Profondo Rosso (1975)

Alternatieve titels: Deep Red, The Hatchet Murders

mijn stem
3,54
243 stemmen

Italiƫ
Thriller / Mystery
126 minuten / 98 minuten (VS gecensureerde versie) / 105 minuten (theatrical cut - export versie)

geregisseerd door Dario Argento
met David Hemmings, Daria Nicolodi en Gabriele Lavia

Op een conferentie in Turijn pikt een helderziende vrouw de ziekelijke gedachten op van een moordenaar in de zaal. Wanneer de Engelse jazzpianist Mark Daley getuige is van de gruwelijke moord op het medium, start hij zijn eigen onderzoek in met de hulp van een journaliste en twee collega-vrienden van het slachtoffer. Maar al gauw vallen meerdere slachtoffers en is hij zijn eigen leven niet meer zeker.

156 BERICHTEN 23 MENINGEN
zoeken in:
4,0
0
baspls schreef:
(quote)

Het is juist de goede versie die je hebt gezien, de amerikaanse versie mist de scènes die Italiaanse audio hebben. Het is even wennen, maar anders zou je wat missen.

Oké, goed om te weten, thnx!

avatar van Flavio
3,5
1
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Als je naar de poster kijkt zou je eerder een soort Vertigo verwachten, maar het is eerder een variatie op het thema van Psycho. In ieder geval behoorlijk Hitchcockiaans. De plot lijkt wel wat op die van L'Uccello Dalle Piume di Cristallo, maar Profondo Rosso is audiovisueel sterker. David Hemmings is goed als pianist in den vreemde, de overige acteurs (de hoofdinspecteur, Gianna) zijn duidelijk minder.

De plot zit goed in elkaar, met leuke verwijzingen, maar er zijn wel wat losse eindjes. Zo had ik verwacht dat er wel iets zou gebeuren met dat stuk kalk dat opeens losliet in het spookhuis- een of andere gruwelijke aanwijzing- maar daar gebeurt niks mee. Sowieso is zijn speurwerk na de eerste moord eigenlijk zinloos, want ondanks dat er wat mensen worden vermoord komt hij geen stap dichterbij, en moet hij uiteindelijk weer in zijn geheugen graven om het gezicht van de moordenaar te zien.

Maar de film moet toch vooral worden gezien als een audiovisueel spektakel, want het ziet er gewoon supermooi uit, de kadering, de close-ups van objecten, het gebruik van kleur, de inventieve shots, Argento trekt een mooie trukendoos open en weet een aangenaam sfeertje op te roepen. De soundtrack is minstens even belangrijk, opvallend aanwezig en daardoor misschien niet naar ieders smaak, maar ik vond het heerlijk: de versnelde drums, electronica, zelfs wat alternatieve rock.

 
1
Clapboy
geplaatst:
Wat mij vooral aantrekt in dit soort films zijn de vaak geweldige sfeer en suspense/spanning. Verder is het allemaal erg stijlvol zoals we gewend zijn van Argento en ook erg bloederig. Niet voor mensen met een zwakke maag, verder een meesterlijke thriller/horror. Volop mysterie en een ongekende sfeer en warmte wat de film uitstraalt. Echt met liefde gemaakt dat zie je.

avatar van Zwolle84
2,5
0
Hè bah, wat valt dit ontzettend tegen. Heb er letterlijk jaren naar uitgekeken, maar er was gewoon geen doorkomen aan, zo saai. Ontnuchterende ervaring.

avatar van Dievegge
4,0
1
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
De kleur rood is aanwezig in het bloed, de lippenstift, de bekleding van de schouwburg, artefacten... De Renaissancekunst en de kindertekeningen zorgen voor een spookachtige aanwezigheid van het verleden.

Het is een slasher en een whodunit met een paranormaal elementje. De ontknoping komt eigenlijk al na achttien minuten, wanneer de moordenaar even in een spiegel te zien is tussen die griezelige portretten. Het gaat echter zo snel dat je het wellicht niet merkt. Zoals gewoonlijk is de politie onbekwaam en moeten twee amateurdetectives het oplossen. De onderonsjes tussen Hemmings en Nicolodi zorgen voor komische afwisseling, net als de scène waarin hij van die voorgevel naar beneden dondert. Het heeft een bloederig gehalte, al is de dreiging net daarvoor soms interessanter. Sommige mensen sterven op een ongewone, zeer visuele manier.

De muziek van de Italiaanse progrockband Goblin vermengt allerlei invloeden, van blues tot de maatwisselingen van Mike Oldfield. Het kinderliedje krijgt iets griezeligs door een mineurwending.

avatar van scorsese
2,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Matige film waarin een pianist op onderzoek gaat naar de moord op zijn onderbuurvrouw. De film duurt te lang en het toch al simpele verhaal wordt te lang uitgerekt. Bovendien verraad de close-up van het oog met make-up te veel. Wel prima camerawerk dat hier en daar een mooi shot oplevert en ook de soundtrack is goed.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.