47 Meters Down: Uncaged (2019)

Mensen kinderen wat een drol was dit, enige reden om deze films te kijken is de setting + dat de haai enigzins eng is. Beide niks van te maken helaas, veel te donker ( haast pikkedonker ) in iedere scene dat de haai in beeld komt gaan ze 50 x knippen en lijkt ieder shot wel uit een andere film te komen. Het acteerwerk ga ik het niet over hebben maar daar kijk je dit soort films niet voor. Wellicht leuk na een krat bier deze..

op zich spannend, maar het was het allemaal net niet.

het begon al een highschool tienerfilm, over een aantal blondines en buitenbeentjes, maar gelukkig was dat niet heel erg het geval.

De irritaties:

Wie laat een aantal dagen zijn complete dure duikers spullen ongecontroleerd in de middle of nowhere staan ?

Ook al komt er in een grot geen enkel spatje zonlicht, er zal heus wel ( al is het niet een alg ) op al die rotsblokken moeten zitten na duizenden jaren ....

En de temperatuur zo diep onder water, in een grot is gewoon aangenaam warm ?

En dan de zuurstofmeters, de eerste 20 minuten vlogen ze door hun zuurstof heen, tot het bijna op is en dan ineens, terwijl ze hijgen, gillen en kreunen houden ze het blijkbaar ineens uren vol met de laatste paar % in de fles..

en maakte die haai nou dat trompet geluid elke keer als hij zijn bek opendeed ?

film muziek was ook niet echt creatief hiermee.

dat allemaal ter zijde

Hoe kan deze regisseur nou films blijven maken? Hij scoort telkens onvoldoendes.
Heel de film is een drama. Ik dacht dat haaien een uitstekende neusorgaan hadden. Jammer van het einde. /spoiler].

Je vader dood, je beste vrienden dood maar who cares, we blijven lachen

Lelijke weinig-overtuigende haaien vallen enkele meisjes aan. Af en toe wordt het nog spannend (net als in het eerste deel wordt goed gebruik gemaakt van de donkere wateren waar je niet ver vooruit kan kijken) maar des te vaker wisten film en personages mij totaal niet te boeien. 1,5*.

Ik heb deze net gekeken maar ik ging er in eerste instantie vanuit dat ik deze al gezien had, maar nu zie ik pas dat de film 47 Meters Down: Uncaged heet!! Ik ging ervanuit dat dit dezelfde film was als die uit 2017. Maar toen het verhaal totaal niet bekend voorkwam kreeg ik pas door dat dit een andere is uit 2019. Maar wie verwacht nou van dezelfde regisseur 2 films met nagenoeg dezelfde titel, vandaar ik dacht de film al gezien te hebben. Wel mooi gefilmd die onderwater opnames. Het ziet er best wel realistisch uit, maar nu blijkt dat 90% van de onderwater opnames in London in een grote tank opgenomen zijn. Maar eerlijk is eerlijk, het is heel mooi gefilmd. Over onderwater opnames gesproken, ik zag onlangs op Youtube the making of The Abyss, daarin kun je ook zien hoe die film opgenomen is. Echt heel interessant om te zien wat daar allemaal bij komt kijken. Ik neem aan dat er bij 47 Meters Down: Uncaged ook heel veel aan vooraf ging zoals maandenlange training om te leren duiken bijvoorbeeld.

Deze 2de 47 Meters Down film, is toch minder dan de eerste, en die was eerlijk gezegd ook niet bijzonder.

Ehhm. De meeste filmreeksen hebben bijna dezelfde titel met een nummertje of subtiteltje erachter. Zijn geregeld dezelfde regisseurs die dat maken.

Ja oke daar heb je wel gelijk in Ajax&Litmanen1

Ik had beter kunnen zeggen dat ik niet goed gekeken had en het totaal niet verwacht had

Net zoals het eerste deel, vond ik deze best aardig, voor een haaienfilm dan. Keek wel lekker weg.

“We should just go in, go once around the first cave, and then come back.”

Het eerste deel van ’47 meters down’ vond ik nou niet bepaald spetterend, misschien komt dat ook wel een beetje omdat haaien films en ik nooit echt goed samen gaan, vind het nooit echt heel erg boeiend. Ook deze film is achteraf wel het gene waar ik bang voor was: niet boeiend en totaal niet eng te noemen. Ik was er al wat argwanend voor en had het al verwacht, toch heb ik de film maar opgezet aangezien ik films met meerderedelen graag helemaal uit wil zien, zo ook op mijn account mooier maar dan ken ik ook het hele verhaal vaak. Nu is dit gene direct vervolg op het eerste deel, het is wel net zo slecht.

Het begint allemaal al erg cliché en dit niveau gaan ze zeker ook niet aanpassen. Meiden die één van de hoofdrolspeelsters pesten en we er achter komen dat de familie daar is pas komen te wonen met ouders waarvan dochters uit verschillende families komen die het ook niet goed met elkaar kunnen vinden in het begin. We kennen het langzamerhand wel, en dat is niets nieuws. Maar het erge is dan nog dat we van een meisje die eigenlijk compleet als buitenstaander word gezien opeens (wel na twijfelen) bij haar stiefzus en diens vriendinnen terecht komt en ze doen alsof ze elkaar al jaren kennen terwijl we daarvoor nog hebben gekeken naar het feit dat ze eigenlijk niet veel van haar moesten hebben, heel erg tegenstrijdig.

Dit is echter niet het enigste wat gewoon ronduit slecht in deze film is. Want qua acteerwerk is het ook wel om te janken, of nou beter gezegd: ontzettend veel gekrijs! Wat word ik daar moet van zeg, regisseurs die denken dat het nog enigszins spannend of boeiend word als er van die vrouwen maar blijven krijsen, mij echt niet bellen daar voor wat een gezeur. Enfin, qua acteerwerk moesten we het ook niet hebben en dan blijft het alleen de looks die nog interessant zijn.

En dan spoken de hele film door constant vragen door je hoofd, überhaupt wat er allemaal gebeurd maar ook bepaalde keuzes van de cast waar ik maar niet met mijn hoofd bij kon waarom ze dit deden. Maar ook bepaalde situaties, zoals het domme gedrag wanneer ze gaan duiken, waarom ze het sowieso doen is nog maar de vraag maar goed, het gebeurd. En ook wel heel mooi dat er zoveel duik gear klaar ligt voor hun en ook van de beste kwaliteit, ergens uit de bosjes gevist. En dan zit er ook nog voldoende lucht in om een haaien aanval te doorstaan, het is allemaal wel erg cliché.

Maar dan kijk je ook nog naar het feit waar de film op gebaseerd is, het aanvallen van de haaien. Naja, dat was ook niks. Ik vond de haaien wel angstaanjagend, ook wel gaaf dat detail dat deze haaien volgens mij ook blind waren zoals de vissen wat ze hadden uitgelegd, omdat ze zo lang in de cave al zitten maar, het had van mij wel heftiger gemogen of tenminste spannender met wat meer bloed, het was allemaal wel erg lief gedaan.

Dus nee, eigenlijk is deze film voor mij een flinke flop geworden. En hoewel ik deel één al heel laag had staan word het hier ook niet veel beter in mijn ogen. Zonde, er kan zoveel leuks mee gebeuren en mee worden gedaan, alleen laat ‘Johannes Roberts’ deze kansen liggen.

1.0*

Gisteren nacht verraste Johannes Roberts mij compleet met het fantastische The Strangers: Prey at Night. Aangezien ik benieuwd was naar meer van deze man, en ik deze 47 Meters Down: Uncaged nog ongezien in de dvd kast had besloot ik deze vanavond maar eens aan te zetten.

Laat ik beginnen dat het haaien subgenre niet direct mijn favoriete subgenre is. Vooral het moderne werk is vaak wat cliché en zit vaak vol met te slechte CGI. Bij deze 47 Meters Down is de CGI ook niet altijd geweldig maar vaak wel overtuigend genoeg. Daarnaast wordt er leuk gespeeld met de donkerte in de ondergelopen stad waaruit dan ineens een haai verschijnt. Qua schrikeffecten hier en daar dus wel wat te beleven (Zoals Roberts dat ook deed in The Strangers).

Een ander herkenbaar punt van Roberts zijn de 80's tracks die hij combineert met horror scenes. Erg fijne details. Overigens is de scene met het rood knipperende veiligheidslicht echt top!

Hier en daar echt wel genoeg kwaliteit te ontdekken, wat in mijn ogen bewijst dat Roberts met The Strangers geen eendagsvlieg is. Helaas vond ik het niet altijd even boeiend en ontstijgt het in zn totaal niet perse het andere standaard genrewerk.

Wat is erger dan een haai in het water? Twee haaien in het water! Dat moet Johannes Roberts gedacht hebben toen hij op het idee kwam voor deze sequel op een uitgangspunt dat al niet bijster origineel was.

Het begint nog vrij goed, met wat mooie natuurbeelden en rebelse tienermeiden. Dan krijg je een uur lang gegil in het donker en bloed in het water. Tip: blijf uit de buurt van mensenhaaien.

Eigenlijk is alles aan de film slecht. Maar als je niet nadenkt dan biedt de film wel enig vermaak in de zin dat het effectief de spanning opbouwt en vasthoudt. En dat is uiteindelijk toch waar het bij zo’n film als deze om gaat.

Deze sequel markeert het filmdebuut van Sistine Rose Stallone en Corinne Foxx. Stallone maakte in de film een slow motion-scène. Dit als een eerbetoon aan haar vader, die een eigen klassieke slow motion-sprong in Cliffhanger maakte. In tegenstelling tot de meeste haaienfilms, wordt er in deze film geen enkele haai gedood. Wanneer het misvormde gezicht uit de grotmuur springt, kan dit mogelijk een eerbetoon aan Jaws zijn. Dit zodra het hoofd van Ben Gardner uit de romp van de boot springt. De middelbare school heet "Modine High School", en werd genoemd naar Matthew Modine. De acteur was eerder in het eerste deel van 47 Meters Down te zien. Het personage Ben kan een verwijzing naar Ben McDaniel zijn. Deze amateur-grotduiker verdween tijdens een duik in de Vortex Spring-grot in Florida in 2010. Zijn verhaal wordt onderzocht in de documentaire "Ben's Vortex" uit 2012. Corinne Foxx en Brianne Tju logen tijdens hun audities, en beweerden tegen de producenten dat ze geweldige zwemvaardigheden hadden. Dit terwijl ze in werkelijkheid weinig ervaring hadden. Beiden kregen kort voor de productie les. Brianne Tju verscheen in het eerste seizoen van Scream: The TV Series. Santiago Segura verscheen in het tweede seizoen. Daarnaast speelde Segura in het eerste deel van 47 Meters Down, en was Brianne in deze sequel te zien. De belangrijkste fotografie voor de film vond plaats in de Dominicaanse Republiek, Pinewood Indomina Studios, Dominicaanse Republiek, The Underwater Studio in Basildon en Pinewood Studios, VK. Dit van december 2018 tot februari 2019. Entertainment Studios zorgde voor de distributie van de film, en stelde de release aanvankelijk vast op 28 juni 2019. In februari 2019 werd aangekondigd dat de releasedatum was verschoven naar 16 augustus 2019 om concurrentie met Annabelle Comes Home te voorkomen. Deze sequel kreeg eerst de titels "48 Meters Down" en "47 Meters Down: The Next Chapter" mee. In september 2017 werd bekend dat productiestudio The Fyzz Facility aan een vervolg werkte. Dit onder de titel "48 Meters Down." In augustus 2018 werd er een teaser-trailer voor de film uitgebracht onder een nieuwe officiële titel "47 Meters Down: The Next Chapter." Dit alvorens het filmen was begonnen. In december dat jaar kreeg de film de nieuwe titel "47 Meters Down: Uncaged."

Het eerste deel was niet goed, en zodoende had ik geen hoge verwachtingen bij deze sequel. Desondanks zijn er ook recensies die beweren dat deze sequel beter is. Dat zijn kijkers met een open geest, en liefhebbers van dit soort films. Als criticus kan ik niet veel positiefs hierover zeggen. Het verhaal is niet sterk, de acteerprestaties zijn matig en dit is alles behalve een voldoende waard. Desondanks heb ik slechtere haaienfilms gezien.

2,0 *

47 Meters Down: Uncaged is er na het eerste deel zwaar goed op vooruit gegaan, chapeau!! Verhaaltechnisch leuk en spannend en meeslepend. Ook de haaien zijn echt zeer angstaanjagend mooi neergezet. Heb me zeer vermaakt met dit vervolg. Dit smaakt nog naar een derde deel....

Een zoveelste haaienfilm maar toch niet slecht.

Het verhaal liep redelijk vlot, deed me wat denken aan Sous la Seine die ik onlangs gezien heb, en de haaien zien er correct uit. Leuke sfeer, matige spanning en redelijk acteerwerk. De uitwerking is niet altijd top en vooral het einde was iets "te" maar het geheel keek lekker weg.

Vaak wat te donker en de haaiaanvallen hadden wat voor mij met wat meer gore in beeld mogen komen.

2,5*

Met een halfje verhoogd na herziening, al is het redelijk nipt. Regisseur Johannes Roberts weet goed hoe hij kwaliteit met beperkte middelen moet neerzetten en ruilt ambitie dan ook in voor de uitwerking. Het levert een aantal spannende momenten op met verzorgde cinematografie om die scenes extra sterk naar voren te communiceren. Hier compenseert Roberts de behoorlijk onlogische inhoud en de weinig overtuigende acteerprestaties tot op zekere hoogte mee, want 47 Meters Down: Uncaged is zeker geen perfecte film. Toch duurt het allemaal niet lang en brengt genoeg suspense om nergens te vervelen. Afgelopen maand mei werd overigens het derde deel van de reeks aangekondigd.

Deze zojuist zitten kijken na eerst het origineel te hebben gezien.

Een soort van vervolg, feitelijk slechts in de titel, want dit maal gaat het over een groepje tienermeiden die vast komt te zitten in een grottenstelsel onder water en uiteraard worden ze ook nu aangevallen door een stel haaien.

Hoewel van een nog een groter popcorngehalte is deze toch over het geheel gezien vermakelijker, spannender en spectaculairder dan de eerste film.
Het meisje wat in het begin gepest wordt is uiteraard uiteindelijk degene, die zich het beste weet te verweren en te overleven, maar dat had de geoefende kijker natuurlijk al meteen door.

Aardige tijdpassering met een aantal keren effectieve schrikmomenten, behoorlijk wat spanning en zo mogelijk nog claustrofobischer als het origineel.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.