menu

5 Broken Cameras (2011)

Alternatieve titel: Five Broken Cameras

mijn stem
3,63 (68)
68 stemmen

Palestina / Israël / Frankrijk / Nederland
Documentaire
90 minuten

geregisseerd door Emad Burnat en Guy Davidi

De Palestijnse landarbeider Emad heeft vijf videocamera's. Elk van deze camera's vertelt een deel van het verhaal over het verzet van zijn dorp tegen de onderdrukking door Israël. Emad woont in Bil'in, een dorp op een paar kilometer afstand van de bezette westelijke Jordaanoever. Met de eerste camera legde hij vast hoe in 2005 de bulldozers kwamen om olijfbomen uit de grond te trekken waar, dwars door het land van zijn dorpsgenoten, de muur werd gebouwd die de oprukkende Joodse nederzettingen van de Palestijnen moest scheiden. In die eerste dagen waarin het verzet tegen de Joodse kolonisten en de alom tegenwoordige Israëlische soldaten op gang komt, wordt zijn vierde zoon Gibreel geboren. Beelden van de boreling, die uitgroeit tot een vroegwijze kleuter, de vele vreedzame protestacties en de gestaag vorderende bouw van de scheidingsmuur wisselen elkaar af. Het verzet groeit, mensen uit de hele wereld (waaronder mense uit Israel) helpen, maar de strijd wordt grimmiger, er worden mensen gearresteerd en er vallen dodelijke slachtoffers in het dorp. Emad blijft filmen, ondanks de smeekbeden van zijn vrouw die bang is voor represailles, en maakt zo een zeer persoonlijk en indringend document over de strijd van een dorp tegen geweld en onderdrukking.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=sTlSpBisxn4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Op IDFA winnaar van zowel de speciale juryprijs als de publieksprijs.

Trailer "5 Broken Cameras" on Vimeo

avatar van kos
4,0
kos
Niemand gezien??!!

4,5
As. zondagavond tijdens Movies That Matter Festival in Den Haag te zien!

4,5
Ik raad persoonlijk iedereen aan (met interesse in mensenrechten, Palestijns-Israelisch conflict) om deze film te zien. Zelfs tijdens het MtM-festival in Den Haag gezien en ik was via deze documentaire ooggetuige van bepaalde zaken die ik me niet eerder kon voorstellen en nu op een objectieve, realistische manier aan het licht werden gebracht.

avatar van kos
4,0
kos
Indrukwekkend ja.
Aanvankelijk had ik zoiets van 'dit kennen we inmiddels wel'
Zoveel docu's en reportages gezien hierover dat het me sterk leek dat dit zo boeiend was.
Mis gedacht want juist de zeer persoonlijke benadering, de POV stijl en de kleine schaal waarop het conflict wordt weergegeven werkt heel goed.
Erg boeiend en om gewoon pissig te worden als je dit zo ziet.

avatar van booyo
4,0
Afgelopen zomer in Israël en Palestina doorgebracht, en erg ontdaan door de perikelen van de afgelopen dagen. Deze docu tegengekomen op youtube, moet ik snel maar is kijken.

avatar van booyo
4,0
Erg indrukwekkend, bizar de machteloosheid van de Palestijnen. Inderdaad werkt de POV stijl erg goed, je waant je echt even één van hen. Arme Phill, wat een held was dat..

4*

avatar van SPT
2,5
SPT
Hoewel de film me toch net iets te amateuristisch in elkaar zat om een hoge score te geven, was ik aangenaam verrast door de manier waarop de film zich beperkt tot het registreren van alle gebeurtenissen in de omgeving van het dorp. Gewoonlijk zie je in documentaires die door Palestijnen zijn gemaakt een nogal zwart-wit benadering van de problematiek, niet zelden doorspekt met (secundair) antisemitisme. Dat ontbrak hier, en de film laat bijvoorbeeld ook de gewelddadige protesten van de Palestijnen zien, de trieste manier waarop kinderen voor het karretje van de palestijnse zaak worden gespannen, en hoe het leven van de cameraman wordt gered in een Israelisch ziekenhuis (hoe hij het voor elkaar kreeg tegen het hek te botsen is mij overigens een raadsel).

Het meest schokkend in deze film vond ik de mensenrechtenschendingen door de Border Police. Dat van een activist na z'n arrestatie zijn been wordt verminkt is gewoon misdadig, ik hoop dat de dader daarvan een paar jaar de cel in is gegaan. Net als het overmatige geweld ten opzichte van mensen die gewoon maar staan te filmen. DIt soort Israelische misdragingen voeden de toch al zo lastig doorbreekbare geweldspiraal.

Wel blijven de Palestijnen mij altijd verbazen. Eerst wordt geen gebruik gemaakt van de juridische weg om het bouwen van de muur op hun terrein tegen te gaan, terwijl de bouw hiervan duidelijk onrechtmatig is. Als de bouw dan eenmaal begint starten ze allerlei gewelddadige protesten. Pas als het hek af is komen ze op het idee om eens een advocaat in te huren om een rechtzaak aan te spannen. Die winnen ze, maar omdat het ding er inmiddels al staat moet op het hoger beroep worden gewacht totdat hij weer mag worden gesloopt. In plaats van de overwinning te vieren en zich te gaan storten op het eisen van schadevergoeding, blijven ze boos en gaan ze elke week door met stenen gooien naar de politie en het hek bestormen. Enkele jaren later, en vele gewonden en een dode later, is het dan zo ver: elke rechtzaak totaan het supreme-court hebben de Palestijnen gewonnen, en het hek moet worden gesloopt. En dan nog hebben ze niet door dat ze beter vooraf bezwaar hadden kunnen aantekenen tegen de bouw, en dat het verplaatsen van de muur niet het gevolg is van hun stenen gooien maar van het winnen van een rechtzaak.

Het leven in een rechtstaat is aan Palestijnen duidelijk niet besteed, zoals niet alleen zichtbaar is in de omgang met het Israelische rechtsysteem (en de manier waarp Palestijnen vooral geen gebruik maken van hun democratische en juridische rechten) als de situatie op zowel de Gaza-strook als in mindere mate op de Westelijke-Jordaanover daar waar ze het zelf voor het zeggen hebben.

avatar van kos
4,0
kos
SPT schreef:


Het leven in een rechtstaat is aan Palestijnen duidelijk niet besteed
LOL, nee, de kolonisten wel zeker..

avatar van SPT
2,5
SPT
kos schreef:
(quote)
LOL, nee, de kolonisten wel zeker..


Ik denk dat het probleem bij de kolonisten niet zozeer ligt bij het gebruik maken van de rechten die men in een rechtstaat heeft, maar meer bij het respecteren van de plichten.

Er zijn allerlei hulporganisaties die Palestijnen helpen met rechtzaken aanspannen tegen de Israelische overheid: het is toch vreemd dat de Palestijnen eerst wachten tot die muur er staat en dan pas in de benen komen?

avatar van kos
4,0
kos
Hoe kom je daar in vredesnaam bij.. Al ver voor er uberhaupt plannen voor die muur waren zijn er al allerlei protesten en dergelijke geweest. Echter, sta je daar niet zo snel in je recht als Palestijn.

avatar van Thomas83
3,0
De Palestijnse kwestie vind ik zo'n lastig onderwerp. Het is verleidelijk een partij als grote boosdoener te zien, maar vaak is dat wel wat makkelijk bij dit soort conflicten. Verder is historie ook geen volledig objectief begrip natuurlijk. Ik kan alleen zeggen dat ik het gebruik van geweld in bijna elke situatie afkeur, en daarom maakt het verzet van Emad ook zoveel indruk op me. Hij stelt zich pacifistisch op en laat de zaak op een manier zien die veel dichterbij komt dan het gemiddelde journaalitem over weer geweld in de regio. Hoe erg dat ook is, als je dat al zo vaak hebt gehoord stompt het toch een beetje af en doet het je niet meer zoveel als het zou moeten, en ga je er zelfs een beetje cynisch tegenaan kijken.

Je ziet in de documentaire ook wel genoeg vrij schokkende dingen gebeuren. Steeds maar weer van die soldaten die met traangas gooien, en er wordt zelfs op ze geschoten, ongelofelijk. Het ergste moment vond ik toen een demonstrant werd vastgepakt en in zijn been geschoten van dichtbij.

Maar toch weet de documentaire me niet helemaal mee te slepen gek genoeg. Misschien is het door zo'n Adeeb, die haast een komisch element aan de documentaire geeft ,met zijn gedrag. Of het meeslepen van kinderen naar die demonstraties waar de kogels soms in het rond vliegen. Wie laat zoiets nou toe? Dan lijkt het er meer op alsof ze kinderen inzetten voor effectbejag. En sowieso, het zijn nog maar kinderen. Ze zien de hele ernst van de situatie nog niet in, lijken het vaak nog als een soort spannend opstandig spelletje te zien en dreunen weinig spontaan veelvuldig ingefluisterde zinnetjes op.

Vind die demonstraties ook zo zinloos voelen. Standaard lopen er wat mensen dan soldaten, die professionals zouden moeten zijn (de docu toont aan dat ze dat duidelijk niet altijd zijn) op hun gevoel en de situatie aan te spreken, maar die voeren ook slechts uit. Een leger kan ook in opstand komen, maar je kunt meestal beter andere partijen aanspreken dan de groep mensen die het, om me wat lichtzinnig uit te drukken, impopulaire werk moeten doen. 3.0*.

avatar van Zinema
3,5
Zinema (crew)
Aartsvader Abraham.

Wanneer je als kijker deze oorlogsdocumentaire voorgeschoteld krijgt weet je al dat het niet gezellig gaat worden. Israël en Palestina, wie het weet mag het zeggen. Een vicieuze geweldcirkel waarbij een doorbraak verder weg lijkt dan bewijs omtrent het daadwerkelijke bestaan van de paashaas. De filmtitel doet ook geen licht aan het eind van de tunnel vermoeden. Om tureluurs van te worden is het vreselijke conflict dat het Midden-Oosten al minimaal een halve eeuw verscheurt. Waar gaat het over? Want iedereen heeft een mening, maar slechts weinig mensen kennen de oorsprong van het bloederige land veroveren. Volgens historici hangt e.e.a samen met Abraham, de Bijbelse aartsvader. Hij krijgt van God het beloofde land; het land waar nu keihard om gevochten wordt. De grond zou voor de Joden zijn bedoeld. Een heilige oorlog was indirect geboren. Bijna 100 jaar geleden begonnen hoogstwaarschijnlijk de wederzijdse moordpartijen.

De grenzen van Palestina en Israël worden dagelijks opgerekt en dat gaat gepaard met veel geweld. Israël heeft met het Joodse leger de macht in handen. De Palestijnen komen vaak niet veel verder dan het gooien van stenen. Een oneerlijke strijd tegen een M16. Wie weet dat Israël ook nog eens hulp krijgt van de VS, weet genoeg. In het Midden-Oosten is men doodsbang voor Israël. Het zou dan ook voor de hand liggen dat deze registratie van het actievoeren langs de kunstmatige grenzen van de Joodse kolonisten een soort van Palestijns pamflet zou worden. Het is sowieso makkelijker om de zijde te kiezen van de underdog. Toch staan zowel een Palestijn als een Jood aan de basis van dit met de videocamera geschoten relaas. En ook wordt er belicht, zij het mondjesmaat, dat er Joden zijn die met hen actievoeren tegen Israël. Evenals allerlei andere wereldburgers die evengoed het traangas om de oren krijgen. Als het moet houden de soldaten huis. En hoe..

Regisseur Emad Burnat, filmt alles met zijn videocamera. Hoe zijn broers worden meegenomen door het leger na actievoeren bij de zoveelste schutting van prikkeldraad. Hoe Joodse kolonisten, met in hun kielzog sympathiserende soldaten , actievoerders in elkaar trappen. Hij filmt de blik in zijn vrouw haar ogen. Zijn vrouw die hem vraagt vandaag eens een keertje niet te filmen. Straks pakken ze hem nog op. Zijn vrouw wiens blik tevens trots verraadt. Want ook zij wil dat de misstanden aan de kaak worden gesteld. Hij filmt zijn zoontje van vier, wiens blik vervuld is van haat. Haat jegens hen die zijn volwassen vrienden pijn doen. Hij blijft filmen, zelfs als men kogels op hem afvuurt of hem in elkaar slaat. Het kost hem vijf camera’s, maar hij blijft gewoon filmen. Zelfs wanneer zijn ongewapende makker wordt vermoord door het leger. Of wanneer een soldaat een arrestant van een halve meter afstand door zijn been schiet, terwijl de man al gevangen is.

De kijker blijft geschokt achter door zoveel haat en gekte. Het klopt dat er onterecht grenzen worden gemarkeerd die zelfs door Israël worden gezien als fout. Men geeft de fout toe, maar pas vijf jaar later wordt de muur verwijderd. Ook wordt Burnat een Israëlisch ziekenhuis niet onthouden, waar hij in een Palestijnse variant al lang was gestorven. Samen met de Israëlische actievoerders vormen ze zeldzame lichtpuntjes in een inktzwarte nachtmerrie. Iedere bij zinnen zijnde kijker weet dat dit geweld niet meer gaat stoppen. Niet meer kan stoppen. Er is teveel gebeurd. Teveel slachtoffers hebben een haat gevoed die altijd zal blijven doorwoekeren en het geweld zal doen oplaaien wanneer vrede in zicht is. Maar vrede is niet in zicht. Lang niet in zicht. De kogel in de camera van Burnat bevestigt dat nog even. Toch geeft hij niet op. Hij heeft hoop. Hoop dat het zin heeft. Dat er land gaat worden teruggegeven. Opdat iemand gaat snappen dat God het zo niet bedoeld heeft.

Zeer goed.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

avatar van ArnoldusK
4,5
Weinig toe te voegen aan de bovenstaande woorden van Zinema.

Documentaire die enig inzicht geeft in de situatie op misschien wel de beste manier mogelijk; door middel van amateurbeelden, direct afkomstig uit de boksring.
Haat en nijd zit zo diep in de genen en het is ongelooflijk om te zien waar de mens toe in staat is. Hoe geraffineerd Israël het spel speelt; op zeer hoog niveau en tot diep in allerlei systemen. Hoe kinderen iedere dag weer worden gesocialiseerd met die specifieke normen en waarden. Hoe onmenselijk mensen kunnen zijn. En hoe ook deze documentaire eigenlijk een pion is in een ontzettend groot media-spel tussen Palestijnen en Israëli's. Moest daarbij veel denken aan Luyendijks' 'Het zijn net mensen', net zo'n eye-opener als deze docu.

Must-see voor iedereen die ook maar enige interesse heeft in de situatie in het Midden-Oosten.

4*

avatar van arno74
3,5
Het had net zo goed The Neverending Story kunnen heten. Lastig om een score te geven aan zo'n documentaire. Ik hou het maar op het huidige stemgemiddelde, bij gebrek voor mezelf aan een andere maatstaf.

Het toont het alledaagse Palestijns-Israelisch conflict van dichtbij, het is niet de enige die het doet, maar het brengt je wel heel dichtbij. Niks Palestijnse terroristen of grootschalige Israelische bombardementen, het toont het leven van een boerendorpje die gewoon de pech had om op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te liggen.

Van de ene op de andere dag wordt er een streep getrokken door je achtertuin en is het niet meer van jou. Van de ene op de andere dag verschijnen er mensen die woest op je zijn omdat je generaties lang woont op een land die volgens hun boekje aan hen beloofd is, en die ze nu met geweld hebben verworven.

De bewoners protesteren, en de meeste soldaten staan er maar gelaten bij, op een enkele idioot na die gericht schiet.

Partij kiezen vind ik niet moeilijk, keus uit twee: de onderdrukker of de onderdrukte. Ik kies voor het tweede, dat doe ik ook met W.O. II.

avatar van james_cameron
3,5
Schrijnende documentaire over de palestijnse landarbeider Emad, die vanaf 2005 filmt hoe zijn dorp Bil'in, op een paar kilometer afstand van de bezette westelijke Jordaanoever, langzaam maar zeker wordt ingenomen door joodse kolonisten. De beelden, gefilmd met de vijf verschillende camera's uit de titel, zijn verrassend goed gemonteerd zodat er een min of meer coherent verhaal ontstaat. Het is vooral verbijsterend om te zien hoeveel Emad door de jaren heen heeft kunnen filmen, onder vaak erbarmelijke en levensgevaarlijke omstandigheden. Eenzijdig is het materiaal uiteraard wel, maar tegelijkertijd zijn de beelden behoorlijk indringend en aangrijpend.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:30 uur

geplaatst: vandaag om 15:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.