• 144.918 films
  • 7.287 series
  • 22.098 seizoenen
  • 498.172 acteurs
  • 313.509 gebruikers
  • 8.301.852 stemmen
Avatar
 
banner banner

I Tre Volti della Paura (1963)

Horror | 92 minuten
3,50 133 stemmen

Genre: Horror

Speelduur: 92 minuten

Alternatieve titels: Black Sabbath / The Three Faces of Fear / Drie Aangezichten van de Verschrikking / The Three Faces of Terror

Oorsprong: Italië / Verenigd Koninkrijk / Frankrijk

Geregisseerd door: Mario Bava en Salvatore Billitteri

Met onder meer: Boris Karloff, Mark Damon en Michèle Mercier

IMDb beoordeling: 7,1 (11.499)

Oorspronkelijke taal: Italiaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot I Tre Volti della Paura

Een drietal griezelverhalen. 'The Telephone' gaat over een prostituee die in haar appartement geterroriseerd wordt door telefoontjes van haar uit de gevangenis ontsnapte pooier. 'The Wurdalak' handelt over een Russische graaf die een familie ontmoet die zich bezig houdt met het doden van vampiers en 'The Drop of Water' gaat over een verpleegster die de ring steelt van een overleden medium, die later achter haar aan komt om wraak te nemen.

imageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Gorca (segment "The Wurdalak")

Sdenka (segment "The Wurdalak")

Vladimire d'Urfe (segment "The Wurdalak")

Rosy (segment "The Telephone")

Mary (segment "The Telephone")

Helen Chester (segment "A Drop Of Water")

Giorgio (segment "The Wurdalak")

Pietro (segment "The Wurdalak")

Maria (segment "The Wurdalak")

Frank Rainer (segment "The Telephone")

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van baspls

baspls

  • 4117 berichten
  • 1669 stemmen

Naar deze Horror-anthologie van Horror-meester Mario Bava was ik al erg lang benieuwt. Heb hem uiteindelijk voor de Kerst bewaard en dat was een goede keuze, want de film is bijzonder sfeervol.

Ik baal er enorm van dat ik de Amerikaanse versie van American International Pictures (bekend van Roger Coreman en Vincent Price) heb gekeken. De volgorde van de clips is namelijk anders, de mooie muziek van Roberto Nicolosi is vervangen door de bombastische jazzmuziek van Les Baxter en ik heb het idee dat er veel uit is geknipt (zo mis je shots als het mes dat in de rug van het slachtoffer steekt en is het afgehakte hoofd nauwelijks in beeld). Ook schijnt bij de dubbing het hele verhaal veranderd te zijn. Wat dan wel mooi was van deze versie waren het haarscherpe beeld en Boris Karloff als verteller, maar ik wil zeker de Italiaanse versie zien bij een tweede kijkbeurt.

Het eerste verhaal ‘A Drop of Water’ was een bijzonder sfeervol spookverhaal dat me een klein beetje deed denken aan Le Locataire van Roman Polanski. Inhoudelijk had het beter gekund, maar de beklemmende sfeer en de angstaanjagende Barones zijn haast ongeëvenaard. Het tweede verhaal ‘The Telephone’ was een matige vroege Giallo die in de Amerikaanse versie op zeer amateuristische wijze tot iets bovennatuurlijks is gemaakt. De zwarte handschoenen zijn al van de partij en het had wel een Hitchcockiaans sfeertje, maar het is veel te saai in vergelijking met het vorige segment. Met ‘The Wurdalak’ laat Bava zien dat hij de meester is als het op Gotische horror aankomt. Een bijzonder sfeervol geschoten Oost-Europese vampierengeschiedenis. Het segment was helaas te kort voor een uitgediept verhaal, maar het fenomenale sfeervolle kleurgebruik maakt dat ruimschoots goed. Ik wou dat alle Gotische horror’s het kleurgebruik van Mario Bava hadden. Hammer heet ook een aantal zeer sterke films, maar die missen vaak goede belichting, met name de indoor-shots zijn meestal overbelicht en sfeerloos.

De film heet eigenlijk I Tre Volti della Paura (Drie aangezichten van de verschrikking), maar de Amerikaanse producent wilde op het succes van Black Sunday teren en dus werd de titel Black Sabbath, terwijl de film helemaal niets met Hekserij te maken heeft. De metal-band Black Sabbath heeft zich vernoemt naar deze film. Toen ze aan het optreden waren ging iedereen weg omdat deze film in de bioscoop draaide, horror sells vond Ozzy. De naam zou overigens beter bij Iron Maiden passen, die maakte namelijk ook daadwerkelijk muziek over oude horrorfilms (Dario Argento en Lamberto Bava zijn ook grote Metal-fans overigens). Het blijft niet bij Metal, want Quentin Tarantino beweerd dat hij van deze film het idee heeft gekregen om Pulp Fiction in drie korte verhalen te vertellen.

Het was misschien niet helemaal wat ik er van had verwacht, maar Black Sabbath mag er zeker wezen en is een echte must voor Horror-liefhebbers. Een bijzonder gaaf spookverhaal, een erg vroege Giallo en een ontzettend sfeervolle Gotische horror met Boris Karloff als vampier.


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

baspls schreef:

De naam zou overigens beter bij Iron Maiden passen, die maakte namelijk ook daadwerkelijk muziek over oude horrorfilms

Nu is mijn die-hard Iron Maiden periode alweer een aantal jaar voorbij, maar over welke horrorfilms zijn nummers gemaakt door de groep? Ze gebruikten wel eens regelmatig clips uit films voor hun videoclips, Number of the Beast onder andere, en zanger Bruce Dickinson heeft wel eens een script geschreven (en heeft ook een nummer geschreven voor Nightmare on Elm Street 5) maar ik associeer ze toch vooral met oorlogsfilms en science-fiction.


avatar van baspls

baspls

  • 4117 berichten
  • 1669 stemmen

Metalfist schreef:

Nu is mijn die-hard Iron Maiden periode alweer een aantal jaar voorbij, maar over welke horrorfilms zijn nummers gemaakt door de groep? Ze gebruikten wel eens regelmatig clips uit films voor hun videoclips, Number of the Beast onder andere, en zanger Bruce Dickinson heeft wel eens een script geschreven (en heeft ook een nummer geschreven voor Nightmare on Elm Street 5) maar ik associeer ze toch vooral met oorlogsfilms en science-fiction.

Muziek van Iron Maiden is gebruik in Demoni en Phenomena van Dario Argento (het is een van zijn favoriete bands als ik het goed heb). Verder heeft Iron Maiden nummers geschreven over The Wicker Man, Children of the Damned en Village of the Damned en zijn voor clips en promotiemateriaal veel beelden uit Horror-films gebruikt. Maar ze hebben inderdaad meer ben Scienece-fiction en oorlog denk ik. Europe heeft ook een aantal nummers over (Italiaanse) Horror, maar die zie je dan weer helemaal niet met Horror-films in clips en dergelijke.


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

baspls schreef:

(quote)

Muziek van Iron Maiden is gebruik in Demoni en Phenomena van Dario Argento (het is een van zijn favoriete bands als ik het goed heb). Verder heeft Iron Maiden nummers geschreven over The Wicker Man, Children of the Damned en Village of the Damned en zijn voor clips en promotiemateriaal veel beelden uit Horror-films gebruikt. Maar ze hebben inderdaad meer ben Scienece-fiction en oorlog denk ik.

Dat een regisseur beslist om muziek van hen te gebruiken in één van zijn horrorfilms is niet hetzelfde als Iron Maiden die muziek maakt over oude horrorfilms lijkt me. Je gaat Black Sabbath toch ook geen superheldenband noemen omdat hun nummer Iron Man in de gelijknamige Marvel film wordt gebruikt? Children of the Damned is inderdaad het enige voorbeeld lijkt me. Wicker Man bezie ik eerlijk gezegd niet als eenzelfde soort horror als deze Black Sabbath of Children of the Damned maar met wat goede wil kan ik het er wel in zien

Dat ze gebruik maken van horrorfilms in hun videoclips haalde ik zelf al aan trouwens. Je statement dat Iron Maiden muziek maakt(e) over oude horrorfilms verbaasde me gewoon aangezien één a twee nummers (als we Wicker Man mee in de running nemen) over horrorfilms in het niets valt ten opzichte van de science-fiction en oorlogsfilms waar ze mee dwepen.


avatar van baspls

baspls

  • 4117 berichten
  • 1669 stemmen

Metalfist schreef:

Dat een regisseur beslist om muziek van hen te gebruiken in één van zijn horrorfilms is niet hetzelfde als Iron Maiden die muziek maakt over oude horrorfilms lijkt me. Je gaat Black Sabbath toch ook geen superheldenband noemen omdat hun nummer Iron Man in de gelijknamige Marvel film wordt gebruikt? Children of the Damned is inderdaad het enige voorbeeld lijkt me. Wicker Man bezie ik eerlijk gezegd niet als eenzelfde soort horror als deze Black Sabbath of Children of the Damned maar met wat goede wil kan ik het er wel in zien

Dat ze gebruik maken van horrorfilms in hun videoclips haalde ik zelf al aan trouwens. Je statement dat Iron Maiden muziek maakt(e) over oude horrorfilms verbaasde me gewoon aangezien één a twee nummers (als we Wicker Man mee in de running nemen) over horrorfilms in het niets valt ten opzichte van de science-fiction en oorlogsfilms waar ze mee dwepen.

Je hebt ook gelijk hoor. Ik snap ook niet waarom Iron Maiden me net te binnen schoot. Black Sabbath heeft volgens mij helemaal geen horror-achtige nummers en Iron Miaden heeft het horror-achtige album Number of the Beast, maar verder houd het wel op ja.


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

baspls schreef:

Black Sabbath heeft volgens mij helemaal geen horror-achtige nummers

Kan me inderdaad niet meteen iets voor de geest halen, maar het oeuvre van Black Sabbath zit me niet zo fris in het geheugen als dat van Iron Maiden. Number of the Beast is trouwens meer religieus getint en verwijst ook via onder andere The Prisoner opnieuw naar science-fiction en Run to the Hills naar oorlog


avatar van joolstein

joolstein

  • 6747 berichten
  • 6190 stemmen

Het giallo horror-drieluik van Mario Bava is met recht een klassieker. Boris Karloff introduceert aan het begin de drie verhalen. Dat is helaas een van de mindere dingen, iets wat duidelijk de tand des tijds niet heeft overleeft. En dan begint het eerste verhaal:

Il telefono: Een stijl-oefening in minimalisme alles speelt zich af in één kamer. Meisje is alleen in die kamer en krijg steeds mysterieuze telefoontjes waardoor er een constante claustrofobische sfeer hangt. (is dit een soort andere intrepetatie van Call-girl? ) Een duidelijke prototype voor een giallo script inclusief de seksuele spanning en een onverwachte twist.

I Wurdalak: is gebaseerd op de novelle The Family of the Vourdalak van Tolstoy. Ook verreweg de langste van de drie. Boris Karloff speelt hierin de vader/opa van een Russisch gezin. Deze heeft een bandiet gedood waarvan werd gezegd dat het een Wurdalak was. Hierdoor ontstaat er een griezelige atmosfeer met de vraag is hij het nu wel of niet. Deze Russische variatie van een vampier dood alleen zijn geliefden en uiteindelijk eindigt dit dan ook in een luguber liefdesverhaaltje. Dit verhaal heeft trouwens ook nog een prachtige bewerking gekregen in La Notte dei Diavoli (1972)

La goccia d'acqua: Naar een verhaal van Ivan Chekhov en met een geniale griezelige atmosfeer. Verpleegster krijg het verzoek om een overleden oude vrouw aan te kleden voor de begrafenis. Nu is deze gestorven tijdens een seance, wat natuurlijk de nodige angst oplevert. Een fantastische Gothic horror film.


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3140 berichten
  • 3798 stemmen

Het eerste deel was niet zo bijzonder maar heeft wel een schoonheid als protagoniste. Het tweede deel was sfeervol maar echt spannend werd dit wat doorsnee vampierenverhaal toch ook niet. Het derde deel was dan wel behoorlijk creepy. Bij alledrie de verhalen valt het inventieve gebruik van ruimte en licht op.

De proloog en epiloog waren beter achterwege gebleven, met name het laatste stukje voelde erg misplaatst. De vraag dringt zich op waarom voor deze afsluiter is gekozen...misschien om de kijker niet met knikkende knieën terug naar huis te laten keren?


avatar van comely

comely

  • 310 berichten
  • 60 stemmen

Dit is dus zo een film die zijn tijd ver voorbij was.


avatar van Flat Eric

Flat Eric

  • 6365 berichten
  • 1025 stemmen

Aardige old school horror die je als horror liefhebber gezien moet hebben. Maar het heeft me toch niet helemaal kunnen betoveren helaas.

Van de drie losse verhaaltjes is mijn favoriet wel het verhaal met de ring. Dat zag er bijzonder sfeervol uit door het kleurgebruik en prachtige decor.

De overige twee verhalen waren ridicuul met het telefoonverhaaltje als dieptepunt.

Het vampierverhaal was ondanks Boris Karloffs inbreng helaas niet echt memorabel, spannend of indrukwekkend.


avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 19655 berichten
  • 2198 stemmen

Bij herziening vond ik dit toch een fijnere ervaring. In deze versie kwam het beste verhaaltje 'The Drop of Water' aan het begin. Zonder meer het meest sfeervolle en griezelige van het drieluik. Als tweede dan 'The Telephone' die beter was in mijn herinnering maar uiteindelijk redelijk flut blijkt te zijn. Als laatste 'The Wurdalak' met in een van de hoofdrollen voor horroricoon Boris Karloff (die eveneens optreedt als host en de verhaaltjes aan elkaar praat op een ludieke manier). Deze was me nu een stuk beter bevallen. Ook hier zit de kracht weer in de setting en de sfeer. Zowel verhaal 1 als 3 hadden die gothic setting waar ik wel van hou. Maar nogmaals The Drop of Water blijft met stip het beste segement van alle horror anthologies die ik heb gezien. Ik stel voor de verhalen in deze volgorde te bekijken:

1) The Telephone

2) The Wurdalak

3) The Drop of Water


avatar van Collins

Collins

  • 4765 berichten
  • 2937 stemmen

Een vroeg werk van Mario Bava. Een anthologiefilm bestaande uit drie episoden, die losjes zijn gebaseerd op verhalen van Anton Tsjechov, Aleksei Tolstoj en Guy de Maupassant. In navolging van de succesvolle Edgar Allan Poe adapties van Roger Corman, die zeer lucratief bleken, bedacht men dat het tijd werd om eens te putten uit het werk van andere klassieke auteurs van naam. Vanwege rechten en geldkwesties werden de drie verhalen niet heel herkenbaar verfilmd, maar gebruikte men de basis ervan. Net herkenbaar genoeg om het bronmateriaal te herkennen, maar niet herkenbaar genoeg om met vervelende kwesties betreffende auteursrechten te maken te krijgen. Het filmische resultaat is met een draaitijd van acht weken, een snel in elkaar geflanste B-film, die in handen van Mario Bava zeer vermakelijk vertier oplevert.

Blikvanger in de film is Boris Karloff. Hij speelt zelf een rol in de tweede episode en vervult daarnaast de rol van gastheer die met een korte stemmige introductie de film aftrapt en met een leuk ironisch optreden de film afsluit.

De eerste episode is getiteld “The Telephone”. Hierin wordt de mooie Michèle Mercier in haar woning telefonisch bedreigd. Wat mij betreft de zwakste episode uit de trilogie. Een stilistisch vingeroefeningetje van Bava met elementen uit de giallo. Een tamelijk vlak verhaaltje waarin de spanning nooit tot grote hoogten reikt, omdat de kijker te vroeg in het verhaal al te weten komt hoe de vork in de steel zit, zodat hem dientengevolge een spectaculaire verrassing wordt ontnomen. Goed geslaagd zijn daarentegen de stilistische elementen. Geen spannend verhaal, maar visueel zeker aantrekkelijk.

The Wurdulak is de langste episode en de episode waarin Karloff een rol heeft. Een Gotisch verhaal dat zich in een winters landschap vol nevelflarden afspeelt. Het handelt over een bloeddorstig familiehoofd. Het verhaal is inhoudelijk niet heel intrigerend, maar atmosferisch is het top. Prachtige Middeleeuwse set design. Sfeervol grauw kleurgebruik. Fraaie belichting. Tot de verbeelding sprekende mimiek van de acteurs. Gewoon een fijne beklemmend e beleving.

De film besluit met “The Drop of Water”. Een verpleegster steelt een ring van een overleden medium en moet daar voor boeten. Voor mij de beste episode. Spannend en sfeervol. Het verhaal speelt zich volledig in het halfdonker af. De korte speelduur van 20 minuten maakt het verhaal prettig puntig. Geen afleidende manoeuvres en weinig spraak. De aandacht blijft voortdurend gericht op de verpleegster en haar angstwekkende beleving. Een leuk en spannend slot van het drieluik.

De laatste minuten zijn vervolgens weer voor Karloff die de kijker middels een grappige scène verlost uit de angstige verkramping die hij tijdens het kijken heeft ontwikkeld. Leuke scène.

Fijne film.


avatar van Hansiro

Hansiro

  • 160 berichten
  • 744 stemmen

Redelijk saai eerste verhaal maar wat daarna volgt is een masterclass in horror. Niet het engste wat je ooit gaat zien maar de sfeer en de liefde voor het genre spat er vanaf!


avatar van GrobbekuikenXL

GrobbekuikenXL

  • 487 berichten
  • 901 stemmen

Leuke film toch wel. Het ziet er allemaal prima en sfeervol uit. Het vampierenverhaal

Ziet er zo nu en dan uit als een schilderij van Caspar David Friedrich.