menu

The Fog of War: Eleven Lessons from the Life of Robert S. McNamara (2003)

Alternatieve titel: The Fog of War

mijn stem
3,71 (199)
199 stemmen

Verenigde Staten
Documentaire
107 minuten

geregisseerd door Errol Morris
met Robert McNamara

Robert McNamara was Minister van Defensie tijdens de ambtstermijnen van de presidenten Kennedy en Johnson. Van 1968 tot 1981 was hij president van de Wereldbank. Regisseur Morris belicht via interviews met McNamara zelf en archiefmateriaal het leven van deze controversiele man en benadrukt zijn rol in de Vietnam-oorlog.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Lrf_-ucyYn8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
FisherKing
kappeuter schreef:
maar of hij expliciet getekend heeft voor het gebruik van gif weet hij niet meer... Pijnlijk moment.


Lijkt me ook erg lastig toe te geven, vrees ik.

avatar van james_cameron
4,0
Fascinerende documentaire, prachtig gemonteerd en vormgegeven. McNamara is een charismatische verteller en de film geeft een eerlijk beeld van hem, compleet met menselijke tekortkomingen en inschattingsfouten. Vaak hoeft hij niet eens iets te zeggen; de onderdukte emoties zijn van zijn gegroefde gezicht af te lezen. Met McNamara als boeiende leidraad passeert een zeer bewogen deel van de amerikaanse geschiedenis de revue. Mooie muziek van Philip Glass ook.

avatar van kos
4,0
kos
Hij is vandaag overleden.

avatar van JohnWilliams
Inderdaad, R.I.P. hem.

avatar van Madecineman
4,0
Madecineman (moderator)
Yeah, heb een nieuwe sectie ontdekt in de videotheek... Documentaires Staat nog veel leuk spul tussen wat ik op m'n verlanglijstje heb staan.

Maar eens begonnen met The Fog of War, gewoon omdat ik veel interesse heb in dit tijdvak van de (Amerikaanse) geschiedenis. Fascinerend hoe machtig de mannen in Washington en Moskou toen waren. McNamara was er zeker eentje van. Iemand met buitengewoon veel macht en invloed, hyper intelligent en een man van duidelijke en krachtige taal, een koele rekenaar, iemand die moeilijke maar zeker ook dubieuze beslissingen nam. Bovendien heb ik boven op de resten van de McNamara linie in Vietnam gestaan. Fascinerend genoeg om eens een docu aan te wagen dus.

Eigenlijk is het meer een heel lang interview en gelukkig een zonder opdringerige vragensteller. Het is vooral McNamara zelf die aan het woord is en terugblikt op zijn professionele en politieke carrière. De vorm waarin dit gedaan is vind ik erg sterk, je ziet hem eigenlijk in flinke close-up, bijna frontaal. Net zoals je iemand aankijkt waar je een gesprek mee voert, het schept een soort intimiteit tussen het onderwerp en de kijker. Beetje alsof de man bij jouw thuis op de koffie is en een paar zeer boeiende verhalen op de tafel gooit.

Het "interview" wordt ondersteunt door oude archief beelden en animaties die de soms duizelingwekkende proporties van de militaire beslissingen kracht bij zetten. Beslissingen waar de kikkerland politicus badend in het zweet van zou waker worden. Indrukwekkend en verontrustend, hoeveel doden er tijdens de "Fire Raids" op Japan zijn gevallen en dat de wereld meer dan eens op het randje van een kernoorlog balanceerde...

McNamara vertelt aan de hand van "11 lessen" hoe de beslissingen over oorlog, dood en leven worden gemaakt. Opvallend hierbij vind ik dat sommige van zijn lessen nogal tegenstrijdig zijn. Het geeft meteen de complexiteit van het hele gebeuren als een oorlog weer en McNamara geeft zelf ook aan dat het te groot is voor een man om te bevatten. Het is ook de dualiteit van oorlogsvoering (of misschien wel de menselijke natuur) die ik terug zie in de reflecties van deze man. Hij geeft zelf toe dat hij in principe een oorlogsmisdadiger is, was het niet dat hij voor de winnende kant vocht in WO2. Dat is natuurlijk een logische waarheid maar daardoor niet minder bizar. Om iemand als McNamara dat in alle nuchterheid te zien zeggen is dan ook behoorlijk indrukwekkend.
Vond hem trouwens ook opvallend minder open over zijn Vietnam beslissingen. Wellicht omdat hij daar nu niet tot het kamp van de overwinnaars behoorden?

Erg prettig om eens een interview te horen waar het niet gaat om het ontlokken van scoops of bijzonderheden ter meerder glorie van de interviewer zelf. Nee, het is een prachtig document geworden waarin vooral de persoon McNamara centraal staat met al zij pro's en contra's. Bovendien omlijst met prachtige muziek en originele bandopnames uit het Witte Huis.

Ja van dit soort documentaires kan Madecineman best gelukkig worden.

4* zijn makkelijk verdient.

avatar van danuz
Heb ondertussen toch een hele rits aan politiek geëngageerde documentaires gezien en ben het een beetje zat aan het worden, maar na McNamara's dood was het weer eens tijd dit onderwerp op te pakken.

Morris maakt een goed geproduceerde, heldere en informatieve documentaire. Veel close-ups ondersteunt door een hele batch aan archiefmateriaal om het geheel wat flair te geven en mij als kijker wat te kunnen inleven. Hoe groots de beslissingen waren die MacNamara (en velen aan de top met hem) moest nemen (en de groteske uitwerking van veel van die beslissingen) komen zelfs na het zien nog niet helemaal door, omdat het gewoonweg enorm moeilijk is voor te stellen.

Interessante documentaire, waar ik als kijker zowel werd geïntrigeerd als gehorrified (had daarbij het idee dat McNamara af en toe wel heel laconiek met z'n verantwoordelijkheden omging in het interview).

avatar van Ninto
3,5
Interessante documentaire over een enorm intelligente man. Was ook erg mooi om te horen hoe de gesprekken van wereldleiders achter gesloten deuren verliepen. En ook ik ben weer hot voor documentaires sinds ik gisteren Pumping Iron heb gekeken.

Heb er een hele rits die op dit moment onderweg zijn If you catch my drift...

avatar van scorsese
4,5
Inzichtelijke en uiterst boeiende documentaire over Robert McNamara. De Amerikaanse ex-minister van defensie (tijdens een boeiende periode: 1961-968) praat hier vrij openlijk over zowel zijn zakelijke als zijn persoonlijke leven. Hij vertelt over de gedachtengang achter besluiten, en de zware verantwoordelijkheden die daarmee gepaard gaan. McNaMara is de enige aan het woord hier, maar is een boeiend persoon en uitstekend verteller. De vele archiefbeelden zijn interessant, en ook de spannende muziek doet deze documentaire zeker geen verkeerd.

avatar van Bananas
5,0
De inhoud is vele malen belangrijker (verplichte kost voor elke wereldleider) dan het filmische maar de makers hebben met de muziek en montage gezorgd dat het ook voor het oog boeiend bleef. Wat mij betreft een uitmuntend stukje werk.

avatar van Tarkus
5,0
Prima documentaire over verschillende stukken Amerikaanse geschiedenis verteld door een persoon die er alles mee had te maken en zelfs mee verantwoordelijk was voor de gebeurtenissen.
Ik was een beetje bang om deze docu te bekijken, daar ik vreesde dat alles weer zou mooi gepraat worden, maar McNamara heeft me aangenaam verrast door ook de foutieve beslissingen die hij heeft gemaakt eerlijk toe te geven.
Het is inderdaad niet alledaags dat een persoon die mee de beslissingen nam over oorlog en vrede zo open zijn visie geeft en zijn fouten toegeeft, er zijn er velen die hieraan een lesje zouden kunnen nemen.

avatar van Vinokourov
4,0
Uitstekende documentaire over de minister van Defensie ten tijde van de Vietnam-oorlog: Robert McNamara. Via elf lessen/hoofdstukken krijg je een overzicht van zijn leven en dus wat tactische lessen mee. Wat opvalt is dat tijdens het opnemen van de docu hij al ver in de tachtig was, maar nog steeds vol levenslust en charismatisch. Dit helpt in het begin om sympathie voor hem te krijgen als hij vertelt over zijn jeugd. Ook boeiend is het om te zien hoe hij als consultant optrad tijdens de Tweede Wereldoorlog en vervolgens voor Ford. Met zijn analytische skills heeft ie toen voor belangrijke veranderingen gezorgd.

McNamara lijkt dus erg een aimabel persoon, weliswaar een tikkeltje arrogant a la Mart Smeets. Bij de Vietnam-episode gaat het alsnog wringen allemaal. Ik denk dat hij diep in zijn hart beseft dat hij toentertijd niet de juiste belissingen gemaakt heeft. Vaak schuift hij de schuldvraag van Vietnam weg naar president Lyndon Johnson, wat ik wel wat gemakkelijk vond. En opeens weet hij niet meer of hij wel of niet voor het gebruik van het Agent Orange-gif heeft getekend, terwijl ie daarvoor als een alwetend persoon overkomt. Voor de rest heeft de docu filmisch niet zo heel veel te bieden: enkel archiefbeelden en McNamara aan het woord. Het moet het vooral hebben van de inhoud, die al ruimschoots fascineert.

3,0
Een documentaire, hier dan nog met een belangrijke wereldpoliticus als centraal punt, is steeds interessant om gebeurtenissen die de ganse wereld aanbelangden vanuit een bepaalde invalshoek te zien uiteenzetten.
Deze documentaire is wel het volgen waard maar, zoals steeds, blijven de echt pertinente vragen onbeantwoord en in de plaats komen er zo van die algemene wijsheden als "De mensheid zal nooit veranderen" en "Geen vergissingen maken is uitgesloten" enz.
Bovendien vond ik hier nogal veel details, anecdotes eigenlijk, aan bod komen : kennismaking met zijn vrouw, de keuze van de plaats waar Kennedy begraven werd, een afscheidsceremonie....Had niets met de documentaire te maken...

avatar van missl
4,0
Ik houd er niet zo van als er een man in beeld is die steeds met zijn vingertje wijst wanneer hij iets aan het vertellen is. Al was het best interessant om te weten wat hij vertelde. Een mooie blik achter de schermen met veel oude beelden. het gaat vooral om de soort beslissingen hij moest nemen, maar ook over zijn privé leven.

avatar van Insignificance
3,0
Het zal een hele klus zijn geweest om er een coherent verhaal van te maken getuige al die knipjes. Het grote McNamara interview, afgewisseld met illustraties en zowel beeld als geluid uit het archief, terwijl de muziek van Philip Glass het wat meer schwung geeft. Met enige interesse in de materie is zoiets al gauw boeiend en als iemand recht van spreken heeft, dan is het deze man wel. Iemand die voor unieke inzichten zou moeten zorgen, al heb ik dat wat te weinig als zodanig ervaren.

De meer privé georiënteerde zaken zijn beduidend minder interessant en als daar dan eens iets aan de hand is, kapt McNamara dat onmiddellijk af. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij hetzelfde doet wanneer het om de fog of war gaat. Onderweg vertelt hij ook iets over hoe hij met vragen omgaat, ze in wezen omzeilt, en in de epiloog is er nog dat damned if I don't momentje. Een tacticus. Misschien dat meer openheid ook wel te veel gevraagd is, maar het geeft zo wel een bijsmaakje.

Net als wanneer hij het even niet meer weet als Agent Orange ter sprake komt. Toch een aantal keren dat hij niet helemaal lekker overkomt, ook al noemt hij zichzelf ergens een war criminal. De lesjes (gek genoeg heeft McNamara er zelf tien stuks) stellen niet zoveel voor, het is meer de geschiedenis die hij, vanuit zijn perspectief, oprakelt en zijn positie daarin, die het een waardevolle documentaire maken. Ook een ietwat gemankeerde, Morris krijgt al met al wat te weinig uit de man.

avatar van RolfWolf
3,5
Madecineman schreef:
Eigenlijk is het meer een heel lang interview en gelukkig een zonder opdringerige vragensteller. Het is vooral McNamara zelf die aan het woord is en terugblikt op zijn professionele en politieke carrière. (.....)
Erg prettig om eens een interview te horen waar het niet gaat om het ontlokken van scoops of bijzonderheden ter meerder glorie van de interviewer zelf. Nee, het is een prachtig document geworden waarin vooral de persoon McNamara centraal staat met al zij pro's en contra's.


Wat jij als positief hebt ervaren, is in mijn ogen juist het grootste mankement van deze documentaire: het ontbreken van een kritische vragensteller. Dit is meer een monoloog dan een interview. En zo gaat het helaas maar al te vaak met machtige politici: ze stellen vooraf zoveel voorwaarden dat er amper ruimte overblijft voor grondige kritiek.

McNamara legt het zelf duidelijk uit in een van zijn 11 lessen: "Geef nooit antwoord op vragen die je niet wilt beantwoorden. Geef alleen antwoord op de vragen die je wenst te beantwoorden."

In deze docu is hij hier prima in geslaagd. Nergens wordt hem het vuur werkelijk aan de schenen gelegd. Inderdaad zeker wat Vietnam betreft ontwijkt hij moeiteloos pijnlijke kwesties. En als hem gevraagd wordt naar zijn persoonlijke verantwoordelijkheid dan duikt hij weg achter de brede schouders van president Johnson. Lekker makkelijk.

Niettemin een boeiende docu. Mc Namara is een uitstekende verteller. Bovendien zien we mooie archiefbeelden en horen we spannende geluidsfragmenten. Daarom van mij 3,5 sterren.

avatar van Banjo
4,0
Wat een uitstekende Documentaire..
Hier word in alle duidelijkheid en rust verteld hoe het gebeurde.
Heel over zichtelijk, zo hoort een documentaire te zijn.

4 sterren

avatar van zoutzak
3,5
Al was het niet de grootste 'hawk', de man had ongelofelijk veel bloed aan zijn handen. Dat wordt allemaal wat te gemakkelijk weg gerationaliseerd.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:55 uur

geplaatst: vandaag om 12:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.