Hoe krijg je dat voor elkaar als je brein wegrot?? Een van de hoofdfiguren heeft al 13 jaren last van die man terwijl 1 pijl dwars door het hoofd (net als de vele anderen) meteen een einde eraan kan maken. Bepaalde dingen hebben ze overgenomen uit de film predator. De scene met het hoofd nog vast aan de ruggengraad.

En tot overmaat van ramp eindigt het ook nog met een open einde. Wat zal de volgende dan zijn? 28 decennia later. Deel 1 was nieuw en verrassend en redelijk goed. Deel 2 was wat minder, maar dit deel is echt een ramp.

Hier keek ik hard naar uit, maar wat een teleurstelling zeg. De eerste twee films heb ik meer dan een paar keer met plezier uitgekeken, maar dit misbaksel moet ik echt niet meer zien.

Het begon best wel goed en de sfeer kwam er stilaan in, maar dat 'ontsnappingsgedeelte' en de ontmoeting met de Zweedse soldaat is heel bizar (die dan nog heel cliché sterft ook) en zelfs het personage van Fiennes is ronduit belachelijk. Het wordt stilaan meer een komedie dan een horror. Om nog maar te zwijgen van die constante irritante flashbacks en er om de 5 minuten wel één of ander bizar muziekje moet worden afgespeeld. Nee Danny, dit is het echt niet.. Jammer jammer.

Onderhoudende film. Weliswaar met zombies waardoor het horror is. Ik hou er niet zo van. Er waren zeker spannende momenten.

Verbazingwekkend is dat motorisch gestoorde hersenloze zombies zo hard kunnen rennen. Nou ja sommige dan.

Het was een eenvoudig verhaal. De liefde van de jongen voor zijn moeder, raakte mij. Mooi gespeeld door Alfie Williams.

De camerashots vond ik een bijdrage leveren aan de spanning en walging voor zombies.

Grimeurs en decorbouwers hebben overtuigend werk afgeleverd.

Er zaten wat rare dingen in de film. Zoals de filmbeelden die zo nu en dan voorbij kwamen. Ik kon ze niet direct plaatsen. Vreemd is ook waarom de vrij wereld nog niet ontdekt heeft, dat er een eiland is met niet-geinfecteerden.

Er waren ook hilarische momenten waarin duidelijk onze tijd op de hak wordt genomen inclusief films.

Uiteindelijk wordt deze film netjes afgerond.

Ik lees dat er twee andere delen zijn. Ook maar eens zien. Wie weet ga ik zombiefilms nog leuk vinden.

Redelijke horrorfilm. Het verhaal heeft niet heel veel om armen maar is onderhoudend genoeg. De uitwerking is aardig geslaagd maar slaat op wat vreemde flashbacks en slo mo’s de plank soms wel mis. Buiten dat is het een spannende film met voldoende actie en gore. Richting het einde weet Boyle er nog een redelijke geslaagde emotionele lading aan te geven wat zelden treffend is in dit genre maar hier de kijker best weet te raken. Op het acteerwerk is verder niks aan te merken met een talentvolle Williams. 3.5

Helemaal goed verwoord.

redelijke film wat mij betreft maar erg onevenwichtig

soms echt goed soms belachelijk imho

het concept dat een 12 jarige deze rol vervult wil er bij mij niet in ook al is het horror

Heel apart. De film lijkt eigenlijk in niets meer op deel een (behalve dan de muziek die op het einde te horen is, mooi moment), laat staan het mainstreame zwakke deel twee.

Danny Boyle is weer lekker los gegaan met het camerawerk en bijzondere editkeuzes, maar wat ook opvalt is dat de toon van de film vaak verandert. Soms is het wel echt creepy horror, soms bijna fantasy (hoe ze door die sterrennacht over die passageway lopen), tegen het einde met de Zweedse militair komedie (‘what’s wrong with her face?’) en dan met Ralph Fiennes krijgt alles weer een heel andere toon.

Je zou kunnen zeggen wat een rommeltje en waar gaat dit over (om nog maar niet te spreken van die laatste 5 minuten, wtf!) maar ondanks dat heb ik me er wel mee vermaakt. Het sfeertje is origineel, er zitten gave shots in, en je wordt toch regelmatig verrast door alles wat er gebeurt. Het hele ‘zombie’-gebeuren is sinds The Last of Us, Game of Thrones e.d. allemaal een beetje been there done that geworden, maar dit voelde dan ergens wel weer fris aan.

Kleine 4*

Aparte, ietwat onconventionele horror. Danny Boyle heeft een manier van editen die je moet liggen. Ik ben er op zich geen fan van maar deze film heeft zo zijn goede en slechte momenten.

Wat me het meest bij zal blijven is de cinematografie en de mooie omgevingen.

Het verhaal had niet veel om het lijf maar het was soms behoorlijk vermakelijk. Een soort coming-of-age met "Urukhai" zombies en een bad-ass Ralph Fiennes die van skull-art zijn hobby heeft gemaakt.

De minpunten:

De pacing was af en toe rommelig en vreemd. De cameravoering bij de "kill-shots" had wat weg van een game; de editing is soms vervelend Danny Boyle stijl en het horrorgehalte, ondanks de soms gory shots, was aan de lage kant.

Natuurlijk zijn we massaal zo gewend geraakt aan dit soort zombies na series als The Walking Dead dat het op dat vlak weinig verrassend is. De iets intelligentere "alpha" zombies vond ik een beetje lame, een soort Urukhai dus.

Kwalitatief was "Years" wel mooier geschoten dan 28 days later. En sowieso beter dan de meer mainstream 28 Weeks Later, die ik niet als een waardige sequel beschouw.

3,5*

Leuk om het 1x te zien.

Redelijk vermaak.

Nergens echt beklemmend. Acteerprestaties mwa mwa maar goed genoeg. Prima gore momenten, zombies waren mooi gemaakt.

Ik vond hem als gezegd leuk, niet geweldig, 3,5 ster.

Danny Boyle heeft zijn 28 ... Later wat vernieuwd maar blijkbaar is niet iedereen er even lovend over.
De besmetten gaan blijkbaar niet meer dood na X weken maar zijn hier uitgegroeid tot een nieuw soort ras. We krijgen de al gekende snelle variant, nieuwe sterke alfa's en trage opgeblazen kruipers. Persoonlijk vind ik het allemaal wat verwarrend maar het heeft wel wat. Het verhaal zelf is redelijk traag en heeft niet veel om handen, toch gebeurt er genoeg is het sfeervol met vooral een sterk spelende Spike. Gore is aanwezig maar de CGI is niet altijd even geslaagd. Die tussendoor opflitsende beelden vond ik eerder onnodig maar stoorden verder niet. Het einde echter met dat nieuwe groepje doet me eerder vrezen dat een eventueel vervolg me niet gaat bevallen.

3*

Helaas flinke tegenvaller.

* De twee voorgangers waren SUPER spannend en eng, deze is echt matig qua spanning.

* Wat nou, dikke spekkige Chinees achtige kruipende zombies en hele snelle rennende zombies? Niet leuk gedaan.

* Hoezo kunnen zombies niet zwemmen of kruipend over de bodem toch bij het eiland komen?

* Zombies met bungelende piemels en tieten lijden af, onsmakelijk, geef ze toch wat kleding aan.

* Waarom moet een kind van 12 met pa zombies gaan neerknallen? Wacht in ieder geval tot die volwassen is.

* Soundtrack was niet goed, eerder zeer irritant.

* CGI was niet sterk, vaak te nep opspattend bloed. Waarom niet de ouderwetse manier, gewoon emmers (fake) bloed gebruiken, zoals in Evil Dead of in andere jaren 80 en 90 horror films.

Pff not my piece of cake. Het is ver verwijderd mijn comfortzone maar wilde het eens proberen. Immers I am Legend vind ik wel een aardige zombiefilm al zijn de zombies daar meer een bijzaak. Afijn 28 years later begint aardig. Muziek is top beelden fraai maar het verhaaltje maar dun. De eerste 'ontmaagding' vond ik wel aardig. Het vervolg laat zich raden. Hij neemt nu zijn moeder mee wat ik mis zijn diepgaande gesprekken. Ook de ineens opduikende soldaat uit Zweden met perfect Engels vond ik maar een saaie toevoeging. Misschien is het beste bewaard tot tegen het einde met die dokter fraai en mooi gemaakt. Ook de muziek geeft hier een mooie boost. Maar er zitten teveel tegenvallers in de film. Die baby bijvoorbeeld mijn god waarom? En op het eind slaat de film helemaal mis. Jammer net 3 minuten te lang doorgefilmd. Echt heel slecht. Ben gelijk genezen van dit soort achterlijke films. Het vervolg met deze debielen ga ik niet meer kijken. De eerste reeks ook niet. Het is mooi zo ik weet genoeg!

Film 2,5
Beeld 4k 4,5
Geluid 5,0

Wat een teleurstelling was dit zeg schaam je Boyle.

Ik vond dit toch wel een beetje tegenvallen als je het vergelijkt met zijn voorgangers 28 days, 28 weeks en 28 months later. Het is geen slechte film maar ik hoopte toch wel iets meer in de stijl van zijn voorgangers , dit lijkt wel een compleet nieuwe film die niet veel met de andere films hiervan te maken heeft en dat vind ik persoonlijk erg jammer. Het verhaal vond ik ook magertjes. Ik kom niet verder dan een 6je

Het mocht even duren, maar Garland en Boyle hebben het toch voor elkaar gekregen. Geschoten met iPhones, maar vergeleken met 28 Days Later... (2002) is het alsnog een cinematografisch hoogstandje. En Boyle heeft er natuurlijk sowieso de nodige 'Boyliaanse' visuele schwung aan gegeven. De film is wat onevenwichtig, en wat mij betreft is de laatste scène daar het summum van (al kwamen de Alpha's en zwangerschap ook al wel in de buurt); ik kan me best voorstellen dat die bonkersness van Boyle sommige kijkers tegenstaat. Ik kan er wel om lachen. Maar na zo'n doorleefde scène als die met Spike Isla en Dr. Kelson voelen die twisted acrobatenkrijgers van Jack O'Connell wel wat... WTF.

Toch kan ik met gemak een ruime 7 kwijt aan 28 Years Later (2025), en hoop dat Nia DaCosta het vervolg 28 Years Later: The Bone Temple (2026) niet beduidend minder geslaagd maakt. Ik houd met oog op realistische verwachtingen maar beter wel een beetje rekening mee, aangezien ze nog nooit hoger dan een zesje heeft gescoord bij mij.

3,7*

Na een pauze van 18 jaar is het derde deel een feit. 28 Years Later speelt zich zoals de titel al aangeeft 28 jaar na de uitbraak van het virus af en regisseur Danny Boyle en schrijver Alex Garlan hebben wederom een prima film afgeleverd. Een film waarin de Alphas worden geïntroduceerd. Een oppersoort onder de geïnfecteerden. Een interessante toevoeging. De Alphas doen meer dan razen, tieren en instinctief handelen. De Alphas kunnen afwegingen maken en conclusies trekken. De Alphas zijn goed voor een paar spannende survivalmomenten.

De regie van Boyle is beweeglijk. Veelvuldig gebruik van handcamera’s maken dat de actiescènes lekker dynamisch ogen en spannend zijn. Opvallend is ook het spel met perspectieven. Boyle presenteert de handeling veelvuldig achter een bijzondere voorgrond van bijvoorbeeld bloemen, vuur of een omheining. Soms observeert de kijker het gebeuren van bovenaf. Soms van onderen. Soms van dichtbij. Soms als een doorkijkje. Het is een stijl die erg dynamisch werkt hoewel ik me kan voorstellen dat er kijkers zijn die van zoveel diversiteit enigszins nerveus worden.

Een volgende film staat al op stapel. In 28 Years Later zijn al aanzetjes zichtbaar voor die film die 28 Years Later: The Bone Temple (2026) zal gaan heten. Een personage dat vast terugkeert in die film is Dr. Kelson die door Ralph Fiennes wordt vertolkt. Een man die de dood en de mensen eert. Memento Mori, is zijn lijfspreuk. Met zijn komst in de film, worden pathetische lagen aangeboord. Mij bevielen die lagen wel als tegenwicht voor de actie. Een mooie balans. Een andere aanzet is zichtbaar in de slotscène die op zijn beurt weer teruggrijpt op de eerste scène van de film. Een intrigerend slot.

Al die aanzetjes maakten mij nieuwsgierig naar The Bone Temple die overigens niet door Doyle wordt geregisseerd, maar door Nia DaCosta (The Marvels (2023)). Alex Garland blijft wel aan boord.

Ik vond het echt zonde van mn tijd. Zeker 3/4 van de film heb ik mij afgevraagd waar ik naar zit te kijken. Voelde ook totaal niet als deel 3 van de 28 reeks, ik vond deel 1 en 2 echt goed en dit deel leek hier totaal niet bij te horen. Leek ook echt absurd, vooral het einde. Echt een grap!

Nou goed kijk en oordeel zelf, maar als je niet gaat kijken dan mis je (in mijn optiek) helemaal niks.

Na 28 Weeks Later nu in elk geval weer een film die wat meer probeert te zijn dan een simpele Hollywoodthriller. Dit is een serieus vreemde film; een soort coming of age-verhaal in een zombie-apocalyps setting.

Aanvankelijk denk je nog dat de film behalve de super gestileerde look (afwisselend fraai en spuuglelijk) nog redelijk conventioneel zal blijven, maar Boyle en Garland weten toch behoorlijk te verrassen door richtingen in te slaan die je niet verwacht, wat betreft toon dan met name. Als dit niet een direct vervolg was geweest op 28 Weeks Later dan was het me misschien wat al te experimenteel geweest.

Toen die Zweed opdook dacht ik ook even dat de film totaal in zou storten. Maar dan is Fiennes er nog met een excentrieke en warme rol. Best indrukwekkend spel ook van die jongen (Alfie Williams).

Vreemd dat je een film als "The Long Walk" dan weer wel 4 sterren geeft terwijl dat een veel zwakkere film is waar bijna niks in gebeurd. Maar ja, het zal wel weer iets met smaak zijn, is het niet?