Meningen

"1964. When America was at war with itself."

Er goed geregisseerd en geacteerd. Parker zet goed het tijdsbeeld neer en filmt dat ook nog eens op een mooie manier. Wat weer in schril contrast staat met het onderwerp van de film. En ook daar weet Parker de boodschap meer dan goed over te brengen. Zo goed zelfs dat je tijdens de hele film een gevoel van ongemak hebt. Vanaf het begin met het shot van de gescheiden wasbakken tot het einde houd de film je in zijn grip. Zelfs als de aftiteling loopt ben je nog onder de indruk van wat je zojuist hebt gezien. Al verliest de film richting het einde wel wat aan kracht. Vooral doordat het lijkt alsof men aan het einde het tempo zo hoog omhoog geschroefd hebben om de film zo snel mogelijk tot een einde te brengen

Dafoe en vooral Hackman zijn hier ontzettend sterk. Maar ook de bijrollen worden ontzettend goed ingevuld door een Ermey, Rooker, Dourif, McDormand Djola en Vince.

Echt zo'n film die, als je hem eenmaal gezien hebt, niet snel weer wil zien vanwege zijn emotionele impact.

Erg leuk concept van een film die te laat op stoom komt. Taylor houd zich nogal in als het moorden eenmaal begint. Die laatste 10 minuten maken dat helemaal goed. Daar gaan alle remmen los. Daarvoor probeert Taylor met camera trucjes en de editing nog om je te vermaken. Wat maar half lukt. Het concept is erg tof en je blijft achter met het gevoel dat hier zoveel meer in had gezeten dan nu. Maar leuk om een keer te zien als je iets snels, kort en leuk tussendoor wil zien.

Aangenaam verrast.

Vooral door de richting waarin de film zich ontwikkelde. In het begin van de film lijkt het op een standaard misdaad film uit te draaien. Wat volgt is een charmante film waarin Hoskins zich van zijn beste kant laat zien. De wisselwerking met Tyson als Simone werkt erg goed. De chemie spat van het scherm. Door de mooie relatie, de aandoenlijke en grappige momenten, komt de essentie van de film nog beter over. Want in de kern is dit een erg rauwe film over een wereld waarvoor we liever onze ogen sluiten. De muziek met op repeat "Mona Lisa" van Nat King Cole, is ook erg fijn en past precies in de sfeer van de film.

Een film die gedragen wordt door Asano en de mooie landschappen.

Ik kende het verhaal van Genghis Kahn natuurlijk wel, en een film over de grote veroveraar leek me dan ook zeer interessant. Asano is perfect gecast en doet het dan ook erg goed. De landschappen zijn best mooi in beeld gebracht, maar beginnen na een tijdje toch ook wel te vervelen. Ook vind ik het geheel op de een of andere manier erg afstandlijk, erg leeg en bijzonder kil overkomen. Dit hoeft natuurlijk geen probleem te zijn in een film, maar dan moet dat aspect wel werken. In Mongol werkt dat niet, althans voor mij niet. Ook de muziek met dat kattegejank en die keel klanken vind ik niet geslaagd.

De setting en het tijdsbeeld zijn wel erg mooi gedaan. Een prachtige aankleding van het geheel. Helaas dat ik er verder niet zo veel mee kon.

Het verhaal, wat erg uit losse flarden bestaat kon mij verder dus ook niet veel boeien.

Een mooie setting, een goede Asano, en wat mooie plaatjes. Verder heb ik weinig interessants in Mongol kunnen ontdekken, en wordt het geheel ook erg saai overgebracht. Ik kon hier niets mee.

1*

Heel anders dan dat ik van Miyazaki gewend ben. Dit keer geen vriendelijke Tortoro's of wandelende kastelen maar een echt volwassen verhaal met dito beelden die niet voor de allerkleinsten geschikt zijn.

De wat volwassener aanpak van Miyazaki is zeker niet verkeerd gevallen. Het verhaal is wat donkerder dan dat we van hem gewend zijn, maar het past wel heel goed bij deze film. Het verhaal zit vol tjokvol prachtige fantasie zoals andere ghibli's dat ook hebben. De beelden zijn fenomenaal en vol met details om allemaal in je op te nemen. Qua tekenstijl toch wel heel goed. Erg mooi gedaan. De typische kenmerken van Miyazaki zijn volop aanwezig. Leuke en interessante personages en erg leuke vondsten (die bospoppetjes bijv.). De film blijft de hele tijd tot de verbazing spreken en je wordt echt meegesleurd in de wereld. Toch wel een minder punt aan de film, zoals ik vaker bij Japanse animatie heb, dat is dat het aan het einde net even te ver doordraaft. een overkill voor de film vaak die mij toch doet besluiten om net een halve ster minder te geven. Het duurt net even te lang allemaal. De moraal ligt er in deze Mononoke-Hime ook net iets te dik bovenop. Neemt niet weg dat ik weer ontzettend heb genoten van mijn 4e Miyazaki. Ook erg mooie muziek trouwens van Hisaishi.

4*

Van de regisseur van Shoot 'Em Up, en in deze film kwam hij al met bizarre en erg leuke situaties.

De film is meer een komedie dan echte horror met een flinke knipoog naar oudere horror films.
Twee vrienden nemen je mee op een road tip to hell. Het begint redelijk onschuldig, met twee kibbelende vrienden die in het nauw worden gedreven door een man in een monster truck. Gaande weg wordt het steeds erger en neemt de film enkele bizarre en erg geinige wendingen. De scène met de kat is hilarisch. en de film staat bol van dit soort leuke vondsten. qua vermaak heeft de film erg veel te bieden. Ook met de gore zit het goed. Enkele smerige scènes passeren de reveu. Wel een film die in de toekomst nog kan groeien. Top vermaak.

Monsters are real.

De wisselwerking tussen drama en horror en de verbinding tussen de twee is genoeg aanwezig, maar weet helaas niet op elk moment te boeien. De film neemt zijn tijd, en misschien wel iets te veel. De film heeft niet een erg lange speelduur, maar het lijkt alsof de film gewoon erg lang duurt zonder dat er al te veel gebeurd. Na de zoveelste flashback heb je het echt wel gehad en is de boodschap die de regisseur wil overbrengen toch echt wel duidelijk.De horror lijkt in The Monster meer bijzaak. Toch kent de film vooral in de opbouw een aantal spannende momenten. Helaas blijft er van die spanning weinig over na een moment waarop onze verbeelding niet echt meer nodig is.

Acteerwerk is verder prima. Vooral Ella Ballentine weet hier te overtuigen. De effecten zien er goed uit en ook aan de creature design is genoeg aandacht besteed.

Een film waarbij de dramatische momenten je helemaal uit de horror sfeer haalt, waardoor het erg moeilijk is om steeds weer in de film te moeten komen.

Leuke animatiefilm, maar meer ook niet.

De film moet het hebben van kleine momenten, over de gehele lijn is het niet echt vernieuwend meer en de clichés vliegen je om de oren. Wel op een leuke manier. De film zit vol met verwijzingen naar andere monster/alien films. Af en toe was het op die momenten genieten geblazen. Verder een leuk verhaaltje tjokvol leuke karakters, waarbij die kakkerlak en B.O.B. er wel uitsprongen. Tegen het einde wordt het net iets te veel van het goede, hoewel de film daar net iets te lang duurt, voelt het overall alsof het net even te kort was allemaal.

3*

Taaie zit.

Het gebeurt zelden dat ik een film in twee keer kijk. En zeker niet omdat er geen doorkomen is. Buiten drie of vier mooie shots en het puike spel van Rockwell heb ik verder heel weinig moois gezien/gehoord. Jones lijkt een beetje te ver te zijn gegaan om het eentonige, saaie leven van Sam te laten zien. Het gaat op den duur zelfs echt vervelen. Gelukkig is de tweede helft wel een stap in de goede richting, maar komt het helaas niet helemaal goed uit de verf. De verassing is verder ook weinig boeiend en zie je ook al wel aankomen en is nu al flink verouderd.

Een aantal mooie shots van de Maan, het rijden in de Rover en het erg fijne spel van Rockwell redden de film nog een klein beetje. Maar buiten dat kan ik er weinig positiefs uithalen.

Als klein jochie was dit altijd mijn favoriete Bond. Ik was destijds ook helemaal into het space gebeuren. Nu is het niet meer mijn favoriet, ,maar nog steeds is Moonraker nog erg vermakelijk, en wordt hij bij elke kijkbeurt beter en leuker.

Dat er destijds is gekozen om eerst Moonraker te gaan maken voor For Your Eyes .Only is qua marketing natuurlijk een erg goede zet geweest. Je moet een keus maken, meegaan met de hype of een andere Bond film afleveren en de hype wat ontlopen. De film heeft toen ook best veel geld opgebracht. Als je je nu zou afvragen "waren er minder mensen naar de film toe gegaan als het geen space insteek had?" Dat denk ik niet. Moonraker is zeker geen hele slechte film en is gewoon erg vermakelijk. De film kent ook enkele spectaculaire (actie) scènes, waaronder de sprong uit het vliegtuig in het begin. De race door venetië, de liften, een achtervolging op woeste rivieren, en natuurlijk het geweldige slotgevecht. Spectakel genoeg dus. Moore zet opnieuw weer een geweldige Bond neer, maar ook de badguy doet het goed, en komt op mij ook erg koel en vastberaden over. De Bondgirl in deze vind ik wat minder, jammer dat in haar karakter niet wat dieper wordt ingegaan.

Het spionage aspect wordt in deze film ook wat meer naar de achtergrond gedrukt, en dat is best jammer. Ook neemt deze film zich op sommige momenten niet heel serieus, is niet erg maar op sommige momenten komt het nogal misplaatst over en dan heb ik het vooral over Jaws, die hier nogal als een clown wordt afgeschilderd. Verder ook leuke verwijzingen naar andere grote sf films, zo komt een stukje muziek voorbij wat ook in het begin en eind van 2001 gebruikt is en het deuntje uit Close Encounters is ook nog even te horen. Ook wil ik de muziek van de film nog even aansnijden. Toch wel een van de mooiste composities uit de serie. Ook weer erg mooi gebruikt van de sets en enkele prachtige locaties.

Ik had eerst verhoogd naar een 3* maar nu ik dit zo typ begin ik toch wel in te zien dat Moonraker gewoon een erg leuke film is en wat mij betreft wel een 3.5* waard is.

Een beetje een tegenvaller. Ik had wat meer harde humor verwacht en een wat boeiender verhaal. Snel verandert de film in een erg standaard werkje, wat nergens echt interessant wordt. Acteerwerk is vaak niet om aan te zien en de film is lelijk geschoten. Toch werken enkele grappen wel en daar kon ik gelukkig dan ook nog een beetje om lachen. Verder was het niet heel bijzonder.

2*

De games waren fantastisch en hebben mij heel wat uurtjes plezier bezorgd.

Anderson wordt ten onrechte als slechte regisseur bestempeld. Hij probeert er wel degelijk iets van te maken. Film is een heel ander medium, en dingen die in de games goed werken doen dat niet perse in het film format. Toch weet Anderson een leuk verhaaltje in elkaar te knutselen die de liefhebbers van de games zeker kan bekoren. Veel personages uit de games die in de gevechten goed uit de verf komen. Jammer alleen dat er neit veel gebruik wordt gemaakt van special moves. Dat miste ik toch wel een klein beetje. Had de film eerst op 1.5* staan, maar is toch nog beter bevallen dan ik me kon herinneren.

Mother!

Aronofsky herstelt zich goed na het erg tegenvallende Noah. Toch blijft hij een beetje hangen in het religieuze. Mother! kent veel religieuze symboliek, maar wordt hier niet zo door je strot geduwd als in Noah. Wat je overhoud als je voorbij het bijbel aspect kijkt, is een erg fijne karakterstudie met wat horror en thriller elementen. Voorafgaand aan de film is er erg goed schrijfwerk verricht. Dat merk je vooral in de tot in details uitgewerkte situaties en dialogen. Waar Aronofsky hier vooral goed in slaagt, is je erg ongemakkelijk te laten voelen. Vanaf minuut 1 weet hij je al helemaal mee te krijgen en gaandeweg wordt dat alleen maar erger. Vooral als Harris en Pfeiffer hun intrede doen. Het is lang geleden dat een film mij zo heeft laten voelen.

De zorgvuldig opgebouwde, situaties en gekte, komt in het eerste uur tot een geweldige uitspatting. En net als je denkt dat Aronofsky zijn kruit verschoten heeft, komt hij nog met een climax waarin de waanzin, horror en drama samen komt om vervolgens vermenigvuldigd wordt en zorgt voor een van de meest memorabele eindes in recente jaren. Af en toe is het in de aanloop daar naar toe af en toe toch wel erg traag. Een aantal scenes en momenten had makkelijk in geknipt kunnen en mogen worden.

Acteerwerk is erg goed. Vooral Lawrence laat hier weer eens zien dat ze een behoorlijke performance kan neer zetten. Maar ook de rest van de cast is goed. Bardem, Harris en Pfeiffer laten als oudgedienden zien dat ze het nog steeds in zich hebben. Maar ook de Gleeson's zijn sterk en memorabel in hun te korte rollen.

Visueel is dit om van te smullen. De camera blijft dicht op de huid van Lawrence. Dat maakt het geheel nog angstaanjagender en claustrofobisch. Maar niet alleen visueel is dit genieten geblazen, ook de muziek en het geluid zijn erg goed verzorgd.

Aronofsky heeft met Mother! weer een topfilm aan zijn oeuvre toegevoegd.

Bij vlagen een erg spannende film.

Het geheel wordt lekker mysterieus gehouden en laat je werkelijk in spanning zitten tot de ontknoping, die iets te geforceerd overkomt. Verder vliegen je alle clichés je om de oren die in dit soort films al vaker zijn gedaan. Dit maakt het een wat middelmatige film die niet mee kan komen met zijn genre genoten. Verder is het allemaal best vermakelijk en af en toe word het erg spannend om weer erg suf uit de hoek te komen. Veel ups en downs dus. Gere is wel lekker bezig, en ook de rest van de cast doet het aardig. De ontknoping was ook erg mooi gefilmd.

2*

Niet echt een film die aan mij besteed is.

Voor ik aan Mou Gaan Dou begon had ik me voorgenomen om hem te kijken met niet te veel The Departed(die ik eerder heb gezien) in mijn achterhoofd.Dit was echter onmogelijk aangezien The Departed bijna alles uit deze film heeft gehaald.

Het verhaal vond ik af en toe wat vaag en ik had het gevoel dat er, zoals Onderhond hieboven al zegt, scènes compleet kapot geëdit worden, waardoor ik het gevoel kreeg dat de hele film uit een hoopje bij elkaar geraapte scènes bestaat.Erg jammer want er had inderdaad meer ingezeten.Dit doet Scorsese in zijn versie toch beter naar mijn bescheiden mening.

Acteerwerk is af en toe ook wat brak, al vind ik Tony Leung, een acteur waar ik toch meer en meer respect voor krijg, het erg lekker doet, evenals Tsang.Verder wel stijlvol geschoten, leuk om toch een keer gezien te hebben, en wil in de toekomst best nog wel 2 en 3 proberen.Voor mij zit er niet meer in dan een hele magere,

2.5*

The greatest thing you'll ever learn is just to love and be loved in return.

"Spectucular, Spectacular", dat zijn de woorden om Moulin Rouge! in het kort samen te vatten.

Moulin Rouge! is een prachtig verhaal over een liefde die eigenlijk niet mogelijk is, maar toch gaan de personages er voor ondanks alle problemen die ze daarin tegen komen. Dit is in de film prachtig verpakt in het nummer Come What May. Een nummer waar ik serieus kippenvel van kreeg, vooral in de reprise is het fantastisch gedaan. Met veel gevoel ook gezongen door McGregor en Kidman. De chemie tussen beide spat werkelijk van het scherm. en dat is niet het enige wat van het scherm spat, de gehele film doet dat.

Erg chaotisch, maar erg gepast. De drukte van de film geeft het zijn charme mee. In alle shots zit wel iets speciaals en iets wat je nog nooit eerder hebt gezien. Parijs en de Moulin Rouge zien er verbluffend uit. Lurman heeft al in Romeo+Juliet laten zien dat hij visueel iets verbluffends kan neerzetten. De muziek en de liedjes zijn natuurlijk de grote ster van de film, en zijn allen perfect gekozen om het gevoel en de liefde tussen Chritian en Satine weer te geven. De Elephant Medley was ook weer z'n kippenvel momentje. Schitterend. Dat geld eigenlijk voor alles in deze film.

Toch wel een niet allerdaagse film die een liefde zo mooi neerzet. De film heeft mij echt helemaal meegezogen naar de wereld, en er zijn niet veel romantische films die dat kunnen doen. Prachtige film.

Ik mag Adam Sandler graag bezig zien, Speelt wel vaak de zelfde soort rollen, en heeft vaak dezelfde grappen, maar hij heeft gewoon iets wat hem leuk maakt.

Verhaal is niet erg bijzonder. Dat hebben we wel al eerder gezien. De uitwerking is ook niet heel erg goed, toch is het overall best te doen. Komt vooral door de af en toe wel erg leuke humor. Vaak werkt het niet, maar op een aantal momenten toch goed kunnen lachen. Vooral Turturro's Spaanse butler was erg leuk. Sandler heeft af en toe ook een leuke grap, maar speelt vooral op de automatische piloot. Ryder past helemaal niet in een film als deze en haar karakter was vooral erg irritant.

3*

Deed me op veel momenten denken aan Los Amantes del Circulo Polar, en laat dan nou net niet een favoriet van mij zijn.

De film gaat vooral over de liefde en welke kant die op kan gaan door verschillende keuzes die gemaakt kunnen worden. De clou van de keuzes had ik al snel door. Het probleem is dat de liefdes nooit echt erg overtuigend overkomen, en ook de snelheid en het makkelijke waar we een tijdsprong maken helpt daar niet bij mee. Welke leuke overgangen trouwens, en filmtechnisch was het ook een overweldigende film. Erg mooi gedaan allemaal. Erg jammer dan dat het me verhaal technisch dan niet veel deed. Daarnaast is het ook onmogelijk om alle elementen die Mr. Nobody bevat in een kijkbeurt in je op te nemen, want er gebeurt zoveel en ook nog eens in een hoog tempo. De verschillende werelden zijn leuk vormgegeven en de muziek keuzes zijn nagenoeg perfect, al kon ik sommige nummers dan weer niet plaatsen. Leto speelt zijn rol(len) met verve en hij is dan vooral de reden waarom je blijft kijken.

Filmtechnisch overweldigend mooi, verhaaltechnisch niet altijd even boeiend, maar toch genoeg voor een voldoende. Jammer, had het toch iets specialer verwacht. Ik denk dat een herziening uitsluitsel zal geven wat ik nu van de film vind, want ik weet op dit moment niet zo goed wat ik er mee aanmoet.

Op een enkele grap na een totaal niet grappige film.

Mr. Woodcock bestaat uit een enkele geslaagde grap, dat zijn de lekkere harde momenten in de gymzaal, helaas is de rest van de film niet zo leuk. Best standaard karakters, een cliché verhaaltje met een moraal wat er iets te dik bovenop ligt. Scott is niet zo leuk als in de American Pie films, Thornton doet het wel weer heel leuk, wat een droogkloot is het eigenlijk, dat heeft hij ook al bewezen in het leuke Pushing Tin. Surrandon, voegt niet echt iets toe. Suplee heeft ook zo z'n leuke momenten. Verder een film om snel weer te vergeten.

1.5*

Gisteren voor de derde keer Mulholland Drive gekeken en hij heeft me weer heel erg gefacineerd.De eerste keer dat ik deze film zag zijn me veel dingen niet opgevallen, de 2e keer vielen mij meer dingen op , en nu bij de derde keer zijn mij weer nieuwe details opgevallen.Ik ben benieuwd hoe dat bij een volgende keer zou zijn.

David Lynch stopt weer heel veel visuele flair in deze film zoals we van hem gewend zijn na sterke films als het geweldige Wild at Heart en Blue Velvet.Hoe deze man een verhaal vertelt en dat overbrengt op beeld is fantastisch, zo ook bij MD.Het verhaal begint direct vanaf de eerste minuut en het houd niet op tot aan het einde.Als je begint te kijken is het een redelijk simpel verhaal.Een vrouw raakt betrokken bij een ongeluk en wil dan achterhalen wie ze nou eigenlijk is.gaande weg krijg je steeds meer informatie als kijker doorgespeeld en denk je steeds dichter bij de waarheid te komen, maar hoe dichter je erbij komt hoeveel te meer Lynch je op een afstand houd en je gewoon op een dwaalspoor zet.Er zitten zoveel elementen in deze film en je moet als kijker goed opletten wat er allemaal gebeurd en met wie wat gebeurd en wat zijn/haar rol is binnen het hele verhaal.
Uiteindelijk draaft het naar een climax toe die je verstand in eerste instantie te boven gaat.Alle elementen en details komen samen om een geweldig geheel te vormen.Ik moet zeggen dat ik na de post van GMX te hebben gelezen heel wat wijzer ben geworden hoe het nu allemaal in elkaar steekt.Al had ik op sommige dingen mijn eigen fantasie en interpertatie op de loop laten gaan zo had ik het idee dat het paarse doosje niet pandora's doos was, maar een poort naar een compleet andere dimensie waar de karakters een heel ander iemand zijn en de zwerver daar een handje in had maar dat had ik dus helemaal mis, ach het is ook aan iedereen zelf om een bepaald beeld/idee van/over de film te hebben over hoe het nu allemaal zit.

Noami Watts speelt de sterren van de hemel, en dit is zelfs de sterkste acteer prestatie die ik van haar gezien heb.Zelfde geld voor Laura Harring, die ook een super rol speelt.De chemie tuusen beide actrices is zo goed dat ze je als het ware helemaal de film inslepen.Net als in andere Lynch films zijn de wat kleinere rollen ook heel goed bezet en hebben ze stuk voor stuk hun momenten in de film, waarbij weer heel veel excentrieke trekjes in hun doen en laten worden getoont.

Filmtechnisch ziet het er ook fenomenaal uit.Het camera werk is van hoog niveau en alle trucs die daar bij horen worden uit de hoed getoverd.Je krijgt volgens mij bijna alle stijlen van het filmen te zien.Daarbij helpt de belichting ook een hele hoop.De editing is ook goed, je krijgt als kijker iedere keer net genoeg informatie om verder te kunnen in het verhaal.nergens word er ook maar een rare cut gemaakt wat je helemaal ontrekt uit de sfeer van de film.Over sfeer gesproken, is de muziek ook een belangrijk onderdeel voor mij.Angelo Badalamenti heeft een mooi score geschreven.Mooi maar tegelijkertijd ook heel onheilspellend, je voelt gewoon dat er iets aan zit te komen.De film kan je ook het beste bekijken met dts en de volume lekker hoog.

Je zou ook best kunnen zeggen dat dit een oefening voor David Lynch was voor Inland Empire, waar het verhaal nog vager is en ook die typische Lynch elementen heeft

Mulholland Dr. is echt zo'n film die je vaker moet zien en dan ook echt beter word.Dat was in mijn geval wel zo en daarom mijn stem verhoogd van 4.5* naar 5*.

Leuk vervolg op The Mummy,maar net niet zo goed als het genoemde eerste deel.

De special effects zagen er niet goed uit maar de entertainment value lag erg hoog en daar gaat het in een film als deze ook om.

Ik vond het verhaal technisch wel wat rommelig,de makers wilden denk ik te veel in het verhaal stoppen om het eerste deel te kunnen overtreffen.Maakt allemaal niet uit want het is echt een hele leuke film met genoeg aktie en een paar hele geslaagde grappen.

En ook mijn hulde aan Arnold Vosloo die heel lekker de badguy weer speelt en ik vind het ook erg knap dat hij zoveel oud egyptisch teksten moest leren en dat toch maar even doet.

3*

Boris Karloff .

Een wat traag op gang komende film van Karl Freund, die eerder het camerawerk voor aonder andere Metropolis en Dracula verzorgde. Met het camerawerk is dan ook zeker niks mis. Er komen enkele geweldige shots voorbij.

Jammer dat het op de rest wat laat liggen. Komt voornamelijk doordat er vrij weinig gebeurt. De Mummy komt in 1 of 2 shots voor zonder daarbij echt een full exposure te krijgen. Het verhaal van Imhotep is verder nog enigzins interessant en dat komt voornamelijk door het voortreffelijke spel van Karloff. Het wordt verder nergens echt spannend, griezelig of erg interessant. The Mummy komt daarom nooit echt "los". Dit is echt jammer, het uitgangspunt had zeker de potentie om iets bijzonders te worden.

Wel weer een vermakelijke film uit de monster classics serie maar helaas blijft er naast de goede regie en het spel van The Uncanny weinig over om ver boven de middenmoot uit te steken.

Lekkere avonturen film die zichzelf nergens echt serieus neemt.

Mooie locaties,leuke actie,goede muziek,humor en prima special effects wat wil een mens nog meer op een saaie door de weekse dag.

3.5*

The Mummy en The Mummy Returns vond ik erg leuk vermaak, hetzelfde had ik niet bij deze Tomb of the Dragon Emperor.

Ik had totaal geen verwachtingen bij deze film omdat de trailer mij ook al niet erg aansprak maar uit nieuwschierigheid ben ik deze toch maar gaan zien.Ik vond het eigenlijk helemaal geen leuke film, het geheel kwam allemaal erg saai op mij over.De gevatte (of cheesey) opmerkingen van Rick O'Connell waren hier nagenoeg niet aanwezig.Evelyn vond ik in deze film maar een erg irritant mens en af en toe mist ik Rachel Weisz wel.Jonathan was dit keer ook niet veel soeps.

De actie scenes vond ik ook niet zo leuk als in de 2 voorgangers, en ook allemaal nogal kort.Al vond ik het laatste gevecht wel erg vermakelijk.
Het verhaal is ook al niet om over naar huis te schrijven.Het is een beetje en mix tussen 1 en 2 geworden.Het China gedeelte en oa het bouwen van de Chinese muur vond ik wel goed gevonden maar die Yetti's pfff, Niet om aan te zien.Sommige special effects lijken ook wel van tien jaar geleden om in een opvolgende scene weer van een hoge kwaliteit te zijn.

De Amerikaanse/Engelse cast lijkt er absoluut geen zin meer in te hebben.De Chinese cast doet het daarintegen heel erg leuk Li speelt geweldig de badguy in de 2 gedeeltes als hij niet van terracotta is .Die generaal Yang en Ming vond ik ook erg goed.

Nee ik vond het allemaal niet zo leuk en vermakelijk als die andere twee films uit deze franchise.

2.5*

Net even wat beter dan zijn voorganger.

Na het succes van de Muppet revival kon een tweede deel niet uitblijven. Grote, meer sterren, meer locaties en een beter werkend verhaal. The Muppets go global.

Gervais kan iets beter uit de voeten met zijn rol dan Segel kon. Komt misschien ook door iets beter schrijfwerk en toch wel minder Muppets of iets meer focus op de belangrijkste Muppets in dit verhaal. Verhaaltje is sowieso erg leuk gedaan. Vooral de scenes in het Russische strafkamp zijn erg geinig. Met daarin erg veel bekende gezichten. En ik heb hier echt een zwak voor Tina Fey.

Maar ook het heist gedeelte is leuk. Daarbij gaan ze naar erg veel locaties waar ook echt wat mee gedaan wordt. De grappen werken hier ook een beetje beter. Soms verliest de film zich wel en schiet een aantal keren wel uit de bocht met gekkigheid. Meer gekkigheid staat niet garant voor een betere Muppet film.

Alles werkt in Most Wanted net even wat beter. Al is het natuurlijk ver van perfect. Erg leuk is het allemaal wel. Leuke grappen, nog leukere cameos/bijrollen en een iets lekker verlopend verhaal. Erg fijn nostalgie gehalte ook weer.

"Mahna, Mahna!!" Een film die de nostalgie factor erg goed aanpakt.

Een film die zichzelf niet helemaal serieus neemt. En hoewel ze een wat vergeten act zijn, weten de makers dat er nog steeds mensen zijn die nog steeds van The Muppets houden.

Hier speelt de film goed op in met het nieuwe karakter Walter, die nog steeds erg groot fan is van de Muppets. Hij, Segel en Adams ondernemen een reis om de vergane glorie van de Muppets in zich op te nemen. Na de grote shock ontmoeten ze dan eindelijk Kermit, en in een leuke montage halen ze de andere Muppets ook op. Daar en de show op het laatst zorgen dan ook voor de leukste momenten in de film. De rest wat daar tussen zit is het allemaal net niet. Leuk. Maar niet meer dan dat. De grappen komen net niet helemaal goed uit de verf en sommige van de leukste karakters worden wat naar de achtergrond gedrukt. Daar maakt het dan weer ruimte voor een matig subplot van de olie baron, die wel geweldig gespeeld wordt door Cooper. Segel valt een beetje in het niet bij de overload aan Muppets natuurlijk, maar weet dat en maakt daar dan ook gebruik van. Adams is een erg fijne toevoeging. Een grote rol in de film heeft ze niet. Maar ook in een kleine rol is ze nog erg fijn om naar te mogen kijken.

Een leuke film die goed gebruik maakt van wat mensen van The Muppets verwachten. Het musical gedeelte was een leuke ding geweest ware het niet dat de meeste liedjes niet van een heel hoog niveau zijn. Toch werk Rainbow Connection nog steeds. Net als in de serie ook erg leuke bijrollen en cameos van enkele grote sterren.

Heerlijke film.

Hoewel ik normaal gesproken niet van de parodieën ben, is Murder by Death me erg goed bevallen. Een fijne whodunit, met een goede sfeer. Het verhaal zit haast tegen het briljante aan, en de vertolking van de cast draagt daar zeker aan bij. Er leuke personages passeren de revue, en vooral het personage vans Guinness is erg leuk. Plezier druipt werkelijk van het scherm af. Erg leuke twists en een erg sterk einde.

Had toch wel wat meer humor verwacht, en wat leukere situaties.

De film faalt in de humor. Een stuk of drie leuke grappen en situaties en dan houd het ook al snel op. Er komt gewoon teveel herhaling voor. Een grap werkt niet meer na een paar keer. Vertelstruktuur had ook beter gekund. Het gaat allemaal wel erg snel, en is erg van de hak op de tak. Wat rest is een zwakke film die faalt op vele punten, soms erg irritant, maar toch redelijk makkelijk wegkijkt.

1.5*

Best aardig uitgewerkt, maar ook niet meer dan dat. Erg standaard verhaaltje en wat leuke moorden.

De clichés vliegen je werkelijk om de oren. Een verhaal wat we al vaker hebben gezien, en weer slechterik met een masker. Toch blijft My Bloody Valentine de hele film lang vermaken. Komt vooral door de leuke moorden die er in zitten verweven. Heb de 3D versie maar een kleine tien minuten vol gehouden en ben daarna weer overgeschakeld naar 2D. Jammer dat het gewoon niet werkt. Laatst The Final Destination nog gekeken op dvd in 3D en daar komt het toch wel goed uit de verf. Het kan dus wel. Hier werkt het gewoon niet. Gelukkig in 2D nog best vermakelijk.

Er komt heel wat bruut hack en slash werk voorbij, en een pikhouweel is gewoon een fijn moordwapen. Verder erg standaard allemaal, en ik heb dan verder ook niet veel bijzonders kunnen ontdekken. Allemaal netjes volgens het boekje. Acteerwerk was wel erg slecht, en niemand sprong er dan ook echt bovenuit.

3*

Vol goede moed ging ik My Name is Joe in, helaas werd dat al snel omgekeerd.

Het begin is best vermakelijk. Leuke humor, en ik heb dan ook af en toe moeten lachen om de situaties en uitspraken. Ook heerlijk dat schots wat in de hele film te horen is. Helaas gaat het dan een meer serieuze kant op. Een kant waar ik niet veel mee kon, aangezien ik me niet kon inleven in het verhaal en de personages. De leuke momenten worden steeds schaarser en al snel slaat het om naar een drama. Jammer. De blans tussen de serieuze momenten en de luchtige momenten is er nagenoeg niet aanwezig. Tevens slaat het te snel om. Ook vond ik de vertelling en het verloop van het verhaal wat saai, en was het echt even doorbijten om tot het einde te komen. Door de weinige impact die de film maakte was het einde voor mij ook helemaal niet geslaagd.

1*

Een tijd geleden wat flarden van Mysterious Skin gezien, wat mij toen opviel was de schitterende prestatie van Joseph Gordon-Levitt. Van het verhaaltje kon ik mij niet veel meer herinneren.

Mysterious Skin is een film met een hele goede opgebouwde sfeer. Het verhaaltje zit lekker compact in elkaar, alleen een beetje jammer dat het mij snel duidelijk werd waar het nu precies over ging , haalde toch wel een beetje de grote verassing voor mij weg. De film blijft echter van begin tot het eind boeien. Het raakte mij niet genoeg om echt memorabel te zijn/worden. Komt ook mede door de editing. Sommige scènes werden wat snel afgekapt. Ineens een black-out waarbij de muziek ook stopt en meteen verder gaat met een heel andere scène. Momenten vooral de scène met de vader deden soms net even te kort aan om echt een impact te maken. Desondanks heb ik erg van deze film genoten. Het verhaal verloopt erg mooi en het hele "ontvoerings" plotje is erg leuk gedaan. Brady Corbett vind ik naast Gordon-Levitt ook een goede toevoeging voor de film. Ik kende hem alleen van Thirteen waarin hij het wat middelmatig doet, en van Thunderbirds. Hier laat hij echter zien dat hij een mooi staaltje acteerwerk kan neer zetten. Gordon-Levitt is een van de beste acteurs van zijn generatie. De momenten waarin hij zit zijn echt een genot om naar te kijken. Hij geeft je echt het gevoel dat hij het karakter is. Film technisch wel een beetje standaard allemaal, maar de heerlijke muziek maakt daarin weer veel goed.

3.5*

Nog steeds een erg leuke film, sterker nog ik vind hem steeds leuker worden wanneer ik hem zie.

Ik snap niet waarom Ben Stiller niets meer met deze film te maken wil hebben, want hij zet toch wel een leuke en sterke rol neer als Mr. Furious.

De film is eingelijk een ode aan de superhelden.Dit hebben de makers met een vette knipoog gebracht, want geef nou toe als je een karakter als de Blue Raja hebt die alleen met vorken kan gooien, een Engels accent aanneemt en bovendien niets van blauw in z'n kostuum heeft zitten kan je toch niet serieus nemen.En Mystery Men zit vol met dit soort leuke en kleurrijke karakters.William H. Macy steekt met kop en schouders boven de rest uit en doet echt goed z'n best om zijn karakter The Shoveller zo goed mogelijk neer te zetten.Geoffrey Rush doet het ook uitstekend als de badguy

Het verhaal slaat helemaal nergens op natuurlijk maar dat maakt helemaal niets uit want deze film is duidelijk meer als entertainment stukje bedoeld.Het bevat verder alle elementen die een superhelden film nodig heeft.Het camera werk ziet er mooi uit, de sets en de aankleding zien er ook fantastisch uit.En de special effects zien er, en zeker voor de tijd waarin deze film is gemaakt, prima uit.

Halfje erbij ,

4*