47 Meters Down (2017)

Niveau snakes on a plane. Niks klopt in deze film. Belachelijk acteerwerk van gillende/hysterische wijven. Ook nog eens een bar slechte CGI. Meer woorden hoeven hier niet aan vuil gemaakt te worden.

*zo min mogelijk sterren.

Matige film die de realiteit nogal geweld aandoet. De meeste fouten zijn hierboven al vermeld. Aan het einde van de film blijkt de regisseur ook nog nooit van Caissonziekte (decompressieziekte) gehoord te hebben. Als je lang op een bepaalde diepte bent geweest, is het levensgevaarlijk om snel naar boven te komen. Dat kan een hartaanval of een beroerte tot gevolg hebben.

Volgens experts zouden de personages hooguit 15 minuten lucht hebben bij een diepte van 47 meter. 47 Meters is 154,2 voet. Mandy Moore en Claire Holt hebben speciaal voor deze film leren duiken. Om de onder water gevonden organismen te repliceren, werd fijngehakte broccoli aan de tank toegevoegd. Mandy Moore gaf te kennen dat het na een paar weken nogal onaangenaam was. Ze vergeleek het zelfs met filmen in een soep. In het voorjaar van 2016 kreeg de film de titel "In the Deep" mee. Ruim een week voor de geplande release werd de film echter gekocht door Byron Allen's Entertainment Studio's, en werd hernoemd naar "47 Meters Down." In de zomer van 2017 kreeg hij een brede release via Freestyle Releasing. Sommige exemplaren van de film werden per ongeluk uitgebracht onder de oorspronkelijke titel "In the Deep" in augustus 2016. Dit op hetzelfde moment dat de film werd gekocht door een nieuw bedrijf, en gepland was voor distributie in de bioscoop tijdens de zomer van 2017. Sommige winkels werden niet op tijd op de hoogte gebracht, en stonden ongeveer één dag te koop. Dit alvorens hij werd teruggeroepen. Ze worden nu beschouwd als verzamelobjecten, en worden voor 50 dollar of meer verkocht. De film werd onder deze titel niet op blu-ray uitgebracht, maar wel onder de huidige titel "47 Meters Down." James van der Beek werd gecast als Stuart, en filmde diverse scènes met Mandy Moore. Al deze scènes werden echter geknipt. De definitieve versie van de film verwijst alleen maar naar Stuart. De haaienkooi en kraan werden gebouwd op een boerderij in Kent. Zoals in meerdere haaienfilms worden de haaien in deze film eveneens op een overdreven manier weergegeven. Dit op een vrij agressieve manier. Outpost werkte samen met regisseur Johannes Roberts om zoveel mogelijk de 'klassieke' aspecten van het gedrag van haaien te behouden, en toch het gevoel van angst en paniek te creëren voor een horrorfilm. In een verklaring gaf Marcin Kolendo te kennen: "We hebben gekeken naar de kaken als een haai aanvalt, wat de kieuwen doen als hij boos wordt, hoe snel de staart beweegt om het massieve lichaam voort te stuwen en toen hebben we die extra paar procent toegevoegd voor de actie. Hierdoor werd de haai niet alleen geloofwaardig, maar ook angstaanjagend. Het water had een specifiek troebel uiterlijk met veel kleine deeltjes die ronddreven, en wat volumestralen die van het oppervlak kwamen. Het was een uitdaging om een CG-haai in deze omgeving te plaatsen. Onze 3D-afdeling heeft geweldig werk geleverd door een realistisch haaienobject te creëren. Elke dag zag ik tonnen referentiebeelden op hun schermen. Dit variërend van professionele documentaires van het type Blue Planet tot veel amateurbeelden. Vooral kooiduiken tussen haaien." Outpost moest geloofwaardige watersimulaties maken voor hun haaientaferelen terwijl de wezens het oppervlak doorboorden. De studio besteedde ook veel tijd aan het bepalen van het juiste uiterlijk van de haaienhuid. Met name als de haaien boven het water zouden opduiken. Kolendo gaf te kennen: "Glinsterend in de zon, nat, maar toch rubberachtig en sterk. Er is veel wat je met de computer kunt doen. Als de CG skin shaders echter verkeerd zijn, dan zal het er nooit goed uitzien op het scherm. Ongeacht de hoeveelheid werk van de 2D-afdeling." Outpost behandelde de CG-haaien. Referentie was hun uitgangspunt, maar een eerste uitdaging was ook het invoegen van de digitale middelen in watertankbeelden. In "Post Mortem with Mick Garris" zei regisseur Johannes Roberts dat het filmen van de onderwaterscènes over het algemeen om 08:00 uur 's ochtends begon. Hij zou de acteurs en actrices voorbereiden wat ze voor de scènes moesten doen. Het filmen duurde tot ongeveer 13:00 uur, en vervolgens gingen ze naar huis. Claire Holt en Yani Gellman waren beide te zien in Pretty Little Liars. Holt speelde Samara en Gellman vertolkte de rol van Garrett. Zowel Claire Holt als Mandy Moore speelden in shows met de personagenaam Rebecca/Rebekah. Claire als Rebekah in The Originals, en Mandy als Rebecca in This Is Us. Claire Holt en Chris Johnson speelden in The Vampire Diaries.

Bij dit soort films weet je vooraf precies wat er gaat gebeuren. Twee onervaren dames in een haaienkooi, en je weet hoe ze gaan reageren. Als je onverwachte plotwendingen en een karakterontwikkeling verwacht, dan moet je dit soort films niet te vaak bekijken. Stel als kijker op dat gebied niet teveel eisen, en de film zal voor een paar verrassende momenten zorgen. Accepteer de sterke en zwakke punten, en je krijgt er een redelijk resultaat voor terug. Geen enkele haaienfilm heeft tot nu toe het succes van Jaws kunnen overtreffen, maar ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.

2,5 *

Deze nog eens bekeken en ik blijf het een beangstigende film vinden. Ik heb dan ook schrik voor haaien en voor de diepte, dus deze film is aan mij goed besteed. Wel stoorde mij opnieuw de luide muziek op sommige momenten, de stilte onder water is veel indrukwekkender, en ook raar dat het niet donker is op 47 meter diepte. De film was nog beter geweest als hij was geëindigd op het moment dat Lisa hysterisch lachend in de kooi zit te hallucineren over haar ontsnapping. De camera had dan kunnen uitzoomen totdat de kooi helemaal uit het oog verdwijnt, verzwolgen in de diepte van de oceaan. De redding op het einde had men beter weggelaten.

47 Meters Down is qua verhaal en acteerwerk vrij mager. De haaien zien er geweldig uit maar er had meer mee gedaan kunnen worden.

Vrij effectieve claustrofobische film. Het gaat meer om een duikongeluk waarbij de haaien een bijrol spelen. Als je zelf wel eens gedoken hebt, moet je wel een paar onrealistische zaken voor lief nemen, maar verder is het best spannend. We zijn nu eenmaal niet gemaakt voor onderwater.

3,5

Gauw vergeten...

Deze zojuist ook eens bekeken.

Zoveelste haaien film, met dit keer twee jonge dames, die in een duikkooi onderwater vast komen te zitten.

Niet onaardig voor een keertje en hier en daar zelfs behoorlijk spannend, maar vooral zeer claustrofobisch.

De twee hoofdrolspeelsters werken wel iets wat op de zenuwen, door hun onophoudelijke geschreeuw en hysterie, maar ik vond het toch spannend genoeg om 'm uit te willen kijken.

Verder is de tijdsduur niet vreselijk lang en wordt de tijd onderwater effectief gebruikt zonder dat het langdradig wordt.

Ook leuk om Modine weer eens in een rolletje te mogen aanschouwen (Wat is hij oud geworden, zeg!).

Zeker niet slecht!

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Ik vond het niet fantastisch. Er is nog wel een lekker claustrofobisch sfeertje op momenten als de dames vast komen te zitten in een kooi onder water. Maar het plot is verder maar matig - technisch klopt er niet veel van, en de rest is vrij voorspelbaar (ik moest echt even met m'n ogen rollen toen de kabel brak en ze weer naar beneden lazerden). En er is vooral een overdaad aan paniekerig gegil van Mandy Moore en Claire Holt, en wat mij betreft weinig haai, het gaat toch vooral meer om het vastzitten op diepte.

Oké niet alles klopt in de film als duiker zijnde. Maar keek het heerlijk weg en zat er een verassend einde aan zeker! Snap dat gezeur niet zo van andere hier, leuke film! Zag er helemaal niet slecht uit en dan bedoel ik niet de dames natuurlijk