Meningen

Klusjesman Harlin vergast ons hier op een onderhoudende maar weinig subtiele oorlogsfilm, die sporadisch aanvoelt als propaganda voor Georgië. De film begint vrij sterk, maar na de eerste drie kwartier begint het script weg te zakken in sentiment en onwaarschijnlijkheden. Hoofdrolspeler Rupert Friend is met zijn statische spel een niet al te gelukkige keuze en een schmierende Andy Garcia lijkt zich als president in een compleet andere film te bevinden. Visueel zit de film redelijk goed in elkaar; vooral de aktiescenes zien er goed en behoorlijk spectaculair uit.

Sterke, onsentimentele film met een mooie rol van Gordon-Levitt. Wanneer is die jongen eigenlijk niet goed? Het onderwerp is altijd lastig te vertalen naar een interessante film, maar regisseur Levine weet slim de valkuilen van het genre te vermijden, mede door een gezonde dosis zwarte humor. Seth Rogen is hier grotendeels voor verantwoordelijk met een wellicht iets te makkelijke rol, maar hij slaagt er wel in een geloofwaardige balans te vinden tussen botte humor en emotie. Verder zijn de dialogen erg sterk en is er een reeks treffende aangrijpende momenten voorradig, vooral naar het einde toe.

Blijft een geweldig project dit, en inmiddels alweer toe aan de achtste aflevering. Niet iedereen doet (meer) mee, maar de meeste betrokkenen komen gelukkig weer opdraven. Grootste verrassing wat dat betreft is Peter, die na 28 (!) jaar afwezigheid opeens weer te zien is. De onherroepelijke gestage voortgang van het leven is niet altijd prettig om te zien en doet je als kijker uiteraard ook beseffen dat je ouder wordt, maar de toon van de interviews is overwegend positief en vrolijk. Grappig ook dat het uitgangspunt van de reeks, gebaseerd op het heersende klasseverschil in de jaren '60, uitvoerig wordt besproken. Is de serie nog zinvol en is het dat ooit geweest? Wat mij betreft wel. Snel door naar 63 Up.

Deze SF-film begint best spannend en spectaculair, maar al snel loopt de plot vast in suffe romantische toestanden en knullig uitgewerkte aktiescenes. Duidelijk gebaseerd op een boek voor jongeren dat een groter verhaal te vertellen heeft dan hier wordt getoond. De rest van het verhaal krijgen we waarschijnlijk nooit te zien.

Interessante analyse van een relatie, in omgekeerde volgorde verteld. Mede door de structuur is het wat moeilijk je in de personages in te leven, maar de film zit knap in elkaar. Vooral goed gedaan is de sfeer; naarmate de film vordert wordt alles steeds meer gemoedelijk en romantisch. Dat bepaalde zaken niet worden toegelicht en/of uitgelegd vond ik nu juist een pluspunt.

Iets te anonieme maar evenwel best spannende film over de gijzeling van de iraanse ambassade in Londen in 1980. Veel opbouw en uiteindelijk weinig daadwerkelijke climax, al blijft de film gelukkig overwegend wel boeien. Net te weinig onderscheidend om echt de moeite waard te zijn.

Vaak onbedoeld hilarische thriller, die na een redelijk spannend begin in hoog tempo afzakt naar een discutabel niveau. Vooral tegen het einde is het allemaal amper meer serieus te nemen, met karikaturale personages en dik aangezette, zeer voorspelbare 'enge' momenten. Het script is ook behoorlijk belachelijk. Moore doet haar best in de hoofdrol maar kan de film niet redden. De zweedse regisseurs Marlind en Stein, wiens debuutfilm Storm ik zeer kon waarderen, leveren een visueel aantrekkelijke film af. Inhoudelijk houdt het helaas niet over. Terug naar Zweden!

Helaas meer de Michael Bay van Bad Boys dan van The Rock. Best coole aktiescenes en heel veel spektakel, maar zo flauw en geforceerd gebracht dat de impact vrijwel nihil is. En werkelijk alles moet blijkbaar voorzien worden van een kinderachtige one-liner. Laat dat maar aan Ryan Reynolds over, die hier werkelijk geen enkele moeite doet om zijn rol enige vorm te geven. Met een kapsel dat continu in model blijft levert hij ongevraagd doorlopend commentaar bij alles dat plaatsvindt. Behoorlijk irritant. De montage is uiteraard ook weer volledig op hol geslagen. Laat dat maar aan Michael Bay over.

Even mooi als altijd, met dit keer wat aanvullend drama omdat één van de deelnemers inmiddels is overleden. Een andere is ernstig ziek. De groep heeft nu de leeftijd bereikt dat ouders overlijden, kleinkinderen zijn geboren en carrieres worden afgebouwd. Jammer dat Suzy dit keer heeft besloten niet mee te doen, maar gelukkig is verder iedereen weer van de partij. Met het recente overlijden van regisseur en interviewer Michael Apted in gedachten is het nog maar de vraag of de reeks doorgaat. Zoniet, dan is dit een waardig slotakkoord. Maar stiekem hoop ik dat we ons in ieder geval nog kunnen verheugen op 70 Up.

Cool concept en visueel ziet de film er zeer verzorgd uit, maar inhoudelijk is het wel erg karig. Aan de saaie kant ook, met lange passages waarin weinig gebeurt. Adam Driver doet het best oké in een voor hem nogal atypische rol, maar zijn personage blijft aan de abstracte en onbestendige kant. Gelukkig wordt de film niet onnodig opgerekt; met anderhalf uur is dit nog net acceptabel.

Belabberde zuid-koreaanse Alien-kloon, met als plaats van handeling een boorplatform in plaats van een ruimteschip. Aanvankelijk ziet het er visueel allemaal nog niet eens zo beroerd uit en kan het best nog wat worden. De humor is direct wel aan de flauwe kant en de personages zijn van meet af aan erg vlak. Zodra het monster zich aandient gaat het vervolgens snel bergafwaarts. Hier en daar kunnen de special effects er mee door, maar overwegend oogt het allemaal vrij lelijk. Sporadisch heb je zelfs het idee naar een animatiefilm te zitten kijken. Vanaf dat punt is er geen redden meer aan en wordt de film steeds slechter.

Sombere wraakfilm, interessant qua morele vraagstukken die het script oproept maar qua uitvoering nogal vergezocht en sporadisch ongeloofwaardig. De ontmenselijking van de hoofdpersoon komt overtuigend over, maar op gegeven moment verliest de film aan kracht, vooral naar het einde toe. Het geheel gaat vervolgens een beetje als een nachtkaars uit.

De dvd-box gekocht met alle, tot nu toe zeven, delen van deze geweldige documentaire-serie. Het eerste deel, Seven Up!, is ook erg fraai. Die duurt slechts 40 minuten en is in zwart/wit, gemaakt als onderdeel van het tv-programma World In Action. Dit is dus het tweede deel. Wanneer je het eerste deel niet hebt gezien wordt dit gedeeltelijk goedgemaakt door de vele fragmenten ervan die door de film heen gemonteerd zijn. Zeer interessant en vaak zeer komisch, mede omdat de kinderen terugkomen op uitspraken die ze hebben gedaan in het vorige deel. Op naar 21...

Grimmig, rauw drama over de gevaarlijke wereld van de mensenhandel in Sao Paulo, Brazilië. De uitzichtsloze sitatie van de personages is geloofwaardig in beeld gebracht en het script steekt krachtig en intelligent in elkaar. Vooral de ontwikkeling die hoofdpersoon Matues doormaakt is knap uitgewerkt. Rodrigo Santoro, hier te zien als de voornaamste slechterik, ken ik van bijrolletjes in allerlei amerikaanse films, maar wat hij hier laat zien is andere koek. Hij is hier werkelijk fantastisch.

Joseph Gordon-Levitt hebben we een paar jaar niet meer in films gezien; met deze onopvallende maar redelijk spannende thriller keert hij voorzichtig terug. Het meest opvallende aspect aan deze film over een gekaapt vliegtuig is dat het verhaal zich vrijwel volledig in de cockpit afspeelt. Dat doet een tour-de-force rol van Gordon-Levitt vermoeden, maar hij speelt continu eigenlijk vrij ingetogen en bedeesd. De eenzijdige plaats van handeling resulteert gelukkig niet in een saaie film; de spanning wordt knap gehandhaafd en visueel steekt het allemaal vakkundig in elkaar. Echt bijzonder wil het echter niet worden, waardoor de film uiteindelijk toch een beetje tegenvalt.

Interessante documentaire over de twee minuten durende douchescène uit de film Psycho (78 verschillende setups en 52 cuts) en de film meer in het algemeen. Een indrukwekkende stoet bewonderaars komt opdraven, waaronder regisseurs Guillermo Del Toro en Richard Stanley, die allemaal wat in de melk te brokkelen hebben. Doordat veel mensen nogal kort aan het woord komen wordt de documentaire soms een beetje overvol en onnodig druk; iets minder volk over de vloer was effectiever geweest. De aanloop naar het feitelijke onderwerp van de documentaire duurt ook iets te lang, hoe onderhoudend alles ook wordt gebracht.

Grimmig fins misdaaddrama over voormalig prostituee Pike (de mooie Jessica Grabowsky) die na het uitzitten van een gevangenisstraf voor haar pasgeboren dochter moet zorgen. Wanneer haar ex-geliefde, een doorgewinterde crimineel, weer opduikt, wordt ze bikkelhard geconfronteerd met haar verleden. Het naargeestige milieu waarin de film zich afspeelt is overtuigend in beeld gebracht en de personages zijn rauw en door het leven getekend. Het script blijft helaas een beetje achter en bepaalde plotlijnen komen niet op gang, waardoor de film zich uiteindelijk niet echt weet te onderscheiden binnen het genre.

Saaie maar visueel zeer indrukwekkende autobiografische Fellini-film over een succesvolle regisseur (Marcello Mastroianni) die moeite heeft om aan zijn volgende (hopeloos pretentieuze) project te beginnen. Het prachtige zwartwit camerawerk moet hier de kar trekken en dat lukt krap aan, aangezien personages en dialogen amper weten te boeien. Enkele schitterend in beeld gebrachte surrealistische scenes zorgen er voor dat de aandacht er nog net bij blijft.

Boeiend, zeer meeslepend drama over de gevolgen van de recente economische crisis voor de gewone burger. Andrew Garfield is perfect gecast als werkloze klusjesman die uit zijn huis wordt gezet door sluwe vastgoedmakelaar Michael Shannon, waarna hij noodgedwongen voor hem gaat werken. De urgente, paniekerige sfeer rondom de gebeurtenissen is knap getroffen en de hele cast levert indrukwekkend werk. Vooral de soms wat ondergewaardeerde Shannon is weer eens geweldig.

Net als Aja's vorige film Horns een genre-mengelmoesje, maar ditmaal pakt het allemaal helaas wat minder inventief en onderhoudend uit. Een deel van het probleem wordt veroorzaakt door de nogal fletse cast, maar ook visueel en inhoudelijk schiet de film tekort. De beslissing om veel scenes te voorzien van overdadige belichting (waaarschijnlijk om de dromerige aspecten van de plot te benadrukken) zorgt voor een erg lelijke look. Daarnaast is de vertelstijl behoorlijk irritant, met een vervelende voice-over en nogal geforceerd aandoende humor. Naar het einde toe wint de film wel iets aan kracht en de ontknoping is best oké, maar het is wel duidelijk waarom dit geruisloos aan ons voorbij is gegaan bij release.

Interessante documentaire die zich zowel richt op de positieve als de negatieve aspecten van de moderne porno-industrie in Californië. Het is gelukkig geen moraallesje geworden en de documentaire is visueel behoorlijk expliciet. Moet ook wel gezien het vrij extreme onderwerp. Zowel de actrices als de regisseurs zijn overwegend zeer welbespraakt en weten hun beweegredenen goed te formuleren. De nog jonge pornoster Sasha Grey (ook te zien in Steven Soderberg's The Girlfriend Experience) springt er duidelijk uit. Vol overtuiging is zij bewust de industrie ingestapt. Schimmige randfiguren ontbreken gelukkig ook niet. Meest trieste geval is de Tsjechische regisseur Tom, die in Praag een marginaal bestaan leidt samen met zijn nu al opgebrande vriendin van 25 jaar. De documentaire is goed gemaakt en niet al te sensationeel qua toon. Iets te lang helaas, dat wel, met iets te weinig focus.

Vlotte aktiethriller, kort en to the point. Wellicht iets te kort, aangezien er amper tijd is om de personages te leren kennen voordat de plot in de hoogste versnelling schakelt, maar door de strakke regie en de degelijke akteurs blijft het geheel op de rails. De gebeurtenissen zijn enigzins aan de vergezochte kant en de film doet soms wat gekunsteld aan, iets dat regisseur Fred Cavayé in zijn vorige film, het superieure Pour Elle, wist te voorkomen. De emotionele lading is dit keer ook een stuk minder. Degelijk vakwerk al met al, maar meer ook niet.

Ik heb nogal een haat/ liefde verhouding met regisseur Paolo Sorrentino. Ik vond zijn HBO-series The Young Pope en The New Pope bijvoorbeeld te gek, maar met een film als La Grande Bellezza kon ik dan weer niets. Deze Netflix-original, naar verluidt losjes gebaseerd op Sorrentino's jeugd, zit er een beetje tussenin. Het is allemaal prachtig in beeld gebracht en er zijn veel mooie scenes, maar tegelijkertijd is de film hopeloos pretentieus en vooral stereotiep. De karikaturale personages moeten dus weer eens hun monologen ondersteunen met wilde armgebaren en er zijn veel flauwe grappen en grollen, natuurlijk bij voorkeur aan tafel tijdens familiebijeenkomsten. In de tweede helft, wanneer de toon wat serieuzer en meer melancholiek wordt, is de film beter te genieten, maar uiteindelijk blijft het geheel wat mij betreft een beetje steken in goede bedoelingen.

Af en toe pijnlijk wrang relatiedrama, over een getrouwd stel (Bérénice Bejo en Cédric Kahn) met twee kinderen dat na 15 jaar huwelijk besluit te scheiden. Goed gespeeld en realistisch uitgewerkt, maar de halsstarrige personages en hun van jaloezie en afgunst vergeven relatieperikelen halen soms het bloed onder je nagels vandaan. Knap gedaan, maar na afloop vroeg ik me af of ik eigenlijk wel met plezier heb zitten kijken.

Aangenaam spaans science fiction-werkje, inventief en verrassend. Na amper een kwartier denk je dat de film zijn kruit reeds grotendeels verschoten heeft, maar de makers hebben dan nog wel het één en ander voor de kijker in petto. Leuke hoofdrolspelers, goed gemaakt en met een fijne dreigende soundtrack.

Altijd leuk, een eind-van-de-wereld filmpje. Goed gemaakt ook, met een bizarre maar originele insteek: door een virus gaat de wereldbevolking langzaam maar zeker ten onder aan een extreme vorm van pleinvrees. Plaats van handeling is Barcelona, waar een aantal mensen wanhopig op zoek gaan naar achtergelaten familieleden. Visueel zeer verzorgd en bij vlagen behoorlijk spannend. Qua verhaalverloop zijn er weinig verrassingen en binnen het genre springt de film er uiteindelijk niet bepaald uit, maar vanwege de sfeervolle uitwerking van het gegeven toch een ruime voldoende, wat mij betreft. Van de regisseurs van Carriers (2009), inderdaad, ook zo'n leuk eind-van-de-wereld filmpje.