Meningen

Geweldig wat Kieslowski je allemaal kan laten voelen binnen een uur.

Het eerste verhaal binnen de Dekalog serie komt meteen heel hard binnen en belooft heel veel goeds voor de andere 9 delen. De onderliggende thematiek komt goed over, al hoef je niet perse kennis te hebben van enige vorm van religie. En de onderwerpen die hier worden aangekaart zijn allen interessant. De vader en zoon relatie is heel erg fijn om naar te kijken. De chemie tussen beide is duidelijk aanwezig. Het begin en einde zijn van een ongekende schoonheid. Maar hetgeen wat daar tussen in gebeurd is ook meer dan de moeite waard.

Preisner is hier van groot belang. Hij zorgt er voor meer dan de helft voor dat alle emoties die Kieslowski wil over brengen juist overkomen. De cinematografie is geweldig. Mooi hoe Kieslowski en Zdort hier de gebouwen in beeld brengen. Worden haast zelf een personage binnen dit verhaal. Kleuren pallet past hier ook heel erg goed. Zeker bij het einde.

Heel erg fijn begin van de Dekalog serie.

Met Delicatessen eindelijk alles van Jeunet gezien.Opnieuw een leuke sfeervolle film.Van mij mag hij wel weer een keertje met Caro samen gaan werken want het blijkt na ook 4 sterren voor La Cité des Enfants Perdus een gouden duo te zijn.En Caro is zo af en toe, heb ik een beetje het idee, een vergeten naam die samen met Jeunet achter deze 2 kleine pareltjes zit

Delicatessen is visueel weer een pareltje, dit zijn we onderhand wel gewend van Jeunet die in elke film weer met de mooiste kleuren combinatie's en fraaie shots komt.Ook deze film is naast Cité weer een "beetje vreemd maar wel lekker" filmpje.Bizarre maar vooral leuke karakters waar je tijdens het kijken een klein beetje een band opbouwt en symphatie voor krijgt.En ook het heerlijke morbide sfeertje met de sombere kleuren en het wat 'griddy' camera werk maken de film helemaal compleet.

Naast Spanje/Mexico begin ik nu ook echt een liefde voor de Franse cinema te krijgen.

4*

Eerste drie kwartier/uur is leuk en erg boeiend. Mooie plaatjes en een heerlijk onheilspelend sfeertje. Daarna kon het me eigenlijk weinig meer boeien en duurt alles veel en veels te lang. Personages kon ik buiten Jon Voight ook maar weinig mee, en dan vooral Reynolds die erg onsymphatiek en irritant overkwam. Einde was nog enigzins bevredigend, maar niet genoeg om de film naar een hogere beoordeling te tillen. De vaak genoemde Banjo/gitaar battle was wel een hoogtepunt in de film trouwens.

Hele leuke film.Een goede mix van Horror en hele absurde humor.Weer een prima voorbeeld van een beetje vreemd maar erg lekker.

4*

Nadat hij voorlopig alle Rambo's en Rocky's had gehad is dit toch wel mijn favoriete tijdperk van Stallone. Een tijdperk waar hij niet gebonden was aan een karakter en all-out kon gaan. Demolition Man is een typisch product uit de jaren negentig. Het verhaal is best leuk gevonden, maar mist enige logica en is natuurlijk bijna te belachelijk voor woorden. Toch zaten ze in hun visie van de toekomst met sommige elementen dicht in de buurt. Media op schijfjes, camera's overal in de stad, Schwarzenegger in de politiek enz. Verder zit de film vol groots opgezette actiescenes, shootouts en vol geweldige oneliners. Snipes is ook perfect als badguy. Hij maakt, net als in Blade, het karakter. Hetzelfde geld voor Bullock, die in die periode ook in veel films te vinden was. Er zijn natuurlijk veel goede films in die tijd gemaakt maar dit soort films en de actiehelden zijn wat de jaren negentig en dan vooral in de befginjaren definiëren.

Leuk!

Het survival verhaaltje is nergens echt heel hoogstaand, maar erg leuk gedaan. Wel wat vreemde cuts in de film waarin we vanuit het niets een stel autodieven gaan volgen trouwens. Haalt je even uit de film. Echt een hele grote functie hebben ze ook weer niet. De film in de film is wel erg leuk gedaan en ziet er ook fraai uit.

Natuurlijk draait het hier niet om een hoogstaand verhaal. Alles draait hier om de gore. En er is toch best een hoop smerigheid te vinden in Dèmoni. De practical effects zien er nog behoorlijk uit vandaag de dag. Heeft toch wel iets wat CGI nooit helemaal goed weet over te brengen. Op gebied van gore en effecten is er dus genoeg om van te genieten.

Verder erg sfeervol geschoten. Veel rook en en lichteffecten door rook geschoten, goed gebruik van kleur en enkele fraaie shots. Verder valt natuurlijk de soundtrack op met enkele songs van grote namen als Mötley Crüe en Scorpions. De score van Simonetti is ook fraai. Dèmoni is wel wat verouderd door die soundtrack, score en ook enkele andere elementen die typisch 80's zijn.

Vermakelijke film.

Een flinke stap terug in vergelijking met het eerste deel.

Nu is het eerste deel ook niet heel hoogstaand, maar daar is alles erg vermakelijk en ook nog eens sfeervol. Demons 2 heeft geen van die 2. Vervelend, heel erg slecht acteerwerk, saai. Het eerste half uur gebeurt er al niets. Het enige leuke zijn daar de terugblikken naar de film in de film in het vorige deel. Ondersteund door een sfeervolle soundtrack. Zelfs als de hel los breekt, valt er buiten wat coole make-up en effecten vrij weinig over om van te genieten. Waar menig film draait op de campiness, lijkt Bava wel erg zijn best te doen om een zo serieus mogelijk vervolg te maken. Wat heel erg verkeerd uit pakt met hoe de film uiteindelijk is geworden. Ook de vele sub-plots hebben weer weinig te doen met de rest van de film. De soundtrack is wel weer genieten geblazen, maar de score is door het gemis van Claudio Simonetti toch echt een heel stuk minder.

Demons 2 scoort helaas beneden de verwachtingen die al niet heel hoog waren. Niet erg, zolang het maar vermakelijk is. Maar daarin weet Demons 2 zelfs slecht te scoren. Wel credits voor de scene met de hond trouwens. Erg tof moment.

Gisteren een geweldige herziening gehad van The Departed en mijn stem verhoogd naar 5*.
Nou heb ik Infernal Affairs,waar deze film op gebasseerd is nooit gezien dus daar kan ik dan ook geen oordeel over geven of die beter of slechter is

Het verhaal is vrij simpel,2 infiltranten,1 bij de politie en 1 bij de maffia die elkaar dan moeten vinden en erbij moeten lappen, om het maar even zo te noemen.Maar het is de manier waarop het verhaal verteld word wat deze film zo goed maakt.Het is misschien niet uniek nieuw of verfrissend, maar het is wel uitstekend gedaan door de schrijver,Scorsese en Ballhaus(de dp voor de gene die dat nog niet wisten).Daarbij helpt de goeie editing ook een hoop.Gek dat bij de 3e keer kijken mij weer nieuwe dingen opvielen die mij de voorgaande 2 kijkbeurten nooit zijn opgevallen.De eerste keer was ik namelijk compleet overweldigd,de tweede keer ging ik echt zoeken naar dingen,maar pas bij de derde kijkbeurt waarbij ik niet wou gaan zoeken maar enkel maar genieten vielen mij dingen pas op.Dit was zowel verhaal technisch en doormiddel van de beeldvoering.Qua verhaal,en misschien ook wel een beetje de editing want daarmee kneed je het verhaal en het beeld immers, je steeds stukjes krijgt die je doen vermoeden hoe het nou allemaal zit en gaat verlopen, om vervolgens weer een hele andere richting op te gaan.Zo vond ik het fantastisch gedaan dat bijv. Billy bij de psychiater zit en daar zijn verhaal doet en eigenlijk zit te liegen waarbij je stukjes ziet wat hij echt doet, daarbij word ook nog het verhaal van Frank en Collin in verwerkt zodat je steeds meer deeltjes van de puzzle krijgt om op z'n plek te leggen.
Het enige deel waarbij ik op het laatst niet echt uitkwam was het verhaal van Dignam, vermoorde hij nou Sullivan uit wraak voor Queenan, of heeft hij nou ook de tapes van Costigan gekregen of was hij nou de rat,of misschien de FBI informant misschien dat iemand mij hier wat meer toelichting op kan geven.Of dat het iets is om de kijker zelf te laten speculeren.

Qua beeldvoering was alles ook perfect,en zoals ik al zei kwam dit ook door de geweldige editing,wat mij opviel is dat je precies kan weten wie dood zal gaan of niet door de X-en die je door de gehele film ziet.Het duo Scorsese en Ballhaus werkte ook als vanouds weer goed met weer geweldige camera moves die we ook al zo goed kennen uit bijv. GoodFellas en Casino.De bestaande muziek die gebruikt word is zeer goed al vond ik de Score van Shore dan wel weer wat minder.

De acteer prestaties zijn ook van een zeer hoog niveau,DiCaprio vind ik met de film beter worden,maar om hem nou de nieuwe De Niro te noemen vind ik wel wat ver gaan. Met Damon heb ik nooit wat mee gehad dus ook niet in The Departed.Sheen vond ik er toch wel met kop en schouders boven uit steken na talloze flut rolletjes in bijv. Spawn en B-films laat hij hier zien dat hij het nog in de vingers heeft.Nicholson,tja... die doet gewoon waar hij goed in is,gekke bekken trekken en de kijker toch geboeid naar hem laten kijken.

The Departed is echt een film die je wel een paar keer moet zien om hem meer te kunnen waarderen,dat is bij mij iig wel het geval.

5*

De eerste keer dat ik The Descent voor het zag werd ik compleet verrast door wat ik te zien kreeg. En de film weet nog steeds datgene te doen en me terug te brengen naar dat moment.

De film begint als een avonturen film. Er speelt zich een traumatische gebeurtenis af en een van de meiden organiseert een weekendje waarin een aantal vriendinnen een grot willen onderzoeken. Ook nu is het nog een avonturen film. Maar dan verandert er iets in de film. De donkere tunnels en de dames zuigen je compleet in de claustrofobische sfeer die de film heeft. Door de duisternis spelen je hersenen een spelletje met je. Je denkt dat je iets hebt gezien of gehoord. Wat volgt is een bloederige overlevingstocht door krappe tunnels en open ruimtes langs. De film kent enkele geweldige scenes, maar degene die de meeste impact maakt, en mij compleet omver blies door iets wat ik niet verwacht had, was de heel erg effectieve "Is there anybody out there" handycam scene. Die ommekeer is heel erg effectief en komt precies op het juiste moment. Ook erg fijne schrikmomenten af en toe.

Geweldig dat dit een film is die alleen maar uit vrouwen bestaat. Zoiets hebben we nog niet heel veel gezien in een film als dit. Acteerwerk is erg wisselvallig en de dames verschillen onderling ook enorm in kwaliteit, maar werkt hier toch prima. Fysiek komen ze allen erg geloofwaardig over.

Hoewel je het niet meteen van een horrorfilm als The Descent zou verwachten is dit cinematografisch fantastisch. De belichting en de cameravoering werken fantastisch in het creëren van de juiste sfeer en maken het geheel heel erg claustrofobisch en eng. Je kunt niet zien wat er voor, achter of opzij van je is. Maar ook de wat opener ruimtes zijn zeer zorgvuldig aangepakt met een juiste belichting en passend gemaakt in de rest van de film. Dit werkt ook zeer goed in combinatie met de geweldige production design. Geluid is eveneens fantastisch vormgegeven. Muziek was op momenten waar het effectiever uit de hoek had kunnen komen net even iets te veel van het goede.

Marshall heeft met The Descent een heel erg goede horrorfilm gemaakt die zich goed staande weet te houden naast het beste wat het genre te bieden heeft.

Vermakelijk, en heel bloederig vervolg op het geweldige The Descent.

Helaas is waar ik op voorhand wat voor vreesde uitgekomen. De claustrofobische sfeer uit het eerste deel wordt niet geëvenaard. Erg jammer, want naast wat zich in de grotten bevind was dat nu juist wat die film erg goed maakt. Heel sfeervol was dat. Van die sfeer is in The Descent part 2 weinig weer te vinden. Het claustrofobische wordt een beetje naar de achtergrond gedrukt, en het richt zich dan voornamelijk op de gore. De grotten zijn dit keer erg groot en slecht belicht. Doordat het goed belicht is wordt het nergens echt spannend en/of eng.

Het verhaal is in het begin nog aangenaam, maar al snel wordt het een grote herhaling van wat zich in het eerste deel heeft afgespeeld. De terugkeer van Juno brengt verder ook niet veel goeds met zich mee . De film is ook een stuk minder omdat je op voorhand al kan verwachten wat je ongeveer gaat zien. De schrikeffecten zijn echter nog wel effectief en ik zat dan ook een aantal keren rechtop in mijn stoel. De monsters zijn ook minder creepy vooral omdat ze te vaak vol in beeld komen. Is dan ook duidelijk te zien dat het gemake-upt is.

Dan gaan we ons maar richten op de gore, en daarmee zat het zeker goed, een paar leuke vondsten, maar opnieuw een herhaling van deel 1. Acteerwerk is niet speciaal, en vooral die stereotype sheriff is erg irritant. Het einde is dan wel weer erg leuk al zie je dat dankzij de knipoog van de oude man als ze met de lift naar beneden gaan wel al een beetje aankomen. Daardoor kan ik het nog net dat beetje meer waarderen. Verder een beetje een overbodig vervolg, maar wel vermakelijk.

3*

Deze film erg lang links laten liggen, mede ook door het feit dat ik Carell niet echt mijn acteur is en doordat het verhaal me toch niet heel erg aansprak. Door de marketing voor het tweede deel met de Minions dan deze toch maar een kans gegeven en daar zeker geen spijt van gehad.

Die Minions zijn net net het meest briljante van deze film. Geniale vondst. Ze zijn lekker slecht en hebben daarnaast toch ook iets aandoenlijks. Zorgen toch wel voor een groot deel van het plezier wat je aan Despicable Me beleeft.

Uitgangspunt van de film is erg leuk gevonden. Leuk dat het eens vanuit het perspectief van de bad guy wordt vertelt. Helaas wordt hier net wat te weinig mee gedaan, en de film verzand dan ook redelijk snel in het zoetsappige. Erg jammer dat met het concept te weinig leuks wordt gedaan maar gezien de doelgroep waar grotendeels op wordt gericht begrijpelijk. Toch blijft de film over de gehele lijn vermaken. Er zitten nog steeds leuke gags tussen, en het kleine meisje weet op een gegeven moment toch wel, net als de Minions, je hart te veroveren. Erg hoog "cuteness" gehalte wat me zo af en toe zelfs wat aan de Ghibli films deed denken.

Qua animatie allemaal erg kleurrijk in beeld gebracht. Daarbij kwam er niet echt iets vernieuwend voorbij. Je hebt niet echt het idee dat je naar iets zit te kijken wat je nog nooit eerder hebt gezien. Normaal zie je dat er iets wordt gedaan wat de lat qua 3D animatie weer wat hoger legt maar dat was hier helaas niet het geval. Toch ziet het er allemaal wel erg goed uit en zeker op Blu-ray. Sound design valt daarentegen helemaal niet tegen. Erg fraai vormgegeven track. Muziek van Pharell Williams klonk ook erg lekker.

Erg leuke film waar er toch veel te lachen valt en op een gegeven moment je hart weet te stelen, al had er wel veel meer gedaan kunnen worden qua verhaal en animatie.

Toch wel een sterk drama.

Troubled Water slaat op de hit van Simon en Garfunkle "Bridge over Troubled Water" De film heeft dan ook iets met water, en daarnaast kampt elk individu met problemen van welke aard dan ook. Sterk punt van de film is de twist, al kun je het niet echt een twist noemen. Het verhaal wordt van twee kanten verteld met elk zo zijn unieke en sterke momenten. Aan de ene kant hebben we het verhaal van de misdadiger die vergiffenis wil en aan de andere kant hebben we de familie en dan vooral de moeder van het slachtoffer die niets met de misdadiger te maken wil hebben en hem niet kan vergeven. Beide verhalen worden synchroon naast elkaar verteld en zo komen veel elementen samen die het geheel alleen maar sterker maakt. Jammer dat het dan weer zo lang moet duren. Dat doet de film een beetje de das om. Het duurt gewoon te lang om je aandacht er voor de volle 2 uren bij te houden. Het einde maakt dan weer veel goed. Acteerwerk is trouwens ook fantastisch om te aanschouwen.

De film probeert te hard om de kijker voor zich te winnen met slimme twist, horror en red herrings die voor verrassingen moeten zorgen. Het gegeven van mensen opgesloten in een lift en waarvan niemand weet waarom ze bij elkaar zijn gebracht is genoeg om een vermakelijke film van te maken. En hoewel de film zeker zijn momenten heeft, werkt gewoon heel veel niet in de film. Het is het vaker niet dan net niet. Jammer. Aangezien het uitgangspunt best leuk is. Verder prima in beeld gebracht en duurt lekker kort en blijft daarmee ook best vermakelijk.

Geweldig hoe het verhaal samenloopt met het keizerin Wu tijdperk.

Een film die geweldig inspeelt op de oude Hong Kong films en tevens iets nieuws wil toevoegen aan dit genre. Het is al vaker aangehaalt maar de film speelt ook zeker een beetje in op de Sherlock Holmes revival.

Buiten dat beide detectives briljant zijn, zijn er vrij weinig overeenkomsten. Hark maakt er totaal iets anders van. Een vleugje mystiek, fantasie, actie en martial arts vermengd met een intrigerend en erg goed geschreven plot. Een verhaal ook wat rustig zijn tijd neemt en nergens wordt overhaast. En dat is ook wel eens een verademing. In Hollywood zie je dat niet snel gebeuren en wordt er geprobeerd om zonder enige logica van punt a naar b te komen. Hark doet dat dus erg goed.

Acteerwerk is gewoon erg goed. Acteurs als Lau en Tony Leung, de routines, doen het zoals altijd wel erg fijn. Ze spelen hun rollen met het grootste gemak. Binbing Li is naast een prachtige verschijning ook een zeer goede actrice. Het meeste plezier komt van de rol en het spel Chao Deng als Pei. Prachtige rol waarin hij duidelijk helemaal opgaat.

De visual effects zijn altijd een beetje tricky als het uit HK komt. Komt vaak niet al te overtuigend over. Weet dan niet of het om budget redenen is of tijd. Hier valt dat gelukkig best mee. Af en toe een beetje een dodgy shot van het boedha beeld maar voor de rest erg degelijk. Verder is het camerawerk zeer goed, en het gebruik van licht en kleuren maken van de decors iets heel moois om te aanschouwen. Actiewerk is in handen van Sammo Hung en daar gaat het nagenoeg nooit mis. Al beschouw ik Detective Dee niet als een echte martial arts film. Visueel ook een paar hele mooie dingen gezien.

Gewoon een erg goede film van Hark die dit genre weer een beetje op de kaart heeft gezet.

Een erg goed geregisseerde film met erg goed acteerwerk.

Clouzot wordt wel eens vergeleken met Hitchcock en andersom las ik ergens. En net als Hitch is Clouzot ook een meester in het creëren spanning. En dat laat hij zeker zien in deze geweldige film. Als eerste hebben we de opbouw naar de moord waarin we erg sterk acteerwerk van de twee actrices krijgen te zien. Dan is er de moord zelf Toch wel gedaan op een originele manier. Dan krijgen we het vermiste lijk. Zorgt toch voor een hoop spanning, leuke scenes en verandert als het ware in een whodunnit. Maar naar het einde toe gaat Clouzot echt full-out en een van de spannendste scenes die ik in een lange tijd niet meer heb gezien. Het kippenvel stond in elke minuut van deze nagel bijtende scenes op de armen. Wat een einde. De manier waarop het geschoten is, het gebruik van visual cues en geluid. Allen geweldig in deze scenes. Maar dat geld eigenlijk ook gewoon voor de rest van de film. Zorgt voor een erg sfeervol geheel.

Weer een mindere Bond.Na het vermakelijke en toch goede OHMSS komen de makers op de proppen met deze zwakke film.

Het begint al met de pré-credit scène, waarin ze Sean Connery op een fantastische manier weer willen her-introduceren.Dit is niet gelukt en is eerder lachwekkend dan dat ik moment serieus kan nemen en geweldig vind.Het acteer werk is iets waar ik mij de hekle film aan heb zitten ergeren.Connery heeft er gewoon geen zin meer in en is duidelijk terug voor het geld.Hij is niet meer de charismatische Bond die we uit de eerste 3 films kennen.Hij doet het min of meer op de auto piloot maar dan nog slechter.De rest van de acteurs doen het niet veel beter en lijken zo vanuit een c film te zijn gestapt.Erg houterig komt het allemaal over, en dan krijgen we tot overmaat van ramp ook nog die twee Snip en Snap figuren.

De actie is er wel, maar haalt helaas meer het niveau van een gemiddelde aflevering van The A-Team.Met als toppunt die scène met dat maan voertuigje.Toch is het nog wel vermakelijk om te zien.Het hoogtepunt is natuurlijk de aanval op het booreiland , erg mooi in beeld gebracht.En een lichtpuntje is ook de mooie Plenty O'Toole.Spanning is ook nauwelijks aanwezig.Maar de film kent opnieuw wel een prachtige titel song van Bassey.

Als geheel vond ik het nog wel vermakelijk en leuk om te volgen, maar het blijft gewoon jammer dat er niet wat meer van die spy-thriller eigenschappen in zitten en dat het een behoorlijk oppervlakkige film is geworden.Er had meer ingezeten.

2.5*

Hmm, toch wel een erg hoog cijfer destijds aan gegeven. Helaas niet meer zo goed als dat ik gedacht had. Vermakelijk is het nog wel. Weer een heel klein beetje beter als The World Is Not Enough.

Het begint zoals we gewend zijn van Bond. Spectaculair. Eerst krijgen we een surf scène, daarna wat spanning en dan barst het helemaal los in een fantastische actiescène. Helaas wel zo'n beetje de enige geloofwaardige die in de film zit. De rest is wel erg over the top geworden en voelt qua actie niet meer Bonds aan, wel leuk gedaan. Nu moet je sowieso niet gaan zoeken naar geloofwaardigheid in een film over de Britse spion, en in alle films is het wel een beetje over the top, maar dit is wel erg extreem. Doet de film toch wel een beetje de das om. De plot is verder zeker wel interessant, en er zitten een paar leuke twists in, toch is het allemaal erg overdreven. De actie, de gadgets, Halle Berry (ja die vind ik hier ook erg overdreven in), en dan krijgen we ook nog eens die onzichtbare auto . Zoals gezegd een beetje jammer voor de rest van de film.

Klinkt wel heel erg negatief, als je het niet als Bondfilm zou bekijken, wat heel moeilijk is aangezien het een deel uit een reeks is, is het allemaal best vermakelijk. Het blijkt achteraf wel leuk. Helaas nergens hoogstaand, en blijft een beetje in de middelmaat hangen. Het is iniedergeval niet echt een memorabele Bond, ook al is het de 20ste.

Acteerwerk is niet echt speciaal. Brosnan doet hard zijn best maar is net als in de vorige een beetje op de autopiloot bezig. Zijn karakter is in het begin wel erg interessant om te volgen, en er gebeurt dan ook iets wat we niet van 007 gewend zijn. De badguy gespeeld door Toby Stephens loopt er een beetje verloren bij. Hij komt nooit echt overtuigend over. Rosamund Pike is wel lekker op dreef en doet het erg knap. Berry vind ik helemaal niet in een Bondfilm passen. Hier vond ik haar dan ook erg irritant in. De rest doet het aardig, maar verder laat niemand echt iets speciaals zien.

Filmtechnisch heb ik niets bijzonders gezien. De effecten zien er wat nep uit, en ook het camerawerk valt helemaal buiten de stijl van de andere films. Nu hoeft dat geen probleem te zijn, maar niet passend. Arnold lijkt er nog erg veel plezier in te hebben. Weer iets beter dan de vorige films, al zal hij zijn beste werk schrijven voor Casino Royale. Tamahori lijkt zich ook wat meer te focussen op de actie en totaal niet meer op het verhaal. Hij zal wel gedacht hebben, "het is de twintigste Bond dus het moet special en spectaculair worden". Editing is af en toe ook een rommeltje.

Goede elementen en overheersend veel slechte elementen maken van deze Bond niet een knallende afsluiter van het werk van Brosnan, die met zijn optreden als James Bond toch wel iets verfrissends heeft gebracht. Best vermakelijk en dat zorgt net voor een voldoende, maar ik kreeg niet dat echte Bond gevoel. Erg middelmatig. Op naar mijn favoriete Bondfilm, Casino Royale.

2.5*

Heerlijke harde actiefilm die de trend zette voor vele soortgelijke films zoals bijv. Under Siege.

Die Hard is echt zo'n film die je keer op keer kan kijken zonder dat ie echt gaat vervelen.De actie blijft geweldig om aan te zien, en Bruce Willis blijft leuk om naar te kijken, en heeft een paar leuke one liners.Maar het is vooral Alan Rickman die echt op dreef is als Hans Gruber.Een charismatische dief, die naast zijn slechte gewoontes ook nog eens intelligent is en een goede smaak heeft.Het concept 1 man tegen een dozijn terroristen word goed uitgevoerd.Het neemt goed de tijd om sommige karakters voor te stellen.De spannig in bepaalde scènes wordt goed opgebouwd om daarna een ontlading te geven met een fantastische gechoreografeerde actie-scène.Grootse ontploffingen, harde vuist gevechten, en mooie shoot-outs.Fijne film om keer op keer van te genieten.

4*

Toch net zo leuk als het eerste deel.

Velen zullen het niet met mij eens zij maar vind dit echt net zo goed.

Het is allemaal niet heel origineel meer natuurlijk aangezien de eerste film de regels al een beetje heeft vast gelegd. Het verhaal is min of meer een beetje een herhaling is van het eerste deel, hierin is alles echter grootser in alles. De wolkenkrabber is ingewisseld voor een vluchthaven en de Europese bad-guys voor Amerikaanse bad-guys die voor een Zuid-Amerikaanse bad-guy werken.

Maar de setting is echt geweldig. De noodzaak om iedereen te redden die boven moeten blijven cirkelen en niet kunnen/mogen communiceren met het grond personeel is gewoon voelbaar. De actie is een stuk groter opgezet en is nu niet beperkt tot een locatie of specifiek gebouw.

Willis en de rest van de cast laten een erg goede performance zien en Renny Harlin levert geweldig werk af om een erg goede sequel af te leveren en dat is goed gelukt imo.

Hoewel de film een aantal er goede tot geweldige momenten bevat is dit nooit echt mijn favoriet geweest.

In het begin is het Willis/Jackosn duo geweldig. Maar op den duur gaan hun eindeloze gekibbel en racistische opmerkingen behoorlijk irriteren. Ook heb ik de bad-guy en zijn motieven nooit echt interessant gevonden. Wel een erg goede keuze om McTiernan terug te brengen. Hij weet erg goed hoe je actie moet vastleggen op camera en ook weet hij nog eens om behoorlijk het verhaal te vertellen. Het tempo is geweldig. Lekker vlot verteld. De actie scenes zien er weergaloos uit en laten je op het puntje van je stoel zitten. Ook de helemaal andere setting (geen kerst) is erg goed gedaan. New York leent zich geweldig voor deze film en het spel van Simon.

Ik ben ook niet zo te spreken over de muziek. De cue die Simon en zij crew aangeeft begint op een bepaald punt echt te vervelen.

Toch keer op keer een leuke zit, alhoewel dit nooit mijn favoriet zal worden.

Dit was mijn eerste kennismaking met het Hong Kong werk van Woo, en ik moet zeggen dat is mij zeer goed bevallen en smaakt zeker naar meer.Heerlijk vermaak is dit.Ik had nergens echt het gevoel de film uit '89 komt, behalve een beetje aan de foute kleding van de politie agenten.Het drama en acteerwerk komt niet altijd goed over op mij, maar daar staat wel tegenover dat de film een aantal fenomenale actie scenes bevat.Grote shoot-outs met pistolen/geweren die maar niet leeg raken, achtervolgingen en explosies, heerlijk.En de vertrouwde duiven die je ook in de Hollywood films van Woo terug ziet.Ben benieuwd naar meer.

4*

Ik had me voorgenomen om nooit weer een film als deze te kijken. Hij was op film1 en ik bleef weer kijken. Vast om te zien met wat voor belachelijks de makers dit keer weer op de proppen kwamen.

Een parodie is het niet echt meer. Het wordt precies overgenomen uit de films waarop ze een parodie proberen te maken. Ik zweg proberen, want als het gelukt was, was het een stuk leuker geweest. De grappen en situaties zijn totaal niet grappig, op het moment met de Chipmunks die zongen na dan, maar eerder gewoon erg irritant. Acteerwerk is werkelijk gewoon beroerd te noemen, en ook de effcten zien er niet uit. Tja een halve ster dan maar weer voor de zoveelste movie.

Toch wel een heel aangename verassing, aangezien ik de film inging zonder er al te veel over te hebben gelezen of enige trailers heb bekeken. Het hoge gemiddelde hier en recensies hebben mij over de streep getrokken om hem eens te gaan zien.

Het verhaal sprak mij in eerste instantie niet echt aan. Maar ik heb het al vaker mis gehad met films die mij niets leken en achteraf heel goed bleken te zijn. Dat is nu ook weer het geval met District 9. Nu blijkt het verhaaltje waarin de aliens de asielzoekers zijn toch heel leuk en interessant te zijn. Hoewel er niet veel met het verhaaltje wordt gedaan, blijft het boeien. Er wordt in het begin wel wat uitleg gegeven over de situatie, dus daar is het even opletten. Alles in een heerlijke docu achtige stijl geschoten. Daarna is het werkelijk genieten geblazen.

De plot is leuk gevonden en qua design en ontwerp ziet alles er tot in de puntjes verzorgd en mooi uit. Mede door de docu stijl komt dit veel beter uit de verf dan dat de film normaal geschoten zou zijn. Leuke personages, en heel goed geacteerd door Copley. Het zijn vooral de aliens die alle aandacht naar zich toe trekken, en dat is Blomkamp goed gelukt. Ook een goede keuze om het in Zuid-Afrika af te laten spelen. Zo komt de nieuwe apartheid, dit keer gericht op de aliens, extra goed uit de verf. Maar misschien zoek ik daar wel iets te veel achter en heeft hij het gekozen om de mooie locaties.

De effecten zien er weergaloos uit, het schip ziet er prachtig uit en lijkt daar echt aanwezig te zijn. De wapens zijn ook allemaal leuk gevonden. De actie is erg mooi in beeld gebracht en doet af en toe wat denken aan een video game. Camera werk is erg goed, en er komen erg mooie shots voorbij. Tevens is de sound design erg goed. Lekker opgepompt geluid om je speakers een avondje geen rust te geven. Ook de muziek was dik in orde. Wel een film die ik binnenkort nog eens wil zien, en ik denk dat er dan nog wel een verhoging in zit. Voorlopig:

4* voor de grote verassing van dit jaar.

Echt een film waarin je helemaal meegezogen word in het verhaal.
Hij begint erg leuk met Kale die uit verveeling zijn buren gaat observeren.Na een paar leuke en luchtige scenes begint het plot naar een thriller toe te werken met een aantal zenuwslopende scenesvooral het moment dat ronnie de garage binnen ging vond ik heel geslaagdMaar toch op het einde worden de kantjes er een beetje afgelopen.Volgens mij wilden de filmmakers iets te snel de film af hebben,waardoor de laatse scenes niet echt goed uit de verf kwamen.
Al met al een leuke film en best de moeite waard om een keer te kijken
4*

Italo western met een lekker sfeertje.

Laatst begonnen met het werk van de andere Sergio en dat was Il Mercenario.Die is mij erg goed bevallen.Django meteen maar even besteld en die is mij wederom goed bevallen.Ik vond hem wel iets minder dan eerst genoemde, maar doet er niet veel voor onder.Helaas stond op de dvd alleen de gedubde versie.Ik had liever de originele taal gehoord.Toch stoorde mij het af en toe slecht nagesynhroniseerde niet in het verloop van het verhaal.Dit verhaal wordt in een heerlijk tempo verteld en neemt nergens haast om zo snel mogelijk naar het einde te komen.

De muziek van Bacalov is ook erg goed en draagt erg veel bij aan de sfeer.De set desing is ook erg goed en komt van de hand van Carlo Simi die ook een aantal films voor Leone heeft gedaan.Het haast spookachtig stadje met z'n modderige straat past perfect binnen dit verhaal.Het geweld past daarin ook perfect.

Helaas werd de grote climax iets de snel afgeraggeld.Dat had wel iets beter gekund.

Corbucci is zeker iemand waar ik meer van wil zien, iig zijn westerns dan.

3*

Een stapje terug weer na het geweldige Inglourious Basterds. Wat weer een flinke stap in de goede richting was na het verschrikkelijke Death Proof. Laatst het intense en geweldige Hateful Eight gezien en wil daarom wat Tarantino films herzien.

Django Unchained is een ode aan de spaghetti westerns en aan het karakter wat geweldig is neergezet door Franco Nero, Django. Iets wat ook in vele andere Tarantino films terug te vinden is, is die liefde voor dit genre. In beide Kill Bill films is dat duidelijk en ook in IB is er veel terug te vinden. Nu maakt hij dan zijn eerste western die zich ook daadwerkelijk in die periode afspeelt. En dat is goed gelukt. Verhaal is best leuk, ware het niet dat Tarantino in zijn verhaal en vooral in zijn dialogen weer wat de bocht uitvliegt op momenten. Voelt af en toe weer erg geforceerd, dat had ik dan weer helemaal niet met zijn meest recente film. Gelukkig gaat hij hier niet terug naar het Death Proof niveau en weet hij zich voldoende in te houden en de schade beperkt te houden. Er zijn toch een hoop goede momenten in Unchained te vinden. De scene met Big Daddy en zijn gang en de zakken is een erg leuk moment en een van zijn best geschreven scenes uit zijn oeuvre. Ook de uitspatting van DiCaprio is werkelijk schitterend om te aanschouwen. Al duurt de rest van de scene gewoon te lang. En dat is een probleem waar ook de rest van de film een beetje mee te kampen heeft. De vaart gaat er soms net even wat te veel uit. Gelukkig weet de film zich op momenten weer goed te herstellen en komt met een aantal erg sterke momenten. Verder is de actie erg goed en komt de film met een aantal goede shoot-outs met een hoop bloed.

Zoals bij elke Tarantino film is er een enorm grote dichtheid in zijn verhalen vol met leuke details en dialogen die eenmaal Tarantino op dreef is, erg goed kunnen werken. Zelfde geld ook voor de film en de elementen en onderwerpen die hij gebruikt. Daarin helpen ook zijn muziek keuzes, die ondanks de kwaliteit van zijn films, allemaal even briljant zijn. Hier wordt er weer veel muziek gebruikt van Morricone en ook muziek van Bacalov, die net als Morricone een van de grootheden in de Spaghetti western tijd was.

Foxx is erg goed als Django. Hij weet de film goed te dragen. Dit doet hij samen met Waltz, die helaas toch wat in herhaling kan vallen en hetzelfde trucje als in IB laat zien. Al is laatstgenoemde op momenten heel erg sterk. Beide worden compleet weggevaagd als DiCaprio ten tonele verschijnt. Prachtig spel laat hij ons hier zien. In de "Ben" Die speech en de opvolgende uitspatting is een genot om te kijken. In minder positieve zin heb ik me kapot geërgerd aan het spel van Jackson. Niet aan zijn personage, maar de manier waarop hij zijn karakter benadert spreekt me gewoon niet aan. Vind het karakter niet helemaal bij hem passen. Maar komt misschien ook een beetje door de geforceerde manier waarop hij geschreven is.

Zelfs in een ietwat mindere Tarantino is het genieten van het filmtechnische aspect. Richardson doet het fantastisch en levert erg mooi werk af. De helaas te vroeg overleden J. Michael Riva heeft een fantastische production design afgeleverd. Alles ziet er erg mooi uit. Eigenlijk is alles van een erg hoog kwaliteit hier.

Een film met een aantal fijne ups, maar ook weer veel downs. Erg onevenwichtig geheel waarin de negatieve punten toch goed worden opgevangen door hele fijne positieve punten. Maar helaas niet net niet goed genoeg voor dat laatste zetje naar een iets hoger cijfer.

Net ietsjes beter dan Nochnoy Dozor.

In Day Watch is iets meer tijd genomen om het verhaal wat rustiger te vertellen, en dat komen eigenlijk beide films ten goede.Wat eigenlijk in deel 1 niet echt duidelijk was wordt hier wel wat duidelijker.Geweldige actie scenes ook weer en nog grootser dan in deel 1.De special effects zien er ook weer geweldig uit an dan met name weer in de climax,WOW! en de goede sfeer uit deel 1 is hier ook weer goed doorgevoerd.

4*

Eigenlijk gewoon Chungking Express deel 2. Fallen Angels is mijn vierde Kar Wai Wong en ik heb opnieuw erg van zijn werk genoten.

Qua visuals misschien wat veroudert, maar erg mooi geschoten allemaal. Camera werk is heel vrij en bewegelijk. Sommige shots zien er wel wat raar uit, en is het net of je Peter Jackson in zijn begin jaren aan het werk ziet. Doyle brengt het geheel dus mooi en energiek in beeld. Ik begrijp best dat velen het gewoon lelijk vinden, maar ik kon het wel waarderen. Verhaal, voor zover dat er echt inzit, en het verloop daarvan is best leuk en lijkt dus erg veel op Chungking Express. Nu volgen we personages die wat aan de verkeerde kant van de wet leven. Compleet met absurde momenten en vele aandoenlijke momenten.

Toch pakt dit een stuk minder uit dan in die andere film van de regisseur. Je krijgt niet echt een band met de personages en het blijft net even te afstandelijk. Wel leuk dat er nog even gerefereerd wordt naar de bedorven ananas uit CE in het begin. Ook de muziek is opnieuw af en toe erg fout gekozen en erg passend binnen het verhaal. Stijlvolle bewerking ook van Massive Attack's Karmacoma. De shoot-outs waren een leuk extraatje en zijn erg stijlvol in beeld gebracht, al heeft het niet echt een functie in het verhaal.

Ik kon het wel waarderen, en vooral de goede cinematografie. Leuke personages en absurde momenten.

3.5*

Met het zien van Doctor Strange is het even weer wennen aan een full-blown origins story.

Waar een Ant-Man en zelfs Guardians of the Galaxy ook nieuwe personages in het MCU moesten introduceren, voelde het daar totaal niet als een standaard introductie film. Derrickson en zijn team hebben er wel voor gekozen om dat in Doctor Strange wel te doen. Aan de ene kant heel erg slim, omdat Doctor Strange nu niet de meest bekende "superheld" uit de Marvel geschiedenis is. Toch hebben die comics ook een erg grote fanbase. Aan de andere kant moet je natuurlijk toegeven dat wij als publiek niet echt meer zitten te wachten op dit soort origins verhalen, of ze zelfs nog nodig hebben. Want geef nu toe, wie heeft er een origins verhaal van Black Panther of Spider-Man gemist in het fantastische Captain America: Civil War.

Heel veel interessants is er dan ook niet aanwezig om als origins verhaal voor Strange te dienen. In de aanloop naar zijn ommekeer wordt bijna trouw het verloop in de comics aangehouden. Enige verschil is dat Strange in de comics aan drunk driving deed. Verder is er niet veel hou vast in de origins. Dat betekent wel dat we gelukkig snel tot de training gaan komen. Alhoewel dat ook weer erg standaard in beeld wordt gebracht. En dat is een beetje het probleem van Doctor Strange. Er is bijna niets verfrissend te vinden in de opzet.

Wat wel erg verfrissend is, is dat Doctor Strange, net als Thor, een heel ander soort superheld is dan we gewend zijn. De magie is dan een erg leuke toevoeging op alle vreemde dingen die al gaande zijn in het MCU. En ook wat daarmee gedaan wordt is fantastisch. Ik durf zelfs te zeggen dat dit visueel de mooiste film is in deze serie tot nu toe. Dat moment waarin Strange zijn ogen opent met die reis is erg mooi gedaan. Maar ook het veranderen van de realiteit, waarin duidelijk de invloeden van Inception en The Matrix zichtbaar zijn, zien er erg mooi uit en zijn ook nog eens ontzettend gedetailleerd. En eindelijk krijgen we weer eens een badguy die wat minder een dimensionaal is. Er wordt verder getracht om wat meer diepgang aan personages mee te geven, Mordo en The Ancient One, maar werkt niet altijd even goed. Maar zoals te verwachten in de films die uit de Marvel stal komen, is dat iets voor in de toekomst. Iets om in een tweede Doctor Strange film naar uit te kijken en natuurlijk in de aankomende Thor: Ragnorok en Avengers: Infinity War. Toch enigszins jammer dat we meer easter eggs krijgen uit de Strange lore dan de schaarse momenten die verwijzen naar het vervolg van het MCU.

Bendict Cumberbatch is perfect gecast als Stephen Strange. Iemand waar ik sinds de aankondiging al heel veel vertrouwen in had dat hij de enige keuze was om dit personage te spelen. Ejiofor doet zijn best, al voelt het vooral alsof hij al meer energie steekt in zijn personage opzetten voor een volgend deel, dan dat hij hier een duidelijk functie heeft. Swinton mag haar uiterlijk weer eens aanpassen om hier helemaal los te gaan. Mooiste acteermoment is toch wel de scene voor het raam met Strange. Mikkelsen heeft er duidelijk plezier en zet een fijne badguy neer.

Visueel, zoals gezegd, toch wel de mooiste MCU film tot nu toe. Vooral in de actie scenes is het genieten. Vooral de New York chase en de Hong-Kong scene zijn om van te smullen. Maar ook de gekke neon kleuren in de scene naar het einde toe en de reis door het multiverse. Sound design is daarnaast ook heel erg fijn. Giacchino weet er qua muziek ook weer iets moois van te maken, te beginnen met de fanfare die het nieuwe Marvel logo ondersteund. Derrickson wil veel, misschien iets te veel. Ik ben er van overtuigd dat hij het in een eventueel vervolg nog beter gaat doen, daar hij niet vastzit aan de verplichting van een origins verhaal.

Doctor Strange is best een leuk geheel geworden, maar mist te veel die punch die we sinds Winter Soldier van het MCU gewend zijn. Het grijpt weer helemaal terug naar een standaard verhaaltje. Helaas een film die qua niveau heel erg pre Winter Soldier is. Ongelooflijk hoe die film de lat voor de films in dit universum zoveel hoger heeft gelegd.

Jammer dat we dit soort cinema vandaag de dag niet meer kunnen ervaren.

Lijkt me prachtig om dit in de bioscoop te mogen ervaren. Ik heb ook het idee met de overture, de pauze en de lange speelduur dat dit soort epics echt werden gemaakt om een bioscoopbezoek tot een ware happening te maken.

Doctor Zhivago is misschien wel Lean's beste en misschien ook wel zijn mooiste film. Want plaatjes schieten kan hij wel degelijk. Van epische wideshots tot kleine intieme momenten. Van de jungle in Bridge on the River Kwai tot ellenlange shots van kamelen berijden door de woestijn in Lawrence of Arabia. Hij weet samen met zijn DP altijd voor prachtige vista's te zorgen en ook in kleine scenes of scenes met veel dialoog weet hij altijd iets moois te doen. Dit is ook in Doctor Zhivago het geval. En waar beter dat te doen dan in Rusland, hoewel de film geschoten is in Finland, Canada en Spanje. komt heel erg goed over dus. Van de warme zomers tot de bittere winters waar je de kou bijna kunt voelen. De treinrit is een van de hoogtepunten van de film. Ook dat huis waar ze naar toe gaan ziet er fantastisch uit in zowel de winter als de zomer.

Het verhaal steekt gewoon erg mooi in elkaar. Een generaal is op zoek naar de dochter van zijn(half) broer, en vertelt daarmee het verhaal van Zhivago, dichter en arts, aan een meisje waarvan hij denkt dat het zijn nichtje is. Geweldig om dit verhaal af te laten spelen tegen de achtergrond van de eerste wereld oorlog en de oktoberrevolutie. Belangrijke gebeurtenissen in de Russische geschiedenis, centraal staan echter de liefdes verhalen. Zhivago ontmoet Lara, maar ook Tonya heeft zijn hart gestolen. Hij trouwt met Tonya en krijgen een kind. Toch komt hij keer op keer Lara tegen, waardoor een van de mooiste driehoeksverhoudingen uit de film geschiedenis ontstaat. Hij schrijft uiteindelijk de Lara gedichten als teken van zijn liefde voor haar. Om zo weer terug te komen waar de film begon. Erg mooi gedaan. Het is enorm moeilijk om echt iets over Doctor Zhivago te zeggen aangezien het zoveel elementen bevat. De eerste wereld oorlog, de revolutie, de driehoeksverhouding waarin ook nog eens Pasha en Komarovsky een rol spelen. Liefde, verraad, patriottisme, burger oorlog en nog veel meer. Alles werkt gewoon erg goed samen, het (liefdes) verhaal is erg mooi weergegeven, en het ziet er ook nog allemaal eens fantastisch uit. De score van Jarre maakt alles compleet met het thema van Lara als hoogtepunt natuurlijk.

Erg mooi gespeeld door de acteurs. Je weet dat het niet goed is wat Zhivago doet. Sharif weet het echter zo te spelen dat je geen hekel aan hem krijgt. Christie als Lara is eveneens fantastisch. Zo gespeeld dat je haar net als Zhivago meteen erg leuk vind. Erg fijn personage. Steiger als Komarovsky is goed. Guinness' rol is helaas wat te klein. Dan is er nog Tom Courtenay die zijn personage geweldig uitdiept. Ondergewaardeerd is Chaplin als Tonya. Erg fijn hoe ingetogen zij speelt. Je ziet dat er enorm veel in haar omgaat.

Doctor Zhivago is gewoon een erg mooie film met een schitterend verhaal en fantastische beelden, muziek en erg goed acteerwerk. Voor mij de best van Lean.