Demoni 2... L'Incubo Ritorna (1986)

Ik las gisteren je reactie bij de eerste Demons en ik had dezelfde klachten en eindcijfer. Meestal doe ik ook niet aan sequels als de eerste me al tegenvalt maar sinds ik Conjuring 2 heb gezien die ik echt massa's beter vond dan de eerste, ben ik hier toch een beetje op teruggekomen. In Demons 1 leek geen lijn te zitten, veel herhaling zoals je treffend schreef "situaties gebeuren gewoon". In dit deel zat er meer lijn, meer afwisseling en ook enkele scènes die me bijbleven (bij de eerste wist ik al bijna niets meer de dag erna en geen memorable scènes). Ik twijfel er ook niet aan als de volgorde andersom was geweest, de algemene gemiddeldes ook waren omgekeerd. Nog steeds lijkt het principe wie eerst komt, krijgt de meeste punten. Demons 1 scoort denk ik vooral punten op gore, dat is hier een stuk minder maar was voor de rest wel goed.

Ja, de eerste in een reeks zet altijd de toon. In dit geval zal dat deel de gore liefhebbers aanspreken. Deel 2 valt dan waarschijnlijk tegen. Ik hou zeker wel van gore, maar heb het graag in gedoseerde vorm. Naar aanleiding van jouw commentaar denk ik dat dit deel me daarom beter past.

Zoals ik al zei: een goeie voor de horrorfilm challenge .

Net zo leuk als zijn voorganger, kijkt lekker weg.

Hoewel het als een vervolg wordt gepresenteerd is deze film niet veel meer dan een remake, een bijna exact kopie van de eerste, alleen speelt het op een andere locatie; het filmdoek werd vervangen voor de tv in een appartementencomplex. Verder volgt het verhaal dezelfde lijnen als zijn voorganger, waarbij merkbaar de meeste ideeën volledig uit het oorspronkelijke script wordt gehaald. Meestal bezit een tweede deel elementen uit het eerste in de overtreffende trap. Dat is ook hier het geval echter precies de verkeerde... er is hier meer geschreeuw, gekrijs en geren. En juist het bloed is hier minder en niet eens zo indrukwekkend als voorheen. Er is een volledig geruïneerde scene waar een klein gremlin-achtig wezen een zwangere vrouw aanvalt. Dat is niet alleen een slechte scène door het als maar voortdurend hoog piepgeluid, het is ook nog eens veel te lang. Het hoogtepunt was één grote anticlimax want die is een complete chaos. Het plot en de manier waarop het is uitgewerkt, voelt gewoon erg lui aan. Aan de andere kant zijn er nog wel twee leuke metamorfoses. (de eerste Demon en een hond) Echter een voldoende kan ik aan de film niet kwijt!

Komt in maart uit op 4k uhd bij Arrow

Ondanks een paar leuke scènes toch een stuk minder dan het vermakelijke eerste deel, het verhaal kon toch wat minder bekoren en het voortdurende geschreeuw werkt ook niet bepaald mee.

Suffe film. Bagger acteerwerk, mislukte nasynchronisatie (ja, dat betreft het originele geluid in het Italiaans) en personages die teveel domme keuzes maken. Het is ook allemaal veel te theatraal en de demonen zien er minder goed uit dan in het eerste deel.

“We came to celebrate you, not your dress.”

Met ‘Demoni’ wist ‘Bava’ menig kijker te verassen met een leuke Italiaanse horror prent die niet veel voorstelde maar wel voor veel vermaak kon zorgen. Eigenlijk na dit eerste deel zat deel twee al vast in mijn hoofd en ik wist dat ‘Netflix’ deze film ook in hun aanbod had zitten. Het was dus niet moeilijk om deze film te kiezen toen ik naar een leuke film zocht, echter gebeurde dit wel totaal met het eerste deel in gedachten, waardoor de verwachtingen aardig hoog lagen.

En dan kom je er al snel achter dat ‘Bava’ dit ook wel degelijk wist en er geen touwtjes om ging knopen, het moest net zo’n spektakel worden als zijn eerste prent en dat kregen we ook wel te zien. Toch haalde hij nergens het niveau zoals hij dat liet zien in de eerste film, het origineel was er wel een beetje van af en ook kon je zien dat op veel momenten ‘Bava’ nogal in herhaling valt. Wat mij vooral opviel is dat hij wat minder actief werd met de demonen en deze helemaal niet zo bijzonder meer waren in deze film, ik had zelf ook het gevoel dat deze vaker voorkwamen in deel één dan in deze tweede deel. Het mag echter de pret niet drukken want ‘Bava’ laat tevens ook zien dat hij met leuke regie en camerawerk het nodige bloed in beeld kan brengen wat het toch weer doet uitblinken tot een ordinaire horror film.

De cast was vrijwel het zelfde, alleen had een ieder een andere functie om te vervullen binnen de film. Qua cast zat het dus wel goed, en was de film prima te kijken.

Voor de rest heb ik alles wel gehad en valt er niet veel meer te praten over de film. Overigens vond ik wel dat de film wederom leuke soundtracks kende met dit keer ‘Rain’ van de rockband ‘The Cult’ maar ook andere jaren tachtig nummers, heerlijk. Dat maakt de film toch wel een ordinaire eighties horror prent en ik heb me uitstekend vermaakt, ook al met de korte tijdsduur word er genoeg gemoord, heerlijk.

3.5*

3 sterrren voor de moeite en het feit dat ik een onzettende zwak heb voor Italiaanse horror uit de jaren '70 en '80. Ik meen er zelfs een knipoog in te zien naar de jaren '80 hits 'Gremlins'. Dario Argento liet ik overigens als tiener begin jaren '80 wel vaak links liggen. Ik had meer op met Fulci, Raimi, Romero en in iets mindere mate Barker, King. Argento vond ik wat te 'mild' in die tijd. Toen ik deze voorbij zag komen op Netflix toch maar de keuze gemaakt deze te gaan kijken. Is de film eng? nope. Is de film 'gore' (wat heb ik een hekel aan dat woord zeg): nope. Is de film vermakelijk? Yep. Is de film qua SE interessant? Yep. Kijkt de fil lekker weg met een bak popcorn? Yep. En zoals vaker gezegd... gezien, afgevinkt, en weer door!

Jaaa acteurs recyclen!!! Hahaha