Profondo Rosso (1975)

Geen occulte zaken? Dit was juist de eerste keer dat Argento zich op dit pad bewoog. Overigens kon ik deze meer waarderen dan Suspiria, maar die film moet ik maar eens herzien.

Ach kom, bij 1 helderziende die al na 5 minuten uit de film verdwijnt kan je toch nauwelijks spreken van een occulte horror.

De hele film start occult en heeft - mede daardoor - een heel ander realiteitsgevoel dan zijn eerdere films. Natuurlijk, later ging ie veel verder. Maar het was een grote en belangrijke verandering ten opzichte van eerder werk.

Hmmm ik heb sterk de indruk dat ik een geknipte versie heb gezien. Zo'n dikke 100 minuten duurde ie slechts. En na Suspiria en Phenomema was ik zelfs redelijk teleurgesteld. Zoals ik m zag geef ik zolang 3*, maar voor verhoging vatbaar als ik een betere versie te pakken kan krijgen. Jammer.

Mja, 't is sowieso moeilijk een score te geven aan een niet-complete film. Maar echt vergelijkbaar met Phenomena en Suspiria is deze niet. Minder occult, minder fantasie; doch nog steeds visueel verbluffend, maar meer aandacht voor de typische giallo-aspecten.

Da's geknipt idd

Eén van de leukste Argento’s die ik tot nu toe gezien heb. Ik heb het nooit zo op gehad met Argento’s werk, omdat ik de verhaallijn in zijn films te rommelig vind en hij iets te vaak het zelfde doet (vooral de gekleurde belichting). Al zou ik Inferno en Susperia eigenlijk weer eens op nieuw moeten kijken.

Ik herkende trouwens het roodharige dochtertje van de buurman (Nicoletta Elmi), die ook in Chi l'ha Vista Morire? speelde.

Het ventje aan het einde is dezelfde als die in Suspiria.

Deze combinatie van gruwelijke horror / milde humor vind ik erg goed werken. De locaties en belichting zijn hier ook weer goed getroffen en ontdanks wat scenes die de vaart er toch wat uithalen is dit een super-horrorfilm met thriller-achtige elementen.

Mooie architectuur en leuk spelletje "who's done it", doet me zwaar aan Friday The 13th denken, maar die was later. Film die inderdaad kenmerkend was voor het oeuvre van Argento, maar niet zijn magum opus. Toch doet Goblin soms zijn werk

Opnieuw Profondo Rosso gezien en dit keer de lange Italiaanse cut.

De vaart gaat nu behoorlijk uit het verhaal, maar je krijgt extra aanwijzingen te zien en daarnaast een heleboel mooie beelden, zoals van de art-nouveau villa. En er is natuurlijk nog meer muziek van Goblin te horen.

Het extra half uur is het dus waard: kijk de Italiaanse versie. 4****

hoe lang duurt die versie dan?

De Italiaanse versie duurt 126 minuten, de internationale versie ongeveer een half uur korter.

De meeste uitgaves die op het moment verkrijgbaar zijn duren gewoon 126 minuten hoor, zou de film wel graag met Italiaanse audio zien.

ja, volgens mij is mijn versie wel zo lang, maar is die Engels gedubt.

Ik heb de ongeknipte Italiaanse versie op DVD en ik vind de film meesterlijk. De mise-en-scene is ongelofelijk sterk, je waant je constant in een giallo nachtmerrie.

...

Wat hem uniek maakt? Combinatie tussen mooie (kleurrijke) cinematografie en de bizarre muziek van Goblin. Verhaaltje is niet mis verder, maar ook niet echt speciaal.

PROFONDO ROSSO aka DEEP RED

RULES

Tsja, echt heel bijzonder is het verhaal niet. Maar wat wel zo is, is dat je er door de sterke mise-en-scene, de band met het hoofdpersonage en de bruute moorden enorm in wordt meegesleurd. Je ervaart het verhaal veel heftiger en dat is één van de redenen waarom dit een absoluut meesterwerk is.

Erg mooi opgebouwd en in beeld gebracht, heerlijke soundtrack en toch redelijk geacteerd over het algemeen. Ik had hiervoor 'Sleepless' gezien, maar die is toch heel wat minder dan deze. Ben erg benieuwd geworden naar zijn andere films...

Gisteren op groot scherm gezien in Brussel en wat blijft het toch een heerlijke horrorfilm. Ik schroef mijn oorspronkelijke rating van 4,5* terug naar 4*, maar dat heeft met mijn eigen ratingsysteem te maken dat ik in de loop der jaren iets duidelijker gedefinieerd heb (4,5* is voorbehouden voor de film die me écht vastgrijpt, ontroerd en uit mijn zetel weet te blazen) en niet met een mindere kijkervaring. Sowieso is het een film die een 4,5* zou verdienen, maar ik hou het op een dikke 4*

Profondo Rosso blijft mijn favoriete Argentofilm: een solide verhaal waar weinig op af te dingen valt, fantastisch mooi gefilmd, een heerlijke eigenzinnige score en om het af te ronden enkele behoorlijk akelige/verontrustende scènes. Samen met Suspiria toch wel dé film die elke filmliefhebber die Argento (oppervlakkig) wil ontdekken moet gezien hebben.

4*

Schoolvoorbeeld van een giallo: de moordenaar met zwarte handschoenen, de man die op eigen houtje op onderzoek uitgaat, de nodige portie mysterie en bovenal een aantal erg sfeervolle moorden. Sfeer: dat is beslist hét sleutelwoord van "Profondo Rosso". Elke scène is zorgvuldig in beeld gebracht en dankzij de soundtrack van Goblin worden ook onze oren verwend. Heb hem samen met Friac ook op groot scherm kunnen kijken en was toch wel een bijzondere ervaring om deze klassieker op die manier te kunnen bekijken. Topper binnen zijn genre én daarbuiten.

De versie die hier in de benelux te koop is, welke is dat ? Geknipt,uncut,.....

Leuk om eens een keertje te zien, maar nu toch ook niet zo speciaal zoals velen hier beweren. Het verhaal is typisch Dario Argento en typisch galio, vele plotaanwijzingen die dan uiteindelijk tot de killer moeten leiden.

De muziek van Goblin kwam meer tot zijn recht in Suspiria, DE beste film van Dario Argento trouwens (al is dat persoonlijk). Soms vond ik de muziek gewoonweg ongepast hier en werd deze net iets te vaak bruut afgekapt, ook de komische ingrediënten (de autoscène) deden me sterk denken aan een Laurel and Hardy movie. Totaal overbodig, net zoals die vele andere scènes tussen de journaliste en de hoofdrolspeler die vaak erg irritant waren. Eigenlijk is de film onnodig uitgerekt (120 minuten is niet niks, zeker voor zo een simpele verhaallijn).

De moordscènes in de film zijn goed en weeral mooi in beeld gebracht. De ontknoping van de moordenaar vond ik nogal lam en saai en de motieven trokken werkelijk op niks. Toch apprecieer ik het dat Dario Argento vele voorspellingen geeft in zijn films zo voorspelt de hete melkstoom in het café de douchemoord en de vechtende honden (nekwonde) voorspellen dan weer de uiteindelijke ontknoping. Ook is in het begin letterlijk het gezicht van de moordenares in de spiegel te zien. Erg knap gedaan natuurlijk en het zijn waarschijnlijk zulke dingen die fans waarderen aan deze film en het doen ophemelen tot een zowaar gigantisch meesterwerk.

Maar laten we eerlijk zijn. Buiten de indrukwekkende beelden is Profondo Rosso qua verhaallijn bijzonder matig. Niet bepaald een film die ik snel weer zou willen zien en zeker niet zijn beste werk.

3

Wel een lelijke poster hier op MovieMeter.

Volgens DVDCompare:

R2 Holland- Dutch Filmworks/Extreme - No cuts - Italian cut. However, in the original theatrical version, the end credits are displayed over a shot of David Hemming's reflection in a pool of blood. The image is moving (blood drips into the pool, Hemming's face changes expression, etc.) while the credits are displayed. This edition features the credits over a freeze-frame of the original scene.

Dus dezelfde als de Anchor Bay en Blue Underground versies (R1).

Bedankt voor de informatie !

En alweer slaagt Argento erin om een puike film af te leveren met een heerlijke sfeer, echte spanning en met visuele hele mooie en erg sterke scènes. Inhoudelijk misschien gewoontjes, maar wat hij aflevert is super. Dat zie ik anderen niet zo snel doen. Met alweer de heerlijke goede bijpassende soundtrack van Goblin. Hoewel het boeiend is van begin tot eind, heeft het toch een klein minpunt, namelijk de oninteressante semi-komische autoscène.

Sterk moordverhaal, een klein toefje occultisme, een spookhuis en geweldadige gallio-moorden.

Nog niet zo typisch puur horror als de latere Argento-films, maar erg goed en met een behoorlijke latere Hitchcock-feel. Met name die van Psycho en Frenzy.

En het moet zijn giallo