Demoni 2... L'Incubo Ritorna (1986)

Ontzettend slecht vervolg dat op alle vlakken inferieur is aan het geweldige Dèmoni. Zowel filmtechnisch als qua amusementswaarde valt er weinig tot niets te beleven. Het duurt een halfuur voor de hel losbreekt maar zelfs dan blijft het allemaal slaapverwekkend. De actiescènes ogen belabberd en ook de hoeveelheid ranzigheid was enorm teleurstellend. Zelfs de algemene regie is zo verwarrend dat je moeilijk kan geloven dat er zo'n grote namen aan hebben meegewerkt. Het lijkt wel of de makers - grotendeels dezelfde als bij het origineel - een collectief gebrek aan inspiratie hadden. Ofwel was het budget aanzienlijk teruggeschroefd. Hoe dan ook, de enige vermeldenswaardige scène is die in de liftkoker, maar op die ene scène na is dit prul de namen Bava en Argento onwaardig.

Ik had deze een jaar of zeven geleden een keer voor een paar euro gekocht bij de Free Record Shop. Het was de tijd dat ik op basis van een toffe hoes een dvd aanschafte. Het was ook de tijd dat ik horrors uit niet-Engelse landen niet kon waarderen en ergerde me dus flink aan de dub. Daarbij had ik ook nog eens een regiovrije Duitse versie te pakken die van brakke kwaliteit was. Zo bleven de subs soms wel twee minuten lang in beeld staan en de andere keer verschenen ze niet eens. Dit alles maakt dit tot ongeveer mijn slechtste aankoop ooit. Gelukkig ben ik in de loop der jaren alles wel een beetje gaan waarderen dus het was tijd voor een herziening.

Zonder dat ik het eerste deel heb gezien kon ik een stuk beter genieten van Demoni 2 dan eerst. Best vies sfeertje met mooie schaduweffecten. Het acteerwerk is erg slecht, maar alles is lekker campy gebracht. De opbouw is wat traag en de manier waarop de demon het appartement binnenkomt vind ik een beetje vergezocht. Misschien dat de reden in Demoni duidelijk is gemaakt. Vind het ook een beetje jammer dat de demons zich teveel als mensen gedragen. Je krijgt nauwelijks het gevoel dat de slachtoffers te maken hebben met bovennatuurlijk kwaad. Neem nou die demons die een salto over de auto maakten of dat kindje dat over de bank springt. Was te duidelijk een mens met een groen masker. Die kleine demon hadden ze beter achterwege kunnen laten want dat was meer een Gremlin. Het deed me meer bespottelijk lachen dan dat het me angst in boezemde.

De make-up vind ik het sterkste punt van de film. De demons zagen er best angstaanjagend uit, het is alleen jammer dat hun gedrag daar afbreuk aandoet. De gore is verder voldoende al zien de bloedlijntjes op iemands gezicht er soms wat knullig uit.Helaas is de logica in verschillende situaties ver te zoeken en het einde stelde ook wat teleur. Na zoveel jaar is het nog steeds geen erg goede film, maar toch wel een stuk beter dan in mijn herinnering en dat is altijd leuk.

Vergelijkbaar met het eerste deel, maar dan allemaal net een stukje minder.

Het verhaal is bijna hetzelfde: een aantal mensen zitten opgesloten in een gebouw, wanneer het "demonenvirus" uitbarst. De overlevenden moeten zien te vechten voor hun leven en een uitweg zien te vinden uit deze nachtmerrie.

De acteerprestaties zijn precies zoals je bij een film als deze kunt verwachten: lekker over-the-top. Jammer genoeg waren er deze keer een aantal personages aanwezig die bijzonder irritant waren, al leek het soms wel of ze dat expres deden. Zo was het meisje dat jarig was bijzonder irritant en zij word toevallig dan ook het eerste slachtoffer van het virus. Dan vraag ik me dus af of ze dit personage expres irritant over lieten komen of niet.

Verder is de soundtrack ook wat minder plezant dan bij de vorige film. Voor het eerste deel had Claudio Simonetti (Goblin) een score geschreven, afgewisseld met lekkere '80's Heavy Metal/Hard Rock van o.a. Accept en Saxon. Voor deze film hadden ze wat onbekender werk, wat zeker niet slecht klonk, maar gewoon niet te vergelijken was met wat ze bij de eerste film hadden gebruikt.

Wat ik zelf nog het meest teleurstellende vond was de gore. Daar waar het eerste deel bol stond van de over-the-top make-up effecten, stelt dit deel een beetje teleur. Er zijn wel een aantal mooie make-up effecten te zien, maar in mindere mate en minder zot dan bij het eerste deel.

De film weet best te vermaken, maar daar waar het origineel me nog lang zal bijblijven, zal ik deze weer gauw vergeten zijn.

Beter dan z'n voorganger eigenlijk, het blijft een foute 80's horrorfilm maar toch is het minder knullig dan deel 1. Hoogstaande cinema zal dit nooit worden, maar deel 1 bewees dat het slechter kan!

Ik vond deze film gewoon saai.

Nooit werd het voor mij echt spannend, en afgezien van de Demon-make up was er ook weinig goors te bewonderen. Ook al zijn er hordes demonen, nooit werd het echt dreigend. Wat ik ook raar vond was dat de demonen een groep van 30 man binnen de kortste keren een kopje kleiner maken, maar op het laatst worden gestopt door één enkele explosie. Raar zijn ook de scènes die totaal los staan van de film.

Er waren wel wat grappige dingen zoals die vage demonen-baby die meer komisch dan eng was, en de demon dog. De heerlijke 80's hair-metal soundtrack en de elektronische score van Simon Boswell (Hardware) waren ook best fraai op die typische jaren '80 manier, maar voor de rest vond ik het maar een saaie bedoening.

Beetje overschat, deze Demon films, want deel één vond ik ook maar pover.

Ver verwijderd van het eerste deel, wat ook niet gek is aangezien dit simpelweg het 'nageboorte' is van Demoni. Vluchtig gemaakt met een grotendeels zelfde crew (al hoewel de omvang aanzienlijk gekrompen is) en hetzelfde uitgangspunt. Alles voelt vanzelfsprekend minder fris aan, maar het blijft allemaal bijzonder vermakelijk. Paar erg fijne momenten (Gremlin) en best sfeervol, maar dat is aan Bava toevertrouwd. Soundtrack valt ook goed mee te leven, al doe je wel een aardig grote stap terug als je van Simonetti (Suspiria e.d) naar Boswell gaat.

Anyhow; slijmerige b-pulp die gemakzuchtig is uitgekakt...en zelfs dan nog erg genietbaar is.

Gore gekkigheid.

Of gekke gorigheid. Het is maar hoe je het bekijkt. Goor en gek is dit vervolg op de ietwat tegenvallende Italiaanse horrorfilm sowieso. Waar men bij die film helaas bleef steken op eenzelfde lokatie en nogal eens in herhaling viel, worden hier alle registers opengetrokken en overtreft deze maffe, vermakelijke film het eerste deel.

Goed.

Weliswaar een stuk minder dan het sfeervolle en zeer fraaie eerste deel, maar des al niet te min was dit vervolg nog best te pruimen. Het was ook leuk dat Bobby Rhodes weer een rolletje heeft, want hem vond ik ook wel cool in het eerste deel.

De opbouw is wat traag maar na de fraaie scene met de TV komt de film lekker opgang (mede ook in combinatie met lekkere rock muziek van o.a. The Cult met het prachtige nummer "Rain") en valt er genoeg te beleven qua horror. Hierbij zijn de effecten best fraai (zeker voor de jaren 80) en is het geregeld ook lekker hard (wel nauwelijks goor dit keer). De scene met de hond vond ik overigens wel lachwekkend en hetzelfde geldt voor de Gremlin-achtige figuur Wat ook best een fraai scene was (vooral lekker creepy), was de scene met het jochie in het huis.

Net zoals de film minder is dan het eerste deel, geldt dit ook voor de cast (wel meer vrouwelijk schoon) m.u.v. Bobby Rhodes die het wederom zeer leuk doet en ook lekker tekeer gaat.

Demoni 2 kent over het algemeen hetzelfde uitgangspunt als het geweldige eerste deel, alleen is het qua uitwerking toch een stukje minder dan zijn voorganger.

Het duurt circa 40 minuten voordat de film dan toch eindelijk wat vaart vertoont en er daadwerkelijk wat gebeurt. Niet geheel toevallig verschijnt vanaf dat moment Bobby Rhodes, die in deel 1 op geniale wijze de rol van een pooier had en het in deze film als bad-ass sportschoolinstructeur ook weer geweldig doet, vaker in beeld. De rest van de cast bestaat uit de mooie Nancy Brilli en de destijds 11 jarige Asia Argento.

In alles doet Demoni 2 een stapje terug in vergelijking met Demoni. De demons zelf zien er minder spectaculair uit, de gore level is drastisch teruggedraaid en de setting is minder imponerend. Zeker dat laatste is best wel jammer. De enorm grote bioscoop van het eerste deel ademde een geweldige sfeer uit die je aan de buis gekluisterd houdt. Dit appartementencomplex is alles behalve sfeervol en op dat gebied wordt er dan ook weinig uitgehaald door Lamberto Bava. Wat dan wel weer van niveau is gebleven is de soundtrack. Simon Boswell is geen Simonetti maar levert hier wel een uitstekende score aangevuld met lekkere rockdeuntjes.

Sterke scenes, zoals de scene waarin de 2 personen door een kier van de liftdeuren de demons voorbij zien rennen, worden afgewisseld door bijzonder matige scenes zoals de scene met dat gremlin achtige geval. Overigens wordt die scene ook nog eens veel te lang uitgerekt terwijl op andere momenten scenes abrupt eindigen.

Nee, een echt Italiaans pareltje op horror gebied is Demoni 2, in tegenstelling tot het eerste deel, niet. Het verhaal en de uitwerking komen allemaal wat gemakzuchtig over. Desondanks blijft het toch fijn om de demons achter hun slachtoffers aan te zien rennen op een typische 80's score en is Bobby Rhodes opnieuw dusdanig op dreef dat hij de film weer érg veel kleur meegeeft.

Hele kleine 3,5*

Een beetje een tegenvaller helaas. Had (vooral door de erg sfeervolle poster) veel meer verwacht van dit vervolg op de erg gave cult-film Demoni.

Het acteerwerk was weer nogal matig. Wel leuk was dat Bobby Rhodes en Lino Salemme uit het eerste weel van de partij waren. Het filmdebuut van Asia Argento, Dario Argento's dochter. Heb de Engelse dub maar weer bekeken en die was toch aardig synchroon, wel waren sommige stemmen een beetje vervelend en de dialogen nogal dom. Ook de audio-editing is rampzalig, de muziek gaat steeds harder en zachter en houd vaak gewoon ineens op.

Het verhaal van de film was erg slecht en enorm slecht doordacht. In een flatgebouw in Hamburg (daar is het gefilmd althans) viert ene Sally haar verjaardag. Die avond komt er een horror-film op televisie over een stel tieners die naar de zogenaamde 'Forbidden Zone' gaan om te kijken of er nog sporen zijn de Demonen die daar eens waren. Ze vinden het lijk van een demon en als een van de tieners per ongelijk bloed op de demon laat vallen komt deze tot leven en weet door het televisiescherm Sally's feestje binnen te dringen. De stroom valt uit en nu moeten de zwangere overbuurvrouw en haar man en de mensen uit de fitnesszaal de toestromende horde demons weten te overleven. Het verhaal had een enorm gebrek aan sfeer en was nogal dom, in plaats van een soort found-footage live-documentaire werd er een nogal knullige film op tv vertoond waaruit zonder enige uitleg een demon naar de echte wereld weet te ontsnappen. Het apocalyptische einde van de vorige film word genegeerd en in plaats van een sfeervol oud huis speelt de film zich af in een flatgebouw (Dick Maas had dat toch stukken beter aangepakt in De Lift).

De special effects waren wel weer grappig en sommige demons zag er wel erg gaaf uit. Wel moet ik zeggen zijn de effecten in dit deel een stuk minder als in Demoni, je ziet vaak duidelijk dat het geen acteurs maar poppen zijn en dit deel bevat veel minder gore. De scène waar de demon uit de tv komt was wel best gaaf gedaan. Die gremlin die uit het jongetje komt was wel heel erg slecht. Ik vind de demons beter/origineler dan gewone zombies/levende doden, vooral door de gave transformaties, maar in deze film worden de 'regels' van de vorige film wel een beetje aan de laars gelapt en uiteindelijk slaat de film om in het cliché zombies-in-een-groot-gebouw verhaaltje.

De muziek was wel weer lekker 80s. Simon Boswell's Demonica (de openingstitels) waren echt heel erg goed, misschien wel een van de allerbeste elektronische soundtracks die ik heb gehoord maar verder was de orginele score niet erg bijzonder. Zaten wel weer een aantal leuke 80s nummers in van o.a. The Smiths.

Al met al viel het me toch tegen deze Demoni 2, had er zeker meer van verwacht. Het eerste deel was toch echt vele malen beter en ook stukken vermakelijker. Zaten best een aantal gave stukjes in en aan het einde ook wat mooi camera-werk, maar dit is toch echt een van de mindere Italiaanse horrors.

Een flinke stap terug in vergelijking met het eerste deel.

Nu is het eerste deel ook niet heel hoogstaand, maar daar is alles erg vermakelijk en ook nog eens sfeervol. Demons 2 heeft geen van die 2. Vervelend, heel erg slecht acteerwerk, saai. Het eerste half uur gebeurt er al niets. Het enige leuke zijn daar de terugblikken naar de film in de film in het vorige deel. Ondersteund door een sfeervolle soundtrack. Zelfs als de hel los breekt, valt er buiten wat coole make-up en effecten vrij weinig over om van te genieten. Waar menig film draait op de campiness, lijkt Bava wel erg zijn best te doen om een zo serieus mogelijk vervolg te maken. Wat heel erg verkeerd uit pakt met hoe de film uiteindelijk is geworden. Ook de vele sub-plots hebben weer weinig te doen met de rest van de film. De soundtrack is wel weer genieten geblazen, maar de score is door het gemis van Claudio Simonetti toch echt een heel stuk minder.

Demons 2 scoort helaas beneden de verwachtingen die al niet heel hoog waren. Niet erg, zolang het maar vermakelijk is. Maar daarin weet Demons 2 zelfs slecht te scoren. Wel credits voor de scene met de hond trouwens. Erg tof moment.

Wat mij betreft nog leuker dan deel 1! De bioscoop is hier vervangen door een flatgebouw. Full-out-eighties horror met geweldige make-up en FX. Verhaal zit er verder natuurlijk voor geen meter in .... maakt hier nog niks uit ... leuker dan in de jaren tachtig werd het niet meer.

Hoewel het als een vervolg wordt gepresenteerd is deze film niet veel meer dan een remake, een bijna exact kopie van de eerste, alleen speelt het op een andere locatie; het filmdoek werd vervangen voor de tv in een appartementencomplex. Verder volgt het verhaal dezelfde lijnen als zijn voorganger, waarbij merkbaar de meeste ideeën volledig uit het oorspronkelijke script wordt gehaald. Meestal bezit een tweede deel elementen uit het eerste in de overtreffende trap. Dat is ook hier het geval echter precies de verkeerde... er is hier meer geschreeuw, gekrijs en geren. En juist het bloed is hier minder en niet eens zo indrukwekkend als voorheen. Er is een volledig geruïneerde scene waar een klein gremlin-achtig wezen een zwangere vrouw aanvalt. Dat is niet alleen een slechte scène door het als maar voortdurend hoog piepgeluid, het is ook nog eens veel te lang. Het hoogtepunt was één grote anticlimax want die is een complete chaos. Het plot en de manier waarop het is uitgewerkt, voelt gewoon erg lui aan. Aan de andere kant zijn er nog wel twee leuke metamorfoses. (de eerste Demon en een hond) Echter een voldoende kan ik aan de film niet kwijt!

“We came to celebrate you, not your dress.”

Met ‘Demoni’ wist ‘Bava’ menig kijker te verassen met een leuke Italiaanse horror prent die niet veel voorstelde maar wel voor veel vermaak kon zorgen. Eigenlijk na dit eerste deel zat deel twee al vast in mijn hoofd en ik wist dat ‘Netflix’ deze film ook in hun aanbod had zitten. Het was dus niet moeilijk om deze film te kiezen toen ik naar een leuke film zocht, echter gebeurde dit wel totaal met het eerste deel in gedachten, waardoor de verwachtingen aardig hoog lagen.

En dan kom je er al snel achter dat ‘Bava’ dit ook wel degelijk wist en er geen touwtjes om ging knopen, het moest net zo’n spektakel worden als zijn eerste prent en dat kregen we ook wel te zien. Toch haalde hij nergens het niveau zoals hij dat liet zien in de eerste film, het origineel was er wel een beetje van af en ook kon je zien dat op veel momenten ‘Bava’ nogal in herhaling valt. Wat mij vooral opviel is dat hij wat minder actief werd met de demonen en deze helemaal niet zo bijzonder meer waren in deze film, ik had zelf ook het gevoel dat deze vaker voorkwamen in deel één dan in deze tweede deel. Het mag echter de pret niet drukken want ‘Bava’ laat tevens ook zien dat hij met leuke regie en camerawerk het nodige bloed in beeld kan brengen wat het toch weer doet uitblinken tot een ordinaire horror film.

De cast was vrijwel het zelfde, alleen had een ieder een andere functie om te vervullen binnen de film. Qua cast zat het dus wel goed, en was de film prima te kijken.

Voor de rest heb ik alles wel gehad en valt er niet veel meer te praten over de film. Overigens vond ik wel dat de film wederom leuke soundtracks kende met dit keer ‘Rain’ van de rockband ‘The Cult’ maar ook andere jaren tachtig nummers, heerlijk. Dat maakt de film toch wel een ordinaire eighties horror prent en ik heb me uitstekend vermaakt, ook al met de korte tijdsduur word er genoeg gemoord, heerlijk.

3.5*